اقامت 11ساله میدلزبرو در لیگ برتر فوتبال انگلیس با شکست 1-2 این تیم در برابر وستهام در آخرین هفته از پیکارهای فصل 2009- 2008 این لیگ پایان یافته و این تیم به دسته‌ای پائین‌تر ارجاع شده است.
به نوشته ایران و به نقل از گاردین؛ گلهای کارلتون کول و جونیور استانیسلاس باعث شد تیم گرت ساوت گیت شانسی برای نجات در واپسین هفته فصل در اپتون پارک نیابد و وداعی تلخ با این لیگ داشته باشد. برای این که میدلز برو در بالاترین دسته لیگ ماندنی شود، لازم بودکه یکشنبه‌شب 3 خردادماه بر وستهام چیره شود، دو رقیب پائین جدولی‌اش هال سیتی و نیوکاسل در واپسین روز فصل ببازند و با این که این دو تیم این مسئله را برآورد کردند و در روز آخر شکست خوردند اما مردان ساوت گیت جوان نتوانستند قسمت مربوط به خود را انجام بدهند.
آنچه باعث تنزل این تیم به لیگ دسته اول انگلیس شد، فرم بد و نتایج نامساعد سفید و قرمزهای میدلزبرو در بسیاری از مسابقات «دور از خانه»ی آنان در طول فصل بود. آنها در کل فصل فقط 32 گل زدند، حال آن که لیگ برتر 38هفته‌ای است و تعداد پیروزی‌هایی که دور از منطقه تی ساید و ورزشگاه اختصاصی خود (ریورساید) کسب کردند از دو مورد فراتر نرفت و آخرین آن به اوایل آذرماه سال پیش
بر می‌گشت!
میدلزبرو درهمین روند با رکورد بیشترین شکست‌های متوالی دور از خانه در لیگ برتر که 12 مورد بود، مساوی کرد و اینک که این تیم سقوط کرده، کوچ شماری چشمگیر از بازیکنان میدلز برو به سایر باشگاهها امری اجتناب‌ناپذیر است و شاید اولین آنها استوارت داونینگ بال چپ ملی‌پوش میدلز برو باشد که در دیدار نافرجام با تیم «جان فرانکو زولا»ی ایتالیایی (وستهام) به دلیل مصدومیت از ناحیه پا بازی نکرد.
درست است که زولا در نخستین فصل مربیگری‌اش در اپتون پارک تیم وستهام را به رتبه هشتم رساند و نمره قبولی گرفت اما این غم مردان نامدار میدلزبرو بابت سقوط‌شان به دسته‌ای پائین‌تر است که در نشریات هفته های اخیر بریتانیا جلوه‌ای وسیع‌تر داشته است.
هرچه باشد این همان تیمی است که در اواخر دهه قبلی و اوایل دهه جاری با بازیکنانی مثل «جونینیو»ی برزیلی داعیه فتح جام‌ها را داشت و حتی همین امروز هم صاحب مهره‌های توانای متعددی است.
ساوت گیت که تا 3 سال پیش بازی می‌کرد و مدافع وسط تیم ملی انگلیس هم بود و سپس به رغم جوانی بازیکن – مربی و درنهایت سرمربی میدلزبرو شد، در نیمه دوم دیدار با وستهام دست به دو تعویض زد و ارسا و مک مان را بیرون کشید و واکر و بنت را به میدان فرستاد تا ترکیب تهاجمی تازه‌ای را بیازماید. اما اینجا هم بختش باز نشد.
میدلزبرو در کل فصل بیشتر از 7 برد به دست نیاورد و تحمل 19 شکست جایی برای دفاع از این تیم باقی نگذاشت. به جز میدلزبرو، تیم‌های نیوکاسل و وست برومویچ هم با استقرار در اواخر جدول رده بندی لیگ برتر انگلیس به دسته‌ای پائین‌تر گسیل شدند و جملگی باید بکوشند فصل بعد با قرار گرفتن در جایی رفیع در جدول رده بندی لیگ دسته اول انگلیس بازگشتی سریع به لیگ برتر داشته باشند.
تلاشی که معمولاً ثمر و نتیجه‌ای سریع را دربرنداشته است. در این میان آینده ساوت گیت در ریورساید نیز مشخص نیست و شاید سران میدلزبرو مایل به استفاده از مربی دیگری برای فصل آینده باشند.
