اگر منچستریونایتد به مقام قهرمانی لیگ برتر دست یابد، علاوه بر اینکه عنوان پرافتخارترین تیم انگلیس را از چنگ لیورپول می رباید، اولین فاتح چهار دوره پیاپی لیگ جزیره نام می گیرد.
به نوشته اعتماد؛ چنانچه لیورپول پس از 20 سال چشم انتظاری برای نوزدهمین بار بر بام فوتبال انگلیس بایستد، شیاطین سرخ نخواهند توانست به بیش از یک سال پیشتازی مشترک در جدول افتخارات افتخار کنند، اما اگر آرسنال بالاتر از همه قرار بگیرد، جدا از تمام نکات آماری برتری، البته مقطعی بودن سیاست های جوانگرایانه ونگر به اثبات می رسد.
آنچلوتی هم برای نشان دادن آوازه خود در خارج از مرزهای ایتالیا به قهرمانی با تیم آماده یی به نام چلسی می اندیشد. امروز وقتی در ساعات ابتدایی بعدازظهر زنگ آغاز فصل جدید به صدا دربیاید، این احتمالات قوت می گیرد و 9 ماه هیجان جای خود را به سه ماه خمودگی می دهد. در روز بدون منچستریونایتد و لیورپول باید در انتظار چه دستاوردهایی باشیم؟
بارکلی؛ چلسی قهرمان می شود
در نخستین بازی فصل
2010 - 2009، آبی های لندن در حالی به مصاف شاگردان هال سیتی می روند که به لطف اقدامات آنچلوتی، تمدید قرارداد آنلکا و ماندن تری در استمفوردبریج قصد ترحم ندارند. می خواهد حریف هال سیتی باشد یا من یو. برای قهرمان فصل 2007 - 2006 بالای سربردن جام لیگ برتر در اولویت است.
برخلاف همیشه آبراموویچ در فصل نقل و انتقالات دسته چک های خود را از جیب بیرون نیاورد و فقط حضور یوری ژیرکوف باتجربه اندکی حال و هوای بریج را عوض کرد. اتفاقاً به نظر پاتریک بارکلی نویسنده روزنامه تایمز این بازیکن چند پسته نقطه قوت صاحب مقام سوم فصل گذشته لیگ برتر تلقی می شود.
یک شروع خوب کلید موفقیت و در واقع راهی برای قوام یافتن سیستم الماسی به حساب می آید. بازیکنان کلیدی منچستریونایتد در آستانه شروع فصل جاری دچار مصدومیت شده اند و این موضوع بهترین فرصت را برای فرار بزرگ لندنی ها به وجود آورده است.
اگر امسال در این تیم به دنبال پدیده می گردید، کار سختی پیش رو دارید چون مایکل مانسینه پدیده اول چلسی احتمالاً تا پایان فصل به صورت قرضی در ولوز توپ خواهد زد و اگر شانس بیاورد، احتمالاً در هفته های پایانی شانس تنفس در فضای استمفوردبریج را به دست می آورد.
هواداران تیم آبی پوش به خاطر اتفاقات دوران حضور آبراموویچ به خرید ستاره عادت کرده اند و به همین دلیل بابت عدم توانایی در جذب بازیکنانی چون سرخیو آگرو سران باشگاه را به باد انتقاد گرفته اند اما آنها ظاهراً از چشم بصیرت بی بهره هستند زیرا به زعم پاتریک بارکلی تیم فعلی تیم منتخب جهان تلقی می شود. پیش بینی فرجام کار دار و دسته لمپارد بسیار دشوار است.
شاید فقط پاتریک بارکلی با منطق خاص خود قادر به انجام این کار باشد؛ «به گمانم مردان پایتخت انگلیس امسال حتماً یک جام به دست می آورند. لیگ برتر یا لیگ قهرمانان و... نمی دانم. با این حال اطمینان دارم با توجه به فشردگی رقابت ها امکان فتح هر دو جام وجود ندارد.»
در سوی مقابل هال سیتی که پس از لطف رقبای در خطر سقوط در لیگ برتر ماندنی شد، امسال اهداف متفاوتی ندارد. بقا هدف اول زرد و مشکی پوشان به حساب می آید. آنها تمام طول تابستان به دنبال مایکل اوون دویدند و در شرایطی که به عنوان یکی از تنها دو خواستار پسر باد منتظر از راه رسیدن خرید بزرگ بودند، ناگهان صبحانه سحرانگیز فرگوسن و مرد سال سابق اروپا را مانعی در جهت تحقق اهداف شان دیدند. حالا این گروه متوسط اگرچه نمی تواند مانند مقاطع ابتدایی فصل گذشته سر به سر بزرگان بگذارد، اما با این حال تشنه غافلگیر کردن رقیبان است.
