«کاراته ایران نیاز به اصلاحات دارد در غیر این صورت در همان سطح 10سال اخیر خود باقی می‌ماند.» این اظهارات سرمربی تیم ملی کاراته در حالی مطرح می‌شود که برخی از ملی‌پوشان با سابقه این رشته نسبت به سیاست‌های وی واکنش منفی نشان داده‌اند و انتقاد کرده‌اند اما علیرضا سلیمانی از موضع خود عقب نمی‌نشیند.
به نوشته ایران؛ سرمربی تیم ملی معتقد است برای پیشرفت بیشتر باید اصلاحات زیادی در بخش‌های مختلف صورت گیرد. وی با وجود مقاومت‌هایی که صورت می‌گیرد بر عقیده‌اش پافشاری می‌کند. همین موضوع دردسرهای زیادی را به دنبال داشته و حواشی بسیاری را به وجود آورده است. این، همه مشکلات کاراته نیست.
خروج نام ایران از فهرست تیم‌های حاضر در رقابت‌های ستارگان جهان آن هم به دلیل سهل‌انگاری‌های اداری با واکنش تند جامعه کاراته مواجه شد و ترکش‌های آن حتی متوجه تیم ملی هم شده بود. گروهی از منتقدان در پی این ماجرا اظهارات تندی را علیه آهی، سرپرست فدراسیون کاراته ابراز داشته‌اند و هنوز هم به عناوین مختلف نسبت به این موضوع واکنش منفی بروز می‌دهند.
مشکلات کاراته تنها به این موضوع‌ها ختم نمی‌شود و دردسرها یکی دوتا نیست. اختلاف نظرها و برخی واکنش‌های غیرمعمول شکاف بزرگی را در بین جامعه کاراته به وجود آورده است که بیشترین عواقب منفی آن گریبان تیم ملی را خواهد گرفت.
این در شرایطی است که کاراته جزو رشته‌های باارزش کاروان است ایران در بازیهای آسیا به شمار می‌آید و روی مدال‌های آن حساب ویژه‌ای باز شده است. آیا در فاصله یک سال تا بازیهای آسیایی گوانگ ژو، شرایط حاکم بر تیم ملی کاراته یک هشدار جدی به مسئولان نیست تا هر چه سریع‌تر جلوی مشکلات دیگر را بگیرند؟
حاشیه‌ها
اینکه چرا کاراته گرفتار حواشی غیرمنتظره‌ای شده است و مشکلات این رشته بخصوص در تیم ملی پایان‌پذیر نیست در نوع خود جای تعجب دارد. موافقان و مخالفان هر کدام ساز خود را می‌نوازند و مدعی هستند عدالت را اجرا می‌کنند.
در چنین شرایطی مقاومت سرمربی تیم ملی مقابل گروهی از ستاره‌های این رشته هم بدون دردسر نمانده است. علیرضا سلیمانی کاراته‌کاهایی مثل الهامی، روحانی، عزیزی را کنار گذاشته است و می‌گوید: «هیچ وقت اصول مربیگری خودم را به خاطر اعتراض برخی ملی‌پوشان زیرپا نمی‌گذارم. متأسفانه برخی از ملی‌پوشان در حالی که کلی اضافه وزن دارند و بازنده هم هستند انتظار حضور در اردوی تیم ملی را دارند.»
کنار گذاشتن چند ستاره نامی کاراته شاید بهترین فرصت برای گروه مخالف بوده تا ساز خود را برای انتقادهای تند علیه تیم ملی و فدراسیون بار دیگر کوک کنند.
این اختلاف‌ها بی شک کار را برای مربیان سخت‌تر خواهد کرد اما آنها حاضر نیستند از اصول خود عقب‌نشینی کنند و فدراسیون کاراته هم از طرح‌های مربیان حمایت می‌کند. فدراسیون کاراته که روی بازیهای آسیایی گوانگ‌ژو حساب ویژه‌ای باز کرده و از حالا این مسابقات را هدف نهایی خود قرار داده، به علیرضا سلیمانی اختیار تام داده است تا بهترین تیم ممکن را برای آن تورنمنت آماده کند.
