به همان سرعتی که آمد، محو شد و حالا فقط خاطره شادیهای عجیبش در سایه سکوت استادیوم سنپائولوی ناپل در یادها باقی مانده است.
به نوشته خراسان؛ سرجیو گوی گوچهآ پس از مصدومیت نری پمپدو در بازی افتتاحیه جام جهانی 90، درون دروازه آرژانتین قرار گرفت و تا مرحله یک چهارم نهایی اجازه نداد آب در دل دار و دسته مارادونا تکان بخورد اما از آنجا به بعد با مهار پنالتیهای بازیکنان یوگسلاوی سابق و ایتالیای میزبان زلزلهای اساسی به وجود آورد.
اعتماد به نفس او در لحظه نواخته شدن پنالتی پنجم ایتالیا توسط آلدوسرهنا هنوز نقل محافل ورزشی آرژانتین است. گوی گوچهآ پس از آن سال طلایی کمتر در میادین فوتبال دیده شد و کسی از او خبر نداشت تا سرانجام در یک مصاحبه جذاب به سؤالهای متفاوت پاسخی متفاوت داد.
***
با یک سؤال جدی شروع کنیم. چرا نسل آرژانتینیهای شجاع رو به انقراض است؟
اصلا این طور نیست. نسل من هنوز توانایی بوسه زدن بر آسمان موفقیت را دارد چون همه عناصر سازنده یک کار گروهی موفق را دارند.
به راستی چرا نقش دروازهبانان کمرنگتر از گذشته شده است؟
سنگربانان فعلی هنوز میتوانند جایگاه رفیعی به دست آورند. در زمان ما دروازهبانان شوتهای بیشتری مینواختند و عدهای تا حد امکان اجازه نمیدادند هیچ یک از ضربههای پنالتی رقیبان درون دروازه جای بگیرد.
از پنالتی گفتید. شایعههای زیادی پیرامون بهرهگیری شما از خرافات برای مهار پنالتیهای ایتالیا در نیمه نهایی جام جهانی 1990 وجود دارد. به راستی چه عاملی باعث شد آن گونه بدرخشید؟
واقعا رازی وجود نداشت. برای مهار پنالتی باید شخصیت و پاهای قدرتمندی داشته باشید. نگاه مستقیم به چشمهای زننده ضربه نیز به افزایش اعتماد به نفس یک دروازهبان کمک شایانی میکند. داشتن اطلاعات کافی درباره رقیب رو در رو هم دیگر عامل مهم تلقی میشود. با اینکه باید در لحظه، تصمیمگیری کنید اما موظفید به کمک بالا بردن اطلاعات، درصد شانس را به پایینترین میزان تقلیل دهید.
آیا حقیقت دارد که قبل از شروع ضربههای پنالتی، به کارهای ناشایستی میپرداختید؟
هیچ بازیکنی درون میدان اجازه انجام کاری خلاف مقررات را ندارد و فقط در مواقع اضطراری میتواند به رختکن برود. در لحظههای قبل از آغاز ضربههای پنالتی بازی مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی 1990 مقابل یوگسلاوی سابق واقعا نمیتوانستم خوددار باشم. به هر حال به دروازه بازگشتم و سببساز پیروزی تیم شدم. گمان کردم اقدام مشابه برایم خوششانسی به همراه میآورد و به همین خاطر در بازی نیمه نهایی باز هم کار ناشایست قبلی را انجام دادم.
هیچکس اعتراض نکرد؟
نه چون خیلی زیرکانه اقدامم را انجام میدادم.
میگویند لوک خوششانس آرژانتین هستید چون اصلا قرار نبود دروازهبان اصلی آرژانتین باشید...
به هر حال در زندگی باید خوششانس باشید. آسیبدیدگی پمپدو ناراحت کننده بود. من در بازی مرگ و زندگی درون دروازه قرار گرفتم؛ درست زمانی که شکست به معنای حذف از جام جهانی 1990 بود. خوشبختانه به خوبی وظیفهام را انجام دادم و آرژانتین صعود کرد. به این میگویند شانس!
اروپاییها دوست نداشتند شما را به خدمت بگیرند؟
اتفاقا چند بار فرصت بازی در اروپا ایجاد شد اما آن زمان فوتبال آرژانتین مثل امروز زیر ذرهبین دستاندرکاران باشگاههای بزرگ اروپا قرار نداشت. از دوران حرفهای خودم نهایت رضایت را دارم زیرا تنها رؤیایم یعنی بازی برای تیم ملی آرژانتین تحقق یافت.
