در دنـیـای جـدیـد امـروز اخذ میزبانی‌های بازی‌ها و مسابقات ورزشی مهم، یکی از شاخص‌های رشدیافتگی، نه تنها در ورزش، بلکه در سایر عرصه‌های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و ... تـلـقـی مـی‌شـود. بـعضی از کشورهای آسیایی توانسته‌اند در این زمینه پیشرفت‌های بسیار زیـادی داشـتـه باشند. در این میان کشورهای چین، ژاپن، کره جنوبی، تایلند، هند و قطر در بین کـشـورهـای آسـیـایـی توانسته‌اند گوی سبقت را از سایر کشورها تصاحب نمایند.
به نوشته کلمه، قبل از انقلاب شکوهمند اسلامی، ایران توانسته بود دو رویداد مهم را میزبانی نماید و در آستانه میزبانی برگزاری الـمـپـیـک 1984 بـود (پـس از بـازی‌های آسیایی 1974 تهران IOC تصمیم گرفته بود میزبانی المپیک 1984 را به ایران بدهد.) در سال 1347 19688) ایران میزبان «جام ملت‌های آسیا» در بخش فوتبال بود که رژیم گذشته توانسته بود تبلیغات گسترده‌ای را از این رویداد مهم ساماندهی نماید. در سال 1353 19744) نیز ایران میزبان «بازی‌های آسیایی» بود که توجه تمام جهانیان را به سوی کشورمان معطوف نمود.
گرچه رژیم گذشته اهداف خاصی را در گرفتن اینگونه میزبانی دنـبـال می‌کرد ولی به هر حال این میزبانی‌ها علیرغم اهداف غیراخلاقی خود در کارنامه ورزشی ملت ثبت گردید. اکنون بیش از 30 سال از عمر انقلاب اسلامی می‌گذرد و گرچه دست‌اندرکاران ورزش تـلاش‌هـایـی را در ایـن زمینـه کـرده‌انـد ولـی هیـچ‌گـاه نتـوانسته‌اند مانند سایر عرصه‌ها به مـوفقیت برسند و از این بابت عقب‌ماندگی بسیار آشکاری وجود دارد.
در بیست‌سال گذشته جهان شاهد برگزاری هشت میزبانی در بازی‌های المپیک 19800 تا 2008) هشت میزبانی در جام جهانی 19788 تا 2006) هشت میزبانی در بازی‌های آسیایی 19788 تا 2006)، و هشت میـزبـانـی در مسـابقـات فـوتبال جام ملت‌های آسیا 19800 تا 2007)، جمعا 32 میزبانی بوده اسـت (از آنجـایـی که میزبانی‌های یک دوره جدی چهار تا 10 سال قبل تعیین می‌شود و این تعـداد بـه بیش از 36 دوره میزبانی می‌رسد.) گرچه اخذ میزبانی در سطح المپیک و جهانی فـوتبال به یک فرآیند بسیار پیچیده و نیاز به یک فعالیت مسترم و گسترده حداقل 10 ساله را طلب می‌کند، ولی گرفتن میزبانی در بازی‌های آسیایی و جام ملت‌های آسیا با نگاه و رویکرد مدیریت ورزشی در یک برنامه 5 تا 8 ساله قابل دسترسی است.
علیرغم اهمیت بسیار زیادی در ایـن مـوضـوع و با توجه به فقدان شناخت مسئولین ورزشی و سطوح مدیریت عالیه نظام، عقـب‌مـانـدگی‌های غیرقابل جبران در این زمینه ملموس می‌باشد. حتی کشورهای آسیایی دسته دوم و سوم از نظر ورزشی، نظیر هند، تایلند و قطر، آنها فعالیت‌های بسیار چشمگیری داشته‌اند ولی کشورمان حرفی برای گفتن در این زمینه ندارد و اگر صحبت‌های شعار گونه از زیـرساخت‌های فیزیکی از زبان مسئولین ورزشی گفته می‌شود، بسیاری از آنها قابلیت‌ها و اسـتانداردهای بین‌المللی برای برگزاری ایـنگونه مسابقات را ندارند و هزینه‌های چـنـد بـرابـر جهت استانداردکردن آنها از ضـروریات می‌باشد.
فقدان درک صحیح مـسـئـولـیـن به امر مهم میزبانی; ورزشی بـاعث گردید که سایر بخش‌های وابسته از جمله توریسم، اقتصاد، شهرک‌سازی، زیرساخت‌های ورزشی و غیر ورزشی و ... نتوانند به توانایی‌های بالقوه خود برسند. عوامل کلی این تاخیر (توقف) در گرفتن این گونه میزبانی‌ها 4 شـامـل: 1 نـداشـتـن بـرنـامـه استراژیک در افق 20 ساله 2 فقدان آگاهی مسئولین ورزش و مسئولین عالی 3 فقدان زیرساخت‌های ورزشی دارای استانداردهای بین‌المللی 4 ضعف در بــکـارگـیـری نـیـروهـای بـا تـجـربـه در عـرصه‌های بین‌المللی 5 ضعف در حمایت‌های مـالی مـوردنـیـاز 6 پـراکنده‌کاری بسیار زیاد و موازی کاری و بعضائ متضاد 7 ساختار کهنه و ضـعیف تـشـکـیـلات ورزش کـه از رژیـم گـذشـتـه بـه ارث رسـیـده اسـت. 8 ورود نـیروهای انسانی از حـوزه‌هـای غیرمرتبط در حوزه ورزشی و صرفا برای کسب تجربه برای دوره‌های کوتاه مدت و...
