چشمان بی فروغش روبه تاریکی باز است. نمی‌تواند راه برود، تکان بخورد و نمی‌تواندحرف بزند، فقط در حالی‌که خوابیده به صدای موسیقی گوش می‌دهد و آرامش می‌گیرد. انگار نوای موسیقی مرهمی بر دردهای بی‌درمانش است و می‌تواند او را برای مدت کوتاهی از اینکه قادر به انجام هیچ اموری نیست برهاند. در واقع می‌توان گفت این دختر کوچک به نوعی زندگی نباتی دارد. مادر و پدرش چه آرزوهای دورو درازی برای دخترشان داشتند؛ گویی کاخ آرزوهای آنان به یک‌باره فرو ریخته و فقط نظاره‌گر بیماری و ناتوانی دختر خود هستند. اما به کدامین گناه این دختر 7 ساله از زندگی محروم شد؟ فقط به دلیل عدم حمایت بیمه و مشکلات مالی پدرش؟ محمدپورمقدم پدردرسا که برای مطرح شدن مشکل دخترش به تحریریه «قانون» آمده بود از بی‌مهری مسئولان در مورد دخترش سخن گفت.
آقای محمدپور از روز حادثه بگویید؟
آذرماه سال1387ساعت 12 شب به همراه همسر و دخترم به منظور انجام کار اداری عازم اصفهان بودیم که به دلیل بارندگی و لغزندگی جاده، ماشین واژگون شد. با کمک دوستان و مردم، دخترم که دچار سانحه شده بود را به بیمارستانی در اصفهان انتقال دادیم و تحت مداوا قرار گرفت. پس از مدت 40 روز دخترم از بیمارستان اصفهان مرخص شد. ما برای مداوای بیشتر راهی تهران شدیم. در مراجعه به دکترهای تهران متوجه شدیم که چه بلایی سر دخترمان آمده است.
تشخیص پزشکان تهران چه بود؟
دکترهای تهران به ما گفتندکه دخترم از دوچشم نابینا شده، نمی‌تواند راه برود و حرف بزند و اصولا کنترل ندارد و فقط تاحدودی گوش‌هایش شنوایی دارد. در واقع دخترم به نوعی، زندگی نباتی دارد. امیدوارم این اتفاق برای هیچکس نیفتد.
با توجه به تصادف سخت‌تان چگونه روال قضایی را پیگیری کردید؟و آیا خودرو شما هنگام تصادف بیمه شخص ثالث داشت یا خیر؟
بله خودرو بیمه شخص ثالث داشت. به دلیل مشکلات فراوان دخترم و اصرار شرکت بیمه که به ما گفتند نیاز به پیگیری پرونده نیست ما حقوق بچه را می‌پردازیم، دوسال پرونده تصادف دراصفهان را پیگیری نکردیم. البته من فکر می‌کردم مراحل، طبق روال قانونی طی می‌شود و حق دخترمعلولم پایمال نخواهد شد.
شما هم پرونده تصادف را پیگیری نکردید؟
بله، ولی پس از دوسال احضاریه‌ای از دادگاه اصفهان برای ما فرستاده شد و وقتی به دادگاه مراجعه کردم بنده را به علت عدم مراجعه به موقع، مبلغ 100 هزارتومان جریمه کردند؛ وقتی به قاضی گفتم شرکت بیمه مانع مراجعه ما به دادگاه شده است،قاضی گفت مگر می‌شود شرکت بیمه بگوید مراجعه نکن. دادگاه موظف است درخصوص سانحه تصادف رای صادر کند.
آیا شرکت بیمه از درسا حمایت کرد؟
وقتی برای گرفتن هزینه بیمارستان تهران به شرکت بیمه مراجعه کردیم شرکت بیمه عنوان کرد ما سقف آن که مبلغ 10 میلیون تومان است را پرداخت می‌کنیم و نیازی به پیگیری دادگاه نیست و در قبال آن نیز رضایتنامه محضری از ما گرفتند. البته رئیس بیمه البرز بعدا مبلغ 30 میلیون تومان نیز برای کمک به ما داد.
مگر شما با توجه به نرخ روز دیه محاسبه نکردید که بیمه چه مبلغی باید بپردازد که مبادرت به امضای رضایت نامه کردید؟
آن روزها به حدی درگیر مشکلات و معلولیت دخترم بودیم که فکر نمی‌کردیم بیمه بخواهدحق بچه ما را پایمال کند.
رای دادگاه اصفهان چه بود؟
قاضی دادگاه اصفهان برای دخترم به5 دیه کامل 35 صدم از دیه کامل رای داد که بیمه محکوم به پرداخت مبلغ دیه شد (باتوجه به نرخ دیه که درسال 1387 مبلغ 47 میلیون تومان بود با احتساب 5 دیه کامل 35 صدم تقریبا حدود 255 میلیون تومان شد) بیمه فقط 40میلیون به ما پرداخته بود.
باتوجه به رای دادگاه، موضع بیمه البرز چه بود؟
بنده نامه‌ای به رئیس بیمه مرکزی نوشتم و درخواست کردم با توجه به رای قاضی دیه دخترم را پرداخت کنند. مسئولان بیمه در جواب نامه من نوشتند با توجه به رضایت قبلی شما مبلغ یک دیه پرداخت شده که این نامه نیز با پیگیری و مساعدت نماینده مجلس صادر شده است که این نامه باعث شد کار ما به تعویق بیفتد.
