ولفسبورگ نه شالکه بود که در هفته های پایانی ریش و قیچی را به دست بایرن بدهد، نه لورکوزن که در حال تکمیل دکترای از دست دادن قهرمانی در هفته پایانی باشد و نه حتی دورتموند که به جای قوی تر شدن بر اثر اشتباهات فراوان منتظر لغزش رقیب باشد.
به نوشته اعتماد، قهرمان جدید فوتبال آلمان خود خودش نام داشت و از وقتی در فصل 1997 - 1996 برای اولین بار در بالاترین سطح فوتبال آلمان دیده شد، ترجیح داد یک تیم کارخانه یی کم هوادار بی ادعا نام بگیرد تا جوخه یی پرسروصدا. تیم سبزپوش و یار ژرمن ها در سیزدهمین فصل حضور متوالی در بوندس لیگا اولین جام بزرگ دوران حرفه یی خود را به دست آورد.
بله، حالا می توان رکورد غرورآمیز قبلی (کسب 10 پیروزی متوالی در لیگ داخلی) را با تاکید به رخ کشید. در راه افتخارآفرینی هیچ خطر و خاطره یی یارای مقابله با آرزوی فلیکس ماگات را نداشت. آقای منظم فوتبال آلمان دو سال پیش پس از رهنمون کردن بایرن به سمت کسب جام داخلی نامهربانانه راه خروج از مونیخ را در پیش گرفت و درست در مناسب ترین لحظه آنجا که باید ضربه می زد، به بهترین نحو انتقام گرفت. او نمی دید اما احساس می کرد چگونه بایرن مدام به سمت تیمش می دوید و نتیجه یی نمی گرفت.
سایرین اما دیدنی های بسیاری را به نظاره نشستند. مثلاً دیدند گرافیته (آقای گل فصل 2009 - 2008 بوندس لیگا) و ژوکوی بوسنیایی روی هم نزدیک به 40 گل زدند. به بیان بهتر پیش از این هرگز سابقه نداشت طی یک فصل دو مهاجم یک تیم بیش از 20 گل به ثمر برسانند اما تیم ماگات چنین دستاوردی را رقم زد. معمار اولین توفیق بزرگ ولفسبورگ چه احساسی داشت؟
فکر نمی کردم قهرمان شویم
سرمربی قهرمان جدید بوندس لیگا در پایان شاهکار تیمش لب به سخن گشود؛ «واقعاً دستاوردی باورنکردنی رقم زدیم. ابتدای فصل اصلاً تصور نمی کردم بتوانیم بر بزرگان غلبه کنیم و قدرت را به دست بگیریم.» او که از آغاز فصل آینده روی نیمکت شالکه می نشیند، جدایی از سبزها را دشوار می داند؛ «صحبت کردن درباره جدایی کار بسیار سختی است اما فعلاً به این موضوع فکر نمی کنم و فقط می خواهم شادی کنم.» ژوکو دیگر مهره کلیدی ولفسبورگ هم تقریباً همان حرف های مربی خود را تکرار کرد. اگر به دنبال قصه یی جدید می گردید، داستان های مربوط به زوج خط حمله ولفسبورگ را بخوانید. قوی ترین خط حمله بوندس لیگا بیش از 150 شوت به سمت دروازه ها شلیک کرد و تنوع تاکتیکی ماگات را به رخ کشید.
مرد همگرا
طبق تعاریف سنتی موجود از سیستم های مبتنی بر حضور دو مهاجم، یک بازیکن تهاجمی نقش پررنگی دارد، به این معنا که با وجود قرار گرفتن در خط حمله گاهی وظیفه بازی سازی را به دوش می کشد و در متن درگیری ها حضور می یابد. ظاهراً از بین ژوکو و گرافیته یک نفر باید چنین شرایطی می داشت اما در عمل نه تنها چنین اتفاقی رخ نداد بلکه عمدتاً شاهد تلاش های دو مهاجم شبیه به هم بودیم. تفاوت توسط هافبک های دونده و پاسور شکل گرفت. پاس های بی عیب و نقص امثال کاستا و سباستین روند انتقال جریان بازی را تسریع می کرد.
