مرگ،حاشیه و رقص؛کدام بازی اروپایی دیگری تا این حد از تنوع برخوردار بوده است؟ بارسا از منطقه یی می آید که توسط انگلیسی ها رونق یافت و لابد می دانید چلسی نیز تنها عزیزکرده دربار ملکه آنگلوساکسون هاست. نبرد، نبرد چپ و راست تلقی می شود اما خوشبختانه حوادث رویارویی های قبلی دو تیم ما را از حاشیه به متن رهنمون می کند. آبی های لندن به عنوان یکی از تیم های همیشه حاضر در مرحله نیمه نهایی سالیان گذشته لیگ قهرمانان قطعاً کاروالیو را در اختیار نخواهند داشت. به نظر می رسید او کم کم توان غلبه بر مصدومیت قبلی را بیابد اما خبر دیروز سایت یوفا همه را ناامید کرد؛ «کاروالیو بازی رفت را از دست داد.» بازیکن پرتغالی نیست اما جان تری در ادامه تلاش هایش برای تبدیل ناکامی فینال فصل گذشته به پیروزی نهایی در فصل جاری، سرحال و آماده مبارزه است. مسلماً وظایف همیشگی «جان کوچولو» در بازی های قبلی تقسیم می شود چون مسلماً یک نفر نمی تواند مقابل مثلث تهاجمی کاتالان ها دوام بیاورد. به نوشته اعتماد، گاس هیدینک، این استاد بزرگ مهره چینی در رده ملی بارها مخوف ترین زوج ها و مثلث های تهاجمی را از پای درآورد و حالا جهت اثبات توانایی هایش در هدایت یک تیم باشگاهی به راهکارهای مهار اتوئو، مسی و آنری می اندیشد. «سید لاو» در یادداشتی آب پاکی را روی دستان رقبای انگلیسی بارسلونا ریخت. طبق آمار جمع آوری شده هیچ یک از بازیکنان خط حمله تیم های لالیگا به اندازه این سه نفر گل نزده اند.
به عبارت بهتر امکان داشته در دهه 80 یک رئالی بیش از 30 گل زده باشد اما هرگز اتفاق نیفتاده تیمی به اندازه مجموع گل های این سه نفر در گشودن دروازه سایر تیم های لالیگا توفیق به دست آورده باشد. خط حمله کاتالان ها نسبت به صدرنشینان سری A، لیگ برتر، بوندس لیگا، لوشامپیونا و سوپر لیگای پرتغال گل های بیشتری به ثمر رسانده است. علاوه بر آمار، کیفیات متنوع بازیکنان بارسا دردسر بزرگ چلسی محسوب می شود؛ مسی به عمق می زند، آنری گاهی از چپ حرکت موثری انجام می دهد و اتوئو در گلزنی مهره بدون جایگزینی است.
این تکثر البته وحدت تیمی بارسلونا را از بین نبرده و این راز قدرت دارودسته گواردیولا محسوب می شود.
امشب نقش ژاوی و اینیستا هم می تواند خیلی پررنگ باشد.
روزی روزگاری فن گال سرمربی موفق فعلی آلگمار درباره ستاره یورو 2008 نکته جالبی بر زبان آورد؛ «اگر اشتباه نکنم ژاوی یک بار در سال 1998 ارسال اشتباهی انجام داد،» این جمله طنزآلود ارزش کار پنجمین بازیکن برتر سال 2008 را نشان می دهد . تکنیک نه چندان بالای او هم هنگام دریبل ها و بازی موثر آندرس اینیستا به دست فراموشی سپرده می شود. ستاره سابق جام جهانی جوانان بنا بر مختصات خاص بازی خود وظایف تهاجمی بر دوش دارد و ایده آل ترین فردی است که می تواند جلوی یک هافبک دفاع توپ گیر و پاسور، نقشه های تهاجمی بارسای همیشه تشنه را عملی کند.
البته چلسی تا حدودی از خط دفاع بارسا هم می ترسد. پویول احتمالاً در درگیری ها نقش پررنگ تری دارد و آلوس از کناره ها می تازد. بازیکن برزیلی با دوندگی در محدوده زمین تیم خود و حریف بر استهلاک همتایان کناری در جمع رقیب می افزاید. تیر سرعت او احتمالاً دو هدف را نشانه می گیرد؛ هدف اول خسته کردن ستاره های رقیب و هدف دوم جلوگیری از نفوذهای بازیکنان میهمان. هیدینک از آنلکا تنها گل نمی خواهد. شتاب بخشیدن به حملات و استفاده از موج سوم حمله خواسته های مرد هلندی از بازیکن سابق پاری سن ژرمن، آرسنال و رئال مادرید است. هر چند یکی از ستاره های بارسا، چلسی را آسان ترین رقیب از جمع حاضران در نیمه نهایی ارزیابی کرده اما اگر قرار باشد یک تیم پای طاووس را نشان دهد آن تیم تیمی غیر از چلسی نیست.
زیبایی بازی های بارسلونا به اندازه تنوع رنگی پر طاووس چشم نواز است، با این حال چون تحت فشار قرار نگرفته این قدر فارغ البال طنازی می کند. بله، لکه ها روی زیباترین لباس ها ماندگار می شوند. بر این اساس بازی پرفشار چلسی و خاطراتی که از رقابت های ملال آور آنها باقی مانده، امکان هدر رفتن استعدادهای تهاجمی میزبان (اصلی ترین مولفه زیبایی های بارسا) را به وجود می آورد.
نقش حواشی
مرگ، حاشیه و رقص. از اوایل هزاره جدید تاکنون هزاران عوامل بیرونی در این رقابت نقش داشته است. آندریاس فریسک سوئدی به دلیل اینکه از سوی ژوزه مورینیو سرمربی وقت چلسی متهم به لابی کردن با فرانک رایکارد سرمربی وقت بارسا شد، پیغامی مبنی بر مرگ قریب الوقوع دریافت کرد و داوری را کنار گذاشت. حاشیه هم همان کرکری های وحشتناک و الفاظ نامحترمانه بازی در توصیف نژاد و خانواده رقیب است. راستی یک بار مهاجمی با رقص دریبل و گل زد. او رونالدینیو نام داشت. اتفاقاً رقیب هم چلسی میزبان بود،