در بین معیارها و شاخص هایی که جامعه ما برای اصلح بودن کاندیدای ریاست جمهوری به آن تکیه دارد، و بر روی آنها تمرکز میکند، اصلی‌ترین شرط لازم برای کاندیدای برتر شدن که همانا، «وزن کارآمدی و کارنامه سوابق» افرادی که رئیس‌جمهور به عنوان هیأت وزیران به طور مستقیم مسئول پاسخگویی به مطالبات مردم در نظر می‌گیرد، کمتر به چشم می‌آید.
اگر هر نوع کارکرد اجرایی را به عنوان وظیفه برای رئیس جمهور در نظر بگیریم، در واقع «رئیس‌جمهور، رئیس‌جمهوری نمی‌کند» بلکه این مجموعه تیم اجرایی رئیس جمهور است که اجرا کننده نقش وی در دولت هستند.
با یادآوری اهمیت بسزای این ویژگی کاندیداها، چهار کاندیدای مطرح را از این دریچه ارزیابی کنیم:
ـ بر همگان روشن است که رئیس جمهور ما فردی تلاشگر، مکتبی، وفادار به انقلاب در خط ولایت و دارای شهرت جهانی استکبار ستیزی و ضدصهیونیستی است، ترکیب اولیه کابینه پیشنهادی دکتر احمدی نژاد که قاعدتا بهترین گزینه‌های وی از میان افراد موجود بوده‌اند، به دلیل عدم توان جلب رای اعتماد نمایندگان مردم، برای اولین بار بعد از پیروزی انقلاب، با چهار عنوان ریزش مواجه شد! و طبیعتا نفرات جایگزین به ناچار، اولویت دوم و حتی سوم حوزه مربوطه بوده اند، چنانچه در طول این چهار سال نیز ترکیب دولت به هر دلیلی دستخوش تغییرات گسترده ای شد، تجربه ثابت کرده است که هزینه های پیش بینی نشده ناشی از تغییرات مدیران در این سطح در ابعاد مختلف از جمله کاهش انگیزه مدیران، اسباب اعمال سلایق افراد جدید، عزل و نصب های پیوستی و از همه مهمتر اینکه حذف شده ها از سرمایه های کشور بودند که با اعتماد رئیس جمهور به کابینه وارد شدند هزینه های قابل توجه ای بوده است و جامعه ما در چهار سال اخیر به دلیل وزن پایین کارآمدی برخی از اعضای کابینه در حوزه های مهم و حیاتی مبتلابه مردم، فشار غیر متعارف و بی سابقه ای را متحمل شد.
ـ مهندس موسوی در زمان مسئولیت خود در پست نخست وزیری در حالی که جنگ خانمان سوز و فرسایشی دامن کشور را فرا گرفته بود با تلاش مضاعف، ثبات قابل توجهی را در فضای اقتصادی جامعه ایجاد کرد و عملکرد قابل قبولی را از خود برجای نهاد.
20سال از آن روزهای ماندگار می گذرد، در این مدت وی نقشی در حاکمیت نداشت و ارتباط خود را با بخشهای مدیریتی و اجرایی کشور قطع کرد، بر فرض اینکه اتهام برخی از گروهها در فاصله گرفتن وی از نظام حاکمیت را به دلیل اعتقاد به حق انسانها در تعیین سرنوشت خود، تفکری افراطی بدانیم، اما مهندس در صورت پیروزی در انتخابات به دلیل وجود خلاء طولانی در ارتباط با لایه های مدیریتی کشور و پیش بینی عدم اقبال از سوی چهره های شاخص و توانمند در اداره کشور، برای تشکیل کابینه دلخواه و توانمند در اختیار، موانع بسیاری در پیش دارد.
حمایت مادی و معنوی از مهندس موسوی را گروهها و چهره های سیاسی مشخصی بر عهده دارند که به باور اهل نظر آنها نیز برنامه ریزی مفصلی برای پیروزی وی کرده اند و سیطره بر بخشی از ظرفیت دولت را برای خود محفوظ می دانند و مردم ما خاطره خوبی از این معادلات سیاسی درگذشته را ندارند.
ـ مهدی کروبی را باید از وفاداران ثابت قدم به نظام دانست. او در سالهای حضورش در صحنه های نظام همواره در خط ولایت فقیه بوده و شجاعت و صراحت لهجه وی از جمله ویژگیهای قابل ذکر اوست.
وی در آرشیو سوابق مدیریت کلانش عنوان نماینده حضرت امام(ره) و سرپرست بنیاد شهید انقلاب اسلامی و سابقه نشستن بر کرسی ریاست قوه مقننه را دارد. با وجود سوابق ارزنده ایشان، اما نمونه آشکاری از ارتباط و تعامل هدفمند با چهره های کارآمد و توانمند در اداره کشور و یا فعالیت برنامه دار کادر سازی در سوابق وی مشهود نیست.
