امروز شنبه است؛ یعنی ۴ روز بعد از استعفای امیر قلعه نویی. باشگاه استقلال از سه شنبه شب تا الان فقط یک واکنش نسبت به استعفای سرمربی خود داشته و هیچ واکنش دیگری نشان نداده است.
عکس العمل باشگاه همان مصاحبه کوتاهی بودکه از قول واعظ آشتیانی روی خط خبرگزاری ها رفت.
به نوشته جوان، آقای مدیر عامل دو روز روی این مساله فکر کرد و سرانجام روز پنج شنبه سکوت خود را شکست و با یک حمله سیاستمدارانه به استقبال استعفا رفت. واعظ گفت: «قلعه نویی تا پایان وقت اداری روز شنبه فرصت دارد تا به باشگاه مراجعه کند و در مورد آینده کاری اش پای میز مذاکره بنشیند». امروز شنبه است؛ یعنی همان روزی که آقای مدیرعامل گفته.
به نظر شما امیر قلعه نویی صبح که از خواب بیدار می شود، بعد از چند خمیازه و حرکات کششی، دوش می گیرد و کت و شلوار می پوشد و یکراست می رود سراغ آقای واعظ تا صبحانه را با هم میل کنند؟ بعید که نه، محال است.
امروز شنبه است؛ امیر قلعه نویی که از خواب بیدار می شود، حتماً به پیشنهاد سپاهان فکر می کند. او از چندی قبل در خفا با مدیران سپاهان وارد مذاکره شده بود و همین روزهاست که عکس دو نفره اش با محمدرضا ساکت روی صفحه اول روزنامه های ورزشی برود؛ پس در نتیجه آقای واعظ آشتیانی باید تنهایی صبحانه اش را میل کند و تا پایان وقت اداری چشم به در نباشد که امیر می آید یا نه، چون امیر هرگز نمی آید. امروز شنبه است؛ از امروز به بعد استقلال باید به فکر مربی جدیدی باشد.
از آنجا که واعظ آشتیانی گفته بود: «امیر تنها گزینه داخلی استقلال است»، باید ورود یک خارجی موبور با چشم های روشن را انتظار بکشیم؛ مردی که احتمالاً با یک مترجم ایتالیایی به باشگاه استقلال می رود. با آمدن او، جریان تازه ای شکل می گیرد؛ جریانی که واعظ آشتیانی به آن اشراف کامل دارد و می داند که اگر ذره ای اشتباه کند، تمام تلاش های او را برباد خواهد داد.
از امروز - یعنی شنبه - تحرکات علیه باشگاه استقلال آغاز می شود. البته علائم این جریان از چند روز پیش نمایان شده بود.
امروز شنبه است؛ از امروز باید باشگاه استقلال در چند حوزه بجنگد. اول از همه باید مقابل رسانه ها پاسخگو باشد. رسانه هایی که وابستگی خاصی به امیر قلعه نویی دارند و پس از جدایی امیر، از هیچ کوششی دریغ نمی کنند. پس گروه اول رسانه ها هستند که واعظ آشتیانی و مجموعه مدیریتی استقلال باید در مقابل آنها بایستند.
گروه دوم را بهتر می شناسید و حتماً آشنایی بیشتری با نقش این گروه دارید؛ بازیکنان مورد علاقه امیر که از امروز باید به فکر خداحافظی باشند. آن ها با مصاحبه های جور واجور جو استقلال را تحت تاثیر قرار می دهند. کنار گذاشتن بازیکنان مورد علاقه امیر، از سیاست های اصلی باشگاه است. با رفتن قلعه نویی، بازیکنانی مثل سیاوش اکبرپور، علی علیزاده، علیرضا عباسفرد، میلاد نوری، ابراهیم تقی پور و از همه مهم تر پیروز قربانی باید بار و بندیل خود را جمع کنند و به فکر تیم جدیدی باشند.
فکر می کنید با آغاز فصل جدید، واکنش های پیروز قربانی، همان کاپیتان اخراجی استقلال، در قبال نتایج این تیم چگونه است. امروز شنبه است؛ از حالا مرفاوی، فکری، نظری جویباری و حتی امید طیری هم جایی در باشگاه ندارند. کادر فنی قلعه نویی هم از امروز به بعد در نقطه مقابل باشگاه قرار می گیرد که واعظ آشتیانی باید با این گروه و مشکلاتی که از سمت آنها ایجاد می شود هم مقابله کند.
