رویای پنج گانه فرگوسن به وقوع نپیوست. سرالکس فرگوسن بسیار دوست داشت با فتح پنج جام قهرمانی باشگاه های جهان، قهرمانی در جام اتحادیه، قهرمانی در لیگ برتر، قهرمانی در جام حذفی انگلستان و قهرمانی در اروپا نام پرآوازه خود را افسانه یی تر کند، اما پس از قهرمانی پرمشقت در دو جام یعنی قهرمانی باشگاه های دنیا و قهرمانی در جام اتحادیه به یکباره در جام حذفی با قبول شکست در برابر اورتون در ضربه های پنالتی و عبور دشوار از سد پورتو در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا و بازی های دشوار آغازشده در برابر استون ویلا و تاتنهام با دغدغه بیشتری به ادامه راه می اندیشد و شاید اعتقاد داشته باشد تکرار قهرمانی های پیاپی نظیر آن سه گانه سال 1999 کاری بس دشوار است هر چند طرفداران منچستریونایتد و فرگوسن همچنین اعتقاد دارند امید اول قهرمانی در لیگ برتر و لیگ قهرمانان باشگاه های اروپا تیم و سرمربی محبوب شان هستند، اما دغدغه های سرالکس چیزهای دیگری است.انگیزه
به نوشته اعتماد، بازی های پرانگیزه تیم منچستریونایتد در برابر تاتنهام و استون ویلا که نخست با عقب ماندگی مردان افسانه یی اولدترافورد و سپس پیروزی های نهایی آنها به پایان رسید، باعث شده است بسیاری اعتقاد داشته باشند مردان سرالکس از انگیزه های بالایی برای فتح هر جامی برخوردارند. شکست دو - صفر تا دقیقه 58 و پیروزی 5 بر 2 در دقیقه 90 نشان از عزم بالای مردان مربی اسکاتلندی دارد. فرگوسن می داند تیم هایی که در برابر آنها قرار می گیرند، بسیار پرانگیزه و پرتلاش هستند خصوصاً که اگر پای فتح جامی در میان باشد.
فرگوسن این مساله را در فینال جام اتحادیه دید که چگونه تیمش مجبور شد در ضربات پنالتی بازی را ببرد و سپس در فینال جام حذفی هم مردان آبی پوش شهر بندری لیورپول یعنی اورتون به گونه یی در برابر مردان فرگوسن صف آرایی کردند که آنها را متحمل یک شکست دردناک در ضربات پنالتی کردند و حالا فرگوسن می داند تیم هایی چون آرسنال حریف آنان در یک چهارم نهایی و لیورپول تعقیب کننده شان در لیگ برتر است، که مانع بزرگی سر راه شان در این فصل، فتح لیگ قهرمانان و فتح لیگ برتر است.
مردان آرسنال مغموم از کسب جام از سال 2005، حالا برای حضور در فینال لیگ قهرمانان و کسب عنوان قهرمانی با تمام نیرو در مقابل فرگوسن و شاگردانش قرار می گیرند و انگیزه های بسیار مضاعفی دارند. همین اتفاق برای شاگردان بنیتس هم خواهد افتاد. مردان قرمزپوش لیورپول دوست دارند با فتح لیگ برتر چون رقیب سنتی خود اورتون شهر لیورپول را صاحب افتخار در این فصل کنند.
آنها پس از حذف در لیگ قهرمانان عزم خود را بیشتر جزم کرده اند. آنان در اولدترافورد منچستری ها را تحقیر کرده اند پس می توانند قهرمان شوند. 12 امتیاز باقی مانده و لیورپول یک بازی بیشتر انجام داده و سه امتیاز کمتر از منچستر دارد که به نظر حریفان سخت تری تا پایان بازی ها دارد و بازی با منچسترسیتی و آرسنال گواه این مساله است و همه این عوامل پیامی جز دغدغه برای فرگوسن باقی نمی گذارد.
