روزهای پایانی یک گرنداسلم بزرگ زمان مناسبی برای طرح این پرسش جذاب است؛ کدام ستاره دنیای تنیس هرگز نتوانست یکی از چهار تورنمنت مهم سالانه تنیس را فتح کند؟
به نوشته اعتماد و یاهو اسپورت؛ تعدد رقابت های معتبر ورزشی به هر ورزشکار این رشته فرصت لذت بردن از موفقیت های هر چند مقطعی را می دهد اما اگر تنیسور هوشیار نباشد، به عنوان یکی از استادان هدر دادن فرصت برتری انگشت نما می شود. «تیم هنمن» بهترین تنیسور دو دهه گذشته انگلیس هیچ گاه موفقیت در یک گرنداسلم را تجربه نکرد؛ آنچه مترادف با سقوط پیاپی در رنکینگ جهانی بود.
در قسمت مردان یک نفر دیگر هم شهره خاص و عام تلقی می شود. اندی مورای اسکاتلندی نفر سوم جهان با حضور در فینال فصل گذشته یواس اوپن بزرگ ترین دستاورد دوران حرفه یی خود را جشن گرفت، حال آنکه جامی به دست نیاورد.
در بخش زنان تا قبل از رولان گاروس 2009، سافینا (خواهر بزرگ مارات سافین و نفر اول رنکینگ جهانی بانوان، دیروز فینال تمام روسی بخش انفرادی زنان را مقابل کوزنتسوا انجام داد) دیگر ناکام همیشگی گرنداسلم ها محسوب می شد.
در جمع حاضران همیشگی تورنمنت های مختلف، نیکلای داویدنکو روس یک استثنا به شمار می آید. نفر یازدهم رنکینگ در 28سالگی فقط چهار نیمه نهایی (دو بار رولان گاروس و دو بار یواس اوپن) و یک بار حضور در مرحله یک چهارم نهایی را تجربه کرده است. شکست های او به اندازه افتخارات آندره آغاسی (فاتح هشت گرنداسلم) برآورد می شود.
«النا دمنتیوا» که از سال 2005، چهار نیمه نهایی گرنداسلم را تجربه کرده طی سال 2004 در دو ست پیاپی دو فینال را واگذار کرد. البته این شکست ها باعث نزول فاحش زن شماره چهار دنیای تنیس نشده است. دلیل؟
تمرکزگرایی و قهرمانی چند نام تکراری مانع ایجاد یک رقابت جدی بین متوسط ها می شود و در این شرایط یک تنیسور معمولی با حضور ثابت در مرحله یک چهارم نهایی یکی از تورنمنت ها می تواند به حفظ جایگاه خوب خود اطمینان داشته باشد. از سال 2003 قهرمانی در ویمبلدون بین رافا نادال و راجر فدرر تقسیم شده و غیر از نواک جوکوویچ هیچ تنیسوری نتوانسته در 16 تورنمنت بزرگ گذشته مانع قهرمانی این دو نفر شود.
جالب اینکه فدرر در حالی می تواند با پیروزی در بازی امروز به رکورد پیت سمپراس دست یابد که هیچ یک از 14 قهرمانی اسطوره امریکایی در رولان گاروس حاصل نشد. حدود دو دهه پیش چند زن قدرتمند، دنیای تنیس را به انحصار خود درآورده بودند.
در اواسط دهه 80 «ناوارتیلوا» و «اورت لیود» 19 جام از 20 جام موجود را بالای سر بردند و یک دهه بعد اشتفی گراف در 9 تورنمنت، هشت قهرمانی را تجربه کرد. در این بخش گراف با 22 جام پایین مارگات اسمیت که 24 گرنداسلم را فتح کرده، قرار دارد. پس از آنها با سیاهه یی از تک جام ها و آرزو به دل ها مواجه می شویم.
پشت سد شماره ها
جست وجو درباره ناکامان همیشگی رولان گاروس نتایج جالبی در پی دارد. هرچند مورای شکست های سریالی را تجربه کرده اما هیچ کس به اندازه نیکلای داویدنکو از لب چشمه تشنه برنگشته است. تامی روبردو که در بزرگ ترین دستاوردش به مرحله یک چهارم نهایی رقابت های سال 2008 رولان گاروس پای گذاشت کنار دیوید فرر، فرناندو گونزالس شیلیایی، لیتون هیوئیت استرالیایی و دیوید نعلبندیان (سلطان نیمه نهایی رولان گاروس) رتبه های بعدی را اشغال کرده اند. مورای در این سیاهه جایی ندارد.
او پس از خداحافظی هنمن امید بزرگ بریتانیایی ها برای پایان دادن به انتظار 73ساله جهت فتح یک گرنداسلم تلقی می شود. سافینای 24ساله از آوریل امسال در صدر جدول بخش زنان دیده می شود اما در دو فینال رولان گاروس قبل از ست سوم باخته و آمادگی رقبایی مانند سرنا و ونوس ویلیامز و ماریا شاراپوا کار وی را سخت تر هم جلوه می دهد.
یلنا یانکوویچ سومین زن ناکام گرنداسلم رولان گاروس نام دارد. نفر پنجم رنکینگ یک سال را بدون جام در صدر جدول بانوان سپری کرد. در رتبه های چهارم و پنجم نادیا پتروای 26ساله که سال 2005 به نیمه نهایی اوپن فرانسه راه یافت و پتی اشنایدر سوئیسی قرار دارند.
در پایان خبر خوب برای امریکایی ها عدم حضور حتی یک تنیسور این کشور در سیاهه بدون جام ها است. اندی رادیک، نفر ششم بخش مردان، سال 2003 جام یواس اوپن را بالای سر برد و خواهران ویلیامز نیز روی هم 17 گرنداسلم را فتح کرده اند. تنیسورهای تازه کار امریکا چه مربیان بزرگی خواهند داشت.