امروز شنبه است؛ مثل هر روز دیگری و مثل هر شنبه دیگری، آقای فتح الله زاده در دفتر کارش نشسته و لابد دستش را زیر چانه زده و به این می اندیشد که آیا روزی روزگاری دوباره مدیر عامل باشگاه استقلال خواهد شد یا نه؟!
فتح الله زاده یک روزنامه هم دارد؛ روزنامه ای که معمولاً در راستای اهدف ایشان حرکت می کند و در میان هواداران این تیم از جایگاه خاصی برخوردار است. در کنار این مساله، نباید از نام ناصر حجازی به سادگی گذشت. او که همواره در زمره منتقدان استقلال قرار داشته، امروز هم موضع انتقادی نسبت به اتفاقات استقلال دارد.
حجازی در آخرین مصاحبه خود گفته است: «وای به حال مربی جدید استقلال... بعد از قلعه نویی، مربی جدید با مشکلات زیادی مواجه می شود». در کنار حجازی، علیرضا منصوریان هم وجود دارد که تلاش می کند تا به عنوان یک آلترناتیو در جمع مدعیان نیمکت استقلال قرار بگیرد.
امروز شنبه است؛ امیر قلعه نویی برای مذاکره به باشگاه استقلال نمی رود و باید منتظر اجماع گروه ۱+5 علیه استقلال باشیم. گروهی که شاید با هم اتفاق نظر نداشته باشند ولی هدف مشترکی دارند و آن هم بازگشت به استقلال است.
اولین حرکت از سوی این گروه دیروز آغاز شد؛ شایعه شد که هیات مدیره استقلال در حمایت از قلعه نویی تهدید به استعفا کرده است. این خبر دروغ را چه کسی منتشر کرد؟ یا خبر مذاکره با «زدینک زمن» را هم کدام گروه به خورد رسانه ها داد؟ ۵ عضو خارج از استقلال به علاوه امیرقلعه نویی که حالا به آنها اضافه شده دست به کار شده اند.
عکس العمل باشگاه همان مصاحبه کوتاهی بودکه از قول واعظ آشتیانی روی خط خبرگزاری ها رفت.
به نوشته جوان، آقای مدیر عامل دو روز روی این مساله فکر کرد و سرانجام روز پنج شنبه سکوت خود را شکست و با یک حمله سیاستمدارانه به استقبال استعفا رفت. واعظ گفت: «قلعه نویی تا پایان وقت اداری روز شنبه فرصت دارد تا به باشگاه مراجعه کند و در مورد آینده کاری اش پای میز مذاکره بنشیند». امروز شنبه است؛ یعنی همان روزی که آقای مدیرعامل گفته.
به نظر شما امیر قلعه نویی صبح که از خواب بیدار می شود، بعد از چند خمیازه و حرکات کششی، دوش می گیرد و کت و شلوار می پوشد و یکراست می رود سراغ آقای واعظ تا صبحانه را با هم میل کنند؟ بعید که نه، محال است.
امروز شنبه است؛ امیر قلعه نویی که از خواب بیدار می شود، حتماً به پیشنهاد سپاهان فکر می کند. او از چندی قبل در خفا با مدیران سپاهان وارد مذاکره شده بود و همین روزهاست که عکس دو نفره اش با محمدرضا ساکت روی صفحه اول روزنامه های ورزشی برود؛ پس در نتیجه آقای واعظ آشتیانی باید تنهایی صبحانه اش را میل کند و تا پایان وقت اداری چشم به در نباشد که امیر می آید یا نه، چون امیر هرگز نمی آید. امروز شنبه است؛ از امروز به بعد استقلال باید به فکر مربی جدیدی باشد.
از آنجا که واعظ آشتیانی گفته بود: «امیر تنها گزینه داخلی استقلال است»، باید ورود یک خارجی موبور با چشم های روشن را انتظار بکشیم؛ مردی که احتمالاً با یک مترجم ایتالیایی به باشگاه استقلال می رود. با آمدن او، جریان تازه ای شکل می گیرد؛ جریانی که واعظ آشتیانی به آن اشراف کامل دارد و می داند که اگر ذره ای اشتباه کند، تمام تلاش های او را برباد خواهد داد.
