والنتینو روسی موتورسوار ایتالیایی در رقابت های گرندپری آسن موفق شد صدمین پیروزی خود در مسابقات جهانی را به ثبت رساند. در این رقابت لورنسو، حریف اصلی او،سعی کرد والنتینو را در راه رسیدن به این هدف ناکام بگذارد، ولی اشتباه او در زمان حرکت و تعویض لاستیک ها مانع بزرگی بر سر راه راننده اسپانیایی بود و در نهایت به مقام دومی رضایت داد و در پایان مسابقه هم به تعریف و تمجید از رقیب اصلی خود پرداخت؛ او بدون تردید ستاره این مسابقه بود. امروز هم خیلی عالی بود.
به نوشته اعتماد؛ خیلی سعی کردم از او سبقت بگیرم، ولی لاستیک عقبی دیگر کار نمی کرد و با خودم فکر کردم مقام دوم هم بد نیست... خورخه می داند در حال حاضر تنها شانس ممکن این است که او تا می تواند به رقیب خود نزدیک بماند.مقام سوم این رقابت به کیسی استونر رسید که در این مسابقه هم مثل مونتملو مشکل درد معده داشت.
---
- اولین پیروزی تو در برنو سال 1996 بود. از آن زمان تا امروز موفقیت های زیادی کسب کردی.
خب من شانس این را داشتم که حرفه موتورسواری را زود شروع کنم. در 17سالگی در جام جهانی بودم و راهی را باز کردم که الا ن دیگران آن را طی می کنند، ولی زیاد پیروز شدن، حتی زیاد شکست خوردن و دوباره بازگشتن درست مثل آنچه من انجام دادم، آدم را به این باور می رساند که کار مهمی انجام داده است. این حرفه یی است که شما تا 32 ، 33سالگی شاید هم 34سالگی می توانید در آن بهترین بمانید. اگر شانسی که من در این سال ها داشتم، نداشته باشید، آینده یی در انتظارتان نیست. در زندگی ام خیلی کم مرتکب اشتباه شدم. در رقابت های زیادی شرکت داشته ام. در بهترین تیم ها بوده ام و با بهترین متخصصان کار کرده ام. همه این موارد باعث می شوند آدم به اهداف غیرممکن خود دست یابد. به غیر از سال 1996 که اولین سال شروع حرفه ام بود، همیشه برای کسب عنوان قهرمانی جهان فصل را شروع کرده ام و همیشه حداقل یک بار پیروزی در فصل داشته ام.
- ولی ظاهراً هر سال که می گذرد، پیروز شدن سخت تر است.
درست است. برای همین به من می گویند موتورسوار خوبی هستم. برای اینکه به مرور زمان من هم رشد کردم و فهمیدم باید هر روز بیشتر کار کنم. برای اینکه هر سال جوانان بیشتری به عرصه رقابت ها می آیند و مثل من اشتهای پیروز شدن دارند. من خیلی تلاش می کنم، ولی طبیعی است. من چندین نسل موتورسوار دیده ام که همه رقیبان سختی بوده اند. به صدمین پیروزی رسیده ام و امیدوارم باز هم بتوانم ادامه دهم.
- این یعنی اینکه سال 2010 آخرین فصل والنتینو روسی در رقابت های موتورسواری جهانی نخواهد بود.
در این مورد در کمال آرامش در پایان فصل تصمیم خواهم گرفت. اگر مجبور بودم امروز یک تصمیم بگیرم، مطمئناً شکی نداشتم همچنان ادامه می دهم و معلوم هم نیست این کار را انجام ندهم.
- شکستن رکورد آگوستینی و 123 پیروزی او هم در برنامه های آینده ات خواهد بود؟
مینو هنوز می گوید او 123 گرندپری فتح کرده نه 122 تا. البته این هم حقیقت دارد که او به همه می گوید 55ساله است و نه 67ساله...
- نمی توانی این نکته را انکار کنی که الان حریفانت را تحت فشار گذاشته یی. به استونر نگاه کن.
بیچاره، خیلی روی سکو ناراحت بود. خیلی از اینکه حالش بد شد ناراحت و متاسفم. احتمالاً هرکدام از ما فشار را به اشکال مختلفی احساس می کنیم. یک نفر دلش درد می کند، یک نفر سرش گیج می رود و ...