دفاع منچستریونایتد
تیم منچستر روزهای سختی را در دفاع می گذراند. مردان فرگوسن در بازی های اخیر خود تنها در برابر پورتو در بازی برگشت گل نخورده اند و خوردن گل های دوگانه از تیم هایی چون استون ویلا و تاتنهام و پورتو در هفته های اخیر خبر چندان خوشایندی برای آنها نیست. زوج ویدیچ و فردیناند به علت مصدومیت هایشان چندان آماده نیستند و مردانی چون آلوس هم نتوانستند امیدهای زیادی به فرگوسن دهند. از سوی دیگر مشکل عظیم دفاع راست منچستر همچنان باقی است.
گری نویل مرد باتجربه این پست پا به سنین آخر بازیگری گذاشته و بسیاری از اوقات این فصل مصدوم بوده است و در سوی دیگر رافائل جوان برای فرگوسن در این پست هنوز تجربه کافی ندارد و کسی چون جان اوشی اصولاً یک هافبک تدافعی است که در بسیاری از اوقات نظیر بازی رفت منچستر در برابر پورتو بازیکنی ارزنده برای تیم های حریف منچستر بوده است. وس براون نیز کمتر مورد توجه فرگوسن است.
در سمت چپ هم پاتریک اورا افت محسوسی دارد. او مرد بی نظیری هنگام هجوم و دفاع در بهترین حالت یک مدافع متوسط است و از این رو فرگوسن مجبور می شود برای جلوگیری از نفوذ تیم ها از جناح چپش مردانی چون وین رونی و رونالدو را به کناره های چپ بکشاند تا تیم ها کمتر مجال نفوذ از این سمت را داشته باشند که این مساله باعث می شود قابلیت های وین رونی خصوصاً تا حد زیادی کاهش یابد و این خط دفاعی به شدت برای فرگوسن دغدغه زا شده است، خصوصاً که باید با مهاجمانی چون آدبایور و فن پرسی و شاید دروگبا یا مسی و اتوئو در آینده نزدیک ملاقات کند.
زوج مایکل کاریگ
منچستریونایتد از دو هافبک تدافعی در سیستم هایش بهره می گیرد و شاید علت این باشد که بعد از روی کین نتوانسته است هافبکی نظیر او را بیابد. در این سال های اخیر مایکل کاریگ تا حدی توانسته است جای کین را بگیرد، اما او نیاز به حمایت دارد و این حمایت باعث دغدغه های بی شمار فرگوسن شده است.
مردانی چون فینچر و اندرسون به رغم جوانی و جنگندگی دارای تجربه کافی بازی های بزرگ نیستند و اکثراً در بازی های بزرگ دچار مشکل می شوند و مردانی نظیر اسکولز و حتی رایان گیگز با اینکه در این پست خوب ظاهر می شوند، اما سن بالا و فشار بازی ها باعث می شود کمتر مقاومتی در کنار کاریگ داشته باشند و شاید همین مساله است که باعث شده فرگوسن بسیار علاقه مند باشد مردانی چون ژاوی را به اولدترافورد بکشاند. نبرد با هافبک هایی چون سسک فابرگاس و ژاوی و لمپارد کاری نیست که به تنهایی از عهده کاریگ برآید.
خط حمله با رهبری رونالدو
فرگوسن بسیار سعی کرد خلاء نیستلروی را در این سال ها پر کند. او با هزینه های زیاد برباتوف و کارلوس تبس را به اولدترافورد کشاند، اما هیچ کدام از این دو نتوانسته جای خالی ستارگانی چون نیستلروی و اندی کول را پر کنند و همچنان گلزن ترین مرد فرگوسن در زمین بازیکنی به نام کریس رونالدو است. اگر کریس رونالدو در بازی مصدوم شده یا افت کند، مردان فرگوسن چگونه می توانند چون دروگبا، آنلکا، آدبایور و فن پرسی و اتوئو بدرخشند؟
تمامی این موارد برای سرالکس دغدغه هایی برای رسیدن به رویای فتح چهار جام و خصوصاً دفاع از عناوین قهرمانی اش در سال گذشته در لیگ قهرمانان و دوگانه قهرمانی اش در لیگ برتر می سازد. باید به انتظار نشست و دید آیا تجربه و میل به پیروزی و درایت سرالکس باز هم کارساز خواهد شد یا داستان منچستر به گونه یی دیگر رقم خواهد خورد.