دلخور است از اینکه زحمت‌های او و همکارانش دیده نشده. بابت قضیه ای هم که این اواخر پیش آمده اصلا نگران نیست چون قرار نیست این وسط کسی کوتاه بیاید. فقط نگرانی اش از این بابت است که چرا رسانه‌های داخلی تا این حد به این موضوع پرداخته اند، به اعتقاد او اگر داخلی ها تا این حد مسأله را بزرگ نمی‌کردند، رسانه‌های عرب هم تحریک نمی‌شدند! می‌‌خواهد این موضوع در فضایی آرام حل شود به نوعی که نه تعداد تیم ها کم شود نه اینکه ایران از مواضع اش کوتاه بیاید. حسن میرزاآقابیگ در خلال جلسه با عرب‌ها بیرون می‌آید و در گفت و گویی با ایران ورزشی از نگرانی هایش می‌گوید: از اینکه حسابی دلواپس بودجه 50 میلیاردی شده. صحبت با میرزاآقابیگ در فضایی قرار می‌گیرد که او در پایان صحبتهایش می‌گوید: من واجدالشرایط ترین فردی هستم که می‌شد برای این بازی‌ها انتخاب کرد. ایمان دارم که من بهترین گزینه برای برگزاری بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی هستم چون هم تحصیل کرده‌ام، هم ورزشی. سابقه مدیریت هم که دارم...
جلسه نهایی با نمایندگان ISSF چطور بود؟
در مجموع سفر خوبی داشتند، از تمامی امکانات بازدید کردند و در نهایت رضایت‌شان را اعلام کردند.
گویا در جلسه آخر باز هم موضوع خلیج فارس مطرح شده؟
مسأله به آن شکلی که مطرح شده نیست. آنها پیشنهاد دادند اما ما باز هم بر مواضع‌مان تأکید کردیم.
پس مشکل همچنان پابرجاست؟
من اعتقاد دارم که کشورهای عربی می‌آیند اما نهایت این بحث هم این است که آنهایی که معترض‌اند نیایند. خب از نظر ما مسأله ای نیست. ما که نمی‌توانیم هویت خود را زیر سؤال ببریم. بحث من این است که چرا رسانه‌های داخلی تا این حد به این موضوع دامن زدند. ما می‌‌خواهیم با پیگیری دیپلماسی حاکم بر کشور هم بر مواضع‌مان تأکید کنیم، هم اینکه آنها را قانع کنیم که شرکت کنند. ما قاطع هستیم اما با دیپلماسی. یک نکته را هم فراموش نکنیم، شاید عرب ها نفوذ داشته باشند اما نفوذ ما بیشتر است. این مسابقه ها هم چیزی نیست که لغو شود. جنجال‌‌های بیخودی کمکی نمی‌کند.
اما با این وجود و با توجه به اتفاقاتی که در جلسه سفرا افتاده دغدغه تعداد تیم‌ها وجود دارد؟
تا الان 38 کشور برای این بازی ها اعلام آمادگی کرده اند و 30 کشور هم فرم ها را پر کرده اند. با تسهیلاتی که برای کشورهای آفریقایی در نظرگرفتیم پیش بینی می‌کنیم که تعداد تیم‌ها به 45 یا 50 کشور برسد.
کدام کشورهای آفریقایی موردنظر شما هستند؟
20 کشور مسلمان آفریقایی وجود دارد. چند تایی از آنها خودشان اعلام آمادگی کرده اند اما برای بقیه کشورها تسهیلاتی قایل می‌شویم. به این شکل که هزینه 4 تا 5 نفرشان را تقبل می‌کنیم.
که این مشکل ایران را حل می‌کند؟
با این شرایط تعداد تیم ها به حد قابل قبولی می‌رسد.
قابل قبول از نظر شما 45 کشور است؟
ما که راضی نمی‌شویم. ما دوست داریم مسابقه‌ها را با 57 کشور برگزار کنیم اما در نظر بگیریم که عربستان هزینه کشورها را پرداخت کرده بود.
لیست نهایی شرکت کنندگان را چه تاریخی می‌بندید؟
کشورها تا آخر اردیبهشت ماه فرصت دارند اما آفریقایی ها زمان بیشتری دارند البته در رشته‌های تیمی هیچ کشوری را نمی‌پذیریم چون برنامه ریزی کرده ایم.
تکلیف نقش جهان روشن شد؟
این مجموعه در برنامه ما نیست البته مسؤولان شرکت تجهیز سعی در به پایان رساندن آن دارند اما ما نخواستیم ریسک کنیم.
به نظر می‌رسد ستاد برگزاری بازی ها نگرانی هایی بابت مسائل مالی دارد؟
همینطور است. قرار بوده 50 میلیارد تومان را بدهند اما تا این تاریخ هیچ مبلغی را دریافت نکرده ایم.
