دیشب که میلان در هفته ماقبل آخر از فصل رو به پایان لیگ فوتبال ایتالیا از رم پذیرایی کرد، پائولو مالدینی آخرین بازی خانگی خود را برای این تیم انجام داد.
به نوشته ایران، قرار است او در پایان فصل کفش‌ها را بیاویزد و در نتیجه دیدار هفته آینده روسونری در زمین فیورنتینا آخرین مسابقه او پس از 24 سال حضور مستمر و جالب و اغلب موفق وی در صحنه این ورزش خواهد بود.
دیشب مالدینی این فرصت را یافت که در 41 سالگی برای واپسین بار روبه‌روی هواداران تیم خود قرار گیرد و با آنها وداع گوید. با این حال این تصور نیز وجود داشت که دیدار با رمی‌ها واپسین مسابقه خانگی کارلو انچلوتی در جمع قرمز و سیاه‌های میلان هم باشد زیرا این روزها شایعه جدایی او از این تیم و مستقر شدنش در لندن و تصدی پست مربیگری چلسی شدیدتر از هر زمانی شده است. کارلتو از سال 2001 سکاندار میلان بوده اما دومین فصل متوالی بدون جام و مقام برای این تیم در شرایطی که امسال رونالدینیو، فلامینی و زامبروتا هم به ترکیب این تیم اضافه شده بودند برای هواداران روسونری غیرقابل هضم‌تر بوده است. آدریانو گالیانی نایب رئیس و مرد همه کاره میلان در روزهای اخیر برخلاف گذشته که پیوسته خبر از ابقای انچلوتی در سن سیرو می‌داد، به کلی‌گویی پرداخته است. او ساعتی قبل از مسابقه با رم نیز گفت: «هدف اصلی ما در حال حاضر بردن این دیدار و قطعی کردن نایب قهرمانی‌مان در لیگ است تا به طور مستقیم به فصل بعدی جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا راه یابیم و در نتیجه بهتر است صحبت‌های ما راجع به کارلتو بماند برای روزهای بعد.»
در نقطه مقابل اینتر
با این وجود دوم شدن احتمالی در لیگ در عین در اختیار داشتن این همه بازیکن ممتاز و خرج کردن مبالغی کلان در این راه نمی‌تواند برای تیمی در اندازه‌های میلان یک موفقیت باشد. این تیم از 2004 به بعد اسکودتو را فتح نکرده و این در حالی است که رقیب بزرگ و همشهری‌اش اینتر برای چهارمین سال متوالی این عنوان را به خود اختصاص داده است. بعد از برکناری کلودیو رانیه‌ری از هدایت یوونتوس و سپرده شدن این پست به طور موقتی به شیرو فرارا، رفتن احتمالی انچلوتی یک تغییر عمده دیگر را در نزد دو تیم از سه تیم صدر جدول «سری A» موجب خواهد شد.
در عین حال دیشب در میلان کمتر کسی به رفتن بسیار محتمل کارلو انچلوتی می‌اندیشید و این خداحافظی «قطعی و حتمی» مالدینی بود که نظر هواداران تیم را به خود مشغول کرده بود. مردی که از 16 سالگی مدافع چپ ثابت میلان بوده و در 10 سال اخیر در پست مدافع وسط هم به کار گرفته شده. طی این مدت نماد استمرار و بازی‌های منطقی بوده و حتی مصدومیت‌های پرشمار و مزمن پا و کمر طی 3، 4 سال اخیر هم وی را از میدان بدر نکرده بود. او در شرایطی می‌رود که به سبب جدایی محتمل کارلتو تغییراتی وسیع در میلان پیش‌بینی می‌شود و دوره و فصلی تازه در انتظار این تیم است.
همیشه در میلان
مالدینی که اول بار در فصول 1989و 1990 فاتح جام باشگاه‌های اروپا شد، طی این مدت با مریبان نامداری چون اریگو ساکی و فابیو کاپه‌لو نیز کار کرده ولی هرگز به سن‌سیرو پشت نکرده است. او حالا صاحب کارنامه‌ای مرکب از 5 قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا و 7 اسکودتو است ولی جام حذفی ایتالیا را فقط یک مرتبه برده است و تمامی کوشش وی برای فتح جام جهانی فقط کسب مقام‌های نایب قهرمانی (94) و سومی (90) را موجب شد. پدر او (چزاره مالدینی) مثل خود وی سال‌ها بازیکن شاخص میلان بود و حالا نوبت پسر مالدینی است که بعد از عضویت در تیم نوجوانان میلان در پی حضور در تیم بزرگسالان و اصلی تیم باشد. با این حال پائولو، مردی که بیش از 900 بار در دیدارهای رسمی میلان پیراهن این تیم را بر تن کرد و با 126 بازی ملی در این سطح هم رکورددار است، در بسیاری از سطوح غیرقابل دستیابی است و همین مسئله و زندگی کم حاشیه و مبتنی بر تلاش او می‌تواند درسی برای نسل جوانتر باشد و معلوم نیست اگر میلان می‌تواند جانشین سریعی برای آنچلوتی جور کند، چطور می‌تواند بدون نماد اصلی یک ربع قرن اخیر خود زندگی کند.