اما سلیمانی معتقد است گروهی نمی‌خواهند کاراته ایران رشد کند. این مربی می‌گوید: «نباید چون که یک فرد قهرمان بوده است روی همه مسائل چشم‌مان را ببندیم. سال‌ها افرادی بدون انگیزه به تیم ملی آمدند و بدون انگیزه رفته‌اند. اگر می‌خواهیم کاراته رشد کند باید نگاه یکسانی به همه داشته باشیم. هر کس یک مدال می‌گیرد می‌خواهد به همه دستور بدهد و من از این مسئله حمایت نمی‌کنم. آنها حق ندارند دیگران را نادیده بگیرند. اگر اکنون چهار نفر احساس خطر می‌کنند مابقی احساس قدرت می‌کنند. من به هیچ کس باج نداده‌ام چون که نیامده‌ام بمانم. اگر بگویند برو، فردا صبح این پست را واگذار می‌کنم.»
یک پدیده
واضح است که سرمربی تیم ملی از پدیده بازیکن‌‌سالاری در تیم ملی ناراضی است و قصد مبارزه با آن را دارد. این مبارزه البته مشکلات خاص خود را خواهد داشت و مسائلی که این روزها پیرامون کاراته مطرح است هم بی‌ارتباط با آن نیست. این جریانات در حالی اوج می‌گیرد که تیم ملی دو ماه دیگر باید در رقابت‌های قهرمانی آسیا شرکت کند.
بی‌تردید حفظ آرامش اردوی تیم کشورمان مهمترین نیاز کنونی این تیم است هرچند که منتقدان آرام نمی‌نشینند. البته حسین روحانی عنوان می‌کند که فعلاً قصد حاشیه‌سازی را ندارد و امیدوار است تیم ملی بهترین نتیجه ممکن را بگیرد. این قهرمان جهان که از تیم ملی دور مانده است همچنین می‌گوید: «متأسفانه هر فردی واقعیت‌ها را می‌گوید مشکل‌ساز می‌شود. شاید مشکل کنونی کاراته فقط من هستم. البته با هیچ کس مشکلی ندارم. تیم ملی ملک شخصی من نیست که بخواهم ناراحت بشوم. قبلاً دلایل عدم حضورم را در مسابقات کشوری اعلام کرده‌ام. زمانی جزو تیم ملی بودم و حالا این مسئولیت به افراد دیگری سپرده شده است. همان طور که کادر فنی تیم ملی در مقاطع مختلف تغییر کرده است.»
این کاراته‌کا در ادامه صحبت‌هایش می‌افزاید: «من وظیفه‌‌ام را برای کاراته انجام داده‌ام و همیشه تلاش داشتم برای ایران افتخارآفرین باشم. با هیچ کس هم مشکلی ندارم اما گویا دیگران با من مشکل دارند»!
علی عسگری، مربی سابق تیم‌های ملی جوانان و امید البته عقیده دیگری دارد و مشکلات کنونی کاراته را به ناآشنایی سرپرست این فدراسیون ربط می‌دهد. وی عنوان می‌کند به همین دلیل است که تاکنون اقدامات مناسبی را از سوی فدراسیون شاهد نبوده‌ایم. وی با اشاره به از دست رفتن فرصت حضور در مسابقات ستارگان جهان تصریح می‌کند: «تیم ایران فرصت بزرگی را از دست داد و بهتر است در این شرایط تقصیرها را گردن دیگران نیندازند.»
تیم ملی
اکنون پرسشی که مطرح است این است که تیم ملی چگونه در میان این همه حواشی و مشکلات خود را برای رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده آماده خواهد کرد. علیرضا سلیمانی که دست به جوانگرایی زده آیا فکر عواقب آن را کرده است. سرمربی تیم ملی در این باره توضیح می‌دهد: «جوانان با آتیه‌ای در تمرینات تیم ملی حضور دارند. آنها مترصد فرصت هستند تا خود را نشان بدهند. به هرحال باید ریسک کرد و به این جوانان اعتماد کنیم. تردید نداشته باشید تحت هیچ شرایطی حاضر نخواهم شد حق این ملی‌پوشان را که سخت در تلاش هستند تا خود را به ترکیب اصلی برسانند ضایع کرده و در اختیار دیگران قرار دهم.
