در تازهترین ردهبندی فیفا فوتبال ایران 6 پله سقوط کرد. به دنبال ناکامی در صعود به جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی تیم ملی فوتبال کشورمان با 6 پله سقوط نسبت به ردهبندی ماه قبل در رده 58 جهان قرار گرفت و پس از استرالیا ،ژاپن و کره جنوبی در آسیا چهارم شد.
به نوشته رسالت؛ این نزول در شرایطی حاصل گردیده که به لحاظ نیروی انسانی و استعدادهای فردی فوتبال ایران بالاتر از کشورهای مطرح آسیا قرار دارد اما از نظر سازماندهی و تشکیلات از آنها عقب ماندهایم.
به راستی چه کسی تصور میکرد تیم ایران در جمع پنج تیم گروه دوم رقابتهای مقدماتی جام جهانی چهارم شود و تیم گمنام کره شمالی بتواند مستقیم صعود کند.
متاسفانه علیرغم سرمایهگذاری کلان که اکنون فوتبال به عنوان یک شغل پردرآمد در ایران محسوب میشود پنج تیم از کشورمان در ماههای اخیر در رقابتهای آسیایی ناکام ماندند و در رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا و مقدماتی جام جهانی کارنامه بسیار ضعیفی از خود به جا گذاشتند.
بدون شک مهمترین عامل این شکستها دو اصل مهم برنامهریزی و مدیریت است و عدم ثبات مدیران و سرمربیان موجب گردیده تا نتوانیم اصولی فکر کنیم، اصولی برنامهریزی کنیم و اصولی تصمیم بگیریم.
زمانی فوتبال ایران در آسیا حرف اول را میزد اما مروری گذرا بر تازهترین ردهبندی فیفا حاکی از مسیر قهقرایی ما در مقایسه با رقیبان است . گرچه ما در ردهبندی آسیا درمکان چهارم قرار گرفتیم اما فاصله عمیق 344 امتیاز با استرالیا 180 امتیاز با ژاپن و 92 امتیاز با کره جنوبی زنگ خطر را برای ما به صدا درآورده و اگر این هشدار را جدی تلقی نکنیم و چارهاندیشی ننماییم با توجه به سرعت پیشرفت حریفان ما در آسیا این عقبماندگی دو چندان میشود و با سالها پشتکار و جدیت هم هرگز نمیتوانیم خود را به آنها برسانیم.
فوتبال ما اکنون روزهای بدی را سپری میکند و برای خروج از این بحران باید از حداکثر توان خود بهره بگیریم.
فراموش نکنیم بهترین فرصت را که میتوانستیم در آفریقای جنوبی شایستگیهای فوتبال ایران را به رخ جهانیان بکشیم به علت ندانم کاریها از دست دادیم و از امروز برای جبران آن باید آستین همت بالا بزنیم و با بررسی نواقص و علل و عوامل، ابزار لازم را برای ترمیم آنها به کار گیریم و در اولین گام با حمایت همه جانبه از تیم امید زمینه راهیابی این تیم را به بازیهای المپیک فراهم نماییم تا به حسرت 40 ساله پایان دهیم.
به نوشته رسالت؛ این نزول در شرایطی حاصل گردیده که به لحاظ نیروی انسانی و استعدادهای فردی فوتبال ایران بالاتر از کشورهای مطرح آسیا قرار دارد اما از نظر سازماندهی و تشکیلات از آنها عقب ماندهایم.
به راستی چه کسی تصور میکرد تیم ایران در جمع پنج تیم گروه دوم رقابتهای مقدماتی جام جهانی چهارم شود و تیم گمنام کره شمالی بتواند مستقیم صعود کند.
متاسفانه علیرغم سرمایهگذاری کلان که اکنون فوتبال به عنوان یک شغل پردرآمد در ایران محسوب میشود پنج تیم از کشورمان در ماههای اخیر در رقابتهای آسیایی ناکام ماندند و در رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا و مقدماتی جام جهانی کارنامه بسیار ضعیفی از خود به جا گذاشتند.
بدون شک مهمترین عامل این شکستها دو اصل مهم برنامهریزی و مدیریت است و عدم ثبات مدیران و سرمربیان موجب گردیده تا نتوانیم اصولی فکر کنیم، اصولی برنامهریزی کنیم و اصولی تصمیم بگیریم.
زمانی فوتبال ایران در آسیا حرف اول را میزد اما مروری گذرا بر تازهترین ردهبندی فیفا حاکی از مسیر قهقرایی ما در مقایسه با رقیبان است . گرچه ما در ردهبندی آسیا درمکان چهارم قرار گرفتیم اما فاصله عمیق 344 امتیاز با استرالیا 180 امتیاز با ژاپن و 92 امتیاز با کره جنوبی زنگ خطر را برای ما به صدا درآورده و اگر این هشدار را جدی تلقی نکنیم و چارهاندیشی ننماییم با توجه به سرعت پیشرفت حریفان ما در آسیا این عقبماندگی دو چندان میشود و با سالها پشتکار و جدیت هم هرگز نمیتوانیم خود را به آنها برسانیم.
فوتبال ما اکنون روزهای بدی را سپری میکند و برای خروج از این بحران باید از حداکثر توان خود بهره بگیریم.
فراموش نکنیم بهترین فرصت را که میتوانستیم در آفریقای جنوبی شایستگیهای فوتبال ایران را به رخ جهانیان بکشیم به علت ندانم کاریها از دست دادیم و از امروز برای جبران آن باید آستین همت بالا بزنیم و با بررسی نواقص و علل و عوامل، ابزار لازم را برای ترمیم آنها به کار گیریم و در اولین گام با حمایت همه جانبه از تیم امید زمینه راهیابی این تیم را به بازیهای المپیک فراهم نماییم تا به حسرت 40 ساله پایان دهیم.