رفت و آمدهای مسؤولان فدراسیون فوتبال ایران به مجلس شورای اسلامی برای پاسخگویی به کمیسیون ورزش مجلس و شایعاتی که پیرامون برکناری یا استعفای مسؤولان فعلی فدراسیون به گوش می رسد، بار دیگر فوتبال ایران را وارد فضایی ملتهب کرده و صدر تا ذیل آن را در حالت تعلیق به تصویر می کشد.
به نوشته قدس؛ از طرف دیگر با توجه به تغییراتی که با روی کار آمدن کابینه جدید دولت در سازمان تربیت بدنی خواهیم داشت، ارتباط غیرارگانیک اما بسیار جدی و پردامنه فدراسیون فوتبال با این نهاد، هنوز آینده مشخصی ندارد و معلوم نیست با روی کار آمدن رئیس جدید تربیت بدنی یا وزیر ورزش، تربیت بدنی چه دیدگاه هایی درباره فدراسیون و اعضای آن خواهد داشت و چگونه تعاملی را آن برقرار می کند.
مجموع این عوامل فوتبال را به ویژه در بخش ملی آن در حالت سردرگمی قرار داده و دقیقاً زمانی را که باید صرف برنامه ریزی و عمل در تیم ملی کنیم، با بلاتکلیفی از سر می گذرانیم و سرانجام وارد دوره تنگنای زمانی خواهیم شد و آن وقت بار دیگر این ندا درمی آید که وقت برای سامان دادن به تیم ملی تنگ است و باید سرسری و دستپاچه سر و ته را هم آورد؛ و بدیهی است که در این صورت شکست دیگری از پی شکستهای پیشین در راه است.
در همین حین تیم ملی ایران مطابق برنامه ای که فدراسیون فوتبال ایران به فدراسیون آمریکا اعلام کرده، قرار است تیم ملی فوتبال دو کشور در تاریخ هجدهم مهرماه 88 یک دیدار دوستانه را برگزار کنند، مسابقه ای که برگشت آن در شهر لس آنجلس برگزار خواهد شد و ابعاد سیاسی، اجتماعی و فنی گسترده ای دارد.
در واقع چیزی بیشتر از سه ماه دیگر به انجام این مسابقه مهم باقی نمانده و اگر تسهیلات لازم برای برگزاری آن فراهم شود، تیم ملی فوتبال ایران باید در اوج آمادگی و آرامش در این میدان حاضر شود.
می دانیم که چنین مسابقاتی می تواند سکوی پرش به سطوح بالاتر فنی باشد و بویژه اکنون پس از ناکامی های تیم ملی در جام ملتها و مقدماتی جام جهانی، فضای فوتبال ایران را به کلی دگرگون کرده و به فضای پرشور و پرامیدی بازگرداند که لازمه موفقیت در ورزش محسوب می شود.
فدراسیون فوتبال به طور مشخص توان انتخاب سرمربی تیم ملی را در چنین شرایطی ندارد و این در حالی است که کمتر تیم ملی را می توان در سطوح بین المللی پیدا کرد که حتی برای یک روز سرمربی نداشته باشد.
این تصور غلط که تیمهای ملی فقط در آستانه و یا در جریان مسابقات مختلف به مربی نیاز دارند، مدتهاست که تیم ملی ایران را رنج می دهد و یکی از بزرگترین دلایل ناکامی آن طی سالهای اخیر بوده است. انتخاب سرمربی برای تیم ملی ایران چه در شرایط حاضر که فدراسیون فوتبال روزهای متزلزلی را طی می کند و چه در شرایط کاملاً طبیعی آن، متر و معیار ثابت و مشخصی دارد که سرانجام باید بر مبنای آن عمل کرد، بنابراین سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال حتی در مقطع پرتنش فعلی نمی توانند و نباید این وظیفه مهم را زمین بگذارند و منتظر روشن شدن مسایلی باشند که به هر حال هیچ ارتباطی با انتخاب سرمربی تیم ملی و فعال کردن تیم ملی ندارد.