سلیمانی با اشاره به مشکلات ملی‌پوشان ایران پس از کسب مدال‌های جهانی خاطرنشان می‌کند: تا حالا به این موضوع فکر کرده‌اید که چرا ملی‌پوشان ما که می‌توانند سال‌ها در جهان بهترین باشند وقتی یک مدال جهانی کسب می‌کنند به زحمت می‌توانند آن را در دوره‌های بعدی تکرار کنند؟ چرا نفرات سرشناس ما در مسابقات مختلف با مشکل مواجه می‌شوند و ما مدال‌های متعددی را از دست می‌دهیم. با این جوانان اگر درست رفتار شود می‌توانیم سال‌ها نتایج درخشانی کسب کنیم.
سلیمانی ادامه می‌دهد: تمام تمرکز خودم را معطوف تیم ملی کرده‌ام و با کمک همکارانم در تلاشیم بهترین برنامه‌ها را برای اردونشینان اجرا کنیم. به عنوان سرمربی تیم ملی وقتی ایراد فنی از یک ملی‌پوش در اجرای تکنیک می‌بینیم باید برای رفع آن اقدام کنم ولی نمی‌دانم این موضوع چرا به مذاق بعضی‌ها خوش نمی‌آید؟ خیلی از منتقدان که حتی تمرینات من را ندیده‌اند معلوم نیست به چه چیزی انتقاد می‌کنند؟ مگر می‌شود از چیزی که اطلاع نداری انتقاد کنی؟ ضمن این که معترضین از بین بازنده‌ها هستند.
آیا باید به این افراد باج بدهم؟ باید با آن ملی‌پوش که نمی‌خواهد در رقابت‌های انتخابی شرکت کند چگونه برخورد کنم؟ کادر فنی تیم ملی با وجود این که فشار زیادی را تحمل می‌کند و مسابقات حساسی را پیش روی دارد اما نمی‌خواهد از اصول خود عقب‌نشینی کند. سلیمانی با جوانگرایی که صورت داده است به ادعای خودش دست به ریسک بزرگی زده است ولی او آینده را مدنظر دارد و تنها به امروز فکر نمی‌کند.
به نوشته ایران؛ سرمربی تیم ملی معتقد است برای پیشرفت بیشتر باید اصلاحات زیادی در بخش‌های مختلف صورت گیرد. وی با وجود مقاومت‌هایی که صورت می‌گیرد بر عقیده‌اش پافشاری می‌کند. همین موضوع دردسرهای زیادی را به دنبال داشته و حواشی بسیاری را به وجود آورده است. این، همه مشکلات کاراته نیست.
خروج نام ایران از فهرست تیم‌های حاضر در رقابت‌های ستارگان جهان آن هم به دلیل سهل‌انگاری‌های اداری با واکنش تند جامعه کاراته مواجه شد و ترکش‌های آن حتی متوجه تیم ملی هم شده بود. گروهی از منتقدان در پی این ماجرا اظهارات تندی را علیه آهی، سرپرست فدراسیون کاراته ابراز داشته‌اند و هنوز هم به عناوین مختلف نسبت به این موضوع واکنش منفی بروز می‌دهند.
مشکلات کاراته تنها به این موضوع‌ها ختم نمی‌شود و دردسرها یکی دوتا نیست. اختلاف نظرها و برخی واکنش‌های غیرمعمول شکاف بزرگی را در بین جامعه کاراته به وجود آورده است که بیشترین عواقب منفی آن گریبان تیم ملی را خواهد گرفت.
این در شرایطی است که کاراته جزو رشته‌های باارزش کاروان است ایران در بازیهای آسیا به شمار می‌آید و روی مدال‌های آن حساب ویژه‌ای باز شده است. آیا در فاصله یک سال تا بازیهای آسیایی گوانگ ژو، شرایط حاکم بر تیم ملی کاراته یک هشدار جدی به مسئولان نیست تا هر چه سریع‌تر جلوی مشکلات دیگر را بگیرند؟
حاشیه‌ها
اینکه چرا کاراته گرفتار حواشی غیرمنتظره‌ای شده است و مشکلات این رشته بخصوص در تیم ملی پایان‌پذیر نیست در نوع خود جای تعجب دارد. موافقان و مخالفان هر کدام ساز خود را می‌نوازند و مدعی هستند عدالت را اجرا می‌کنند.
