روزگاری بزرگ ترین گرنداسلم دنیا را با جذاب ترین رقابت ها
ی فوتبال مقایسه می کردند و مثلاً در توصیف اهمیت ویمبلدون کلمه «جام جهانی تنیس» را مورد اشاره قرار می دادند اما حالا وقتی از این دوشنبه برترین تنیس بازان دنیا روی چمن سبز به هنرنمایی بپردازند، فلورنتینو پرز و همه بازیکنان مورد نظرش باید سکوتی به اندازه خاموشی هواداران حاضر در استادیوم مسقف ویمبلدون اختیار کنند.
به نوشته اعتماد و به نقل از یاهواسپورتس؛ بد یا خوب این جادوی تنیس است؛ ورزشی ساخته ذهن خلاق اشراف های بریتانیا و متعلق به قشر سرمایه دار. البته در این بین یک تبصره هم وجود دارد. فقیر و غنی کنار هم، فاصله طبقاتی نامحسوس بین هواداران این رشته و سایر ورزش ها را از بین می برند و این همان جادوی رقابت های ویمبلدون (بزرگ ترین گرنداسلم تنیس دنیا) است... هشت سید برتر رقابت ها چنین اوضاع و احوالی دارند.
---
رافائل نادال؛ اعتمادبه نفس وحشتناک
فورهندهای مدافع عنوان قهرمانی رقبا را می ترساند. این روزها همه از آسیب دیدگی زانوی رافا می گویند و این موضوع را دلیل ناکامی احتمالی مرد شماره یک تنیس دنیا می دانند اما باید توجه داشت همان اعتماد به نفسی که حتی پس از شکست در دور چهارم رولان گاروس خدشه دار نشد، همیشه مرد مدیترانه یی را یک سر و گردن بالاتر از سایر رقبا نشان می دهد.
راجر فدرر؛ رویای تاریخ سازی
جنتلمن سوئیسی به آرزوی برابری با گرنداسلم های سمپراس رسید اما برای خودش حق شادی بیش از حد قائل نشد چون هدفی به بزرگی فتح پانزدهمین گرنداسلم و نامیده شدن به عنوان پرافتخارترین تنیسور تاریخ را در سر می پروراند. شکست در فینال هیجان انگیز سال گذشته ویمبلدون سرآغاز بدبختی های 12ماهه راجر بود اما او به استناد 20 حضور متوالی در نیمه نهایی رقابت های معتبر، موفقیت را حق مسلم خود می داند، هرچند به تجربه دریافته هیچ رقیب آسانی وجود ندارد.
اندی مورای؛ امید یک ملت
تاکتیسین تنیس در چمن نفس رقیبان را می گیرد و حالا که در «کوئینزکلاب» اولین دستاورد مهم دوران حرفه یی اش را رقم زده، تنها امید بریتانیا برای پایان دادن به انتظار 73ساله فتح ویمبلدون تلقی می شود.
نواک جوکوویچ؛ آمادگی فراوان
بک هندهای فوق العاده او را کنار آمادگی فراوانش بگذارید تا متوجه شوید چرا در هجدهمین حضور از سودای فتح چهارمین گرنداسلم می گوید.
خوان مارتین دل پورتو؛ تا سه نشه...
سال 2008 در دو تورنمنت چمنی و خاکی به قهرمانی دست یافت تا توانایی تطبیق پذیری خود را به رخ بکشد. دل پورتوو بازیخوان برجسته یی تلقی می شود چون در پاریس اولین حضور در نیمه نهایی یک گرنداسلم را تجربه کرد، مایل است برای نخستین بار دور سوم ویمبلدون را به چشم ببیند.
اندی رادیک؛ با اجازه مصدومیت بله
در سال های اخیر سرویس های کشنده او راه به جایی نبرده است. اگر روند بهبود مصدومیتی که باعث انصراف او از بازی نیمه نهایی کوئینزکلاب شد شکل سریع تری نیابد، رادیک مانند سال گذشته خیلی زود ویمبلدون را ترک خواهد کرد.
فرناندو ورداسکو؛ حماسه دست چپ
قهرمان اسپانیا در جام دیویس سال گذشته به لطف برخوردار بودن از تکنیکی خاص پنج ساعت تمام نادال را چشم انتظار راهیابی به فینال اوپن ملبورن نگه داشت. دست چپ قدرتمند او احتمالاً حماسه های بزرگی رقم می زند.
