دکتر حمید بهبهانی، وزیر راه در طول سالهای گذشته همواره چه در مقام استاد دانشگاه، معاون شهردار و یا وزیر و معاون وزیر در کنار محمود احمدی‌نِژاد بوده است. شاید به دلیل همین سابقه است که علیرغم حاشیه‌های بسیار در دوره‌های مختلف فعالیت در دانشگاه علم و صنعت، شهرداری تهران و این اواخر هم در وزارت راه هیچگاه ترسی برای استعفا و یا کنار گذاشته شدن سراغ بهبهانی نیامده است.
شاید اگر حمید بهبهانی کمی به دور و اطراف خود در خارج از مرزهای داخلی نگاه می‌کرد، متوجه می‌شد که اغلب مدیران و مسئولانی که با چنین حوادث و اتفاقات ناگواری در حوزه مسئولیتشان روبه‌رو می‌شوند در اولین قدم، راه عذرخواهی و استعفا را در پیش می‌گیرند تا شاید از این طریق توانسته باشند قدری از خشم و عصبانیت مردم کشورشان را فرو بنشانند.
کافی است به چند مورد از استعفاهایی که در کشورهای مختلف دنیا و به دلایل گوناگون صورت گرفته نگاهی بیندازیم تا اهمیت موضوع روشن تر شود.
1- وزیر اقتصاد پرتغال به علت شکلک درآوردن در پارلمان و توهین به یکی از نمایندگان حزب مخالف مجبور به استعفا شد.
2- نخست وزیر پرو با پذیرش هزینه‌های سیاسی درگیری‌های 5 ژوئن سال جاری میان سرخپوستان و نیروهای پلیس که منجر به کشته شدن 24 مامور و 10 شهروند گردید، از سمت خود استعفا کرد.
3- شیوراج پاتیل، وزیر کشور هند به دلیل ناتوانی در تامین امنیت داخلی کشورش مورد انتقاد شدید رسانه‌ها قرار گرفت و نامه استعفای خود را برای نخست وزیر هند فرستاد.
4- وزیر بهداشت اسبق انگلیس دلیل استعفای خود را مشغله کاری و تلاش برای ادامه تحقیقاتش در کالج سلطنتی انگلیس عنوان کرده بود.
این در حالی است که بهبهانی وزیر راه در بهمن سال 87 و به دنبال سقوط یک فروند هواپیمای 140 که منجر به کشته شدن 5 سرنشین آن شد، اعلام کرد که «ایمنی در اولویت برنامه‌های حمل و نقل کشور قرار دارد و سعی کرده‌ایم آمار حوادث در این بخش را به میزان قابل توجهی پایین بیاوریم.»
وزیر راه همان زمان در باره علت این سانحه گفته بود که «در چند سال اخیر هیچ گونه سانحه سقوط هواپیما نداشته‌ایم. البته به طور جزیی ترکیدگی لاستیک و یا آتش گرفتن چرخ هواپیما رخ داده است، اما خطرات جدی نبوده‌اند که تلفات جانی در پی داشته باشند.»
و حالا کشته شدن نزدیک به 200 نفر از هموطنان در دو حادثه هوایی اخیر در قزوین و مشهد نیز برای کنار رفتن بهبهانی از وزارت راه کافی نیست و او بدون اینکه خم به ابرو بیاورد و بخواهد از مردم بابت این اتفاقات تلخ عذرخواهی کند، همچنان بر مسند کار قرار دارد. پس او را باید نترس‌ترین وزیر دولت دهم نامید که بدون هیچ ترس و واهمه‌ای از حوادثی که به وقوع می‌پیوندد، صندلی وزارت را رها نمی‌کند!!
چه می‌دانیم! شاید در معرض خطر رای مجدد گرفتن کابینه در اواخر فعالیت آن مانع این اقدام شجاعانه بهبهانی شده است.
منبع:سایت شفاف
شاید اگر حمید بهبهانی کمی به دور و اطراف خود در خارج از مرزهای داخلی نگاه می‌کرد، متوجه می‌شد که اغلب مدیران و مسئولانی که با چنین حوادث و اتفاقات ناگواری در حوزه مسئولیتشان روبه‌رو می‌شوند در اولین قدم، راه عذرخواهی و استعفا را در پیش می‌گیرند تا شاید از این طریق توانسته باشند قدری از خشم و عصبانیت مردم کشورشان را فرو بنشانند.
کافی است به چند مورد از استعفاهایی که در کشورهای مختلف دنیا و به دلایل گوناگون صورت گرفته نگاهی بیندازیم تا اهمیت موضوع روشن تر شود.
1- وزیر اقتصاد پرتغال به علت شکلک درآوردن در پارلمان و توهین به یکی از نمایندگان حزب مخالف مجبور به استعفا شد.
2- نخست وزیر پرو با پذیرش هزینه‌های سیاسی درگیری‌های 5 ژوئن سال جاری میان سرخپوستان و نیروهای پلیس که منجر به کشته شدن 24 مامور و 10 شهروند گردید، از سمت خود استعفا کرد.
3- شیوراج پاتیل، وزیر کشور هند به دلیل ناتوانی در تامین امنیت داخلی کشورش مورد انتقاد شدید رسانه‌ها قرار گرفت و نامه استعفای خود را برای نخست وزیر هند فرستاد.
4- وزیر بهداشت اسبق انگلیس دلیل استعفای خود را مشغله کاری و تلاش برای ادامه تحقیقاتش در کالج سلطنتی انگلیس عنوان کرده بود.
این در حالی است که بهبهانی وزیر راه در بهمن سال 87 و به دنبال سقوط یک فروند هواپیمای 140 که منجر به کشته شدن 5 سرنشین آن شد، اعلام کرد که «ایمنی در اولویت برنامه‌های حمل و نقل کشور قرار دارد و سعی کرده‌ایم آمار حوادث در این بخش را به میزان قابل توجهی پایین بیاوریم.»
وزیر راه همان زمان در باره علت این سانحه گفته بود که «در چند سال اخیر هیچ گونه سانحه سقوط هواپیما نداشته‌ایم. البته به طور جزیی ترکیدگی لاستیک و یا آتش گرفتن چرخ هواپیما رخ داده است، اما خطرات جدی نبوده‌اند که تلفات جانی در پی داشته باشند.»
و حالا کشته شدن نزدیک به 200 نفر از هموطنان در دو حادثه هوایی اخیر در قزوین و مشهد نیز برای کنار رفتن بهبهانی از وزارت راه کافی نیست و او بدون اینکه خم به ابرو بیاورد و بخواهد از مردم بابت این اتفاقات تلخ عذرخواهی کند، همچنان بر مسند کار قرار دارد. پس او را باید نترس‌ترین وزیر دولت دهم نامید که بدون هیچ ترس و واهمه‌ای از حوادثی که به وقوع می‌پیوندد، صندلی وزارت را رها نمی‌کند!!
چه می‌دانیم! شاید در معرض خطر رای مجدد گرفتن کابینه در اواخر فعالیت آن مانع این اقدام شجاعانه بهبهانی شده است.
منبع:سایت شفاف