جوانان بسکتبال به آنگولا باختند. باز مثل شکست برابر مصر. جلو بودیم، عقب افتادیم و باختیم. در نیوزیلند چه خبر است؟ متاسفانه نفرستادن خبرنگار از سوی فدراسیون و نبود اطلاع‌رسانی صحیح، باعث شده اطلاع دقیقی از تیم جوانان در بازی‌های جهانی نداشته باشیم.
به نوشته جام جم؛ تیم جوانان در بازی با آنگولا نیمه اول، 34 بر 25 پیش افتاد اما در پایان، بازی را 62 بر 53 تقدیم حریف آفریقایی کرد. با این شکست، باید بازی پانزدهمی را با سوریه برگزار کنیم؛ تیمی که امیدوار بودیم رقابت‌های نیوزیلند را بین 12 تیم دنبال کند، حالا در نقطه‌ای ایستاده که شایستگی‌هایی بیش از این داشته است.
به نظر می‌رسد، شرایط روحی بازیکنان روبه‌راه نیست. اگر دقت کنیم، می‌بینیم این تیم بازی با مصر یا آنگولا را در نیمه اول برده اما چرا در نیمه دوم بازی را وا داده است؟ کادر فنی چه وظایفی دارد؟ تفکر ژیانی( !تعبیر سرمربی تیم از تیم ایران) در بازی‌های این مرحله هم کار خودش را کرده و تیم وقتی تحت‌فشار حریفان قرار می‌گیرد، نمی‌تواند درست تصمیم بگیرد و خوب عمل کند.
در نیمه دوم معمولا دست تیم ایران باز می‌شود و بدون تغییر تاکتیک نمی‌توانیم کاری از پیش ببریم و فقط منتظر بروز استعدادهای فردی هستیم که این عامل هم راهگشا نیست.
در بازی‌های ایران آن‌طور که آمار مشخص کرده، بازی انفرادی و خلاقیت بازیکنانی مثل ارسلان کاظمی و عماد سلمانی حرف اول و آخر را می‌زند. کاظمی در بازی با آنگولا 19 امتیاز آورد و 20 بار اقدام به ریباند کرد. در حالی که بازیکنان کلاسیک مثل شیرجنگ با درصد پرتاب‌های موثر 3 امتیازی در 4 بازی ایران هنوز نقش خود را پیدا نکرده است.
بازیکنی مثل فربد فرمان از نظر روحی باید تقویت شود اما با مشاهده آمار متوجه می‌شویم او هم دچار مشکلاتی در بازی‌های نیوزیلند است. در بازی با آنگولا آمار پرتاب‌های 3 امتیازی و 2 امتیازی ما تاسفبار است و همین مساله نداشتن برنامه مشخص تیمی و شرایط روحی نامطلوب بازیکنان را بیشتر تایید می‌کند.
به نوشته جام جم؛ تیم جوانان در بازی با آنگولا نیمه اول، 34 بر 25 پیش افتاد اما در پایان، بازی را 62 بر 53 تقدیم حریف آفریقایی کرد. با این شکست، باید بازی پانزدهمی را با سوریه برگزار کنیم؛ تیمی که امیدوار بودیم رقابت‌های نیوزیلند را بین 12 تیم دنبال کند، حالا در نقطه‌ای ایستاده که شایستگی‌هایی بیش از این داشته است.
به نظر می‌رسد، شرایط روحی بازیکنان روبه‌راه نیست. اگر دقت کنیم، می‌بینیم این تیم بازی با مصر یا آنگولا را در نیمه اول برده اما چرا در نیمه دوم بازی را وا داده است؟ کادر فنی چه وظایفی دارد؟ تفکر ژیانی( !تعبیر سرمربی تیم از تیم ایران) در بازی‌های این مرحله هم کار خودش را کرده و تیم وقتی تحت‌فشار حریفان قرار می‌گیرد، نمی‌تواند درست تصمیم بگیرد و خوب عمل کند.
در نیمه دوم معمولا دست تیم ایران باز می‌شود و بدون تغییر تاکتیک نمی‌توانیم کاری از پیش ببریم و فقط منتظر بروز استعدادهای فردی هستیم که این عامل هم راهگشا نیست.
در بازی‌های ایران آن‌طور که آمار مشخص کرده، بازی انفرادی و خلاقیت بازیکنانی مثل ارسلان کاظمی و عماد سلمانی حرف اول و آخر را می‌زند. کاظمی در بازی با آنگولا 19 امتیاز آورد و 20 بار اقدام به ریباند کرد. در حالی که بازیکنان کلاسیک مثل شیرجنگ با درصد پرتاب‌های موثر 3 امتیازی در 4 بازی ایران هنوز نقش خود را پیدا نکرده است.
بازیکنی مثل فربد فرمان از نظر روحی باید تقویت شود اما با مشاهده آمار متوجه می‌شویم او هم دچار مشکلاتی در بازی‌های نیوزیلند است. در بازی با آنگولا آمار پرتاب‌های 3 امتیازی و 2 امتیازی ما تاسفبار است و همین مساله نداشتن برنامه مشخص تیمی و شرایط روحی نامطلوب بازیکنان را بیشتر تایید می‌کند.