سفر روزهای اخیر باشگاه های لیگ برتری به ترکیه، قابل تامل است. روزهای اخیر، لابه لای تمامی اخباری که از نقل و انتقالات و یا جنجال های ریز و درشت فوتبال می شنویم، ردپایی هم از سفرهای به اصطلاح آماده سازی ولی در حقیقت توریستی و تفریحی به ترکیه به گوش می رسد. آیا می توان قبول کرد سفر تیم هایی که قرار است تا ۲۰ روز دیگر در کورس رقابت های لیگ برتر قرار بگیرند، به ترکیه بر اساس برنامه ای هدفمند صورت می گیرد؟!
به نوشته جوان؛ استقلال به ترکیه رفته و از اردوی آماده سازی این تیم خبر می رسد که بازیکنان آبی پوش زیر باران شدید تمرینات خود را پشت سر می گذارند. از اردوی ملوانی ها خبر می رسد بازیکنان این تیم از شدت سرما به لباس گرم محتاج شده اند و البته باز هم استقلالی ها اردوی دوم خود را در ارتفاعات کوه های شهر محل اقامت خود به دلیل بارش شدید برف منتفی کرده اند!
باید از مدیرانی که این روزها تیم های خود را به ترکیه می برند و بدون آن که به عواقب سفر خود بیندیشند پرسید مزیت چنین اردویی در این مقطع زمانی چیست؟! این که صرفاً بازیکنان در فضایی خارج از کشور تمرین کنند چقدر منطقی و یا اجباری است؟!
وقتی به فاصله زمانی تنها ۲۰ روز مانده تا آغاز لیگ نگاهی می اندازیم وقیاسی میان گرمای تابستانی تمامی شهرهای ایران با برودت هوای کنونی ترکیه انجام می دهیم، متوجه بی ثمری این چنین سفرهای گردشی و تفریحی می شویم. ذوب آهن، استقلال و ملوان و تمامی تیم هایی که به ترکیه می روند، با چه متاعی به تهران بر می گردند؟!
بی شک اگر نگاهی به وضعیت آمادگی جسمانی تیم هایی که در سال های قبل به سفرهای اروپایی و کشورهای سردسیر یا به عبارتی توریستی رفتند نگاهی بیندازیم، متوجه بی ثمری این اردوها در خارج از مرزها می شویم. پرسپولیس نمونه ای واضح است. تیمی که در زمان مدیریت محمد حسن انصاری فرد سفری کاملاً توریستی به اتریش داشت و در لیگ همان سال نتیجه ای جز سومی را برای خود ندید.
نتیجه همان سفر شکست هایی بود که در ابتدای فصل بر پرسپولیس تحمیل می شد و بدن هایی خسته و ناآماده که نشانی از پشت سرگذاشتن دوران بدنسازی را همراه خود نداشت! اما زمان مدیریت حبیب کاشانی، به کیش سفر کرد و در گرمای شرجی جزیره، بدن بازیکنان را شلاق زد!
نتیجه قهرمانی، پیرو همان پیروزی های پیاپی هفته های نخست بود. آیا بهتر نیست پیش از صرف بودجه های گزاف از حساب های دولتی برای سفر به خارج از کشور، به عواید این اردوها اندیشید؟!
به نوشته جوان؛ استقلال به ترکیه رفته و از اردوی آماده سازی این تیم خبر می رسد که بازیکنان آبی پوش زیر باران شدید تمرینات خود را پشت سر می گذارند. از اردوی ملوانی ها خبر می رسد بازیکنان این تیم از شدت سرما به لباس گرم محتاج شده اند و البته باز هم استقلالی ها اردوی دوم خود را در ارتفاعات کوه های شهر محل اقامت خود به دلیل بارش شدید برف منتفی کرده اند!
باید از مدیرانی که این روزها تیم های خود را به ترکیه می برند و بدون آن که به عواقب سفر خود بیندیشند پرسید مزیت چنین اردویی در این مقطع زمانی چیست؟! این که صرفاً بازیکنان در فضایی خارج از کشور تمرین کنند چقدر منطقی و یا اجباری است؟!
وقتی به فاصله زمانی تنها ۲۰ روز مانده تا آغاز لیگ نگاهی می اندازیم وقیاسی میان گرمای تابستانی تمامی شهرهای ایران با برودت هوای کنونی ترکیه انجام می دهیم، متوجه بی ثمری این چنین سفرهای گردشی و تفریحی می شویم. ذوب آهن، استقلال و ملوان و تمامی تیم هایی که به ترکیه می روند، با چه متاعی به تهران بر می گردند؟!
بی شک اگر نگاهی به وضعیت آمادگی جسمانی تیم هایی که در سال های قبل به سفرهای اروپایی و کشورهای سردسیر یا به عبارتی توریستی رفتند نگاهی بیندازیم، متوجه بی ثمری این اردوها در خارج از مرزها می شویم. پرسپولیس نمونه ای واضح است. تیمی که در زمان مدیریت محمد حسن انصاری فرد سفری کاملاً توریستی به اتریش داشت و در لیگ همان سال نتیجه ای جز سومی را برای خود ندید.
نتیجه همان سفر شکست هایی بود که در ابتدای فصل بر پرسپولیس تحمیل می شد و بدن هایی خسته و ناآماده که نشانی از پشت سرگذاشتن دوران بدنسازی را همراه خود نداشت! اما زمان مدیریت حبیب کاشانی، به کیش سفر کرد و در گرمای شرجی جزیره، بدن بازیکنان را شلاق زد!
نتیجه قهرمانی، پیرو همان پیروزی های پیاپی هفته های نخست بود. آیا بهتر نیست پیش از صرف بودجه های گزاف از حساب های دولتی برای سفر به خارج از کشور، به عواید این اردوها اندیشید؟!