در چنین شرایطی مقاومت سرمربی تیم ملی مقابل گروهی از ستاره‌های این رشته هم بدون دردسر نمانده است. علیرضا سلیمانی کاراته‌کاهایی مثل الهامی، روحانی، عزیزی را کنار گذاشته است و می‌گوید: «هیچ وقت اصول مربیگری خودم را به خاطر اعتراض برخی ملی‌پوشان زیرپا نمی‌گذارم. متأسفانه برخی از ملی‌پوشان در حالی که کلی اضافه وزن دارند و بازنده هم هستند انتظار حضور در اردوی تیم ملی را دارند.»
کنار گذاشتن چند ستاره نامی کاراته شاید بهترین فرصت برای گروه مخالف بوده تا ساز خود را برای انتقادهای تند علیه تیم ملی و فدراسیون بار دیگر کوک کنند.
این اختلاف‌ها بی شک کار را برای مربیان سخت‌تر خواهد کرد اما آنها حاضر نیستند از اصول خود عقب‌نشینی کنند و فدراسیون کاراته هم از طرح‌های مربیان حمایت می‌کند. فدراسیون کاراته که روی بازیهای آسیایی گوانگ‌ژو حساب ویژه‌ای باز کرده و از حالا این مسابقات را هدف نهایی خود قرار داده، به علیرضا سلیمانی اختیار تام داده است تا بهترین تیم ممکن را برای آن تورنمنت آماده کند.
اما سلیمانی معتقد است گروهی نمی‌خواهند کاراته ایران رشد کند. این مربی می‌گوید: «نباید چون که یک فرد قهرمان بوده است روی همه مسائل چشم‌مان را ببندیم. سال‌ها افرادی بدون انگیزه به تیم ملی آمدند و بدون انگیزه رفته‌اند. اگر می‌خواهیم کاراته رشد کند باید نگاه یکسانی به همه داشته باشیم. هر کس یک مدال می‌گیرد می‌خواهد به همه دستور بدهد و من از این مسئله حمایت نمی‌کنم. آنها حق ندارند دیگران را نادیده بگیرند. اگر اکنون چهار نفر احساس خطر می‌کنند مابقی احساس قدرت می‌کنند. من به هیچ کس باج نداده‌ام چون که نیامده‌ام بمانم. اگر بگویند برو، فردا صبح این پست را واگذار می‌کنم.»
یک پدیده
واضح است که سرمربی تیم ملی از پدیده بازیکن‌‌سالاری در تیم ملی ناراضی است و قصد مبارزه با آن را دارد. این مبارزه البته مشکلات خاص خود را خواهد داشت و مسائلی که این روزها پیرامون کاراته مطرح است هم بی‌ارتباط با آن نیست. این جریانات در حالی اوج می‌گیرد که تیم ملی دو ماه دیگر باید در رقابت‌های قهرمانی آسیا شرکت کند.
بی‌تردید حفظ آرامش اردوی تیم کشورمان مهمترین نیاز کنونی این تیم است هرچند که منتقدان آرام نمی‌نشینند. البته حسین روحانی عنوان می‌کند که فعلاً قصد حاشیه‌سازی را ندارد و امیدوار است تیم ملی بهترین نتیجه ممکن را بگیرد. این قهرمان جهان که از تیم ملی دور مانده است همچنین می‌گوید: «متأسفانه هر فردی واقعیت‌ها را می‌گوید مشکل‌ساز می‌شود. شاید مشکل کنونی کاراته فقط من هستم. البته با هیچ کس مشکلی ندارم. تیم ملی ملک شخصی من نیست که بخواهم ناراحت بشوم. قبلاً دلایل عدم حضورم را در مسابقات کشوری اعلام کرده‌ام. زمانی جزو تیم ملی بودم و حالا این مسئولیت به افراد دیگری سپرده شده است. همان طور که کادر فنی تیم ملی در مقاطع مختلف تغییر کرده است.»