انتخاب سرمربی برای تیم ملی ایران در حالی که فرصت کافی برای سازماندهی تیم ملی وجود دارد، یک پیروزی محسوب می شود و چنانچه با دقت و تفکر انجام شود بی تردید زمینه ساز موفقیتهای آینده تیم ملی خواهد بود. فراموش نکنیم که دستگاه های ذیربط همچنان در این باره مسؤول هستند.
به نوشته قدس؛ از طرف دیگر با توجه به تغییراتی که با روی کار آمدن کابینه جدید دولت در سازمان تربیت بدنی خواهیم داشت، ارتباط غیرارگانیک اما بسیار جدی و پردامنه فدراسیون فوتبال با این نهاد، هنوز آینده مشخصی ندارد و معلوم نیست با روی کار آمدن رئیس جدید تربیت بدنی یا وزیر ورزش، تربیت بدنی چه دیدگاه هایی درباره فدراسیون و اعضای آن خواهد داشت و چگونه تعاملی را آن برقرار می کند.
مجموع این عوامل فوتبال را به ویژه در بخش ملی آن در حالت سردرگمی قرار داده و دقیقاً زمانی را که باید صرف برنامه ریزی و عمل در تیم ملی کنیم، با بلاتکلیفی از سر می گذرانیم و سرانجام وارد دوره تنگنای زمانی خواهیم شد و آن وقت بار دیگر این ندا درمی آید که وقت برای سامان دادن به تیم ملی تنگ است و باید سرسری و دستپاچه سر و ته را هم آورد؛ و بدیهی است که در این صورت شکست دیگری از پی شکستهای پیشین در راه است.
در همین حین تیم ملی ایران مطابق برنامه ای که فدراسیون فوتبال ایران به فدراسیون آمریکا اعلام کرده، قرار است تیم ملی فوتبال دو کشور در تاریخ هجدهم مهرماه 88 یک دیدار دوستانه را برگزار کنند، مسابقه ای که برگشت آن در شهر لس آنجلس برگزار خواهد شد و ابعاد سیاسی، اجتماعی و فنی گسترده ای دارد.
در واقع چیزی بیشتر از سه ماه دیگر به انجام این مسابقه مهم باقی نمانده و اگر تسهیلات لازم برای برگزاری آن فراهم شود، تیم ملی فوتبال ایران باید در اوج آمادگی و آرامش در این میدان حاضر شود.
می دانیم که چنین مسابقاتی می تواند سکوی پرش به سطوح بالاتر فنی باشد و بویژه اکنون پس از ناکامی های تیم ملی در جام ملتها و مقدماتی جام جهانی، فضای فوتبال ایران را به کلی دگرگون کرده و به فضای پرشور و پرامیدی بازگرداند که لازمه موفقیت در ورزش محسوب می شود.
فدراسیون فوتبال به طور مشخص توان انتخاب سرمربی تیم ملی را در چنین شرایطی ندارد و این در حالی است که کمتر تیم ملی را می توان در سطوح بین المللی پیدا کرد که حتی برای یک روز سرمربی نداشته باشد.
این تصور غلط که تیمهای ملی فقط در آستانه و یا در جریان مسابقات مختلف به مربی نیاز دارند، مدتهاست که تیم ملی ایران را رنج می دهد و یکی از بزرگترین دلایل ناکامی آن طی سالهای اخیر بوده است. انتخاب سرمربی برای تیم ملی ایران چه در شرایط حاضر که فدراسیون فوتبال روزهای متزلزلی را طی می کند و چه در شرایط کاملاً طبیعی آن، متر و معیار ثابت و مشخصی دارد که سرانجام باید بر مبنای آن عمل کرد، بنابراین سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال حتی در مقطع پرتنش فعلی نمی توانند و نباید این وظیفه مهم را زمین بگذارند و منتظر روشن شدن مسایلی باشند که به هر حال هیچ ارتباطی با انتخاب سرمربی تیم ملی و فعال کردن تیم ملی ندارد.
انتخاب سرمربی برای تیم ملی ایران در حالی که فرصت کافی برای سازماندهی تیم ملی وجود دارد، یک پیروزی محسوب می شود و چنانچه با دقت و تفکر انجام شود بی تردید زمینه ساز موفقیتهای آینده تیم ملی خواهد بود. فراموش نکنیم که دستگاه های ذیربط همچنان در این باره مسؤول هستند.