دهمین دوره از انتخابات ریاست جمهوری در جمهوری اسلامی ایران، با همه فراز و فرودهایی که برای آن متصور شده بود، سرانجام به روز انتخاب و نتیجه نهایی رسید؛ روزی که همگان با شور و شوقی وصف‌ناپذیر و با آگاهی کامل نسبت به لزوم و اهمیت حضورگسترده در انتخابات، رأی خود را به صندوق‌ها ریختند. آن‌گونه که در عموم طیف‌های جامعه، اعم از گروه‌های سیاسی و غیرسیاسی مشهود بود، این دوره از انتخابات، مطلوبیت وی‍‍‍ژه‌ای را در میان آحاد ملت ایجاد کرده بود و هر ایرانی را در داخل و خارج از کشور با هر سلیقه و انگیزه‌ای که در ذهن داشت، به پای صندوق‌های رأی کشاند، به گونه‌ای که این فضای باز در تمام مسیرحرکت به سمت روز سرنوشت همواره با آتش تهیه رسانه‌های تبلیغاتی بیگانگان همراه بود و نهایت تلاش خود را بر ایجاد انحراف در جلوگیری از روند اجماع و وحدت ملی برای کارشکنی در فرآیند تکاملی رفتارهای دمکراتیک ملت ایران اسلامی به کار گرفتند.
انتخابات دهم، نمادی آشکار از رشد و بلوغ عمومی جامعه ایران در سیر تثبیت شایستگی‌های برتر فرهنگی و شعور سیاسی آنان نسبت به بسیاری از ملل و دول دور و نزدیک بود که در رأس آن، تلاش برای عرضه و نمایش الگوی دمکراسی ایرانی ـ اسلامی به جهانیان است؛ الگوی ملی و بومی که برگرفته از منش، فرهنگ کهن و اعتقادات عمیق اسلامی و با تکیه بر ارزش‌های والای انسانی است. در این الگو سیاسی ـ حاکمیتی همه امور و تصمیم‌گیری‌ها به مردم و در راستای حفظ و ترویج شئونات والای انسانی هستند.
بر این اساس است که رفتار مردم ایران در اقدامات جمعی کمتر قابل پیش بینی بوده و در ادبیات سیاسی به جامعه‌ای غیر قابل پیش بینی شهرت دارد، زیرا تجربیات حاکی از آن است که در میان ملت ایران و به ویژه پس از انقلاب اسلامی با موهبت حق رأی و انتخاب و ارج‌گذاری به ارزش‌های انسانی در حاکمیت اسلامی که اداره امورکشور به رأی و نظر عمومی واگذار شده است، مطالبات و نوع نگاه مردم به کاندیداها را نمی‌توان صرفا از یک زاویه خاص مورد بررسی قرار داد، به گونه‌ای که در ادوار گذشته، به رغم تحلیل‌ها و دیدگاه‌های نخبگان و میزداران عرصه‌های قدرت و سیاست، شاهد انتخاب‌هایی بوده‌ایم که مورد اقبال گسترده لایه‌های متوسط و عمومی جامعه بوده و طبقات نخبه کمتر تصور آن را داشته‌اند؛ بنابراین، این فرآیند و به ویژه روند انتخابات دهمین دوره از انتخابات ریاست جمهوری که بر خلاف ادوار گذشته، عموما با چراغ خاموش احزاب و باندهای سیاسی همراه بود و از سوی دیگر، حضورکمی و کیفی بسیار مؤثر کاندیداها در ابتکار عمل مناظره‌های تلویزیونی که زاد و توشه کاندیداها را در ابعاد فکری، ارزشی و توان اجرایی برای مردم آشکار‌تر از شناخت قبلی آنان نمود و نیز شعور سیاسی و آگاهی عمومی در انجام بهینه وظایف ملی و اعتقادی، سبب شد تا این بار، همه آمدند و به مراتب بیش از گذشته در یک هم‌افزایی ملی ـ ارزشی، صحنه‌های جذابی را در این دوره از انتخابات خلق کرده و معارضان خارجی را با معادله‌ای پیچیده‌تر از گذشته متحیر کردند، اما اینکه همه آمدند و با حضوری وصف‌ناپذیر، مشارکت یکپارچه خود را به نمایش گذاشتند، حاکی از مطالباتی است که نظام در یک نظم و نسق استراتژیک و با رسیدن به تحقق اهداف سندچشم انداز بیست ساله کشور در قالب دهه چهارم نظام که مزین به دهه پیشرفت و عدالت است، برای دستیابی به توسعه پایدار تبیین نموده و مردم نیز با این حماسه بیش از 70 درصدی حضور خود از رئیس‌جمهور برگزیده، خواستار استمرار این حرکت به سمت جلو بوده و با میثاق دوباره با نظام، اعلام نمودند که به لحاظ نبود تشکیلات حزبی مورد اطمینان عمومی در خود کنترلی امور جامعه، مطمئن‌ترین داور و قاضی نهایی بر تمامی امور جامعه و در بررسی کارنامه عملکرد مسئولان کشور همین مردم هستند و برای همین، برنامه‌گرایی و توجه ویژه به عملیاتی نمودن تدابیری که کاندیدای منتخب ارایه کرده است، امروز مورد مطالبه عموم مشارکت کنندگان در این انتخابات است و تحقق این مهم نیز ضمن استمرار حضور مردمی، مستلزم وحدت نظر و حمایت عملی دیگر کاندیداهاست تا در یک فضای ارزشی و بر محور مبانی اعتقادی بسترهای توسعه همه جانبه کشور تسریع و شکوفا شوند.
