تنها زنانی که خود و جایگاه شان را می شناسند و با دردسرهای «اول ماندن» کنار آمده اند، می توانند در روز یک فتح بزرگ تی شرتی با این نوشته بپوشند؛ «تا به حال جام های مرا دیده یی؟»
به نوشته اعتماد؛ وقتی نور قرمز بر چهره سیاه سرنا ویلیامز تابید، متوجه شدیم او در شب یازدهمین قهرمانی در گرنداسلم شخصیت مجسم تعاریف پاراگراف اول این متن است. قدرت، ظرافت و هوش بالای او در رقابت با خواهری که همیشه عاشقانه دوستش داشته، ثابت کرد اگر قدرت طلب باشی، عشق به انسان آن سمت تور را فراموش می کنی و اول می مانی؛ حتی اگر رنکینگ موافق نظرت نباشد.
فینال خانوادگی بخش زنان ویمبلدون 2009 یک ساعت و نیم به طول انجامید و در این مدت ونوس در سودای تبدیل شدن به سومین زن فاتح سه دوره پیاپی ویمبلدون (پس از ناوراتیلوا و گراف) خواهرش را به دردسر انداخت. نتیجه اما مطابق میل او رقم نخورد.
خواهر بزرگ تر مقابل قدرت بدنی و ضربات مهارناپذیر سرنا کم آورد. ویلیامز کوچک 7 بر 6 و 6 بر 2 به برتری دست یافت تا آوازه برتری شاهزاده تنیس دنیا بار دیگر در تمام جزیره بپیچد. بعدازظهر شنبه امکان تاریخ سازی از سوی طرفین وجود داشت، با این حال هوشیاری سرنا تفاوت را رقم زد.
عصبانیت ونوس بابت شکست مقابل سرنا ادامه دارد. شاید این اظهارات بازتاب آن سرخوردگی ها باشد؛ «خونسردی خودم را از دست دادم و آنچنان که باید، ظاهر نشدم. دیگر تکرار نمی شود. مطمئن باشید.» طرف پیروز هم گفت؛ «روز فینال ونوس خواهر من نبود. او را رقیبی سرسخت می دانستم؛ رقیبی اسطوره یی که هفت گرنداسلم و پنج جام ویمبلدون را تصاحب کرده است.» بله، درست که سرنا یک اسطوره نامیده می شود اما 24 ساعت پس از فینال بخش زنان، فاتح سه رقابت از چهار تورنمنت اخیر پشت سر مغلوب و بازنده فینال (سافینا) در رتبه دوم رنکینگ جای گرفت.
سرنا گفت؛ «وقتی سه گرنداسلم را فتح می کنید، حتماً در رتبه اول قرار می گیرید؛ البته نه در سیستم رنکینگ فعلی تنیس، قهرمان شدن و دوم ماندن از علایقم است. اگر می خواستم به صدرنشینی در جدول بیندیشم، احتمالاً از کسب دستاوردهای بزرگ محروم می شدم. ترجیح می دهم نفر دوم دارای سه گرنداسلم باشم، نه صدرنشینی بدون عنوان. به سافینا احترام می گذارم. او لایق بالانشینی است چون در مادرید و رم قله نشینی را تجربه کرد.»
چنانچه مبنای مقایسه بین سافینا و سرنا را تعداد پیروزی در تورنمنت های بزرگ قرار دهیم، قطعاً ویلیامز کوچک در رتبه بالاتری قرار می گیرد. این قیاس در فینال هایی که بین دو خواهر برگزار می شود، کوچک ترین هیجانی به وجود نمی آورد زیرا آنها بازی تمرینی هرروزه را به نبرد پایانی گرنداسلم های سالیان اخیر پیوند زده اند و به خاطر تعدد تقابل های مستقیم، به قول معروف دست شان برای یکدیگر رو شده است.
