لیگ برتر امسال با سال‌‌های گذشته فرق دارد. حتماً می‌پرسید لیگ که هنوز شروع نشده. بله شروع نشده اما حاشیه‌های فصل جدید از هفته‌ها قبل آغاز شده. از طرفی فوتبال در ایران آنقدر حاشیه و اما و اگر دارد که اصلا احتیاجی به برگزاری مسابقه فوتبال نیست. اگر بازیکنان و مدیران همت کنند آنچنان آش شله قلمکاری درست می‌کنند که هنوز آن را هم نزده آشوب و جنجالی به پا می‌شود که نگو و نپرس.
به نوشته جوان؛ چند هفته قبل کمیته انضباطی فوتبال ایران هوس کرد آش فوق را اندکی هم بزند. از آنجا که طلبکاران تیم‌های باشگاهی مختلف از سر و کول کمیته انضباطی بالا می‌روند و خود را به در و دیوارش می‌کوبند تا شاید پس از سال‌ها به پولشان برسند، کمیته مربوطه دیگر تاب نیاورد و به جای آنکه پاسخگوی طلبکاران باشد فعالیت چند باشگاه را به حالت تعلیق در آورد تا نه سیخ بسوزد و نه کباب. چرا که طلبکاران که به پولشان نمی‌رسند و باشگاه‌ها هم که پول نمی‌دهند، پس تعلیق را تنها راه چاره می‌دانستند تا دهان طلبکاران بسته شود و بدهکاران هم سوء استفاده نکنند.
اما سازمان لیگ چندان از این تصمیم راضی نبود. بلافاصله به باشگاه‌های معلق شده پیغام فرستاد که نگران عقد قرارداد با تازه واردهایتان نباشید. قرارداد ببندید ولی ما ITC نمی‌دهیم! همان تیم‌ها هم فرصت را غنیمت شمردند و تا آنجا که دلشان خواست و پول داشتند با بازیکنان مدنظر، جنجالی، محروم، مصدوم و ... قرار داد بستند. تازه اغلب فکر بازی‌های تدارکاتی‌شان را هم کرده‌اند.
مثل استقلال که در ترکیه اردو هم زده. خلاصه آبی‌ها مشغول گشت و گذار و احیانا تمرین بودند که ناگهان خبر رسید استقلال تعلیق شد. فکرش را بکنید چه ضد حالی خوردند. اینها به کنار. عملاً دستور سازمان لیگ نادیده گرفته شد. انگار اعصاب آقایان آنقدر به هم ریخته و مغشوش است که خودشان هم نمی‌توانند تصمیمی بگیرند که حداقل تا چند روز تکذیب نشود.
یکی تعلیق می‌کند، دیگری فرمان عقد قرارداد می‌دهد، آن یکی شکایت می‌کند و دیگری تعلیق و ... گفته می‌شود شکایت محمد نوازی و درخواست طلبش کار آبی‌ها را به اینجا کشیده. اگر ملاک این است تا دلتان بخواهد باشگاه بدهکاره، پس بقیه چی؟ نوازی تافته جدا بافته است یا استقلال واقعاً بدهکار؟
لطف کنید تکلیف ما و باشگاه‌ها را مشخص کنید. اگر قراردادی می‌بندید پس تعلیقتان چیست؟ اگر تعلیق می‌کنید پس بستن قرار داد دیگر چه صیغه‌ای است.
به نوشته جوان؛ چند هفته قبل کمیته انضباطی فوتبال ایران هوس کرد آش فوق را اندکی هم بزند. از آنجا که طلبکاران تیم‌های باشگاهی مختلف از سر و کول کمیته انضباطی بالا می‌روند و خود را به در و دیوارش می‌کوبند تا شاید پس از سال‌ها به پولشان برسند، کمیته مربوطه دیگر تاب نیاورد و به جای آنکه پاسخگوی طلبکاران باشد فعالیت چند باشگاه را به حالت تعلیق در آورد تا نه سیخ بسوزد و نه کباب. چرا که طلبکاران که به پولشان نمی‌رسند و باشگاه‌ها هم که پول نمی‌دهند، پس تعلیق را تنها راه چاره می‌دانستند تا دهان طلبکاران بسته شود و بدهکاران هم سوء استفاده نکنند.
اما سازمان لیگ چندان از این تصمیم راضی نبود. بلافاصله به باشگاه‌های معلق شده پیغام فرستاد که نگران عقد قرارداد با تازه واردهایتان نباشید. قرارداد ببندید ولی ما ITC نمی‌دهیم! همان تیم‌ها هم فرصت را غنیمت شمردند و تا آنجا که دلشان خواست و پول داشتند با بازیکنان مدنظر، جنجالی، محروم، مصدوم و ... قرار داد بستند. تازه اغلب فکر بازی‌های تدارکاتی‌شان را هم کرده‌اند.
مثل استقلال که در ترکیه اردو هم زده. خلاصه آبی‌ها مشغول گشت و گذار و احیانا تمرین بودند که ناگهان خبر رسید استقلال تعلیق شد. فکرش را بکنید چه ضد حالی خوردند. اینها به کنار. عملاً دستور سازمان لیگ نادیده گرفته شد. انگار اعصاب آقایان آنقدر به هم ریخته و مغشوش است که خودشان هم نمی‌توانند تصمیمی بگیرند که حداقل تا چند روز تکذیب نشود.
یکی تعلیق می‌کند، دیگری فرمان عقد قرارداد می‌دهد، آن یکی شکایت می‌کند و دیگری تعلیق و ... گفته می‌شود شکایت محمد نوازی و درخواست طلبش کار آبی‌ها را به اینجا کشیده. اگر ملاک این است تا دلتان بخواهد باشگاه بدهکاره، پس بقیه چی؟ نوازی تافته جدا بافته است یا استقلال واقعاً بدهکار؟
لطف کنید تکلیف ما و باشگاه‌ها را مشخص کنید. اگر قراردادی می‌بندید پس تعلیقتان چیست؟ اگر تعلیق می‌کنید پس بستن قرار داد دیگر چه صیغه‌ای است.