شاگردان انگلیسی و ولزی سرالکس فرگوسن، اواسط فصل سپری شده لیگ برتر انگلیس سریال اخراج را روی پرده بردند اما جوانی که در روزهای پایانی دوران حرفه‌ای خود لذت کشیدن جور استاد فرگی را چشید، فرسنگ‌ها دور از خانه روی کین، پل اینس و ... اولین گام مربی‌گری را خیلی محکم برداشت.
به نوشته خراسان، لوران بلان سال گذشته به پیشنهاد فرگوسن مبنی بر قبول پست کمک مربی‌گری منچستریونایتد پاسخ رد داد و طبق سنت موجود باید به خاطر این جسارت نابود می‌شد اما نه تنها این اتفاق رخ نداد بلکه حالا پس از تبدیل بوردو به قهرمان لوشامپیونا کاندیدای اصلی جانشینی شخص فرگی تلقی می‌شود.
هر چه باشد اکنون بلان را مردی می‌دانند که بوردو را در رده دوم جدول تحویل گرفت و پس از گل گوفران در سومین دقیقه نیمه دوم بازی هفته پایانی مقابل کان، سکان‌دار تیم قهرمان نام گرفت. لوران همین الان خلف‌ترین مربی دست پرورده فرگوسن به حساب می‌آید اما بیشتر به دلیل بازی روان بوردو مورد تحسین قرار می‌گیرد تا یک سری آمار و ارقام.
البته مک‌لیش و استراکان به عنوان دیگر شاگردان فرگوسن بارها بر جام لیگ اسکاتلند بوسه زده‌اند، با این حال واقعا نمی‌توان سطح رقابت‌های داخلی این کشور را با فوتبال فرانسه مقایسه کرد؛ همان طور که نمی‌توان فلسفه مربی‌گری بلان را مشابه مانیفست این 2 اسکاتلندی دانست.
مدافع تیم قهرمان جام جهانی 1998 از توپ گرد چه می‌خواهد؟ «برای من فوتبال هنگام در اختیار داشتن توپ معنا می‌یابد. جا به جایی، نمایش قدرت گلزنی، توان انجام ریسک و ایجاد دردسر دائم برای رقبا اهداف اولیه تیم من تلقی می‌شود.»
ریکاردو، مربی قبلی بوردو نتایج خوبی برای اطلسی‌پوشان به ارمغان آورد اما تاکتیک‌های او چندان مورد پسند هواداران نبود و به همین دلیل سال 2007 از تیم اخراج شد. بلان بی‌تردید گزینه اول جانشینی ریکاردو به حساب می‌آمد؛ بازیکن محبوبی که با ایفای مثبت‌‌ترین نقش ممکن در جام جهانی 1998، لقب «لو پرزیدنت» را به دست آورد.
البته استراحت غیرفعال 4 ساله تردیدهایی درباره توانایی‌های لوران به وجود آورد. گویی بلان اصلا نمی‌خواست مربی شود اما وقتی «ترایود» رئیس بوردو روی او زوم کرد، فرار از فوتبال غیرممکن شد. روند امضای قرارداد به سختی صدای مرد مطمئن به وقت ارائه اولین درخواست از باشگاه جدید نبود: «5 بازیکن جدید می‌خواهم.» چهره کاملا جدی او، امکان برقراری ارتباط دوستانه را ناممکن جلوه می‌داد اما پس از مدتی سرمربی بوردو را یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های رسانه‌ای یافتیم. روزی فرگوسن به بازیکن سابق مارسی، اینتر و بارسلونا اعتماد کرد و در 31 سالگی با او یک قرارداد طولانی به امضا رساند. روزی هم بلان در هیبت مربی به جوانانش بال پرواز هدیه داد و این یعنی یک رابطه علت و معلولی درست و حسابی.
بلان در مکتب فرگوسن به عنوان بازیکن، روزهای خوبی را پشت سر نگذاشت اما چگونگی هدایت بازیکنان بزرگی مانند فردیناند را آموخت. البته او گاهی به یک شاگرد هم تغییر چهره می‌داد. شیوه آنگلوساکسونی اجازه داد بلان به عینه سیر تحولات فوتبال از یک بازی ساده در پارک‌ها تا تأثیرگذاری در همه سطوح را مشاهده کند. علاوه بر فرگی، گاسه که 24 سال پیش در مون پلیه استاد بلان نام گرفت نیز در تکوین شخصیت مربی‌گری لوران نقش به‌سزایی داشته است.
مدافع سابق تیم ملی فرانسه از استادش یاد گرفت چگونه واکنش بازیکنان در تمرین‌ها می‌تواند معرف نوع بازی آن‌ها در زمین باشد. قهرمانی بوردو حاصل ضعف لیون، فاتح 7 دوره گذشته لوشامپیونا نبود بلکه قدرت پاری‌سن‌ژرمن و مارسی نیز نقش کلیدی در به زیر کشیده شدن قدر قدرت فوتبال فرانسه داشت. بوردو نیز بیکار ننشست.