جو ویلفرد تسونگا؛ منتظر راهی طولانی
فدرر این فرانسوی را تهدید بزرگ بزرگان عرصه رقابت های چمن می داند. از طرفی «جو» هم بی دلیل مرد شماره دو تنیس جهان را به تحسین وانداشته است. فینالیست اوپن استرالیا در سال 2008 طی تنها حضور در ویمبلدون تا دور چهارم پیشروی کرد. امسال راه طولانی تری می پیماید؟ شاید بله.
معرفی سیدها
در بخش مردان به ترتیب نادال، فدرر، مورای، جوکوویچ، دل پورتو، رادیک، ورداسکو، ژیل سیمون، تسونگا، گونزالس، سیلیچ، داویدنکو، سودرلینگ، سافین، روبردو و فرر سید اول تا شانزدهم نام دارند و در بخش زنان سافینا، سرنا ویلیامز، ونوس ویلیامز، الانا دمینتوا، کوزنتسوا، یانکوویچ، زوناروا، آزارنکا، ووژنیاکی، پتروا، رادوانسکا بارتولی، ایوانوویچ، سیبولکوا، پننتا و ژانگ ژی در سیدبندی رتبه هایی مشابه مردان را در اختیار دارند.
چهره ویژه؛ لورا رابسون 15ساله
دختر بریتانیایی با اشتیاقی ویژه امتحانات پایان سال را به اتمام رساند. قهرمانی در رقابت های زیر 15 سال بریتانیا باعث شده او با «وایلدکارت» جواز حضور در ویمبلدون را به دست آورد و به این ترتیب پس از مارتینا هینگیس که سال 1995 در 14سالگی در این رقابت ها حضور یافت، عنوان جوان ترین عضو حاضر در ویمبلدون را به دست آورد. اگر تصور می کنید رابسون فقط به خاطر سن و سالش مورد توجه دوربین ها خواهد بود، سخت در اشتباه هستید.
اعجوبه جدید تنیس بریتانیا چندی قبل در یک بازی نمایشی از سد خواهران ویلیامز گذشت اما هنوز خویشتندار است؛ «حواشی موجود فشارهای زیادی را به من تحمیل کرده است. نمی دانم چه اتفاقی رخ می دهد اما چه برنده شوم و چه ببازم، با نهایت توان برای نشان دادن توانایی هایم تلاش خواهم کرد.» نفر چهارصد و هشتاد و چهارم رنکینگ جهانی این را گفت و رفت تا بر تلاش هایش برای کاهش نیمکت دبیرستان تا افتخارآفرینی در جام جهانی تنیس بیفزاید.
ی فوتبال مقایسه می کردند و مثلاً در توصیف اهمیت ویمبلدون کلمه «جام جهانی تنیس» را مورد اشاره قرار می دادند اما حالا وقتی از این دوشنبه برترین تنیس بازان دنیا روی چمن سبز به هنرنمایی بپردازند، فلورنتینو پرز و همه بازیکنان مورد نظرش باید سکوتی به اندازه خاموشی هواداران حاضر در استادیوم مسقف ویمبلدون اختیار کنند. به نوشته اعتماد و به نقل از یاهواسپورتس؛ بد یا خوب این جادوی تنیس است؛ ورزشی ساخته ذهن خلاق اشراف های بریتانیا و متعلق به قشر سرمایه دار. البته در این بین یک تبصره هم وجود دارد. فقیر و غنی کنار هم، فاصله طبقاتی نامحسوس بین هواداران این رشته و سایر ورزش ها را از بین می برند و این همان جادوی رقابت های ویمبلدون (بزرگ ترین گرنداسلم تنیس دنیا) است... هشت سید برتر رقابت ها چنین اوضاع و احوالی دارند.
---
رافائل نادال؛ اعتمادبه نفس وحشتناک
فورهندهای مدافع عنوان قهرمانی رقبا را می ترساند. این روزها همه از آسیب دیدگی زانوی رافا می گویند و این موضوع را دلیل ناکامی احتمالی مرد شماره یک تنیس دنیا می دانند اما باید توجه داشت همان اعتماد به نفسی که حتی پس از شکست در دور چهارم رولان گاروس خدشه دار نشد، همیشه مرد مدیترانه یی را یک سر و گردن بالاتر از سایر رقبا نشان می دهد.
راجر فدرر؛ رویای تاریخ سازی
جنتلمن سوئیسی به آرزوی برابری با گرنداسلم های سمپراس رسید اما برای خودش حق شادی بیش از حد قائل نشد چون هدفی به بزرگی فتح پانزدهمین گرنداسلم و نامیده شدن به عنوان پرافتخارترین تنیسور تاریخ را در سر می پروراند. شکست در فینال هیجان انگیز سال گذشته ویمبلدون سرآغاز بدبختی های 12ماهه راجر بود اما او به استناد 20 حضور متوالی در نیمه نهایی رقابت های معتبر، موفقیت را حق مسلم خود می داند، هرچند به تجربه دریافته هیچ رقیب آسانی وجود ندارد.