به نوشته ایران، قرار است او در پایان فصل کفش‌ها را بیاویزد و در نتیجه دیدار هفته آینده روسونری در زمین فیورنتینا آخرین مسابقه او پس از 24 سال حضور مستمر و جالب و اغلب موفق وی در صحنه این ورزش خواهد بود.
دیشب مالدینی این فرصت را یافت که در 41 سالگی برای واپسین بار روبه‌روی هواداران تیم خود قرار گیرد و با آنها وداع گوید. با این حال این تصور نیز وجود داشت که دیدار با رمی‌ها واپسین مسابقه خانگی کارلو انچلوتی در جمع قرمز و سیاه‌های میلان هم باشد زیرا این روزها شایعه جدایی او از این تیم و مستقر شدنش در لندن و تصدی پست مربیگری چلسی شدیدتر از هر زمانی شده است. کارلتو از سال 2001 سکاندار میلان بوده اما دومین فصل متوالی بدون جام و مقام برای این تیم در شرایطی که امسال رونالدینیو، فلامینی و زامبروتا هم به ترکیب این تیم اضافه شده بودند برای هواداران روسونری غیرقابل هضم‌تر بوده است. آدریانو گالیانی نایب رئیس و مرد همه کاره میلان در روزهای اخیر برخلاف گذشته که پیوسته خبر از ابقای انچلوتی در سن سیرو می‌داد، به کلی‌گویی پرداخته است. او ساعتی قبل از مسابقه با رم نیز گفت: «هدف اصلی ما در حال حاضر بردن این دیدار و قطعی کردن نایب قهرمانی‌مان در لیگ است تا به طور مستقیم به فصل بعدی جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا راه یابیم و در نتیجه بهتر است صحبت‌های ما راجع به کارلتو بماند برای روزهای بعد.»
در نقطه مقابل اینتر
با این وجود دوم شدن احتمالی در لیگ در عین در اختیار داشتن این همه بازیکن ممتاز و خرج کردن مبالغی کلان در این راه نمی‌تواند برای تیمی در اندازه‌های میلان یک موفقیت باشد. این تیم از 2004 به بعد اسکودتو را فتح نکرده و این در حالی است که رقیب بزرگ و همشهری‌اش اینتر برای چهارمین سال متوالی این عنوان را به خود اختصاص داده است. بعد از برکناری کلودیو رانیه‌ری از هدایت یوونتوس و سپرده شدن این پست به طور موقتی به شیرو فرارا، رفتن احتمالی انچلوتی یک تغییر عمده دیگر را در نزد دو تیم از سه تیم صدر جدول «سری A» موجب خواهد شد.
در عین حال دیشب در میلان کمتر کسی به رفتن بسیار محتمل کارلو انچلوتی می‌اندیشید و این خداحافظی «قطعی و حتمی» مالدینی بود که نظر هواداران تیم را به خود مشغول کرده بود. مردی که از 16 سالگی مدافع چپ ثابت میلان بوده و در 10 سال اخیر در پست مدافع وسط هم به کار گرفته شده. طی این مدت نماد استمرار و بازی‌های منطقی بوده و حتی مصدومیت‌های پرشمار و مزمن پا و کمر طی 3، 4 سال اخیر هم وی را از میدان بدر نکرده بود. او در شرایطی می‌رود که به سبب جدایی محتمل کارلتو تغییراتی وسیع در میلان پیش‌بینی می‌شود و دوره و فصلی تازه در انتظار این تیم است.
همیشه در میلان
مالدینی که اول بار در فصول 1989و 1990 فاتح جام باشگاه‌های اروپا شد، طی این مدت با مریبان نامداری چون اریگو ساکی و فابیو کاپه‌لو نیز کار کرده ولی هرگز به سن‌سیرو پشت نکرده است. او حالا صاحب کارنامه‌ای مرکب از 5 قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا و 7 اسکودتو است ولی جام حذفی ایتالیا را فقط یک مرتبه برده است و تمامی کوشش وی برای فتح جام جهانی فقط کسب مقام‌های نایب قهرمانی (94) و سومی (90) را موجب شد. پدر او (چزاره مالدینی) مثل خود وی سال‌ها بازیکن شاخص میلان بود و حالا نوبت پسر مالدینی است که بعد از عضویت در تیم نوجوانان میلان در پی حضور در تیم بزرگسالان و اصلی تیم باشد. با این حال پائولو، مردی که بیش از 900 بار در دیدارهای رسمی میلان پیراهن این تیم را بر تن کرد و با 126 بازی ملی در این سطح هم رکورددار است، در بسیاری از سطوح غیرقابل دستیابی است و همین مسئله و زندگی کم حاشیه و مبتنی بر تلاش او می‌تواند درسی برای نسل جوانتر باشد و معلوم نیست اگر میلان می‌تواند جانشین سریعی برای آنچلوتی جور کند، چطور می‌تواند بدون نماد اصلی یک ربع قرن اخیر خود زندگی کند.