شکست 3 بر صفر مقابل تولوز در ماه مارس با 9 پیروزی پیاپی خانگی (یک رکورد در فوتبال فرانسه) همراه شد و درنهایت اطلسی‌پوشان تنها میزبان شکست‌ناپذیر فصل نام گرفتند. بلان برای پیروزی از فرمول استادش فرگوسن استفاده کرد. مثلا 5 هفته پیش بوردو در هفدهمین ثانیه بازی خارج از خانه مقابل رن گل خورد، دقایقی بعد 10 نفره شد، طی نیمه دوم 2 بر یک پیش افتاد، دقیقه 89 گل تساوی را دریافت کرد اما سرانجام به لطف گلزنی در وقت‌های تلف شده 3 بر 2 به برتری دست یافت.
2 هفته بعد هم با 2 گل دیرهنگام والنسین به زانو درآمد. تازه، این برتری‌ها در روزهای فوران مصدومیت، کمبود بازیکن کلیدی و تعقیب سایه به سایه مارسی رخ داد. بلان تیمی با بازیکنان افت کرده (شالمه، ژوریتی، دیارا، دیاوارا و شاماخ که دیگر مانند گذشته گل نمی‌زد) را بر قله فوتبال فرانسه نشاند و فقط گوفران، بازیکن قرضی ضمن دستیابی به تعداد گل‌های زیدان برای بوردو طی یک فصل (12 گل) خیلی خوب ظاهر شد.
نمایش جادویی مرد سال فوتبال سرزمین «دوگل» سران بوردو را مجاب کرد با مبلغ 15 میلیون یورو قرارداد او را قطعی کنند؛ هر چند گوفران دیر یا زود در تور یک تیم بزرگ گرفتار می‌شود چون به گفته بلان، اطلسی‌پوشان امکان رقابت با تیم‌های سرمایه‌دار خارجی را ندارند. حضور در مرحله گروهی لیگ قهرمانان و ساخت یک استادیوم جدید شاید اختلاف طبقاتی را کاهش دهد اما به هر حال جذابیت غیرفرانسوی، بلان را هم هوایی می‌کند. از اولویت‌های سرمربی تیم قهرمان لوشامپیونا آگاه شوید: «شروع مربی‌گری در فرانسه، ادامه کار در خارج و در پایان نشستن روی صندلی داغ تیم ملی فرانسه.»
به نوشته خراسان، لوران بلان سال گذشته به پیشنهاد فرگوسن مبنی بر قبول پست کمک مربی‌گری منچستریونایتد پاسخ رد داد و طبق سنت موجود باید به خاطر این جسارت نابود می‌شد اما نه تنها این اتفاق رخ نداد بلکه حالا پس از تبدیل بوردو به قهرمان لوشامپیونا کاندیدای اصلی جانشینی شخص فرگی تلقی می‌شود.
هر چه باشد اکنون بلان را مردی می‌دانند که بوردو را در رده دوم جدول تحویل گرفت و پس از گل گوفران در سومین دقیقه نیمه دوم بازی هفته پایانی مقابل کان، سکان‌دار تیم قهرمان نام گرفت. لوران همین الان خلف‌ترین مربی دست پرورده فرگوسن به حساب می‌آید اما بیشتر به دلیل بازی روان بوردو مورد تحسین قرار می‌گیرد تا یک سری آمار و ارقام.
البته مک‌لیش و استراکان به عنوان دیگر شاگردان فرگوسن بارها بر جام لیگ اسکاتلند بوسه زده‌اند، با این حال واقعا نمی‌توان سطح رقابت‌های داخلی این کشور را با فوتبال فرانسه مقایسه کرد؛ همان طور که نمی‌توان فلسفه مربی‌گری بلان را مشابه مانیفست این 2 اسکاتلندی دانست.
مدافع تیم قهرمان جام جهانی 1998 از توپ گرد چه می‌خواهد؟ «برای من فوتبال هنگام در اختیار داشتن توپ معنا می‌یابد. جا به جایی، نمایش قدرت گلزنی، توان انجام ریسک و ایجاد دردسر دائم برای رقبا اهداف اولیه تیم من تلقی می‌شود.»
ریکاردو، مربی قبلی بوردو نتایج خوبی برای اطلسی‌پوشان به ارمغان آورد اما تاکتیک‌های او چندان مورد پسند هواداران نبود و به همین دلیل سال 2007 از تیم اخراج شد. بلان بی‌تردید گزینه اول جانشینی ریکاردو به حساب می‌آمد؛ بازیکن محبوبی که با ایفای مثبت‌‌ترین نقش ممکن در جام جهانی 1998، لقب «لو پرزیدنت» را به دست آورد.
