زمان مثل برق می گذرد و به کُندی ما توجه نمی کند.
به نوشته جوان؛ نمی دانم چرا زمان نمی فهمد که بعضی از باشگاه های ما هنوز تکلیفشان مشخص نیست؟ مگر عقربه های ساعت نمی بینند که پرسپولیس و پاس هنوز سرمربی خود را انتخابات نکرده اند؟ اگر می بیند پس چرا از حرکت نمی ایستد؟
ساعت که توجهی به این حرف ها ندارد، لااقل بیاییم و ما متوجه گذر زمان بشویم و یک بار آسمان و زمین را به رسمیت بشناسیم و نگذاریم فرصت ها از دست برود. من نمی دانم، ولی انگار آنانی که می دانند می گویند: وقتی که قرار است در نیمه مرداد مسابقات لیگ اغاز شود، باید الان تیم ها دوران بدنسازی خود را سپری کنند! ن
می دانم، شاید تمام عوامل تعیین کننده فاقد ارزش علمی هستند که پرسپولیسی ها و پاسی ها هنوز دنبال تهیه وسایل اولیه هستند! هر کدامشان حرفی می زنند اما واقعیت این است که ۲۴ ساعت حرف زدن باعث به ثمر رسیدن یک گل هم نمی شود.
گل را بازیکن می زند. مربی به او یاد می دهد، او هم گل می زند. مربی و بازیکن تمرین برگزار می کنند، آماده می شوند، بعد حاصل این تلاش ها تبدیل به گل می شود. گلی که درون دروازه حریفان می روید.
وقتی تیم هنوز سرمربی خود را نشناخته است، گیریم بهترین بازیکنان را خریداری کند، حاصلش چه می شود؟ آیا بازیکنان بدون آمادگی، بدون هماهنگی می توانند توفیقی به دست آورند؟ اگر می توانند به باشگاه های دنیا اعلام کنیم که این قدر به خودشان سخت نگیرند و ماه ها قبل از پایان یک فصل، به فکر فصل بعد خود نباشد.
حقیر که نمی فهمم، شاید شما خواننده گرامی بدانید که چطور می شود یک تیم نه وضعیت مدیرعاملش کاملاً مشخص باشد، نه سرمربی درست و حسابی داشته باشد و نه در خرید بازیکن حال و روزش خوش باشد.
اما داعیه قهرمانی در فصل بعد را در سر بپرورد. اگر چنین ادعایی جایز است چرا رئال مادرید و منچستریونایتد مدعی آن نیستند؟ باور کنید اگر از آخرتم نمی ترسیدم می نوشتم که...؛ اصلاً چه کار به این کارها دارم. ان شاءالله همه مسائل حل می شود. خیلی وضع خوب است. خیلی!!
به نوشته جوان؛ نمی دانم چرا زمان نمی فهمد که بعضی از باشگاه های ما هنوز تکلیفشان مشخص نیست؟ مگر عقربه های ساعت نمی بینند که پرسپولیس و پاس هنوز سرمربی خود را انتخابات نکرده اند؟ اگر می بیند پس چرا از حرکت نمی ایستد؟
ساعت که توجهی به این حرف ها ندارد، لااقل بیاییم و ما متوجه گذر زمان بشویم و یک بار آسمان و زمین را به رسمیت بشناسیم و نگذاریم فرصت ها از دست برود. من نمی دانم، ولی انگار آنانی که می دانند می گویند: وقتی که قرار است در نیمه مرداد مسابقات لیگ اغاز شود، باید الان تیم ها دوران بدنسازی خود را سپری کنند! ن
می دانم، شاید تمام عوامل تعیین کننده فاقد ارزش علمی هستند که پرسپولیسی ها و پاسی ها هنوز دنبال تهیه وسایل اولیه هستند! هر کدامشان حرفی می زنند اما واقعیت این است که ۲۴ ساعت حرف زدن باعث به ثمر رسیدن یک گل هم نمی شود.
گل را بازیکن می زند. مربی به او یاد می دهد، او هم گل می زند. مربی و بازیکن تمرین برگزار می کنند، آماده می شوند، بعد حاصل این تلاش ها تبدیل به گل می شود. گلی که درون دروازه حریفان می روید.
وقتی تیم هنوز سرمربی خود را نشناخته است، گیریم بهترین بازیکنان را خریداری کند، حاصلش چه می شود؟ آیا بازیکنان بدون آمادگی، بدون هماهنگی می توانند توفیقی به دست آورند؟ اگر می توانند به باشگاه های دنیا اعلام کنیم که این قدر به خودشان سخت نگیرند و ماه ها قبل از پایان یک فصل، به فکر فصل بعد خود نباشد.
حقیر که نمی فهمم، شاید شما خواننده گرامی بدانید که چطور می شود یک تیم نه وضعیت مدیرعاملش کاملاً مشخص باشد، نه سرمربی درست و حسابی داشته باشد و نه در خرید بازیکن حال و روزش خوش باشد.
اما داعیه قهرمانی در فصل بعد را در سر بپرورد. اگر چنین ادعایی جایز است چرا رئال مادرید و منچستریونایتد مدعی آن نیستند؟ باور کنید اگر از آخرتم نمی ترسیدم می نوشتم که...؛ اصلاً چه کار به این کارها دارم. ان شاءالله همه مسائل حل می شود. خیلی وضع خوب است. خیلی!!