کوبی برایانت از این که لس‌آنجلس لیکرز فینال فصل پیش لیگ حرفه‌ای بسکتبال امریکا (N.B.A) را به بوستون سلتیکز واگذار کرد، بسیار ناراحت شد اما تأسف‌آورتر از آن شنیدن مکرر این فرضیه بود که اگر وی پیشتر با لیکرز به عنوان قهرمانی این لیگ رسیده، به خاطر حضور شکیل اونیل در کنار وی بوده است و از آن جا که «شک» در سال 2004 از لس‌آنجلس رفت او دیگر نمی‌تواند طعم قهرمانی در این لیگ را بچشد.
به نوشته ایران و به نقل از Los Angles Times؛ با این اوصاف کوبی بیش از هر کسی از این که لیکرز هفته پیش با کسب برتری کلی 1ـ4 در برابر اورلاندو مژیک در سری دیدارهای فینال لیگ عنوان قهرمانی امسال را مال خود کرد، شادمان است.
کوبی که پس از کسب سه قهرمانی متوالی در کنار «شک» و سایر مردان لیکرز در سال‌های 2000 تا 2002 یک بار هم در کنار این غول معروف به سال 2004 به نایب قهرمانی لیگ اکتفا کرد، می‌گوید: «شنیدن دائمی آن ادعا واقعاً آزاردهنده بود و انگار که شکنجه‌ام می‌دادند و چیزی بود که توی مغزم کوبیده می‌شد. تا زمانی که قهرمان نمی‌شدیم من نمی‌توانستم این فرضیه را رد کنم زیرا آنها استدلال‌شان صحیح نشان می‌داد و کارنامه ما در لیکرز تأییدی برآن بود.در نتیجه دیدم تنها راه جنگیدن، افزودن برتلاش و قهرمان شدن است و خوشبختانه به این مهم دست یافتم و به همه کسانی که این چنین حرف می‌زدند، ثابت کردم که اشتباه می‌اندیشند.»
میزان تلاش و عزم کوبی برای اثبات سقم فرضیه فوق به حدی بود که او در بازی پنجم (و آخر) بین لیکرز و اورلاندو مژیک در سری دیدارهای فینال امسال به تنهایی 30 امتیاز، 5 پاس گل و 6 ریباند را به ثبت رساند تا لیکرز در زمین مژیک به برتری 86 ـ 99 برسد و امیدهای حریف را برای جبران عقب‌ماندگی خود به کلی محو و کار را تمام کند. به خاطر نمایش‌هایی از همین دست بود که برایانت به عنوان باارزش‌ترین بازیکن (MVP) سری دیدارهای فینال گزینش شد و این عنوان را ضمیمه عنوان مرد سال لیگ کرد که فصل پیش آن را به دست آورده بود.
برایانت می‌گوید: «این که به ناظران ثابت شد تصورات‌شان درباره من غلط بوده و من می‌توانم بدون اونیل هم قهرمان شوم، حسن بزرگی است و احساس خوبی به من دست داده است. این فرضیه هم که هر تیم طالب قهرمانی باید حتماً یک زوج تهاجمی و انفجاری از قبیل من و اونیل داشته باشد و بدون آن کاری از پیش نخواهد برد، یک نظریه بدون منطق و مسخره بود و این نیز با قهرمان شدن ما در رقابت‌های امسال در عمل منتفی و غلط بودن آن ثابت شد.»
این چهارمین قهرمانی برایانت در این رقابت‌ها محسوب می‌شود و البته اولین موردی است که بدون «شک» حاصل می‌آید. در آن سال‌های اوج و در ایام همکاری مؤثر در لیکرز برایانت و اونیل با یکدیگر اختلاف نیز داشتند و نوعی چشم و هم چشمی و لجاجت بین آنها برقرار بود و در فصل آخر این عناد و احساس منفی را از یکدیگر پنهان هم نمی‌کردند.
با این وجود کوبی بعد از قهرمانی در رقابت‌های امسال می‌گوید: «من و شک آن قدرها هم ستیز نداشتیم که عده‌ای می‌گفتند. یادتان باشد همه تیم‌هایی که مثل لیکرز بخواهند دو سه سوپراستار را در کنار یکدیگر درخدمت داشته باشند، به این مشکل برخورد می‌کنند. ساماندهی کار و راضی نگه داشتن همگان کار آسانی نیست و با این دیدگاه روابط من و شکیل را نمی‌تواند بسیار منفی شمرد.»
امسال کوبی برای ششمین بار حضور در فینال لیگ را تجربه کرد و او حالا در 32 سالگی آمیزه‌ای عالی از تجربه و فن است و شمار کسانی که او را بهترین بسکتبالیست کنونی دنیا می‌دانند (در مقابل کسانی که به لبرون جیمز از کلیولند کاوالیرز اعتقاد بیشتری دارند) کم نیست.
بازی‌های امسال او در مرحله پلی‌اف یک بار دیگر نقش و سهم بزرگ وی را در توفیق لیکرز به اثبات رساند و با این که در 5 دیدار در برابر اورلاندو، گاه سرد و گرم و دقایقی درخشان و لحظاتی خسته و کم فروغ می‌شد اما در اغلب لحظات با خروش و موفقیت همراه بود. با این حال او همیشه همان «کوبی برایانت» بود. مردی که لیکرز بدون او نمی‌توانست پانزدهمین قهرمانی‌اش را در لیگ تجربه کند و قطعاً بدون اونیل هم سرنوشت ساز و موفق است.