این کاراته‌کا در ادامه صحبت‌هایش می‌افزاید: «من وظیفه‌‌ام را برای کاراته انجام داده‌ام و همیشه تلاش داشتم برای ایران افتخارآفرین باشم. با هیچ کس هم مشکلی ندارم اما گویا دیگران با من مشکل دارند»!
علی عسگری، مربی سابق تیم‌های ملی جوانان و امید البته عقیده دیگری دارد و مشکلات کنونی کاراته را به ناآشنایی سرپرست این فدراسیون ربط می‌دهد. وی عنوان می‌کند به همین دلیل است که تاکنون اقدامات مناسبی را از سوی فدراسیون شاهد نبوده‌ایم. وی با اشاره به از دست رفتن فرصت حضور در مسابقات ستارگان جهان تصریح می‌کند: «تیم ایران فرصت بزرگی را از دست داد و بهتر است در این شرایط تقصیرها را گردن دیگران نیندازند.»
تیم ملی
اکنون پرسشی که مطرح است این است که تیم ملی چگونه در میان این همه حواشی و مشکلات خود را برای رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده آماده خواهد کرد. علیرضا سلیمانی که دست به جوانگرایی زده آیا فکر عواقب آن را کرده است. سرمربی تیم ملی در این باره توضیح می‌دهد: «جوانان با آتیه‌ای در تمرینات تیم ملی حضور دارند. آنها مترصد فرصت هستند تا خود را نشان بدهند. به هرحال باید ریسک کرد و به این جوانان اعتماد کنیم. تردید نداشته باشید تحت هیچ شرایطی حاضر نخواهم شد حق این ملی‌پوشان را که سخت در تلاش هستند تا خود را به ترکیب اصلی برسانند ضایع کرده و در اختیار دیگران قرار دهم.
سلیمانی با اشاره به مشکلات ملی‌پوشان ایران پس از کسب مدال‌های جهانی خاطرنشان می‌کند: تا حالا به این موضوع فکر کرده‌اید که چرا ملی‌پوشان ما که می‌توانند سال‌ها در جهان بهترین باشند وقتی یک مدال جهانی کسب می‌کنند به زحمت می‌توانند آن را در دوره‌های بعدی تکرار کنند؟ چرا نفرات سرشناس ما در مسابقات مختلف با مشکل مواجه می‌شوند و ما مدال‌های متعددی را از دست می‌دهیم. با این جوانان اگر درست رفتار شود می‌توانیم سال‌ها نتایج درخشانی کسب کنیم.
سلیمانی ادامه می‌دهد: تمام تمرکز خودم را معطوف تیم ملی کرده‌ام و با کمک همکارانم در تلاشیم بهترین برنامه‌ها را برای اردونشینان اجرا کنیم. به عنوان سرمربی تیم ملی وقتی ایراد فنی از یک ملی‌پوش در اجرای تکنیک می‌بینیم باید برای رفع آن اقدام کنم ولی نمی‌دانم این موضوع چرا به مذاق بعضی‌ها خوش نمی‌آید؟ خیلی از منتقدان که حتی تمرینات من را ندیده‌اند معلوم نیست به چه چیزی انتقاد می‌کنند؟ مگر می‌شود از چیزی که اطلاع نداری انتقاد کنی؟ ضمن این که معترضین از بین بازنده‌ها هستند.
آیا باید به این افراد باج بدهم؟ باید با آن ملی‌پوش که نمی‌خواهد در رقابت‌های انتخابی شرکت کند چگونه برخورد کنم؟ کادر فنی تیم ملی با وجود این که فشار زیادی را تحمل می‌کند و مسابقات حساسی را پیش روی دارد اما نمی‌خواهد از اصول خود عقب‌نشینی کند. سلیمانی با جوانگرایی که صورت داده است به ادعای خودش دست به ریسک بزرگی زده است ولی او آینده را مدنظر دارد و تنها به امروز فکر نمی‌کند.