به نوشته اعتماد و یاهو اسپورت؛ تعدد رقابت های معتبر ورزشی به هر ورزشکار این رشته فرصت لذت بردن از موفقیت های هر چند مقطعی را می دهد اما اگر تنیسور هوشیار نباشد، به عنوان یکی از استادان هدر دادن فرصت برتری انگشت نما می شود. «تیم هنمن» بهترین تنیسور دو دهه گذشته انگلیس هیچ گاه موفقیت در یک گرنداسلم را تجربه نکرد؛ آنچه مترادف با سقوط پیاپی در رنکینگ جهانی بود.
در قسمت مردان یک نفر دیگر هم شهره خاص و عام تلقی می شود. اندی مورای اسکاتلندی نفر سوم جهان با حضور در فینال فصل گذشته یواس اوپن بزرگ ترین دستاورد دوران حرفه یی خود را جشن گرفت، حال آنکه جامی به دست نیاورد.
در بخش زنان تا قبل از رولان گاروس 2009، سافینا (خواهر بزرگ مارات سافین و نفر اول رنکینگ جهانی بانوان، دیروز فینال تمام روسی بخش انفرادی زنان را مقابل کوزنتسوا انجام داد) دیگر ناکام همیشگی گرنداسلم ها محسوب می شد.
در جمع حاضران همیشگی تورنمنت های مختلف، نیکلای داویدنکو روس یک استثنا به شمار می آید. نفر یازدهم رنکینگ در 28سالگی فقط چهار نیمه نهایی (دو بار رولان گاروس و دو بار یواس اوپن) و یک بار حضور در مرحله یک چهارم نهایی را تجربه کرده است. شکست های او به اندازه افتخارات آندره آغاسی (فاتح هشت گرنداسلم) برآورد می شود.
«النا دمنتیوا» که از سال 2005، چهار نیمه نهایی گرنداسلم را تجربه کرده طی سال 2004 در دو ست پیاپی دو فینال را واگذار کرد. البته این شکست ها باعث نزول فاحش زن شماره چهار دنیای تنیس نشده است. دلیل؟
تمرکزگرایی و قهرمانی چند نام تکراری مانع ایجاد یک رقابت جدی بین متوسط ها می شود و در این شرایط یک تنیسور معمولی با حضور ثابت در مرحله یک چهارم نهایی یکی از تورنمنت ها می تواند به حفظ جایگاه خوب خود اطمینان داشته باشد. از سال 2003 قهرمانی در ویمبلدون بین رافا نادال و راجر فدرر تقسیم شده و غیر از نواک جوکوویچ هیچ تنیسوری نتوانسته در 16 تورنمنت بزرگ گذشته مانع قهرمانی این دو نفر شود.
جالب اینکه فدرر در حالی می تواند با پیروزی در بازی امروز به رکورد پیت سمپراس دست یابد که هیچ یک از 14 قهرمانی اسطوره امریکایی در رولان گاروس حاصل نشد. حدود دو دهه پیش چند زن قدرتمند، دنیای تنیس را به انحصار خود درآورده بودند.
در اواسط دهه 80 «ناوارتیلوا» و «اورت لیود» 19 جام از 20 جام موجود را بالای سر بردند و یک دهه بعد اشتفی گراف در 9 تورنمنت، هشت قهرمانی را تجربه کرد. در این بخش گراف با 22 جام پایین مارگات اسمیت که 24 گرنداسلم را فتح کرده، قرار دارد. پس از آنها با سیاهه یی از تک جام ها و آرزو به دل ها مواجه می شویم.
پشت سد شماره ها
جست وجو درباره ناکامان همیشگی رولان گاروس نتایج جالبی در پی دارد. هرچند مورای شکست های سریالی را تجربه کرده اما هیچ کس به اندازه نیکلای داویدنکو از لب چشمه تشنه برنگشته است. تامی روبردو که در بزرگ ترین دستاوردش به مرحله یک چهارم نهایی رقابت های سال 2008 رولان گاروس پای گذاشت کنار دیوید فرر، فرناندو گونزالس شیلیایی، لیتون هیوئیت استرالیایی و دیوید نعلبندیان (سلطان نیمه نهایی رولان گاروس) رتبه های بعدی را اشغال کرده اند. مورای در این سیاهه جایی ندارد.
او پس از خداحافظی هنمن امید بزرگ بریتانیایی ها برای پایان دادن به انتظار 73ساله جهت فتح یک گرنداسلم تلقی می شود. سافینای 24ساله از آوریل امسال در صدر جدول بخش زنان دیده می شود اما در دو فینال رولان گاروس قبل از ست سوم باخته و آمادگی رقبایی مانند سرنا و ونوس ویلیامز و ماریا شاراپوا کار وی را سخت تر هم جلوه می دهد.
یلنا یانکوویچ سومین زن ناکام گرنداسلم رولان گاروس نام دارد. نفر پنجم رنکینگ یک سال را بدون جام در صدر جدول بانوان سپری کرد. در رتبه های چهارم و پنجم نادیا پتروای 26ساله که سال 2005 به نیمه نهایی اوپن فرانسه راه یافت و پتی اشنایدر سوئیسی قرار دارند.
در پایان خبر خوب برای امریکایی ها عدم حضور حتی یک تنیسور این کشور در سیاهه بدون جام ها است. اندی رادیک، نفر ششم بخش مردان، سال 2003 جام یواس اوپن را بالای سر برد و خواهران ویلیامز نیز روی هم 17 گرنداسلم را فتح کرده اند. تنیسورهای تازه کار امریکا چه مربیان بزرگی خواهند داشت.