آرسنال و جوانانی به نام ویلشایر
تابستانی تقریباً ناامیدکننده سپری شد اما به دلایل نامعلوم امید در اردوی آرسنال موج می زند. شاید برآورد توانایی ورمالن، تنها خرید بزرگ توپچی ها و ترسیم آینده درخشان جک ویلشایر 17ساله فضای غم بار ناشی از جدایی آدبایور و توره را کمی شاد جلوه داده است.
تازه وارد بلژیکی تاکنون فرصت لازم برای درخشش را به دست نیاورده و شاید لیاقت لازم را نداشته که اگر داشت با توجه به سابقه اش مورد توجه رسانه های گروهی قرار می گرفت. آرسنال امروز با رقیبی در قد و قواره های خود ظاهر می شود. اورتون به جوانانی چون کاترمول افتخار می کند.
مویس به هیچ عنوان حاضر نیست لسکات را به منچسترسیتی بفروشد و اگر در این راه موفق شود، اورتونی گردن کلفت تر از همیشه را خواهیم دید. دغدغه های اندک تیم دوم بندر لیورپول در تضاد با دلمشغولی های تاکتیکی فراوان ونگر است. خروج توره و آدبایور خطوط دفاع و حمله تیم را فاقد کاریزما جلوه داد، اما اگر کمی دقت کنیم متوجه توفیق اجباری آرسنال می شویم.
حالا جا برای هنرنمایی آرشاوین و فن پرسی باز شده است. در ضمن فابرگاسن هم می تواند در صورت تمایل به بارسلونای دوست داشتنی خود بپیوندد چون ویلشایر این فصل 15 تا 20 بار به میدان می رود تا کم کم آماده برای بر عهده گرفتن نقش سسک شود. پاتریک بارکلی پیش بینی کرده اگر فن پرسی آسیب نبیند، فابرگاس در اوج باشد و سانیا و کلیشی به شوق جام جهانی بر جاه طلبی خود بیفزایند، آرسنال می تواند حداکثر به مقام دوم دست یابد. در بدترین حالت رتبه پنجم در انتظار توپچی ها است.
رتبه واقع بینانه می تواند رده چهارم باشد. به هر حال به قول معروف هر چقدر پول بدهی، آش می خوری و آرسنال در فصل نقل و انتقالات پول لازم برای تناول یک اغذیه خوشمزه را خرج نکرد.
به نوشته اعتماد؛ چنانچه لیورپول پس از 20 سال چشم انتظاری برای نوزدهمین بار بر بام فوتبال انگلیس بایستد، شیاطین سرخ نخواهند توانست به بیش از یک سال پیشتازی مشترک در جدول افتخارات افتخار کنند، اما اگر آرسنال بالاتر از همه قرار بگیرد، جدا از تمام نکات آماری برتری، البته مقطعی بودن سیاست های جوانگرایانه ونگر به اثبات می رسد.
آنچلوتی هم برای نشان دادن آوازه خود در خارج از مرزهای ایتالیا به قهرمانی با تیم آماده یی به نام چلسی می اندیشد. امروز وقتی در ساعات ابتدایی بعدازظهر زنگ آغاز فصل جدید به صدا دربیاید، این احتمالات قوت می گیرد و 9 ماه هیجان جای خود را به سه ماه خمودگی می دهد. در روز بدون منچستریونایتد و لیورپول باید در انتظار چه دستاوردهایی باشیم؟
بارکلی؛ چلسی قهرمان می شود
در نخستین بازی فصل
2010 - 2009، آبی های لندن در حالی به مصاف شاگردان هال سیتی می روند که به لطف اقدامات آنچلوتی، تمدید قرارداد آنلکا و ماندن تری در استمفوردبریج قصد ترحم ندارند. می خواهد حریف هال سیتی باشد یا من یو. برای قهرمان فصل 2007 - 2006 بالای سربردن جام لیگ برتر در اولویت است.
برخلاف همیشه آبراموویچ در فصل نقل و انتقالات دسته چک های خود را از جیب بیرون نیاورد و فقط حضور یوری ژیرکوف باتجربه اندکی حال و هوای بریج را عوض کرد. اتفاقاً به نظر پاتریک بارکلی نویسنده روزنامه تایمز این بازیکن چند پسته نقطه قوت صاحب مقام سوم فصل گذشته لیگ برتر تلقی می شود.
یک شروع خوب کلید موفقیت و در واقع راهی برای قوام یافتن سیستم الماسی به حساب می آید. بازیکنان کلیدی منچستریونایتد در آستانه شروع فصل جاری دچار مصدومیت شده اند و این موضوع بهترین فرصت را برای فرار بزرگ لندنی ها به وجود آورده است.