به نوشته کلمه، قبل از انقلاب شکوهمند اسلامی، ایران توانسته بود دو رویداد مهم را میزبانی نماید و در آستانه میزبانی برگزاری الـمـپـیـک 1984 بـود (پـس از بـازی‌های آسیایی 1974 تهران IOC تصمیم گرفته بود میزبانی المپیک 1984 را به ایران بدهد.) در سال 1347 19688) ایران میزبان «جام ملت‌های آسیا» در بخش فوتبال بود که رژیم گذشته توانسته بود تبلیغات گسترده‌ای را از این رویداد مهم ساماندهی نماید. در سال 1353 19744) نیز ایران میزبان «بازی‌های آسیایی» بود که توجه تمام جهانیان را به سوی کشورمان معطوف نمود.
گرچه رژیم گذشته اهداف خاصی را در گرفتن اینگونه میزبانی دنـبـال می‌کرد ولی به هر حال این میزبانی‌ها علیرغم اهداف غیراخلاقی خود در کارنامه ورزشی ملت ثبت گردید. اکنون بیش از 30 سال از عمر انقلاب اسلامی می‌گذرد و گرچه دست‌اندرکاران ورزش تـلاش‌هـایـی را در ایـن زمینـه کـرده‌انـد ولـی هیـچ‌گـاه نتـوانسته‌اند مانند سایر عرصه‌ها به مـوفقیت برسند و از این بابت عقب‌ماندگی بسیار آشکاری وجود دارد.
در بیست‌سال گذشته جهان شاهد برگزاری هشت میزبانی در بازی‌های المپیک 19800 تا 2008) هشت میزبانی در جام جهانی 19788 تا 2006) هشت میزبانی در بازی‌های آسیایی 19788 تا 2006)، و هشت میـزبـانـی در مسـابقـات فـوتبال جام ملت‌های آسیا 19800 تا 2007)، جمعا 32 میزبانی بوده اسـت (از آنجـایـی که میزبانی‌های یک دوره جدی چهار تا 10 سال قبل تعیین می‌شود و این تعـداد بـه بیش از 36 دوره میزبانی می‌رسد.) گرچه اخذ میزبانی در سطح المپیک و جهانی فـوتبال به یک فرآیند بسیار پیچیده و نیاز به یک فعالیت مسترم و گسترده حداقل 10 ساله را طلب می‌کند، ولی گرفتن میزبانی در بازی‌های آسیایی و جام ملت‌های آسیا با نگاه و رویکرد مدیریت ورزشی در یک برنامه 5 تا 8 ساله قابل دسترسی است.
علیرغم اهمیت بسیار زیادی در ایـن مـوضـوع و با توجه به فقدان شناخت مسئولین ورزشی و سطوح مدیریت عالیه نظام، عقـب‌مـانـدگی‌های غیرقابل جبران در این زمینه ملموس می‌باشد. حتی کشورهای آسیایی دسته دوم و سوم از نظر ورزشی، نظیر هند، تایلند و قطر، آنها فعالیت‌های بسیار چشمگیری داشته‌اند ولی کشورمان حرفی برای گفتن در این زمینه ندارد و اگر صحبت‌های شعار گونه از زیـرساخت‌های فیزیکی از زبان مسئولین ورزشی گفته می‌شود، بسیاری از آنها قابلیت‌ها و اسـتانداردهای بین‌المللی برای برگزاری ایـنگونه مسابقات را ندارند و هزینه‌های چـنـد بـرابـر جهت استانداردکردن آنها از ضـروریات می‌باشد.
فقدان درک صحیح مـسـئـولـیـن به امر مهم میزبانی; ورزشی بـاعث گردید که سایر بخش‌های وابسته از جمله توریسم، اقتصاد، شهرک‌سازی، زیرساخت‌های ورزشی و غیر ورزشی و ... نتوانند به توانایی‌های بالقوه خود برسند. عوامل کلی این تاخیر (توقف) در گرفتن این گونه میزبانی‌ها 4 شـامـل: 1 نـداشـتـن بـرنـامـه استراژیک در افق 20 ساله 2 فقدان آگاهی مسئولین ورزش و مسئولین عالی 3 فقدان زیرساخت‌های ورزشی دارای استانداردهای بین‌المللی 4 ضعف در بــکـارگـیـری نـیـروهـای بـا تـجـربـه در عـرصه‌های بین‌المللی 5 ضعف در حمایت‌های مـالی مـوردنـیـاز 6 پـراکنده‌کاری بسیار زیاد و موازی کاری و بعضائ متضاد 7 ساختار کهنه و ضـعیف تـشـکـیـلات ورزش کـه از رژیـم گـذشـتـه بـه ارث رسـیـده اسـت. 8 ورود نـیروهای انسانی از حـوزه‌هـای غیرمرتبط در حوزه ورزشی و صرفا برای کسب تجربه برای دوره‌های کوتاه مدت و...