قدر مسلم این که بعد از رفتن مهره‌هایی مثل مارک شوارزر دروازه‌بان استرالیایی از ریورساید و کم دقتی آنهایی که به جای ماندند، میدلزبرو دیگر توان و استمرار لازم را در این لیگ نداشت و چوبش را هم خورد.
به نوشته ایران و به نقل از گاردین؛ گلهای کارلتون کول و جونیور استانیسلاس باعث شد تیم گرت ساوت گیت شانسی برای نجات در واپسین هفته فصل در اپتون پارک نیابد و وداعی تلخ با این لیگ داشته باشد. برای این که میدلز برو در بالاترین دسته لیگ ماندنی شود، لازم بودکه یکشنبه‌شب 3 خردادماه بر وستهام چیره شود، دو رقیب پائین جدولی‌اش هال سیتی و نیوکاسل در واپسین روز فصل ببازند و با این که این دو تیم این مسئله را برآورد کردند و در روز آخر شکست خوردند اما مردان ساوت گیت جوان نتوانستند قسمت مربوط به خود را انجام بدهند.
آنچه باعث تنزل این تیم به لیگ دسته اول انگلیس شد، فرم بد و نتایج نامساعد سفید و قرمزهای میدلزبرو در بسیاری از مسابقات «دور از خانه»ی آنان در طول فصل بود. آنها در کل فصل فقط 32 گل زدند، حال آن که لیگ برتر 38هفته‌ای است و تعداد پیروزی‌هایی که دور از منطقه تی ساید و ورزشگاه اختصاصی خود (ریورساید) کسب کردند از دو مورد فراتر نرفت و آخرین آن به اوایل آذرماه سال پیش
بر می‌گشت!
میدلزبرو درهمین روند با رکورد بیشترین شکست‌های متوالی دور از خانه در لیگ برتر که 12 مورد بود، مساوی کرد و اینک که این تیم سقوط کرده، کوچ شماری چشمگیر از بازیکنان میدلز برو به سایر باشگاهها امری اجتناب‌ناپذیر است و شاید اولین آنها استوارت داونینگ بال چپ ملی‌پوش میدلز برو باشد که در دیدار نافرجام با تیم «جان فرانکو زولا»ی ایتالیایی (وستهام) به دلیل مصدومیت از ناحیه پا بازی نکرد.
درست است که زولا در نخستین فصل مربیگری‌اش در اپتون پارک تیم وستهام را به رتبه هشتم رساند و نمره قبولی گرفت اما این غم مردان نامدار میدلزبرو بابت سقوط‌شان به دسته‌ای پائین‌تر است که در نشریات هفته های اخیر بریتانیا جلوه‌ای وسیع‌تر داشته است.
هرچه باشد این همان تیمی است که در اواخر دهه قبلی و اوایل دهه جاری با بازیکنانی مثل «جونینیو»ی برزیلی داعیه فتح جام‌ها را داشت و حتی همین امروز هم صاحب مهره‌های توانای متعددی است.
ساوت گیت که تا 3 سال پیش بازی می‌کرد و مدافع وسط تیم ملی انگلیس هم بود و سپس به رغم جوانی بازیکن – مربی و درنهایت سرمربی میدلزبرو شد، در نیمه دوم دیدار با وستهام دست به دو تعویض زد و ارسا و مک مان را بیرون کشید و واکر و بنت را به میدان فرستاد تا ترکیب تهاجمی تازه‌ای را بیازماید. اما اینجا هم بختش باز نشد.
میدلزبرو در کل فصل بیشتر از 7 برد به دست نیاورد و تحمل 19 شکست جایی برای دفاع از این تیم باقی نگذاشت. به جز میدلزبرو، تیم‌های نیوکاسل و وست برومویچ هم با استقرار در اواخر جدول رده بندی لیگ برتر انگلیس به دسته‌ای پائین‌تر گسیل شدند و جملگی باید بکوشند فصل بعد با قرار گرفتن در جایی رفیع در جدول رده بندی لیگ دسته اول انگلیس بازگشتی سریع به لیگ برتر داشته باشند.
تلاشی که معمولاً ثمر و نتیجه‌ای سریع را دربرنداشته است. در این میان آینده ساوت گیت در ریورساید نیز مشخص نیست و شاید سران میدلزبرو مایل به استفاده از مربی دیگری برای فصل آینده باشند.
قدر مسلم این که بعد از رفتن مهره‌هایی مثل مارک شوارزر دروازه‌بان استرالیایی از ریورساید و کم دقتی آنهایی که به جای ماندند، میدلزبرو دیگر توان و استمرار لازم را در این لیگ نداشت و چوبش را هم خورد.