ضمن اینکه وی نیز مشخصا از حمایتهای مادی و معنوی برنامه دار گروهها و چهره های سیاسی معلومی برخوردار است که پیداست، خیز بلندی برای جبران فرصت های از دست رفته و بازیافت شخصیت سیاسی آسیب دیده جریان همسوی خود برداشته اند. در واقع، گذشته قابل تقدیر مهدی کروبی نیز نمی تواند نسخه اثربخش و یاری رسان برای وی در یارگیری موفق او باشد.
ـ محسن رضایی به طور شاخص سابقه طولانی هدایت یکی از حساس ترین صحنه های تاریخ بعد از انقلاب یعنی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و 8 سال جنگ تمام عیار ایران و عراق را در کارنامه خود دارد، وی با وجود کمبودهای آن موقع کشور و سن جوانش، به کمک فرماندهان و هم رزمانش ضمن اداره موفق جنگ، سپاه که ابتدا گستره و توان محدودی داشت را تبدیل به یک مجموعه قدرتمند نظامی و فرهنگی در منطقه با پنج نیروی زمینی، هوایی، دریایی، قدس و نیروی مقاومت بسیج کرد.
اکثر مدیران عالی کشور در سطوح مختلف در زمان دفاع مقدس و یا بعد از جنگ، در سپاه یک مقطع زمانی را تحت مدیریت محسن رضایی فعالیت و با وی به عنوان مافوق ارتباط داشته اند.
اعتماد وی به نیروهای جوان و به کارگیری در مدیریت طولانی دفاع مقدس که صحنه عینی کسب تجربه در زمینه: مدیریت بحران، تلاش زیاد با حداقل امکانات، روحیه مردم دوستی و برادری، وطن دوستی و اخلاص بود موجب شد تا حاکمیت از لیاقت و تجربه ارزشمند فرماندهان و مدیران همراه وی در سپاه و دفاع مقدس، برای مدیریت در سطوح مهم کشور به طور گسترده استفاده کند.
علاوه بر این محسن رضایی بعد از جنگ نیز سالهای زیادی در حوزه تحقیقات، برنامه ریزی و سیاست گذاری در عالی ترین سطح مجمع تشخیص مصلحت حضور داشته و ضمن کسب تجربه ارتباط گسترده ای را با نخبگان، محققین و اساتید شاخص در حوزه های مختلف داشته است و به کمک آنها زیر ساختهای چشم انداز 20 ساله و سیاستهای کلان نظام را طراحی کرده اند.
بنابراین پیش بینی می شود محسن رضایی در صورت پیروزی، پتانسیل ارزشمند و عظیمی به اندازه یک دولت در زمینه مدیریت کارآمد، باتجربه و اهل نظر از کابینه تا پایین ترین سطوح مدیریتی در اختیار دارد که محصول همان روابط مبتنی بر صمیمیت و برادری و روحیه کادر سازی و تلاش وی و همراهانش در سالهای گذشته است و این ظرفیت عظیم می تواند زمینه ساز اجرای مطلوب برنامه های وی شود.
البته قضاوت با مردم است.
اگر هر نوع کارکرد اجرایی را به عنوان وظیفه برای رئیس جمهور در نظر بگیریم، در واقع «رئیس‌جمهور، رئیس‌جمهوری نمی‌کند» بلکه این مجموعه تیم اجرایی رئیس جمهور است که اجرا کننده نقش وی در دولت هستند.با یادآوری اهمیت بسزای این ویژگی کاندیداها، چهار کاندیدای مطرح را از این دریچه ارزیابی کنیم:
ـ بر همگان روشن است که رئیس جمهور ما فردی تلاشگر، مکتبی، وفادار به انقلاب در خط ولایت و دارای شهرت جهانی استکبار ستیزی و ضدصهیونیستی است، ترکیب اولیه کابینه پیشنهادی دکتر احمدی نژاد که قاعدتا بهترین گزینه‌های وی از میان افراد موجود بوده‌اند، به دلیل عدم توان جلب رای اعتماد نمایندگان مردم، برای اولین بار بعد از پیروزی انقلاب، با چهار عنوان ریزش مواجه شد! و طبیعتا نفرات جایگزین به ناچار، اولویت دوم و حتی سوم حوزه مربوطه بوده اند، چنانچه در طول این چهار سال نیز ترکیب دولت به هر دلیلی دستخوش تغییرات گسترده ای شد، تجربه ثابت کرده است که هزینه های پیش بینی نشده ناشی از تغییرات مدیران در این سطح در ابعاد مختلف از جمله کاهش انگیزه مدیران، اسباب اعمال سلایق افراد جدید، عزل و نصب های پیوستی و از همه مهمتر اینکه حذف شده ها از سرمایه های کشور بودند که با اعتماد رئیس جمهور به کابینه وارد شدند هزینه های قابل توجه ای بوده است و جامعه ما در چهار سال اخیر به دلیل وزن پایین کارآمدی برخی از اعضای کابینه در حوزه های مهم و حیاتی مبتلابه مردم، فشار غیر متعارف و بی سابقه ای را متحمل شد.
ـ مهندس موسوی در زمان مسئولیت خود در پست نخست وزیری در حالی که جنگ خانمان سوز و فرسایشی دامن کشور را فرا گرفته بود با تلاش مضاعف، ثبات قابل توجهی را در فضای اقتصادی جامعه ایجاد کرد و عملکرد قابل قبولی را از خود برجای نهاد.