البته استراحت غیرفعال 4 ساله تردیدهایی درباره توانایی‌های لوران به وجود آورد. گویی بلان اصلا نمی‌خواست مربی شود اما وقتی «ترایود» رئیس بوردو روی او زوم کرد، فرار از فوتبال غیرممکن شد. روند امضای قرارداد به سختی صدای مرد مطمئن به وقت ارائه اولین درخواست از باشگاه جدید نبود: «5 بازیکن جدید می‌خواهم.» چهره کاملا جدی او، امکان برقراری ارتباط دوستانه را ناممکن جلوه می‌داد اما پس از مدتی سرمربی بوردو را یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های رسانه‌ای یافتیم. روزی فرگوسن به بازیکن سابق مارسی، اینتر و بارسلونا اعتماد کرد و در 31 سالگی با او یک قرارداد طولانی به امضا رساند. روزی هم بلان در هیبت مربی به جوانانش بال پرواز هدیه داد و این یعنی یک رابطه علت و معلولی درست و حسابی.
بلان در مکتب فرگوسن به عنوان بازیکن، روزهای خوبی را پشت سر نگذاشت اما چگونگی هدایت بازیکنان بزرگی مانند فردیناند را آموخت. البته او گاهی به یک شاگرد هم تغییر چهره می‌داد. شیوه آنگلوساکسونی اجازه داد بلان به عینه سیر تحولات فوتبال از یک بازی ساده در پارک‌ها تا تأثیرگذاری در همه سطوح را مشاهده کند. علاوه بر فرگی، گاسه که 24 سال پیش در مون پلیه استاد بلان نام گرفت نیز در تکوین شخصیت مربی‌گری لوران نقش به‌سزایی داشته است.
مدافع سابق تیم ملی فرانسه از استادش یاد گرفت چگونه واکنش بازیکنان در تمرین‌ها می‌تواند معرف نوع بازی آن‌ها در زمین باشد. قهرمانی بوردو حاصل ضعف لیون، فاتح 7 دوره گذشته لوشامپیونا نبود بلکه قدرت پاری‌سن‌ژرمن و مارسی نیز نقش کلیدی در به زیر کشیده شدن قدر قدرت فوتبال فرانسه داشت. بوردو نیز بیکار ننشست.
شکست 3 بر صفر مقابل تولوز در ماه مارس با 9 پیروزی پیاپی خانگی (یک رکورد در فوتبال فرانسه) همراه شد و درنهایت اطلسی‌پوشان تنها میزبان شکست‌ناپذیر فصل نام گرفتند. بلان برای پیروزی از فرمول استادش فرگوسن استفاده کرد. مثلا 5 هفته پیش بوردو در هفدهمین ثانیه بازی خارج از خانه مقابل رن گل خورد، دقایقی بعد 10 نفره شد، طی نیمه دوم 2 بر یک پیش افتاد، دقیقه 89 گل تساوی را دریافت کرد اما سرانجام به لطف گلزنی در وقت‌های تلف شده 3 بر 2 به برتری دست یافت.
2 هفته بعد هم با 2 گل دیرهنگام والنسین به زانو درآمد. تازه، این برتری‌ها در روزهای فوران مصدومیت، کمبود بازیکن کلیدی و تعقیب سایه به سایه مارسی رخ داد. بلان تیمی با بازیکنان افت کرده (شالمه، ژوریتی، دیارا، دیاوارا و شاماخ که دیگر مانند گذشته گل نمی‌زد) را بر قله فوتبال فرانسه نشاند و فقط گوفران، بازیکن قرضی ضمن دستیابی به تعداد گل‌های زیدان برای بوردو طی یک فصل (12 گل) خیلی خوب ظاهر شد.
نمایش جادویی مرد سال فوتبال سرزمین «دوگل» سران بوردو را مجاب کرد با مبلغ 15 میلیون یورو قرارداد او را قطعی کنند؛ هر چند گوفران دیر یا زود در تور یک تیم بزرگ گرفتار می‌شود چون به گفته بلان، اطلسی‌پوشان امکان رقابت با تیم‌های سرمایه‌دار خارجی را ندارند. حضور در مرحله گروهی لیگ قهرمانان و ساخت یک استادیوم جدید شاید اختلاف طبقاتی را کاهش دهد اما به هر حال جذابیت غیرفرانسوی، بلان را هم هوایی می‌کند. از اولویت‌های سرمربی تیم قهرمان لوشامپیونا آگاه شوید: «شروع مربی‌گری در فرانسه، ادامه کار در خارج و در پایان نشستن روی صندلی داغ تیم ملی فرانسه.»