sokhany1383@yahoo.com
بهشتی فقط یک نام نیست که هر سال در هفتم تیر از او تجلیل کنیم و او را بستائیم بلکه یک فرهنگ و قاموس است. فرهنگی که در لحظه، لحظه تاریخ ملت ایران، نقش دارد و در صحنه، صحنه انقلاب اسلامی، حضوری برجسته دارد.
و مکتب بهشتی چون خونی تازه و جوشان در شریانهای پیکره حیات معنوی این نهضت حسینی، جاری است................
راستی یادتان هست که او را با تخم مرغ و گوجه می زدند؟! اصلاً چرا باید همیشه همه، مثل هم بنویسند؟
چه کسی این کلیشه بی تأثیر را ساخت که 27 سال است در هر مناسبتی فقط از سجایا و اخلاقیات هر از دست رفته ای باید گفت؟
و کجاست تأثیر این قدردانی ها؟
و کو عبرت اندوزی از این رویدادها؟
می گفتم... از او با تخم مرغ و گوجه گندیده استقبال می کردند خودم دیدم، در همین کشور،پیش چشم همه!
خرده نگیرید، بگذارید آنها که نبوده اند و الان می بینند که در هفتم تیر چپ و راست از بهشتی می گویند و از زمین و آسمان بهشتی می بارد ،بدانند که نام بهشتی چرا در تاریخ این ملت رنج کشیده باقی است؟
بقای بهشتی، مدیون مظلومیت اوست. همان مظلومیت که خمینی کبیر درباره اش قریب به مضمون فرمود: «چیزی که شهادت شهید بهشتی در برابر آن ناچیز است مظلومیت اوست»
آری مظلومیت. همان راز حرارت سرد ناشدنی شهادت حضرت حسین ابن علی(ع) که «ان لقتل الحسین(ع) حراره فی قلوب المؤمنین لاتبرد ابداً.»
همان رمز جاودانگی علی(ع) ،آنگاه که در محراب مسجد کوفه به ضربت شقی ترین منافق تاریخ محاسنش به خون سرش خضاب شد و فریاد برآورد که «فزت و رب الکعبه» .حتماً شنیده اید که وقتی خبرش در شهر پیچید که علی را در محراب مسجد به شهادت رسانده اند کسانی گفتند مگر علی(ع) نماز می خواند؟!
و با خود می اندیشم که علی از کدام زنجیر و سلسله رها شد که رستگار شد؟... بگذریم
بهشتی از همان طایفه بود از همان قافله که بسوی حرم دوست می تاختند و از دشواری راه و خار مغیلان و ملامت ناکسان باکی نداشتند، گرچه دلشان از تیغ تیز طعنه شرحه شرحه بود.
آنروز ها بنی صدر خائن با جذابترین ابزار تبلیغاتی غنیمت آورده از فرنگ، بهشتی و یاران صادقش را چنان در چشم عده ای مغضوب کرده بود و بنام دموکراسی و حقوق مردم، چنان چهره مردمی ترین روحانی خدمتگزار مردم را که همه وجودش وقف خدمت مفید، بصیرت آمیز و مدبرانه به مردم بود مخدوش کرده بود که جز به بهای شهادت عظیم او و یارانش محال بود پرده سیاه تزویر از چهره نفاق دریده شود.
اینهمه نوشتم تا بگویم بهشتی ها را امروز هم باید دریافت. خواص قوم چراغ هدایت در دست ،نباید بگذارند در ظلمات جهالت و تعصبات کور ، چهره منور یاران صادق و رفیقان موافق قافله سالار عشق حضرت خمینی کبیر وخلف صالحش ، خدای ناخواسته مخدوش شود.
و نیاید آنروز که برای روشن شدن راه، یاری دیگر از یاران امام و رهبری چون شمع بسوزد تا چهره واقعی دشمنان انقلاب آسمانی مان بر همگان نمایان شود. خدای را سپاس می گوئیم که کاروان انقلاب حسینی با رهبری الهی یکی از زبده ترین شاگردان مکتب فکری،عرفانی و حکومتی خمینی که اتفاقاً او نیز زخم کینه نفاق بر دل و دست دارد بالنده تر از گذشته بسوی نور و رستگاری در حرکت است.
یاد سید و سالار شهیدان انقلاب شهید مظلوم دکتر بهشتی و یاران با وفا و همراهان با صفای او که جانشان را بر سر عهد و پیمانشان با خدای بزرگ نهادند و جاودانه شدند همیشه گرامی باد.