انتخابات دهم، نمادی آشکار از رشد و بلوغ عمومی جامعه ایران در سیر تثبیت شایستگی‌های برتر فرهنگی و شعور سیاسی آنان نسبت به بسیاری از ملل و دول دور و نزدیک بود که در رأس آن، تلاش برای عرضه و نمایش الگوی دمکراسی ایرانی ـ اسلامی به جهانیان است؛ الگوی ملی و بومی که برگرفته از منش، فرهنگ کهن و اعتقادات عمیق اسلامی و با تکیه بر ارزش‌های والای انسانی است. در این الگو سیاسی ـ حاکمیتی همه امور و تصمیم‌گیری‌ها به مردم و در راستای حفظ و ترویج شئونات والای انسانی هستند.
بر این اساس است که رفتار مردم ایران در اقدامات جمعی کمتر قابل پیش بینی بوده و در ادبیات سیاسی به جامعه‌ای غیر قابل پیش بینی شهرت دارد، زیرا تجربیات حاکی از آن است که در میان ملت ایران و به ویژه پس از انقلاب اسلامی با موهبت حق رأی و انتخاب و ارج‌گذاری به ارزش‌های انسانی در حاکمیت اسلامی که اداره امورکشور به رأی و نظر عمومی واگذار شده است، مطالبات و نوع نگاه مردم به کاندیداها را نمی‌توان صرفا از یک زاویه خاص مورد بررسی قرار داد، به گونه‌ای که در ادوار گذشته، به رغم تحلیل‌ها و دیدگاه‌های نخبگان و میزداران عرصه‌های قدرت و سیاست، شاهد انتخاب‌هایی بوده‌ایم که مورد اقبال گسترده لایه‌های متوسط و عمومی جامعه بوده و طبقات نخبه کمتر تصور آن را داشته‌اند؛ بنابراین، این فرآیند و به ویژه روند انتخابات دهمین دوره از انتخابات ریاست جمهوری که بر خلاف ادوار گذشته، عموما با چراغ خاموش احزاب و باندهای سیاسی همراه بود و از سوی دیگر، حضورکمی و کیفی بسیار مؤثر کاندیداها در ابتکار عمل مناظره‌های تلویزیونی که زاد و توشه کاندیداها را در ابعاد فکری، ارزشی و توان اجرایی برای مردم آشکار‌تر از شناخت قبلی آنان نمود و نیز شعور سیاسی و آگاهی عمومی در انجام بهینه وظایف ملی و اعتقادی، سبب شد تا این بار، همه آمدند و به مراتب بیش از گذشته در یک هم‌افزایی ملی ـ ارزشی، صحنه‌های جذابی را در این دوره از انتخابات خلق کرده و معارضان خارجی را با معادله‌ای پیچیده‌تر از گذشته متحیر کردند، اما اینکه همه آمدند و با حضوری وصف‌ناپذیر، مشارکت یکپارچه خود را به نمایش گذاشتند، حاکی از مطالباتی است که نظام در یک نظم و نسق استراتژیک و با رسیدن به تحقق اهداف سندچشم انداز بیست ساله کشور در قالب دهه چهارم نظام که مزین به دهه پیشرفت و عدالت است، برای دستیابی به توسعه پایدار تبیین نموده و مردم نیز با این حماسه بیش از 70 درصدی حضور خود از رئیس‌جمهور برگزیده، خواستار استمرار این حرکت به سمت جلو بوده و با میثاق دوباره با نظام، اعلام نمودند که به لحاظ نبود تشکیلات حزبی مورد اطمینان عمومی در خود کنترلی امور جامعه، مطمئن‌ترین داور و قاضی نهایی بر تمامی امور جامعه و در بررسی کارنامه عملکرد مسئولان کشور همین مردم هستند و برای همین، برنامه‌گرایی و توجه ویژه به عملیاتی نمودن تدابیری که کاندیدای منتخب ارایه کرده است، امروز مورد مطالبه عموم مشارکت کنندگان در این انتخابات است و تحقق این مهم نیز ضمن استمرار حضور مردمی، مستلزم وحدت نظر و حمایت عملی دیگر کاندیداهاست تا در یک فضای ارزشی و بر محور مبانی اعتقادی بسترهای توسعه همه جانبه کشور تسریع و شکوفا شوند.