از امروز - یعنی شنبه - تحرکات علیه باشگاه استقلال آغاز می شود. البته علائم این جریان از چند روز پیش نمایان شده بود.
امروز شنبه است؛ از امروز باید باشگاه استقلال در چند حوزه بجنگد. اول از همه باید مقابل رسانه ها پاسخگو باشد. رسانه هایی که وابستگی خاصی به امیر قلعه نویی دارند و پس از جدایی امیر، از هیچ کوششی دریغ نمی کنند. پس گروه اول رسانه ها هستند که واعظ آشتیانی و مجموعه مدیریتی استقلال باید در مقابل آنها بایستند.
گروه دوم را بهتر می شناسید و حتماً آشنایی بیشتری با نقش این گروه دارید؛ بازیکنان مورد علاقه امیر که از امروز باید به فکر خداحافظی باشند. آن ها با مصاحبه های جور واجور جو استقلال را تحت تاثیر قرار می دهند. کنار گذاشتن بازیکنان مورد علاقه امیر، از سیاست های اصلی باشگاه است. با رفتن قلعه نویی، بازیکنانی مثل سیاوش اکبرپور، علی علیزاده، علیرضا عباسفرد، میلاد نوری، ابراهیم تقی پور و از همه مهم تر پیروز قربانی باید بار و بندیل خود را جمع کنند و به فکر تیم جدیدی باشند.
فکر می کنید با آغاز فصل جدید، واکنش های پیروز قربانی، همان کاپیتان اخراجی استقلال، در قبال نتایج این تیم چگونه است. امروز شنبه است؛ از حالا مرفاوی، فکری، نظری جویباری و حتی امید طیری هم جایی در باشگاه ندارند. کادر فنی قلعه نویی هم از امروز به بعد در نقطه مقابل باشگاه قرار می گیرد که واعظ آشتیانی باید با این گروه و مشکلاتی که از سمت آنها ایجاد می شود هم مقابله کند.
امروز شنبه است؛ مثل هر روز دیگری و مثل هر شنبه دیگری، آقای فتح الله زاده در دفتر کارش نشسته و لابد دستش را زیر چانه زده و به این می اندیشد که آیا روزی روزگاری دوباره مدیر عامل باشگاه استقلال خواهد شد یا نه؟!
فتح الله زاده یک روزنامه هم دارد؛ روزنامه ای که معمولاً در راستای اهدف ایشان حرکت می کند و در میان هواداران این تیم از جایگاه خاصی برخوردار است. در کنار این مساله، نباید از نام ناصر حجازی به سادگی گذشت. او که همواره در زمره منتقدان استقلال قرار داشته، امروز هم موضع انتقادی نسبت به اتفاقات استقلال دارد.
حجازی در آخرین مصاحبه خود گفته است: «وای به حال مربی جدید استقلال... بعد از قلعه نویی، مربی جدید با مشکلات زیادی مواجه می شود». در کنار حجازی، علیرضا منصوریان هم وجود دارد که تلاش می کند تا به عنوان یک آلترناتیو در جمع مدعیان نیمکت استقلال قرار بگیرد.
امروز شنبه است؛ امیر قلعه نویی برای مذاکره به باشگاه استقلال نمی رود و باید منتظر اجماع گروه ۱+5 علیه استقلال باشیم. گروهی که شاید با هم اتفاق نظر نداشته باشند ولی هدف مشترکی دارند و آن هم بازگشت به استقلال است.
اولین حرکت از سوی این گروه دیروز آغاز شد؛ شایعه شد که هیات مدیره استقلال در حمایت از قلعه نویی تهدید به استعفا کرده است. این خبر دروغ را چه کسی منتشر کرد؟ یا خبر مذاکره با «زدینک زمن» را هم کدام گروه به خورد رسانه ها داد؟ ۵ عضو خارج از استقلال به علاوه امیرقلعه نویی که حالا به آنها اضافه شده دست به کار شده اند.