آمار مهاجمان طلایی ولفسبورگ
ژوکوی 25گله 121 شوت نواخت که از این تعداد 54 ضربه درون چارچوب قرار داشت. او همچنین با شش پاس گل دومین بازیکن موثر در این عرصه نام گرفت و 68 بار خطا کرد. گرافیته یک گل بیش از زوج همیشگی به ثمر رساند، 66 بار اقدام به شوت زنی کرد، 85 بار بازیکنان حریف را روی زمین انداخت و 73 بار مرتکب خطا شد. غیر از میسیموویچ (بهترین پاسور بوندس لیگا) هیچ یک از بازیکنان قهرمان جدید بوندس لیگا چنین آمارهای جالب توجهی بر جای نگذاشتند. بی دلیل نیست که می گویند راز موفقیت نوبرانه ولفسبورگ در قدرت مهاجمانش خلاصه می شود.
سایر جنبه های بوندس لیگا
بایرن آخرین بازی فصل را با پیروزی خاتمه داد و دست در دست اشتوتگارت پایین تر از ولفسبورگ جواز حضور در لیگ قهرمانان را به دست آورد. پیروزی 2 بر یک مقابل اشتوتگارت چهارمین پیروزی هاینکس در پنجمین حضور روی نیمکت بایرن را رقم زد. سرمربی سابق رئال مادرید خیلی کوتاه گفت؛ «خوشحالم. ما خیلی خوب بر جریان بازی تسلط داشتیم و باید اعتراف کنم از اینکه قهرمان نشدیم کمی عصبانی هستم.»
در جایی دیگر هرتابرلین 4 - صفر مغلوب کارلسروهه شد تا غم از دست دادن قهرمانی را با اندوه عدم دریافت جواز صعود به لیگ قهرمانان معاوضه کند. با تمام این تفاصیل هرتابرلین و هامبورگ به جام یوفا راه یافتند. در پایین جدول کارلسروهه و بیلفلد سقوط کردند و کوتبوس باید منتظر تیم سوم دسته دوم باشد. برنده این بازی پلی آف سال آینده در بوندس لیگای یک حضور می یابد و بازنده به جمع کارلسروهه و بیلفلد می پیوندد. ضمن اینکه طبق معمول دورتموند با اختلافی حدود چهار هزار هوادار نسبت به بایرن، بار دیگر عنوان پرهوادارترین تیم آلمان را به دست آورد و دیاس از هوفنهایم با 11 کارت زرد و دو کارت قرمز بی انضباط ترین بازیکن فصل نام گرفت. پدیده و قهرمان نیم فصل اول بوندس لیگا حداقل در یک بخش آماری پیشتاز شد،
به نوشته اعتماد، قهرمان جدید فوتبال آلمان خود خودش نام داشت و از وقتی در فصل 1997 - 1996 برای اولین بار در بالاترین سطح فوتبال آلمان دیده شد، ترجیح داد یک تیم کارخانه یی کم هوادار بی ادعا نام بگیرد تا جوخه یی پرسروصدا. تیم سبزپوش و یار ژرمن ها در سیزدهمین فصل حضور متوالی در بوندس لیگا اولین جام بزرگ دوران حرفه یی خود را به دست آورد.
بله، حالا می توان رکورد غرورآمیز قبلی (کسب 10 پیروزی متوالی در لیگ داخلی) را با تاکید به رخ کشید. در راه افتخارآفرینی هیچ خطر و خاطره یی یارای مقابله با آرزوی فلیکس ماگات را نداشت. آقای منظم فوتبال آلمان دو سال پیش پس از رهنمون کردن بایرن به سمت کسب جام داخلی نامهربانانه راه خروج از مونیخ را در پیش گرفت و درست در مناسب ترین لحظه آنجا که باید ضربه می زد، به بهترین نحو انتقام گرفت. او نمی دید اما احساس می کرد چگونه بایرن مدام به سمت تیمش می دوید و نتیجه یی نمی گرفت.