پس برنامه ها چطور اجرا شده؟
با کمک‌های سازمان ورزش و البته با بالاترین صرفه جویی.
صرفه جویی به کارتان لطمه نزد؟
نه. این به معنای خرج نکردن ما نیست. سعی کردیم درست هزینه کنیم اما از اینجا به بعد اگر بودجه 50 میلیارد تومانی نرسد، به مشکل می‌خوریم.
مشکل کار کجاست؟
نمی‌دانم اما نامه‌ای برای رییس جمهوری فرستادیم تا با دستور ایشان مشکل حل شود.
جلسه نهایی با نمایندگان ISSF چطور بود؟
در مجموع سفر خوبی داشتند، از تمامی امکانات بازدید کردند و در نهایت رضایت‌شان را اعلام کردند.
گویا در جلسه آخر باز هم موضوع خلیج فارس مطرح شده؟
مسأله به آن شکلی که مطرح شده نیست. آنها پیشنهاد دادند اما ما باز هم بر مواضع‌مان تأکید کردیم.
پس مشکل همچنان پابرجاست؟
من اعتقاد دارم که کشورهای عربی می‌آیند اما نهایت این بحث هم این است که آنهایی که معترض‌اند نیایند. خب از نظر ما مسأله ای نیست. ما که نمی‌توانیم هویت خود را زیر سؤال ببریم. بحث من این است که چرا رسانه‌های داخلی تا این حد به این موضوع دامن زدند. ما می‌‌خواهیم با پیگیری دیپلماسی حاکم بر کشور هم بر مواضع‌مان تأکید کنیم، هم اینکه آنها را قانع کنیم که شرکت کنند. ما قاطع هستیم اما با دیپلماسی. یک نکته را هم فراموش نکنیم، شاید عرب ها نفوذ داشته باشند اما نفوذ ما بیشتر است. این مسابقه ها هم چیزی نیست که لغو شود. جنجال‌‌های بیخودی کمکی نمی‌کند.
اما با این وجود و با توجه به اتفاقاتی که در جلسه سفرا افتاده دغدغه تعداد تیم‌ها وجود دارد؟
تا الان 38 کشور برای این بازی ها اعلام آمادگی کرده اند و 30 کشور هم فرم ها را پر کرده اند. با تسهیلاتی که برای کشورهای آفریقایی در نظرگرفتیم پیش بینی می‌کنیم که تعداد تیم‌ها به 45 یا 50 کشور برسد.
کدام کشورهای آفریقایی موردنظر شما هستند؟
20 کشور مسلمان آفریقایی وجود دارد. چند تایی از آنها خودشان اعلام آمادگی کرده اند اما برای بقیه کشورها تسهیلاتی قایل می‌شویم. به این شکل که هزینه 4 تا 5 نفرشان را تقبل می‌کنیم.
که این مشکل ایران را حل می‌کند؟
با این شرایط تعداد تیم ها به حد قابل قبولی می‌رسد.
قابل قبول از نظر شما 45 کشور است؟
ما که راضی نمی‌شویم. ما دوست داریم مسابقه‌ها را با 57 کشور برگزار کنیم اما در نظر بگیریم که عربستان هزینه کشورها را پرداخت کرده بود.
لیست نهایی شرکت کنندگان را چه تاریخی می‌بندید؟
کشورها تا آخر اردیبهشت ماه فرصت دارند اما آفریقایی ها زمان بیشتری دارند البته در رشته‌های تیمی هیچ کشوری را نمی‌پذیریم چون برنامه ریزی کرده ایم.
تکلیف نقش جهان روشن شد؟
این مجموعه در برنامه ما نیست البته مسؤولان شرکت تجهیز سعی در به پایان رساندن آن دارند اما ما نخواستیم ریسک کنیم.
به نظر می‌رسد ستاد برگزاری بازی ها نگرانی هایی بابت مسائل مالی دارد؟
همینطور است. قرار بوده 50 میلیارد تومان را بدهند اما تا این تاریخ هیچ مبلغی را دریافت نکرده ایم.
پس برنامه ها چطور اجرا شده؟
با کمک‌های سازمان ورزش و البته با بالاترین صرفه جویی.
صرفه جویی به کارتان لطمه نزد؟
نه. این به معنای خرج نکردن ما نیست. سعی کردیم درست هزینه کنیم اما از اینجا به بعد اگر بودجه 50 میلیارد تومانی نرسد، به مشکل می‌خوریم.
مشکل کار کجاست؟
نمی‌دانم اما نامه‌ای برای رییس جمهوری فرستادیم تا با دستور ایشان مشکل حل شود.