20سال از آن روزهای ماندگار می گذرد، در این مدت وی نقشی در حاکمیت نداشت و ارتباط خود را با بخشهای مدیریتی و اجرایی کشور قطع کرد، بر فرض اینکه اتهام برخی از گروهها در فاصله گرفتن وی از نظام حاکمیت را به دلیل اعتقاد به حق انسانها در تعیین سرنوشت خود، تفکری افراطی بدانیم، اما مهندس در صورت پیروزی در انتخابات به دلیل وجود خلاء طولانی در ارتباط با لایه های مدیریتی کشور و پیش بینی عدم اقبال از سوی چهره های شاخص و توانمند در اداره کشور، برای تشکیل کابینه دلخواه و توانمند در اختیار، موانع بسیاری در پیش دارد.
حمایت مادی و معنوی از مهندس موسوی را گروهها و چهره های سیاسی مشخصی بر عهده دارند که به باور اهل نظر آنها نیز برنامه ریزی مفصلی برای پیروزی وی کرده اند و سیطره بر بخشی از ظرفیت دولت را برای خود محفوظ می دانند و مردم ما خاطره خوبی از این معادلات سیاسی درگذشته را ندارند.
ـ مهدی کروبی را باید از وفاداران ثابت قدم به نظام دانست. او در سالهای حضورش در صحنه های نظام همواره در خط ولایت فقیه بوده و شجاعت و صراحت لهجه وی از جمله ویژگیهای قابل ذکر اوست.
وی در آرشیو سوابق مدیریت کلانش عنوان نماینده حضرت امام(ره) و سرپرست بنیاد شهید انقلاب اسلامی و سابقه نشستن بر کرسی ریاست قوه مقننه را دارد. با وجود سوابق ارزنده ایشان، اما نمونه آشکاری از ارتباط و تعامل هدفمند با چهره های کارآمد و توانمند در اداره کشور و یا فعالیت برنامه دار کادر سازی در سوابق وی مشهود نیست.
ضمن اینکه وی نیز مشخصا از حمایتهای مادی و معنوی برنامه دار گروهها و چهره های سیاسی معلومی برخوردار است که پیداست، خیز بلندی برای جبران فرصت های از دست رفته و بازیافت شخصیت سیاسی آسیب دیده جریان همسوی خود برداشته اند. در واقع، گذشته قابل تقدیر مهدی کروبی نیز نمی تواند نسخه اثربخش و یاری رسان برای وی در یارگیری موفق او باشد.
ـ محسن رضایی به طور شاخص سابقه طولانی هدایت یکی از حساس ترین صحنه های تاریخ بعد از انقلاب یعنی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و 8 سال جنگ تمام عیار ایران و عراق را در کارنامه خود دارد، وی با وجود کمبودهای آن موقع کشور و سن جوانش، به کمک فرماندهان و هم رزمانش ضمن اداره موفق جنگ، سپاه که ابتدا گستره و توان محدودی داشت را تبدیل به یک مجموعه قدرتمند نظامی و فرهنگی در منطقه با پنج نیروی زمینی، هوایی، دریایی، قدس و نیروی مقاومت بسیج کرد.
اکثر مدیران عالی کشور در سطوح مختلف در زمان دفاع مقدس و یا بعد از جنگ، در سپاه یک مقطع زمانی را تحت مدیریت محسن رضایی فعالیت و با وی به عنوان مافوق ارتباط داشته اند.
اعتماد وی به نیروهای جوان و به کارگیری در مدیریت طولانی دفاع مقدس که صحنه عینی کسب تجربه در زمینه: مدیریت بحران، تلاش زیاد با حداقل امکانات، روحیه مردم دوستی و برادری، وطن دوستی و اخلاص بود موجب شد تا حاکمیت از لیاقت و تجربه ارزشمند فرماندهان و مدیران همراه وی در سپاه و دفاع مقدس، برای مدیریت در سطوح مهم کشور به طور گسترده استفاده کند.
علاوه بر این محسن رضایی بعد از جنگ نیز سالهای زیادی در حوزه تحقیقات، برنامه ریزی و سیاست گذاری در عالی ترین سطح مجمع تشخیص مصلحت حضور داشته و ضمن کسب تجربه ارتباط گسترده ای را با نخبگان، محققین و اساتید شاخص در حوزه های مختلف داشته است و به کمک آنها زیر ساختهای چشم انداز 20 ساله و سیاستهای کلان نظام را طراحی کرده اند.
بنابراین پیش بینی می شود محسن رضایی در صورت پیروزی، پتانسیل ارزشمند و عظیمی به اندازه یک دولت در زمینه مدیریت کارآمد، باتجربه و اهل نظر از کابینه تا پایین ترین سطوح مدیریتی در اختیار دارد که محصول همان روابط مبتنی بر صمیمیت و برادری و روحیه کادر سازی و تلاش وی و همراهانش در سالهای گذشته است و این ظرفیت عظیم می تواند زمینه ساز اجرای مطلوب برنامه های وی شود.
البته قضاوت با مردم است.