خبر تغییراتی که در هیأت مدیره باشگاه پرسپولیس رخ خواهد داد اگر چه با توجه به ناکامی های این تیم در مسابقات داخلی، مطابق معمول باید آن را یک اتفاق طبیعی ارزیابی کرد، اما بار دیگر بی ثباتی و تزلزل در کار مدیریت فوتبال ایران را به تصویر می کشد.
به نوشته قدس، در این باره اگر واقع بینانه حرف بزنیم، چندان نباید نتایج تیم را ملاک اعمال تغییرات از سوی سازمان تربیت بدنی دانست چرا که در آن صورت صعود پرسپولیس از مرحله اول مسابقات لیگ قهرمانان آسیا می تواند یک امتیاز مثبت و مانع ازبرکناری اعضای هیأت مدیره یا مدیرعامل باشد.
شاید اختلافات موجود میان اعضا و چربش زور یکی بر دیگری در سازمان تربیت بدنی، بر تصمیم گیری در این باره اثر گذاشته باشد، اما سرانجام چیزی از این واقعیت کم نمی شود که عمر مدیریت در فوتبال ایران بسیار کوتاه است و اصولاً بی آن که مجالی برای آنکه خاصیت وجودی مدیری معلوم شود و زمینه سالمی برای ارزیابی عملکرد او وجود داشته باشد، کمترین بهانه ها می تواند حکم برکناری را به امضا برساند.
دغدغه این یادداشت دفاعیه نوشتن برای اعضای هیأت مدیره پرسپولیس، چه آنها که برکنار می شوند و چه آنها که بر سر کار خود باقی می مانند نیست. مسأله این است که در اوج دوره ای که بحث استقلال مدیریتی باشگاهها و حرکت به سوی خصوصی سازی مطرح می شود، بیشترین اعمال نفوذها از سوی نهاد دولتی تربیت بدنی را در کار پرسپولیس و استقلال شاهد هستیم و این معنایی جز آن ندارد که حتی از تمرین ذهنی خصوصی شدن هم در فوتبال خبری نیست چه رسد به اجرایی کردن آن.
در مقررات پیش بینی شده در جهت خصوصی سازی فوتبال در قاره آسیا، آنچه بیش از هر چیز دیگر مورد توجه قرار گرفته برقرار کردن ثبات مدیریت بر تغییرات و تحولات سیاسی است و بیشتر از آنکه خارج کردن فوتبال از دست دولت، مورد نظر AFC باشد، مستقل کردن آن در دل مناسبات دولتی است.
AFC خوب می داند که رشد فوتبال در آسیا به آن اندازه نیست که استقلال اقتصادی آن در حال حاضر ممکن باشد، اما می توان مدیریت آن را به استقلال رساند و برای فوتبال هویت حرفه ای و تخصصی قایل شد و اداره آن را به افرادی سپرد که توان آن را دارند که در غیر این صورت مدیران متنفذ دستگاههای دولتی که خود را متولی فوتبال می دانند، بی آنکه دخالت در امور آن را امری تخصصی به حساب آورند، هر اقدامی را در آن حق خود می دانند، چرا که مخارج آن را تأمین می کنند.
بار دیگر بی آنکه قصد دفاع از هر فردی را که طی روزهای آینده از پرسپولیس بر کنار می شود داشته باشیم، باید پرسید که آیا اخراج وی بر پایه ارزیابی های حرفه ای صورت گرفته، یا صرفاً به دلیل آنکه پرسپولیس در مسابقات داخلی موفق نبوده و کاندیدای دیگری پاشنه در اتاق مدیران تربیت بدنی را از جا کنده، باید او را کنار گذاشت و آیا برای مدیر بعدی هم چنین اتفاقی در راه نیست!
به نوشته قدس، در این باره اگر واقع بینانه حرف بزنیم، چندان نباید نتایج تیم را ملاک اعمال تغییرات از سوی سازمان تربیت بدنی دانست چرا که در آن صورت صعود پرسپولیس از مرحله اول مسابقات لیگ قهرمانان آسیا می تواند یک امتیاز مثبت و مانع ازبرکناری اعضای هیأت مدیره یا مدیرعامل باشد.
شاید اختلافات موجود میان اعضا و چربش زور یکی بر دیگری در سازمان تربیت بدنی، بر تصمیم گیری در این باره اثر گذاشته باشد، اما سرانجام چیزی از این واقعیت کم نمی شود که عمر مدیریت در فوتبال ایران بسیار کوتاه است و اصولاً بی آن که مجالی برای آنکه خاصیت وجودی مدیری معلوم شود و زمینه سالمی برای ارزیابی عملکرد او وجود داشته باشد، کمترین بهانه ها می تواند حکم برکناری را به امضا برساند.
دغدغه این یادداشت دفاعیه نوشتن برای اعضای هیأت مدیره پرسپولیس، چه آنها که برکنار می شوند و چه آنها که بر سر کار خود باقی می مانند نیست. مسأله این است که در اوج دوره ای که بحث استقلال مدیریتی باشگاهها و حرکت به سوی خصوصی سازی مطرح می شود، بیشترین اعمال نفوذها از سوی نهاد دولتی تربیت بدنی را در کار پرسپولیس و استقلال شاهد هستیم و این معنایی جز آن ندارد که حتی از تمرین ذهنی خصوصی شدن هم در فوتبال خبری نیست چه رسد به اجرایی کردن آن.
در مقررات پیش بینی شده در جهت خصوصی سازی فوتبال در قاره آسیا، آنچه بیش از هر چیز دیگر مورد توجه قرار گرفته برقرار کردن ثبات مدیریت بر تغییرات و تحولات سیاسی است و بیشتر از آنکه خارج کردن فوتبال از دست دولت، مورد نظر AFC باشد، مستقل کردن آن در دل مناسبات دولتی است.
AFC خوب می داند که رشد فوتبال در آسیا به آن اندازه نیست که استقلال اقتصادی آن در حال حاضر ممکن باشد، اما می توان مدیریت آن را به استقلال رساند و برای فوتبال هویت حرفه ای و تخصصی قایل شد و اداره آن را به افرادی سپرد که توان آن را دارند که در غیر این صورت مدیران متنفذ دستگاههای دولتی که خود را متولی فوتبال می دانند، بی آنکه دخالت در امور آن را امری تخصصی به حساب آورند، هر اقدامی را در آن حق خود می دانند، چرا که مخارج آن را تأمین می کنند.
بار دیگر بی آنکه قصد دفاع از هر فردی را که طی روزهای آینده از پرسپولیس بر کنار می شود داشته باشیم، باید پرسید که آیا اخراج وی بر پایه ارزیابی های حرفه ای صورت گرفته، یا صرفاً به دلیل آنکه پرسپولیس در مسابقات داخلی موفق نبوده و کاندیدای دیگری پاشنه در اتاق مدیران تربیت بدنی را از جا کنده، باید او را کنار گذاشت و آیا برای مدیر بعدی هم چنین اتفاقی در راه نیست!