اگر امسال در این تیم به دنبال پدیده می گردید، کار سختی پیش رو دارید چون مایکل مانسینه پدیده اول چلسی احتمالاً تا پایان فصل به صورت قرضی در ولوز توپ خواهد زد و اگر شانس بیاورد، احتمالاً در هفته های پایانی شانس تنفس در فضای استمفوردبریج را به دست می آورد.
هواداران تیم آبی پوش به خاطر اتفاقات دوران حضور آبراموویچ به خرید ستاره عادت کرده اند و به همین دلیل بابت عدم توانایی در جذب بازیکنانی چون سرخیو آگرو سران باشگاه را به باد انتقاد گرفته اند اما آنها ظاهراً از چشم بصیرت بی بهره هستند زیرا به زعم پاتریک بارکلی تیم فعلی تیم منتخب جهان تلقی می شود. پیش بینی فرجام کار دار و دسته لمپارد بسیار دشوار است.
شاید فقط پاتریک بارکلی با منطق خاص خود قادر به انجام این کار باشد؛ «به گمانم مردان پایتخت انگلیس امسال حتماً یک جام به دست می آورند. لیگ برتر یا لیگ قهرمانان و... نمی دانم. با این حال اطمینان دارم با توجه به فشردگی رقابت ها امکان فتح هر دو جام وجود ندارد.»
در سوی مقابل هال سیتی که پس از لطف رقبای در خطر سقوط در لیگ برتر ماندنی شد، امسال اهداف متفاوتی ندارد. بقا هدف اول زرد و مشکی پوشان به حساب می آید. آنها تمام طول تابستان به دنبال مایکل اوون دویدند و در شرایطی که به عنوان یکی از تنها دو خواستار پسر باد منتظر از راه رسیدن خرید بزرگ بودند، ناگهان صبحانه سحرانگیز فرگوسن و مرد سال سابق اروپا را مانعی در جهت تحقق اهداف شان دیدند. حالا این گروه متوسط اگرچه نمی تواند مانند مقاطع ابتدایی فصل گذشته سر به سر بزرگان بگذارد، اما با این حال تشنه غافلگیر کردن رقیبان است.
آرسنال و جوانانی به نام ویلشایر
تابستانی تقریباً ناامیدکننده سپری شد اما به دلایل نامعلوم امید در اردوی آرسنال موج می زند. شاید برآورد توانایی ورمالن، تنها خرید بزرگ توپچی ها و ترسیم آینده درخشان جک ویلشایر 17ساله فضای غم بار ناشی از جدایی آدبایور و توره را کمی شاد جلوه داده است.
تازه وارد بلژیکی تاکنون فرصت لازم برای درخشش را به دست نیاورده و شاید لیاقت لازم را نداشته که اگر داشت با توجه به سابقه اش مورد توجه رسانه های گروهی قرار می گرفت. آرسنال امروز با رقیبی در قد و قواره های خود ظاهر می شود. اورتون به جوانانی چون کاترمول افتخار می کند.
مویس به هیچ عنوان حاضر نیست لسکات را به منچسترسیتی بفروشد و اگر در این راه موفق شود، اورتونی گردن کلفت تر از همیشه را خواهیم دید. دغدغه های اندک تیم دوم بندر لیورپول در تضاد با دلمشغولی های تاکتیکی فراوان ونگر است. خروج توره و آدبایور خطوط دفاع و حمله تیم را فاقد کاریزما جلوه داد، اما اگر کمی دقت کنیم متوجه توفیق اجباری آرسنال می شویم.
حالا جا برای هنرنمایی آرشاوین و فن پرسی باز شده است. در ضمن فابرگاسن هم می تواند در صورت تمایل به بارسلونای دوست داشتنی خود بپیوندد چون ویلشایر این فصل 15 تا 20 بار به میدان می رود تا کم کم آماده برای بر عهده گرفتن نقش سسک شود. پاتریک بارکلی پیش بینی کرده اگر فن پرسی آسیب نبیند، فابرگاس در اوج باشد و سانیا و کلیشی به شوق جام جهانی بر جاه طلبی خود بیفزایند، آرسنال می تواند حداکثر به مقام دوم دست یابد. در بدترین حالت رتبه پنجم در انتظار توپچی ها است.
رتبه واقع بینانه می تواند رده چهارم باشد. به هر حال به قول معروف هر چقدر پول بدهی، آش می خوری و آرسنال در فصل نقل و انتقالات پول لازم برای تناول یک اغذیه خوشمزه را خرج نکرد.