در جدال ونوس و سرنا تاکتیک جدیدی نمی یابید اما اگر خوب دقت کنید، تفاوت ها را درک می کنید. ونوس سرویس های معمولاً بی بازگشتی به سوی رقیبان می فرستد اما سرنای خونسرد مقابل او کم نمی آورد. به طور مثال ونوس پس از شکست در ست اول، برای رقیب مجال خودنمایی باقی نگذاشت، هرچند در ادامه سرنا خود را بازیافت و چنان کرد که دیدیم و شنیدیم.
ونوس با وجود مصدومیت از ناحیه زانو خیلی پرتحرک نشان داد. به هر حال کامپیوترها می توانند با دلیل و مدرک در ساختمان سنت پترزبورگ و فلوریدا، نام سافینا را به عنوان نفر اول رنکینگ مقابل دیدگان کاربران قرار دهند اما همه می دانند رده بندی حقیقی در پایان فینال ویمبلدون (محل تجمع بزرگ ترین ستاره ها) شکل می گیرد. سرنا با آن نوشته روی تی شرت خود همه ستایشگرانش را خوشحال کرد.
مقایسه خواهران ویلیامز
سرنا؛ 11 گرنداسلم (اوپن استرالیا در سال های 2003، 2005 ، 2007 و 2009، رولان گاروس در سال 2002، ویمبلدون در سال های 2002 ، 2003 و 2009 و یو اس اوپن در سال های 1999 ، 2002 و 2008) ونوس؛ هفت گرنداسلم (2000 ، 2001، 2005 ، 2007 و 2008 و رولان گاروس در سال های2003 و 2005) رویارویی های گذشته؛ 11 بر 10 به سود سرنا.
نتایج نبردهای رودررو در فینال
یو اس اوپن 2001؛ 2-6 و 4-6 به سود ونوس
رولان گاروس 2002؛ 5-7 و 3-6 به سود سرنا
یو اس اوپن 2002؛ 4-6 و 3-6 به سود سرنا
ویمبلدون 2002؛ 6- 7 و 3-6 به سود سرنا
اوپن استرالیا 2003؛ 6-7 ، 3-6 و 4-6 به سود سرنا
ویمبلدون 2003؛ 4-6 ، 4-6 و 2-5 به سود سرنا
ویمبلدون 2008؛ 5-7 و 4-6 به سود ونوس
ویمبلدون 2009؛ 6-7 و 2-6 به سود سرنا
به نوشته اعتماد؛ وقتی نور قرمز بر چهره سیاه سرنا ویلیامز تابید، متوجه شدیم او در شب یازدهمین قهرمانی در گرنداسلم شخصیت مجسم تعاریف پاراگراف اول این متن است. قدرت، ظرافت و هوش بالای او در رقابت با خواهری که همیشه عاشقانه دوستش داشته، ثابت کرد اگر قدرت طلب باشی، عشق به انسان آن سمت تور را فراموش می کنی و اول می مانی؛ حتی اگر رنکینگ موافق نظرت نباشد.
فینال خانوادگی بخش زنان ویمبلدون 2009 یک ساعت و نیم به طول انجامید و در این مدت ونوس در سودای تبدیل شدن به سومین زن فاتح سه دوره پیاپی ویمبلدون (پس از ناوراتیلوا و گراف) خواهرش را به دردسر انداخت. نتیجه اما مطابق میل او رقم نخورد.
خواهر بزرگ تر مقابل قدرت بدنی و ضربات مهارناپذیر سرنا کم آورد. ویلیامز کوچک 7 بر 6 و 6 بر 2 به برتری دست یافت تا آوازه برتری شاهزاده تنیس دنیا بار دیگر در تمام جزیره بپیچد. بعدازظهر شنبه امکان تاریخ سازی از سوی طرفین وجود داشت، با این حال هوشیاری سرنا تفاوت را رقم زد.
عصبانیت ونوس بابت شکست مقابل سرنا ادامه دارد. شاید این اظهارات بازتاب آن سرخوردگی ها باشد؛ «خونسردی خودم را از دست دادم و آنچنان که باید، ظاهر نشدم. دیگر تکرار نمی شود. مطمئن باشید.» طرف پیروز هم گفت؛ «روز فینال ونوس خواهر من نبود. او را رقیبی سرسخت می دانستم؛ رقیبی اسطوره یی که هفت گرنداسلم و پنج جام ویمبلدون را تصاحب کرده است.» بله، درست که سرنا یک اسطوره نامیده می شود اما 24 ساعت پس از فینال بخش زنان، فاتح سه رقابت از چهار تورنمنت اخیر پشت سر مغلوب و بازنده فینال (سافینا) در رتبه دوم رنکینگ جای گرفت.