پس از امتناع شرکت بیمه از مابه‌التفاوت دیه، برای هزینه‌های دخترتان به کجا مراجعه کردید؟
ما وقتی دیدیم صدایمان به هیچ مسئولی نمی‌رسد و بیمه هم از پرداخت دیه‌ای که قاضی رای داده، امتناع می‌کند از شرکت بیمه البرز شکایت حقوقی کردیم. مرحله اول دادگاه شهید بهشتی عنوان کرد شما مشمول بیمه شخص ثالث نمی‌شوید سقف پرداخت همان 10 میلیون تومان است. البته این را ذکرکنم طبق قانون قدیم بیمه مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی، افراد درجه یک مانند همسر و دختر سرنشین محسوب نمی‌شوند. اما قانون جدیدکه در تاریخ 20شهریور1387 (یعنی سه ماه قبل از تصادف ما) اجرایی شده‌بود این افراد نیز مشمول بیمه ثالث شدند که متاسفانه با اینکه ما مشمول قانون جدید می‌شدیم ولی دادگاه شهید بهشتی به دلیل اینکه عقد قرارداد بیمه مربوط به سال 1386 بوده ما را مشمول قانون قدیم خوانده است.
با توجه به مراحل مختلفی که پشت سر گذاشتید آیا توانستید نتیجه‌‌ای بگیرید؟
نتیجه خوب که خیر ولی شورای عالی بیمه در تاریخ 14بهمن1388مصوبه‌ای را اجرایی کرد مبنی بر اینکه از تاریخ 20شهریور1387 به بعد خسارت‌های بدنی اعم از اینکه بیمه‌نامه قبل یا بعد منعقد شده‌باشد، مشمول قانون جدید خواهدشد. دیوان عدالت اداری نیز در رای خود این مطلب را تایید کرد. بنده به استناد رای دیوان عدالت اداری به شعبه 7 دادگاه تجدید نظر استان مراجعه کردم. قاضی این شعبه که همزمان پرونده فساد بزرگ بیمه را رسیدگی می‌کرد و درگیر این پرونده بزرگ بود وقتی دختر بنده را دید بسیار متاثر شد و گفت من حق را به این دختر می‌دهم بیمه از موقعیت شما سوءاستفاده کرده است. این قاضی در رای خود رضایتنامه بیمه را ابطال کرد ولی در آخر ذکر کرد که به یک نفر بیش از یک دیه تعلق نمی‌گیرد.
وقتی دادگاه بدوی رای به 5 دیه کامل و 35 /0 داده چطور دادگاه تجدیدنظر عنوان کرده به یک نفر بیش از یک دیه تعلق نمی‌گیرد؟
بنده نیز برای همین به بیمه مرکزی نامه‌ای نوشتم و در پایان نامه ذکر کردم وعده آقای امین(رئیس وقت شرکت بیمه) و دخترم به قیامت. بیمه مرکزی هم در جواب گفتند تنها کمک ما به شما این است که رای قاضی دادگاه تجدیدنظر خلاف بین و اشتباه است. بنده به مدیرکل استان مراجعه کردم آنها کمیسیون تشکیل دادند و پرونده را برای اعمال ماده 18 فرستادند.
یعنی در انتظار پاسخ رئیس قوه قضاییه هستید؟
درحال حاضر پرونده به رئیس قوه‌قضاییه ارجاع شده و منتظر نظر ایشان هستیم. بنده از رئیس قوه‌قضاییه استدعا دارم التماس می‌کنم اگر حق با من است هرچه زودتر ابلاغ بفرمایید نگذارند من و مادر این بچه یک عمر حسرت بخوریم.
درزمینه درمان درسا چه اقداماتی انجام دادید؟ نظر پزشکان ایرانی در زمینه درمان درسا چیست؟
پزشکان ایرانی امید زیادی به درمان دخترم ندارند و معتقدند اولا هزینه درمان بسیار بالاست ثانیا مواد لازم جهت درمان این دختر را در اختیار نداریم. من با پزشکان کشورهایی مانند آمریکا، آلمان، مکزیک، اوکراین و.... از طریق ایمیل مکاتبه و مدارک پزشکی درسا را برایشان فرستادم آنها معتقدند باید هرچه زودتر برای درمان درسا اقدام کنیم و اعتقاد دارند از طریق سلول‌های بنیادین ممکن است مشکل درسا کمتر شود.
چرا تابه‌حال اقدامی در جهت درمان درسا در خارج از کشور انجام ندادید؟
به لحاظ مشکل مالی، و هزینه‌های بالای درمان در خارج از کشور تا به حال این امکان میسر نشده است. بنده حتی برای گرفتن وام درمان به بانک صادرات مراجعه کردم و گفتند سقف وام 2 میلیون و پانصد هزار تومان است در صورتی که طبق برآوردی که کردیم حدود 200 میلیون هزینه اعزام درسا به خارج از کشور می‌شود.
از 2 میلیون تا 200 میلیون فاصله زیاد است،آیا درسا فرصت کافی دارد؟
من می‌ترسم دوران طلایی درمان درسا طی شود و ما نتوانیم برایش کاری انجام دهیم. من و مادرش تمام زندگی‌مان را صرف درسا کرده‌ایم. ما فقط از مسئولان می‌خواهیم اگر حق با ماست هرچه زودتر دیه درسا را بپردازند تا ما بتوانیم هرچه زودتر درمان این بچه را شروع کنیم. از همین جا از رئیس قوه قضاییه تقاضا دارم پرونده درسا را هرچه زودتر مطالعه فرمایند و نظر خودشان را به زودی اعلام کنند تا درسا سلامتی خود را بازیابد و بتواند زندگی کند.