در حال حاضر مشغول انجام چه کاری هستید؟
در برنامههای تلویزیونی مختص فوتبال حضور فعال دارم. موزیک و فیلم را دوست دارم اما هوادار پر و پا قرص این دو مقوله نیستم.
بهترین فیلمی که تماشا کردهاید...
آخرین سامورایی با بازی تام کروز. فیلمهایی که با نقشآفرینی رابرت دنیرو و آلپاچینو روی پرده رفته را میپسندم و در ضمن عاشق کمدی هستم.
شما آرژانتینیها از دیرباز پرخور بودهاید...
بله! شخصا تنها صرف غذا را نمیپسندم و دوست دارم در پخت و پز هم شراکت داشته باشم. در آرژانتین آشپزی یک هنر است.
طرز تهیه یک نوع غذا را آموزش بدهید...
گوشت را داخل ماهیتابه بریزید، شعله را کم کنید و مدام بالای سر اجاق گاز باشید. همین! آشپزی در سرازیر کردن مایعات و جامدات درون ظرف و مشغول شدن به کار روزانه خلاصه نمیشود. باید مواظب آنچه به عمل میآورید باشید.
معمولا داخل ماهیتابه چه ماده غذایی قرار میدهید؟
همیشه گوشت!
با توجه به شناختی که از شما آرژانتینیها داریم، چندان حرفتان را باور نمیکنیم...
نه! مطمئن باشید. البته گاهی هوس بلعیدن ماهی سوخاری به سرم میزند. در آرژانتین غذاهای ساندویچی محبوبیت چندانی ندارند.
بهترین غذای دنیا؟
من ذهن روشنی دارم. پاستا و غذاهای دریایی را دوست دارم اما کباب چیز دیگری است!
موزیک مورد علاقه؟
در سفرها به موسیقیهای محلی آرژانتین و بیتلز گوش میدهم. امپیتری پلیر ندارم اما در لپتابم 10 هزار آهنگ گلچین شده از سوی بهترین دوستم وجود دارد.
پنیر یا شکلات؟
هیچکدام. دولوچهدلچه (نوعی اغذیه محلی آرژانتین)
شیرینی یا شوری؟
به طعم زندگیت بستگی دارد!
به نوشته خراسان؛ سرجیو گوی گوچهآ پس از مصدومیت نری پمپدو در بازی افتتاحیه جام جهانی 90، درون دروازه آرژانتین قرار گرفت و تا مرحله یک چهارم نهایی اجازه نداد آب در دل دار و دسته مارادونا تکان بخورد اما از آنجا به بعد با مهار پنالتیهای بازیکنان یوگسلاوی سابق و ایتالیای میزبان زلزلهای اساسی به وجود آورد.
اعتماد به نفس او در لحظه نواخته شدن پنالتی پنجم ایتالیا توسط آلدوسرهنا هنوز نقل محافل ورزشی آرژانتین است. گوی گوچهآ پس از آن سال طلایی کمتر در میادین فوتبال دیده شد و کسی از او خبر نداشت تا سرانجام در یک مصاحبه جذاب به سؤالهای متفاوت پاسخی متفاوت داد.
***
با یک سؤال جدی شروع کنیم. چرا نسل آرژانتینیهای شجاع رو به انقراض است؟
اصلا این طور نیست. نسل من هنوز توانایی بوسه زدن بر آسمان موفقیت را دارد چون همه عناصر سازنده یک کار گروهی موفق را دارند.
به راستی چرا نقش دروازهبانان کمرنگتر از گذشته شده است؟
سنگربانان فعلی هنوز میتوانند جایگاه رفیعی به دست آورند. در زمان ما دروازهبانان شوتهای بیشتری مینواختند و عدهای تا حد امکان اجازه نمیدادند هیچ یک از ضربههای پنالتی رقیبان درون دروازه جای بگیرد.
از پنالتی گفتید. شایعههای زیادی پیرامون بهرهگیری شما از خرافات برای مهار پنالتیهای ایتالیا در نیمه نهایی جام جهانی 1990 وجود دارد. به راستی چه عاملی باعث شد آن گونه بدرخشید؟
واقعا رازی وجود نداشت. برای مهار پنالتی باید شخصیت و پاهای قدرتمندی داشته باشید. نگاه مستقیم به چشمهای زننده ضربه نیز به افزایش اعتماد به نفس یک دروازهبان کمک شایانی میکند. داشتن اطلاعات کافی درباره رقیب رو در رو هم دیگر عامل مهم تلقی میشود. با اینکه باید در لحظه، تصمیمگیری کنید اما موظفید به کمک بالا بردن اطلاعات، درصد شانس را به پایینترین میزان تقلیل دهید.