سرنا گفت؛ «وقتی سه گرنداسلم را فتح می کنید، حتماً در رتبه اول قرار می گیرید؛ البته نه در سیستم رنکینگ فعلی تنیس، قهرمان شدن و دوم ماندن از علایقم است. اگر می خواستم به صدرنشینی در جدول بیندیشم، احتمالاً از کسب دستاوردهای بزرگ محروم می شدم. ترجیح می دهم نفر دوم دارای سه گرنداسلم باشم، نه صدرنشینی بدون عنوان. به سافینا احترام می گذارم. او لایق بالانشینی است چون در مادرید و رم قله نشینی را تجربه کرد.»
چنانچه مبنای مقایسه بین سافینا و سرنا را تعداد پیروزی در تورنمنت های بزرگ قرار دهیم، قطعاً ویلیامز کوچک در رتبه بالاتری قرار می گیرد. این قیاس در فینال هایی که بین دو خواهر برگزار می شود، کوچک ترین هیجانی به وجود نمی آورد زیرا آنها بازی تمرینی هرروزه را به نبرد پایانی گرنداسلم های سالیان اخیر پیوند زده اند و به خاطر تعدد تقابل های مستقیم، به قول معروف دست شان برای یکدیگر رو شده است.
در جدال ونوس و سرنا تاکتیک جدیدی نمی یابید اما اگر خوب دقت کنید، تفاوت ها را درک می کنید. ونوس سرویس های معمولاً بی بازگشتی به سوی رقیبان می فرستد اما سرنای خونسرد مقابل او کم نمی آورد. به طور مثال ونوس پس از شکست در ست اول، برای رقیب مجال خودنمایی باقی نگذاشت، هرچند در ادامه سرنا خود را بازیافت و چنان کرد که دیدیم و شنیدیم.
ونوس با وجود مصدومیت از ناحیه زانو خیلی پرتحرک نشان داد. به هر حال کامپیوترها می توانند با دلیل و مدرک در ساختمان سنت پترزبورگ و فلوریدا، نام سافینا را به عنوان نفر اول رنکینگ مقابل دیدگان کاربران قرار دهند اما همه می دانند رده بندی حقیقی در پایان فینال ویمبلدون (محل تجمع بزرگ ترین ستاره ها) شکل می گیرد. سرنا با آن نوشته روی تی شرت خود همه ستایشگرانش را خوشحال کرد.
مقایسه خواهران ویلیامز
سرنا؛ 11 گرنداسلم (اوپن استرالیا در سال های 2003، 2005 ، 2007 و 2009، رولان گاروس در سال 2002، ویمبلدون در سال های 2002 ، 2003 و 2009 و یو اس اوپن در سال های 1999 ، 2002 و 2008) ونوس؛ هفت گرنداسلم (2000 ، 2001، 2005 ، 2007 و 2008 و رولان گاروس در سال های2003 و 2005) رویارویی های گذشته؛ 11 بر 10 به سود سرنا.
نتایج نبردهای رودررو در فینال
یو اس اوپن 2001؛ 2-6 و 4-6 به سود ونوس
رولان گاروس 2002؛ 5-7 و 3-6 به سود سرنا
یو اس اوپن 2002؛ 4-6 و 3-6 به سود سرنا
ویمبلدون 2002؛ 6- 7 و 3-6 به سود سرنا
اوپن استرالیا 2003؛ 6-7 ، 3-6 و 4-6 به سود سرنا
ویمبلدون 2003؛ 4-6 ، 4-6 و 2-5 به سود سرنا
ویمبلدون 2008؛ 5-7 و 4-6 به سود ونوس
ویمبلدون 2009؛ 6-7 و 2-6 به سود سرنا