سایرین اما دیدنی های بسیاری را به نظاره نشستند. مثلاً دیدند گرافیته (آقای گل فصل 2009 - 2008 بوندس لیگا) و ژوکوی بوسنیایی روی هم نزدیک به 40 گل زدند. به بیان بهتر پیش از این هرگز سابقه نداشت طی یک فصل دو مهاجم یک تیم بیش از 20 گل به ثمر برسانند اما تیم ماگات چنین دستاوردی را رقم زد. معمار اولین توفیق بزرگ ولفسبورگ چه احساسی داشت؟
فکر نمی کردم قهرمان شویم
سرمربی قهرمان جدید بوندس لیگا در پایان شاهکار تیمش لب به سخن گشود؛ «واقعاً دستاوردی باورنکردنی رقم زدیم. ابتدای فصل اصلاً تصور نمی کردم بتوانیم بر بزرگان غلبه کنیم و قدرت را به دست بگیریم.» او که از آغاز فصل آینده روی نیمکت شالکه می نشیند، جدایی از سبزها را دشوار می داند؛ «صحبت کردن درباره جدایی کار بسیار سختی است اما فعلاً به این موضوع فکر نمی کنم و فقط می خواهم شادی کنم.» ژوکو دیگر مهره کلیدی ولفسبورگ هم تقریباً همان حرف های مربی خود را تکرار کرد. اگر به دنبال قصه یی جدید می گردید، داستان های مربوط به زوج خط حمله ولفسبورگ را بخوانید. قوی ترین خط حمله بوندس لیگا بیش از 150 شوت به سمت دروازه ها شلیک کرد و تنوع تاکتیکی ماگات را به رخ کشید.
مرد همگرا
طبق تعاریف سنتی موجود از سیستم های مبتنی بر حضور دو مهاجم، یک بازیکن تهاجمی نقش پررنگی دارد، به این معنا که با وجود قرار گرفتن در خط حمله گاهی وظیفه بازی سازی را به دوش می کشد و در متن درگیری ها حضور می یابد. ظاهراً از بین ژوکو و گرافیته یک نفر باید چنین شرایطی می داشت اما در عمل نه تنها چنین اتفاقی رخ نداد بلکه عمدتاً شاهد تلاش های دو مهاجم شبیه به هم بودیم. تفاوت توسط هافبک های دونده و پاسور شکل گرفت. پاس های بی عیب و نقص امثال کاستا و سباستین روند انتقال جریان بازی را تسریع می کرد.
آمار مهاجمان طلایی ولفسبورگ
ژوکوی 25گله 121 شوت نواخت که از این تعداد 54 ضربه درون چارچوب قرار داشت. او همچنین با شش پاس گل دومین بازیکن موثر در این عرصه نام گرفت و 68 بار خطا کرد. گرافیته یک گل بیش از زوج همیشگی به ثمر رساند، 66 بار اقدام به شوت زنی کرد، 85 بار بازیکنان حریف را روی زمین انداخت و 73 بار مرتکب خطا شد. غیر از میسیموویچ (بهترین پاسور بوندس لیگا) هیچ یک از بازیکنان قهرمان جدید بوندس لیگا چنین آمارهای جالب توجهی بر جای نگذاشتند. بی دلیل نیست که می گویند راز موفقیت نوبرانه ولفسبورگ در قدرت مهاجمانش خلاصه می شود.
سایر جنبه های بوندس لیگا
بایرن آخرین بازی فصل را با پیروزی خاتمه داد و دست در دست اشتوتگارت پایین تر از ولفسبورگ جواز حضور در لیگ قهرمانان را به دست آورد. پیروزی 2 بر یک مقابل اشتوتگارت چهارمین پیروزی هاینکس در پنجمین حضور روی نیمکت بایرن را رقم زد. سرمربی سابق رئال مادرید خیلی کوتاه گفت؛ «خوشحالم. ما خیلی خوب بر جریان بازی تسلط داشتیم و باید اعتراف کنم از اینکه قهرمان نشدیم کمی عصبانی هستم.»
در جایی دیگر هرتابرلین 4 - صفر مغلوب کارلسروهه شد تا غم از دست دادن قهرمانی را با اندوه عدم دریافت جواز صعود به لیگ قهرمانان معاوضه کند. با تمام این تفاصیل هرتابرلین و هامبورگ به جام یوفا راه یافتند. در پایین جدول کارلسروهه و بیلفلد سقوط کردند و کوتبوس باید منتظر تیم سوم دسته دوم باشد. برنده این بازی پلی آف سال آینده در بوندس لیگای یک حضور می یابد و بازنده به جمع کارلسروهه و بیلفلد می پیوندد. ضمن اینکه طبق معمول دورتموند با اختلافی حدود چهار هزار هوادار نسبت به بایرن، بار دیگر عنوان پرهوادارترین تیم آلمان را به دست آورد و دیاس از هوفنهایم با 11 کارت زرد و دو کارت قرمز بی انضباط ترین بازیکن فصل نام گرفت. پدیده و قهرمان نیم فصل اول بوندس لیگا حداقل در یک بخش آماری پیشتاز شد،