اندی مورای؛ امید یک ملت
تاکتیسین تنیس در چمن نفس رقیبان را می گیرد و حالا که در «کوئینزکلاب» اولین دستاورد مهم دوران حرفه یی اش را رقم زده، تنها امید بریتانیا برای پایان دادن به انتظار 73ساله فتح ویمبلدون تلقی می شود.
نواک جوکوویچ؛ آمادگی فراوان
بک هندهای فوق العاده او را کنار آمادگی فراوانش بگذارید تا متوجه شوید چرا در هجدهمین حضور از سودای فتح چهارمین گرنداسلم می گوید.
خوان مارتین دل پورتو؛ تا سه نشه...
سال 2008 در دو تورنمنت چمنی و خاکی به قهرمانی دست یافت تا توانایی تطبیق پذیری خود را به رخ بکشد. دل پورتوو بازیخوان برجسته یی تلقی می شود چون در پاریس اولین حضور در نیمه نهایی یک گرنداسلم را تجربه کرد، مایل است برای نخستین بار دور سوم ویمبلدون را به چشم ببیند.
اندی رادیک؛ با اجازه مصدومیت بله
در سال های اخیر سرویس های کشنده او راه به جایی نبرده است. اگر روند بهبود مصدومیتی که باعث انصراف او از بازی نیمه نهایی کوئینزکلاب شد شکل سریع تری نیابد، رادیک مانند سال گذشته خیلی زود ویمبلدون را ترک خواهد کرد.
فرناندو ورداسکو؛ حماسه دست چپ
قهرمان اسپانیا در جام دیویس سال گذشته به لطف برخوردار بودن از تکنیکی خاص پنج ساعت تمام نادال را چشم انتظار راهیابی به فینال اوپن ملبورن نگه داشت. دست چپ قدرتمند او احتمالاً حماسه های بزرگی رقم می زند.
جو ویلفرد تسونگا؛ منتظر راهی طولانی
فدرر این فرانسوی را تهدید بزرگ بزرگان عرصه رقابت های چمن می داند. از طرفی «جو» هم بی دلیل مرد شماره دو تنیس جهان را به تحسین وانداشته است. فینالیست اوپن استرالیا در سال 2008 طی تنها حضور در ویمبلدون تا دور چهارم پیشروی کرد. امسال راه طولانی تری می پیماید؟ شاید بله.
معرفی سیدها
در بخش مردان به ترتیب نادال، فدرر، مورای، جوکوویچ، دل پورتو، رادیک، ورداسکو، ژیل سیمون، تسونگا، گونزالس، سیلیچ، داویدنکو، سودرلینگ، سافین، روبردو و فرر سید اول تا شانزدهم نام دارند و در بخش زنان سافینا، سرنا ویلیامز، ونوس ویلیامز، الانا دمینتوا، کوزنتسوا، یانکوویچ، زوناروا، آزارنکا، ووژنیاکی، پتروا، رادوانسکا بارتولی، ایوانوویچ، سیبولکوا، پننتا و ژانگ ژی در سیدبندی رتبه هایی مشابه مردان را در اختیار دارند.
چهره ویژه؛ لورا رابسون 15ساله
دختر بریتانیایی با اشتیاقی ویژه امتحانات پایان سال را به اتمام رساند. قهرمانی در رقابت های زیر 15 سال بریتانیا باعث شده او با «وایلدکارت» جواز حضور در ویمبلدون را به دست آورد و به این ترتیب پس از مارتینا هینگیس که سال 1995 در 14سالگی در این رقابت ها حضور یافت، عنوان جوان ترین عضو حاضر در ویمبلدون را به دست آورد. اگر تصور می کنید رابسون فقط به خاطر سن و سالش مورد توجه دوربین ها خواهد بود، سخت در اشتباه هستید.
اعجوبه جدید تنیس بریتانیا چندی قبل در یک بازی نمایشی از سد خواهران ویلیامز گذشت اما هنوز خویشتندار است؛ «حواشی موجود فشارهای زیادی را به من تحمیل کرده است. نمی دانم چه اتفاقی رخ می دهد اما چه برنده شوم و چه ببازم، با نهایت توان برای نشان دادن توانایی هایم تلاش خواهم کرد.» نفر چهارصد و هشتاد و چهارم رنکینگ جهانی این را گفت و رفت تا بر تلاش هایش برای کاهش نیمکت دبیرستان تا افتخارآفرینی در جام جهانی تنیس بیفزاید.