حال پرسش این است که چگونه میتوان پذیرفت، دولتی در قالب گفتمان اصولگرایی، مدعی عدالت ورزی و مهرورزی به خلق خدا و ملت باشد، اما سرمایههای آنان اعم از سرمایههای مادی و معنوی و سرمایههای اجتماعی را در معرض حراج و ویرانی قراردهد؟ اگر دولتی به ویژه رئیس آن دولت به جای اینکه به بهرهگیری از سرمایههای مادی، اشتغال و رونق اقتصادی و به دنبال آن، سطح زندگی و رفاه مردم را بالا ببرد و سرمایههای ملی را تقسیم کند، واقعا از اصول پیروی کرده است؟
چرا وقتی مطرح میشود که 270 میلیارد دلار چگونه و به چه صورت هزینه شده است، کسی پاسخ روشن به مردم نمیدهد؟ آیا رفتار دولتی که بنا به گزارش دیوان محاسبات کشور در اعلام تفریغ بودجه سال 1385 محکوم به بیش از هزار تخلف از قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی و در اصل از قانون اساسی میشود، متکی بر ساحتی اصولگرایانه است؟
اگر دولتی از همه ظرفیتهای مادی و رسانهای در قالب سفرهای استانی در حقیقت با وعده و وعید آن هم بدون تجویز مجلس شورای اسلامی و نمایندگان منتخب ملت چونان چاوز رأی میخرد، حرکتی اصولگرایانه انجام داده است؟ و اصولا چرا نباید نمایندگان ملت، در ساحت قوانین تدابیری میاندیشیدند تا امروز رؤسای جمهوری، شش ماه مانده به انتخابات، مجاز به افتتاح پروژههای عمرانی و حرکتهای انتخاباتی در قالب همایشها، جشنوارهها و اعطای جوایز و مدالهای گوناگون اعم از ایثار و... و توزیع پول به بهانههاییی نباشند و به اجرای اصول که در ساحت قانون تجلی مییابد، ملتزم شوند؟
در کدام کشور، رئیس جمهورشان بنا به اعلام رسمی مجلس شورای اسلامی، مرتکب بیش از هزار تخلف از قوانین کشور میشود و صدها میلیارد تومان را بیرون از ضوابط قانونی هزینه میکند، در حالی که همه مراجع مسئول، خیلی عادی از کنار آن رد میشوند و چنین پدیده خطرناک و ضد مردمی طبیعی و عادی جلوه میکند؟!
چگونه میشود در کشوری چون فرانسه لائیک، رئیس جمهور آن 45 روز در ساختمان شهرداری به دلیل بازسازی و رنگآمیزی کاخ الیزه اضافه اقامت میکند، اما بدون کمترین ملاحظهای، رئیس جمهورش به دادگاه احضار و بازجویی میشود و با وجودی که توجیه محکمه پسندی هم در دفاع از خود ارایه میدهد، دادگاه وی را به پرداخت اجاره آن 45 روز محکوم میکند.
و یا استفاده همسر شیراک از یک بلیت هواپیمایی از بودجه شهرداری در یکی از سفرها به دادگاه احضار و بازجویی میشود و پول و جریمهاش به حساب شهرداری برمیگردد، اما در کشوری به نام اسلام، شهیدان و مدعی طرفداری از پیامبر (ص) و حکومت علوی، میلیاردها دلار بیرون از ضوابط و قوانین مصوب مجلس هزینه میشود و یا 350 میلیارد تومان پول شهرداری در زمان صدارتش در شهرداری بدون مدرک و سند هزینه میشود، اما حتی یک بار هم به دادگاهی فرا خوانده نمیشود؟
به کجا داریم میرویم؟! آیا اصولگرایان نمیخواهند حریم گفتمان خود را از این ناپاکیها پاک کنند و چه فرصتی مغتنمتر از اینکه از چهرهای انقلابی، مدیر، اقتصاددان و قهرمان پیروز دوران دفاع مقدس حمایت کنند؟ چهرهای که در ساحت گفتمان اصولگرایی واقعی، در صدد اصلاح ناهمواریها و سنگلاخهایی است که از دولت کنونی به جای مانده است؟