اندی مورای حالا به تهدید جدی راجر فدرر، مرد ظاهرا بی‌رقیب ویمبلدون امسال تبدیل شده است. این ادعا نه فقط به خاطر پیروزی او مقابل رقیب گمنام بلکه به دلیل سبک بازی امیدوارکننده این اسکاتلندی مطرح می‌شود.
به نوشته خراسان؛ شما احتمالا به یاد نمی‌آورید تیم هنمن، آخرین انگلیسی امیدوار در تورنمنت‌های بزرگ با نتایج 6بر2، 7بر5 و 6بر3 از سوی یک رقیب حتی نه‌چندان قدرتمند گذشته باشد.
طی چند روز گذشته مدام از مقایسه مورای با راجر فدرر بزرگ گفته می‌شود و رسانه‌های بریتانیایی به محض انعکاس این اخبار ناباورانه از خود می‌پرسند واقعا پسر طلایی ما به استانداردهای برترین تنیسور حال حاضر دنیا دست یافته است؟
توانایی اندی در تبدیل بازی تدافعی به سیستم تهاجمی، شوق همگان را برانگیخته است. شیوه دفاعی مورای می‌توانست باعث افت فشار هوادارانی شود که پس از حذف سریالی بریتانیایی‌ها به تک‌ستاره باقی مانده جزیره دل بسته بودند.
ضربات اندی هنگام قرار گرفتن در موضع دفاعی تحسین‌برانگیز بود و در ضمن خیلی راحت حریف را از پای در می‌آورد. به هر حال درخشش تنیسور افت کرده‌ای به نام اندی مورای تاریخ انقضای جملات قدیمی مبنی بر 2قطبی شدن و محال بودن حضور افرادی غیر از فدرر و نادال در قله تنیس را نمایاند.
در این راستا اندی از ابتدای بازی اخیر خود امیدواری‌ها را افزایش داد؛ چه آن هنگام که پس از آزمایش توانایی‌های رقیب از نقاط ضعفش بهره برد و چه وقتی با سرویس‌هایش گوبلیس را به مرز نابودی کشاند.
عده زیادی از تنیسورها در جریان رقابت‌هایشان بهتر می‌شوند اما مورای در طول بازی روند ثابت و یکنواختی را پی می‌گیرد؛ آن‌چه از اعتماد به نفس بالای تنها تنیسور مطرح حال حاضر بریتانیا نشات می‌گیرد. با تمام این تفاصیل شخصا مورای را بخت دوم فتح ویمبلدون می‌پندارم.
دلیل؟ شما احتمالا دیدید او چگونه در یک جدال حساس مقابل شگفتی‌ساز با انگیزه گلیمش را از آب بیرون کشید. تیم هنمن حتی در بهترین روزهای دوران حرفه‌ای هم نگاه نافذی نداشت اما مورای این چهره پرامید بریتانیا اکنون به راحتی می‌تواند در نقش یک مربی هم بازی را آنالیز کند.
دیدگاه‌های متنوع به جوان فوتبالدوست جزیره اجازه می‌دهد شیوه‌های متعددی را بیازماید. این که موفق می‌شود یا نه... فعلا کمی صبر کنید!
به نوشته خراسان؛ شما احتمالا به یاد نمی‌آورید تیم هنمن، آخرین انگلیسی امیدوار در تورنمنت‌های بزرگ با نتایج 6بر2، 7بر5 و 6بر3 از سوی یک رقیب حتی نه‌چندان قدرتمند گذشته باشد.
طی چند روز گذشته مدام از مقایسه مورای با راجر فدرر بزرگ گفته می‌شود و رسانه‌های بریتانیایی به محض انعکاس این اخبار ناباورانه از خود می‌پرسند واقعا پسر طلایی ما به استانداردهای برترین تنیسور حال حاضر دنیا دست یافته است؟
توانایی اندی در تبدیل بازی تدافعی به سیستم تهاجمی، شوق همگان را برانگیخته است. شیوه دفاعی مورای می‌توانست باعث افت فشار هوادارانی شود که پس از حذف سریالی بریتانیایی‌ها به تک‌ستاره باقی مانده جزیره دل بسته بودند.
ضربات اندی هنگام قرار گرفتن در موضع دفاعی تحسین‌برانگیز بود و در ضمن خیلی راحت حریف را از پای در می‌آورد. به هر حال درخشش تنیسور افت کرده‌ای به نام اندی مورای تاریخ انقضای جملات قدیمی مبنی بر 2قطبی شدن و محال بودن حضور افرادی غیر از فدرر و نادال در قله تنیس را نمایاند.
در این راستا اندی از ابتدای بازی اخیر خود امیدواری‌ها را افزایش داد؛ چه آن هنگام که پس از آزمایش توانایی‌های رقیب از نقاط ضعفش بهره برد و چه وقتی با سرویس‌هایش گوبلیس را به مرز نابودی کشاند.
عده زیادی از تنیسورها در جریان رقابت‌هایشان بهتر می‌شوند اما مورای در طول بازی روند ثابت و یکنواختی را پی می‌گیرد؛ آن‌چه از اعتماد به نفس بالای تنها تنیسور مطرح حال حاضر بریتانیا نشات می‌گیرد. با تمام این تفاصیل شخصا مورای را بخت دوم فتح ویمبلدون می‌پندارم.
دلیل؟ شما احتمالا دیدید او چگونه در یک جدال حساس مقابل شگفتی‌ساز با انگیزه گلیمش را از آب بیرون کشید. تیم هنمن حتی در بهترین روزهای دوران حرفه‌ای هم نگاه نافذی نداشت اما مورای این چهره پرامید بریتانیا اکنون به راحتی می‌تواند در نقش یک مربی هم بازی را آنالیز کند.
دیدگاه‌های متنوع به جوان فوتبالدوست جزیره اجازه می‌دهد شیوه‌های متعددی را بیازماید. این که موفق می‌شود یا نه... فعلا کمی صبر کنید!