- وقتی رکورد آنخل نیتو را شکستی، او با تو روی موتور نشست. گمان می کنم آگوستینی هم چنین کاری را انجام دهد.
حالا وقت هست... شاید آن اتفاق افتاد. آنخل خیلی خوشحال بود، ولی گمان نمی کنم مینو هم همین شرایط را داشته باشد.
به نوشته اعتماد؛ خیلی سعی کردم از او سبقت بگیرم، ولی لاستیک عقبی دیگر کار نمی کرد و با خودم فکر کردم مقام دوم هم بد نیست... خورخه می داند در حال حاضر تنها شانس ممکن این است که او تا می تواند به رقیب خود نزدیک بماند.مقام سوم این رقابت به کیسی استونر رسید که در این مسابقه هم مثل مونتملو مشکل درد معده داشت.
---
- اولین پیروزی تو در برنو سال 1996 بود. از آن زمان تا امروز موفقیت های زیادی کسب کردی.
خب من شانس این را داشتم که حرفه موتورسواری را زود شروع کنم. در 17سالگی در جام جهانی بودم و راهی را باز کردم که الا ن دیگران آن را طی می کنند، ولی زیاد پیروز شدن، حتی زیاد شکست خوردن و دوباره بازگشتن درست مثل آنچه من انجام دادم، آدم را به این باور می رساند که کار مهمی انجام داده است. این حرفه یی است که شما تا 32 ، 33سالگی شاید هم 34سالگی می توانید در آن بهترین بمانید. اگر شانسی که من در این سال ها داشتم، نداشته باشید، آینده یی در انتظارتان نیست. در زندگی ام خیلی کم مرتکب اشتباه شدم. در رقابت های زیادی شرکت داشته ام. در بهترین تیم ها بوده ام و با بهترین متخصصان کار کرده ام. همه این موارد باعث می شوند آدم به اهداف غیرممکن خود دست یابد. به غیر از سال 1996 که اولین سال شروع حرفه ام بود، همیشه برای کسب عنوان قهرمانی جهان فصل را شروع کرده ام و همیشه حداقل یک بار پیروزی در فصل داشته ام.
- ولی ظاهراً هر سال که می گذرد، پیروز شدن سخت تر است.
درست است. برای همین به من می گویند موتورسوار خوبی هستم. برای اینکه به مرور زمان من هم رشد کردم و فهمیدم باید هر روز بیشتر کار کنم. برای اینکه هر سال جوانان بیشتری به عرصه رقابت ها می آیند و مثل من اشتهای پیروز شدن دارند. من خیلی تلاش می کنم، ولی طبیعی است. من چندین نسل موتورسوار دیده ام که همه رقیبان سختی بوده اند. به صدمین پیروزی رسیده ام و امیدوارم باز هم بتوانم ادامه دهم.
- این یعنی اینکه سال 2010 آخرین فصل والنتینو روسی در رقابت های موتورسواری جهانی نخواهد بود.
در این مورد در کمال آرامش در پایان فصل تصمیم خواهم گرفت. اگر مجبور بودم امروز یک تصمیم بگیرم، مطمئناً شکی نداشتم همچنان ادامه می دهم و معلوم هم نیست این کار را انجام ندهم.
- شکستن رکورد آگوستینی و 123 پیروزی او هم در برنامه های آینده ات خواهد بود؟
مینو هنوز می گوید او 123 گرندپری فتح کرده نه 122 تا. البته این هم حقیقت دارد که او به همه می گوید 55ساله است و نه 67ساله...
- نمی توانی این نکته را انکار کنی که الان حریفانت را تحت فشار گذاشته یی. به استونر نگاه کن.
بیچاره، خیلی روی سکو ناراحت بود. خیلی از اینکه حالش بد شد ناراحت و متاسفم. احتمالاً هرکدام از ما فشار را به اشکال مختلفی احساس می کنیم. یک نفر دلش درد می کند، یک نفر سرش گیج می رود و ...
- وقتی رکورد آنخل نیتو را شکستی، او با تو روی موتور نشست. گمان می کنم آگوستینی هم چنین کاری را انجام دهد.
حالا وقت هست... شاید آن اتفاق افتاد. آنخل خیلی خوشحال بود، ولی گمان نمی کنم مینو هم همین شرایط را داشته باشد.