آیا حقیقت دارد که قبل از شروع ضربههای پنالتی، به کارهای ناشایستی میپرداختید؟
هیچ بازیکنی درون میدان اجازه انجام کاری خلاف مقررات را ندارد و فقط در مواقع اضطراری میتواند به رختکن برود. در لحظههای قبل از آغاز ضربههای پنالتی بازی مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی 1990 مقابل یوگسلاوی سابق واقعا نمیتوانستم خوددار باشم. به هر حال به دروازه بازگشتم و سببساز پیروزی تیم شدم. گمان کردم اقدام مشابه برایم خوششانسی به همراه میآورد و به همین خاطر در بازی نیمه نهایی باز هم کار ناشایست قبلی را انجام دادم.
هیچکس اعتراض نکرد؟
نه چون خیلی زیرکانه اقدامم را انجام میدادم.
میگویند لوک خوششانس آرژانتین هستید چون اصلا قرار نبود دروازهبان اصلی آرژانتین باشید...
به هر حال در زندگی باید خوششانس باشید. آسیبدیدگی پمپدو ناراحت کننده بود. من در بازی مرگ و زندگی درون دروازه قرار گرفتم؛ درست زمانی که شکست به معنای حذف از جام جهانی 1990 بود. خوشبختانه به خوبی وظیفهام را انجام دادم و آرژانتین صعود کرد. به این میگویند شانس!
اروپاییها دوست نداشتند شما را به خدمت بگیرند؟
اتفاقا چند بار فرصت بازی در اروپا ایجاد شد اما آن زمان فوتبال آرژانتین مثل امروز زیر ذرهبین دستاندرکاران باشگاههای بزرگ اروپا قرار نداشت. از دوران حرفهای خودم نهایت رضایت را دارم زیرا تنها رؤیایم یعنی بازی برای تیم ملی آرژانتین تحقق یافت.
در حال حاضر مشغول انجام چه کاری هستید؟
در برنامههای تلویزیونی مختص فوتبال حضور فعال دارم. موزیک و فیلم را دوست دارم اما هوادار پر و پا قرص این دو مقوله نیستم.
بهترین فیلمی که تماشا کردهاید...
آخرین سامورایی با بازی تام کروز. فیلمهایی که با نقشآفرینی رابرت دنیرو و آلپاچینو روی پرده رفته را میپسندم و در ضمن عاشق کمدی هستم.
شما آرژانتینیها از دیرباز پرخور بودهاید...
بله! شخصا تنها صرف غذا را نمیپسندم و دوست دارم در پخت و پز هم شراکت داشته باشم. در آرژانتین آشپزی یک هنر است.
طرز تهیه یک نوع غذا را آموزش بدهید...
گوشت را داخل ماهیتابه بریزید، شعله را کم کنید و مدام بالای سر اجاق گاز باشید. همین! آشپزی در سرازیر کردن مایعات و جامدات درون ظرف و مشغول شدن به کار روزانه خلاصه نمیشود. باید مواظب آنچه به عمل میآورید باشید.
معمولا داخل ماهیتابه چه ماده غذایی قرار میدهید؟
همیشه گوشت!
با توجه به شناختی که از شما آرژانتینیها داریم، چندان حرفتان را باور نمیکنیم...
نه! مطمئن باشید. البته گاهی هوس بلعیدن ماهی سوخاری به سرم میزند. در آرژانتین غذاهای ساندویچی محبوبیت چندانی ندارند.
بهترین غذای دنیا؟
من ذهن روشنی دارم. پاستا و غذاهای دریایی را دوست دارم اما کباب چیز دیگری است!
موزیک مورد علاقه؟
در سفرها به موسیقیهای محلی آرژانتین و بیتلز گوش میدهم. امپیتری پلیر ندارم اما در لپتابم 10 هزار آهنگ گلچین شده از سوی بهترین دوستم وجود دارد.
پنیر یا شکلات؟
هیچکدام. دولوچهدلچه (نوعی اغذیه محلی آرژانتین)
شیرینی یا شوری؟
به طعم زندگیت بستگی دارد!