بهشتی فقط یک نام نیست که هر سال در هفتم تیر از او تجلیل کنیم و او را بستائیم بلکه یک فرهنگ و قاموس است. فرهنگی که در لحظه، لحظه تاریخ ملت ایران، نقش دارد و در صحنه، صحنه انقلاب اسلامی، حضوری برجسته دارد.
و مکتب بهشتی چون خونی تازه و جوشان در شریانهای پیکره حیات معنوی این نهضت حسینی، جاری است................
راستی یادتان هست که او را با تخم مرغ و گوجه می زدند؟! اصلاً چرا باید همیشه همه، مثل هم بنویسند؟
چه کسی این کلیشه بی تأثیر را ساخت که 27 سال است در هر مناسبتی فقط از سجایا و اخلاقیات هر از دست رفته ای باید گفت؟
و کجاست تأثیر این قدردانی ها؟
و کو عبرت اندوزی از این رویدادها؟
می گفتم... از او با تخم مرغ و گوجه گندیده استقبال می کردند خودم دیدم، در همین کشور،پیش چشم همه!
خرده نگیرید، بگذارید آنها که نبوده اند و الان می بینند که در هفتم تیر چپ و راست از بهشتی می گویند و از زمین و آسمان بهشتی می بارد ،بدانند که نام بهشتی چرا در تاریخ این ملت رنج کشیده باقی است؟
بقای بهشتی، مدیون مظلومیت اوست. همان مظلومیت که خمینی کبیر درباره اش قریب به مضمون فرمود: «چیزی که شهادت شهید بهشتی در برابر آن ناچیز است مظلومیت اوست»
آری مظلومیت. همان راز حرارت سرد ناشدنی شهادت حضرت حسین ابن علی(ع) که «ان لقتل الحسین(ع) حراره فی قلوب المؤمنین لاتبرد ابداً.»
همان رمز جاودانگی علی(ع) ،آنگاه که در محراب مسجد کوفه به ضربت شقی ترین منافق تاریخ محاسنش به خون سرش خضاب شد و فریاد برآورد که «فزت و رب الکعبه» .حتماً شنیده اید که وقتی خبرش در شهر پیچید که علی را در محراب مسجد به شهادت رسانده اند کسانی گفتند مگر علی(ع) نماز می خواند؟!
و با خود می اندیشم که علی از کدام زنجیر و سلسله رها شد که رستگار شد؟... بگذریم
بهشتی از همان طایفه بود از همان قافله که بسوی حرم دوست می تاختند و از دشواری راه و خار مغیلان و ملامت ناکسان باکی نداشتند، گرچه دلشان از تیغ تیز طعنه شرحه شرحه بود.
آنروز ها بنی صدر خائن با جذابترین ابزار تبلیغاتی غنیمت آورده از فرنگ، بهشتی و یاران صادقش را چنان در چشم عده ای مغضوب کرده بود و بنام دموکراسی و حقوق مردم، چنان چهره مردمی ترین روحانی خدمتگزار مردم را که همه وجودش وقف خدمت مفید، بصیرت آمیز و مدبرانه به مردم بود مخدوش کرده بود که جز به بهای شهادت عظیم او و یارانش محال بود پرده سیاه تزویر از چهره نفاق دریده شود.
اینهمه نوشتم تا بگویم بهشتی ها را امروز هم باید دریافت. خواص قوم چراغ هدایت در دست ،نباید بگذارند در ظلمات جهالت و تعصبات کور ، چهره منور یاران صادق و رفیقان موافق قافله سالار عشق حضرت خمینی کبیر وخلف صالحش ، خدای ناخواسته مخدوش شود.
و نیاید آنروز که برای روشن شدن راه، یاری دیگر از یاران امام و رهبری چون شمع بسوزد تا چهره واقعی دشمنان انقلاب آسمانی مان بر همگان نمایان شود. خدای را سپاس می گوئیم که کاروان انقلاب حسینی با رهبری الهی یکی از زبده ترین شاگردان مکتب فکری،عرفانی و حکومتی خمینی که اتفاقاً او نیز زخم کینه نفاق بر دل و دست دارد بالنده تر از گذشته بسوی نور و رستگاری در حرکت است.
یاد سید و سالار شهیدان انقلاب شهید مظلوم دکتر بهشتی و یاران با وفا و همراهان با صفای او که جانشان را بر سر عهد و پیمانشان با خدای بزرگ نهادند و جاودانه شدند همیشه گرامی باد.