به نوشته ایران و به نقل از Los Angles Times؛ با این اوصاف کوبی بیش از هر کسی از این که لیکرز هفته پیش با کسب برتری کلی 1ـ4 در برابر اورلاندو مژیک در سری دیدارهای فینال لیگ عنوان قهرمانی امسال را مال خود کرد، شادمان است.
کوبی که پس از کسب سه قهرمانی متوالی در کنار «شک» و سایر مردان لیکرز در سال‌های 2000 تا 2002 یک بار هم در کنار این غول معروف به سال 2004 به نایب قهرمانی لیگ اکتفا کرد، می‌گوید: «شنیدن دائمی آن ادعا واقعاً آزاردهنده بود و انگار که شکنجه‌ام می‌دادند و چیزی بود که توی مغزم کوبیده می‌شد. تا زمانی که قهرمان نمی‌شدیم من نمی‌توانستم این فرضیه را رد کنم زیرا آنها استدلال‌شان صحیح نشان می‌داد و کارنامه ما در لیکرز تأییدی برآن بود.در نتیجه دیدم تنها راه جنگیدن، افزودن برتلاش و قهرمان شدن است و خوشبختانه به این مهم دست یافتم و به همه کسانی که این چنین حرف می‌زدند، ثابت کردم که اشتباه می‌اندیشند.»
میزان تلاش و عزم کوبی برای اثبات سقم فرضیه فوق به حدی بود که او در بازی پنجم (و آخر) بین لیکرز و اورلاندو مژیک در سری دیدارهای فینال امسال به تنهایی 30 امتیاز، 5 پاس گل و 6 ریباند را به ثبت رساند تا لیکرز در زمین مژیک به برتری 86 ـ 99 برسد و امیدهای حریف را برای جبران عقب‌ماندگی خود به کلی محو و کار را تمام کند. به خاطر نمایش‌هایی از همین دست بود که برایانت به عنوان باارزش‌ترین بازیکن (MVP) سری دیدارهای فینال گزینش شد و این عنوان را ضمیمه عنوان مرد سال لیگ کرد که فصل پیش آن را به دست آورده بود.
برایانت می‌گوید: «این که به ناظران ثابت شد تصورات‌شان درباره من غلط بوده و من می‌توانم بدون اونیل هم قهرمان شوم، حسن بزرگی است و احساس خوبی به من دست داده است. این فرضیه هم که هر تیم طالب قهرمانی باید حتماً یک زوج تهاجمی و انفجاری از قبیل من و اونیل داشته باشد و بدون آن کاری از پیش نخواهد برد، یک نظریه بدون منطق و مسخره بود و این نیز با قهرمان شدن ما در رقابت‌های امسال در عمل منتفی و غلط بودن آن ثابت شد.»
این چهارمین قهرمانی برایانت در این رقابت‌ها محسوب می‌شود و البته اولین موردی است که بدون «شک» حاصل می‌آید. در آن سال‌های اوج و در ایام همکاری مؤثر در لیکرز برایانت و اونیل با یکدیگر اختلاف نیز داشتند و نوعی چشم و هم چشمی و لجاجت بین آنها برقرار بود و در فصل آخر این عناد و احساس منفی را از یکدیگر پنهان هم نمی‌کردند.
با این وجود کوبی بعد از قهرمانی در رقابت‌های امسال می‌گوید: «من و شک آن قدرها هم ستیز نداشتیم که عده‌ای می‌گفتند. یادتان باشد همه تیم‌هایی که مثل لیکرز بخواهند دو سه سوپراستار را در کنار یکدیگر درخدمت داشته باشند، به این مشکل برخورد می‌کنند. ساماندهی کار و راضی نگه داشتن همگان کار آسانی نیست و با این دیدگاه روابط من و شکیل را نمی‌تواند بسیار منفی شمرد.»
امسال کوبی برای ششمین بار حضور در فینال لیگ را تجربه کرد و او حالا در 32 سالگی آمیزه‌ای عالی از تجربه و فن است و شمار کسانی که او را بهترین بسکتبالیست کنونی دنیا می‌دانند (در مقابل کسانی که به لبرون جیمز از کلیولند کاوالیرز اعتقاد بیشتری دارند) کم نیست.
بازی‌های امسال او در مرحله پلی‌اف یک بار دیگر نقش و سهم بزرگ وی را در توفیق لیکرز به اثبات رساند و با این که در 5 دیدار در برابر اورلاندو، گاه سرد و گرم و دقایقی درخشان و لحظاتی خسته و کم فروغ می‌شد اما در اغلب لحظات با خروش و موفقیت همراه بود. با این حال او همیشه همان «کوبی برایانت» بود. مردی که لیکرز بدون او نمی‌توانست پانزدهمین قهرمانی‌اش را در لیگ تجربه کند و قطعاً بدون اونیل هم سرنوشت ساز و موفق است.