او خوش شانس بود که آخرین روز حضورش روی نیمکت استقلال را با شکست پشت سر نگذاشت.
به نوشته جوان، قلعه نویی که این روزها ادعاهایی باورنکردنی را به زبان می آورد و فریاد اعتراض خود را به اشکالی مختلف برای دورماندن از نیمکت استقلال بر سر مدیران این باشگاه می کشد، پایان تلخ خود را با استقلال تجربه کرد تا نشان دهد برعکس تمامی ادعاهای شفاهی اش پیرامون کارهای زیرساختی و بنیادی، هنوز یک مربی در اندازه های بین المللی نیست. قلعه نویی با ۴ امتیاز از ۶ بازی از استقلال چهره ای ناکام ساخته بود، حالا بار دیگر استقلال را ترک کرد.
قلعه نویی به سپاهان می رود و جای یک شکست خورده دیگر را می گیرد. معامله ای که باخت- باخت است. سپاهان یک شکست خورده را کنار می زند و یک ناکام دیگر لااقل در عرصه ای بین المللی را به خدمت می گیرد. شاید همین گواه این حقیقت تلخ است که تمامی داستان فوتبال ایران و تفکر مدیران این باشگاه به مربیانی خلاصه می شود که تیم های شان را در کورس رقابت های داخلی نجات دهند. موفقیت و صعود در عرصه های برون مرزی، در فاکتورها و پارامترهای هیچ یک از مربیان ما نمی گنجد.
امیر قلعه نویی که در ادعایی تازه پس از آنچه در مورد مذاکره با پاختاکور به زبان آورد و از سوی نایب رئیس باشگاه ازبکستانی قویاً تکذیب شد، چهار باشگاه اماراتی را خواهان خود اعلام کرده است، بلافاصله پس از بازگشت از امارات به اصفهان می رود تا مهم ترین خواهان خود را از دست ندهد.
آیا می توان پذیرفت که سرمربی پیشین استقلال از میان متمول ترین باشگاه های اماراتی که اتفاقاً در رده های اول تا چهارم لیگ این کشور هم هستند و سپاهان که هنوز تکلیف حضورش در لیگ قهرمانان باشگاه های آسیا روشن نشده، دومی را برگزیند؟
امیر قلعه نویی که البته به واسطه همین جملات و شکل ادبیات، مخالفانی را در هیات مدیره باشگاه استقلال برای خود دید، حالا امید بزرگ اصفهانی ها برای خروج از بحران است. اما باید این سؤال را از مدیران باشگاهی فوتبال ایران که گاهی در رقابت های آسیایی مبدل به مدیران فوتبال ملی کشور می شوند، پرسید که آیا جام باشگاه های آسیا رونمایی مناسبی برای نشان دادن ضعف های آشکار دانش مربیان سنتی فوتبال ایران نبود؟
این چرخه دائمی نیمکت های مربیگری که بین چند نام همواره در چرخش است، چه چیزی را به فوتبال کشور می افزاید؟
این ابهامی است که انگار در ذهن مدیریت فوتبال کشور جای ندارد. قلعه نویی از استقلال می رود و نباید تردیدی داشت او را بزودی دوباره روی نیمکت این تیم خواهیم دید. او شکل درست بازی کردن با افکار را خوب بلد است!
به نوشته جوان، قلعه نویی که این روزها ادعاهایی باورنکردنی را به زبان می آورد و فریاد اعتراض خود را به اشکالی مختلف برای دورماندن از نیمکت استقلال بر سر مدیران این باشگاه می کشد، پایان تلخ خود را با استقلال تجربه کرد تا نشان دهد برعکس تمامی ادعاهای شفاهی اش پیرامون کارهای زیرساختی و بنیادی، هنوز یک مربی در اندازه های بین المللی نیست. قلعه نویی با ۴ امتیاز از ۶ بازی از استقلال چهره ای ناکام ساخته بود، حالا بار دیگر استقلال را ترک کرد.
قلعه نویی به سپاهان می رود و جای یک شکست خورده دیگر را می گیرد. معامله ای که باخت- باخت است. سپاهان یک شکست خورده را کنار می زند و یک ناکام دیگر لااقل در عرصه ای بین المللی را به خدمت می گیرد. شاید همین گواه این حقیقت تلخ است که تمامی داستان فوتبال ایران و تفکر مدیران این باشگاه به مربیانی خلاصه می شود که تیم های شان را در کورس رقابت های داخلی نجات دهند. موفقیت و صعود در عرصه های برون مرزی، در فاکتورها و پارامترهای هیچ یک از مربیان ما نمی گنجد.
امیر قلعه نویی که در ادعایی تازه پس از آنچه در مورد مذاکره با پاختاکور به زبان آورد و از سوی نایب رئیس باشگاه ازبکستانی قویاً تکذیب شد، چهار باشگاه اماراتی را خواهان خود اعلام کرده است، بلافاصله پس از بازگشت از امارات به اصفهان می رود تا مهم ترین خواهان خود را از دست ندهد.
آیا می توان پذیرفت که سرمربی پیشین استقلال از میان متمول ترین باشگاه های اماراتی که اتفاقاً در رده های اول تا چهارم لیگ این کشور هم هستند و سپاهان که هنوز تکلیف حضورش در لیگ قهرمانان باشگاه های آسیا روشن نشده، دومی را برگزیند؟
امیر قلعه نویی که البته به واسطه همین جملات و شکل ادبیات، مخالفانی را در هیات مدیره باشگاه استقلال برای خود دید، حالا امید بزرگ اصفهانی ها برای خروج از بحران است. اما باید این سؤال را از مدیران باشگاهی فوتبال ایران که گاهی در رقابت های آسیایی مبدل به مدیران فوتبال ملی کشور می شوند، پرسید که آیا جام باشگاه های آسیا رونمایی مناسبی برای نشان دادن ضعف های آشکار دانش مربیان سنتی فوتبال ایران نبود؟
این چرخه دائمی نیمکت های مربیگری که بین چند نام همواره در چرخش است، چه چیزی را به فوتبال کشور می افزاید؟
این ابهامی است که انگار در ذهن مدیریت فوتبال کشور جای ندارد. قلعه نویی از استقلال می رود و نباید تردیدی داشت او را بزودی دوباره روی نیمکت این تیم خواهیم دید. او شکل درست بازی کردن با افکار را خوب بلد است!