در فوتبال ما تبدیل به یک عادت شده که همیشه به ستاره‌های خود بنازیم. مقابل امارات هم منتظر یک جرقه بودیم تا با استناد به آن بتوانیم پیروز میدان شویم. ما تاکتیک تیمی نداریم و این مساله هم به امروز و دیروز مربوط نمی‌‌شود.
به نوشته ایران ورزشی؛ سال‌هاست که متکی به ستاره‌های خود هستیم. چه زمانی که علی دایی، کریم باقری و خداداد حضور داشتند و چه حالا که علی کریمی و مهدوی‌کیا را داریم. چرخ روزگار با سرعت دیروز را تبدیل به امروز کرده اما این روش اشتباه در فوتبال ما همچنان ادامه دارد.
این را تا به حال تصور کرده‌ایم که اگر روزی عاری از ستاره‌های خود شویم چه اتفاق دردناکی برای‌مان پیش می‌آید؟ این ستاره‌ها تا به کی در فوتبال ما ساخته می‌شوند و آیا نباید روزی را در ذهن خود تجسم کنیم که علی کریمی یا... را نداشته باشیم؟ خیلی سخت است اما کلید استارت را باید در جایی فشار دهیم تا از این وضعیت اسفبار خارج شویم.
در مقدماتی جام جهانی 7 گل زده‌ایم اما ردپایی از تاکتیک تیمی و هماهنگی بین بازیکنان در این گل‌های به ثمر رسیده به چشم نمی‌خورد. اگر ستاره‌هایی مثل نکونام، باقری و کریمی نبودند الان چند امتیازی بودیم؟ 12 سال پیش با اتکا به نبوغ ستاره‌های خود مقابل یک استرالیای سراپا تاکتیکی به تساوی رسیدیم تا حضور در جام جهانی را تجربه کنیم. آیا از آن زمان تا به حال دنبال کاهش محوریت ستاره‌ها در تیم ملی بوده‌ایم؟
خداداد که خود زمانی یکی از ستاره‌های محبوب تیم ملی بود با نگرانی خاصی می‌گوید: «امان از روزی که نابغه‌هایی مثل کریمی و نکونام را نداشته باشیم. به خوبی از سرنوشت متکی بودن به ستاره‌ها با خبرم و می‌دانم که اگر روزی آنها نباشند بدجوری به بن‌بست تاکتیکی می‌خوریم. این را مطمئن باشید.»
خداداد درست می‌گوید تمام حرف‌های او را قبول داریم به راستی اگر تیم ملی مقابل امارات استعداد غریزی کریمی را همراه خود نداشت الان چه بلایی سرمان آمده بود؟ آیا می‌توانستیم همچنان به صعود امیدوار باشیم؟ اتکا به ستاره‌ها چالشی قدیمی برای ما به شمار می‌رود اما آیا می‌توانیم آن را از بدنه تیم ملی دور کنیم؟ استفاده از نابغه‌ها یک ریسک بزرگ محسوب می‌شود جایی که اگر ستاره ما آماده باشد یک روز رویایی برای تیم ملی رقم می‌خورد و برعکس... مثال بارز آن هم علی کریمی.
شاید در طول 90 دقیقه یک حرکت مفید انجام دهد اما باید همیشه انتظار او و حرکات انفجاری‌اش را بکشیم.حالا یک پارادوکس به وجود می‌آید. آیا باید 90 دقیقه منتظر یک جرقه باشیم یا ستاره خود را زودتر از حد تصور تعویض کنیم؟ پاسخی برای هیچ‌کدام از این سوال‌ها در برهه حساس فعلی وجود ندارد. شاید سال‌ها بعد و زمانی که از اتکا به ستاره‌ها خارج شدیم بتوان جواب این سوال را با قاطعیت داد اما حالا...
به نوشته ایران ورزشی؛ سال‌هاست که متکی به ستاره‌های خود هستیم. چه زمانی که علی دایی، کریم باقری و خداداد حضور داشتند و چه حالا که علی کریمی و مهدوی‌کیا را داریم. چرخ روزگار با سرعت دیروز را تبدیل به امروز کرده اما این روش اشتباه در فوتبال ما همچنان ادامه دارد.
این را تا به حال تصور کرده‌ایم که اگر روزی عاری از ستاره‌های خود شویم چه اتفاق دردناکی برای‌مان پیش می‌آید؟ این ستاره‌ها تا به کی در فوتبال ما ساخته می‌شوند و آیا نباید روزی را در ذهن خود تجسم کنیم که علی کریمی یا... را نداشته باشیم؟ خیلی سخت است اما کلید استارت را باید در جایی فشار دهیم تا از این وضعیت اسفبار خارج شویم.
در مقدماتی جام جهانی 7 گل زده‌ایم اما ردپایی از تاکتیک تیمی و هماهنگی بین بازیکنان در این گل‌های به ثمر رسیده به چشم نمی‌خورد. اگر ستاره‌هایی مثل نکونام، باقری و کریمی نبودند الان چند امتیازی بودیم؟ 12 سال پیش با اتکا به نبوغ ستاره‌های خود مقابل یک استرالیای سراپا تاکتیکی به تساوی رسیدیم تا حضور در جام جهانی را تجربه کنیم. آیا از آن زمان تا به حال دنبال کاهش محوریت ستاره‌ها در تیم ملی بوده‌ایم؟
خداداد که خود زمانی یکی از ستاره‌های محبوب تیم ملی بود با نگرانی خاصی می‌گوید: «امان از روزی که نابغه‌هایی مثل کریمی و نکونام را نداشته باشیم. به خوبی از سرنوشت متکی بودن به ستاره‌ها با خبرم و می‌دانم که اگر روزی آنها نباشند بدجوری به بن‌بست تاکتیکی می‌خوریم. این را مطمئن باشید.»
خداداد درست می‌گوید تمام حرف‌های او را قبول داریم به راستی اگر تیم ملی مقابل امارات استعداد غریزی کریمی را همراه خود نداشت الان چه بلایی سرمان آمده بود؟ آیا می‌توانستیم همچنان به صعود امیدوار باشیم؟ اتکا به ستاره‌ها چالشی قدیمی برای ما به شمار می‌رود اما آیا می‌توانیم آن را از بدنه تیم ملی دور کنیم؟ استفاده از نابغه‌ها یک ریسک بزرگ محسوب می‌شود جایی که اگر ستاره ما آماده باشد یک روز رویایی برای تیم ملی رقم می‌خورد و برعکس... مثال بارز آن هم علی کریمی.
شاید در طول 90 دقیقه یک حرکت مفید انجام دهد اما باید همیشه انتظار او و حرکات انفجاری‌اش را بکشیم.حالا یک پارادوکس به وجود می‌آید. آیا باید 90 دقیقه منتظر یک جرقه باشیم یا ستاره خود را زودتر از حد تصور تعویض کنیم؟ پاسخی برای هیچ‌کدام از این سوال‌ها در برهه حساس فعلی وجود ندارد. شاید سال‌ها بعد و زمانی که از اتکا به ستاره‌ها خارج شدیم بتوان جواب این سوال را با قاطعیت داد اما حالا...