ساعت 4 بعد‌ازظهر جمعه جلوی ساختمان تولید جام‌جم شلوغ است. تماشاگران برنامه فوتبال برتر از مینی‌بوس پیاده می‌شوند تا به استودیوی 14 بروند اما چون هنوز دکور برنامه درست نشده آنها مجبور می‌شوند 20 دقیقه‌ای در راهروهای ساختمان تولید برای خودشان قدم بزنند.
به گزارش گل؛ داخل استودیو، مهدی هاشمی تهیه‌کننده برنامه مدام با تلفن همراهش به عوامل برنامه زنگ می‌زند تا هرچه زودتر خودشان را به استودیو برسانند. میهمانان برنامه - سعید آجورلو، جلال چراغپور و حسین عسگری - در اتاق فرمان گل می‌گویند و گل می‌شنوند.
پیمان یوسفی موبایل به گوش وارد استودیو می‌شود و فوری کت فیلی رنگش را روی تی‌شرت صورتی رنگش می‌پوشد. چراغپور به یوسفی می‌گوید: «من 20 سوال آماده کرده‌ام تا اگر تماشاچیان خواستند سوال فنی بپرسند، این سوال‌ها را بپرسند.»
آنها مشغول دیالوگشان هستند که تماشاچیان برنامه وارد استودیو می‌شوند. هر که زودتر وارد استودیو شود طبیعتا می‌تواند جایی بنشیند که بیشتر جلوی دوربین باشد و به همین دلیل صحنه‌های جالبی رقم می‌خورد. پیمان یوسفی وارد استودیو می‌شود و به همه سلام می‌کند: «ان‌شاءا... تا آخر برنامه با همه شما رفیق می‌شوم.
اگر کسی سوالی داشت قبلش با من هماهنگ کند.» یکی از تماشاچیان بلند می‌شود و می‌گوید: «آقا پیمان من یک سوال شخصی دارم شما آبی هستید یا قرمز.» صدای خنده بلند تماشاچیان داخل استودیو می‌پیچد. پیمان یوسفی هم خیلی کلیشه‌ای می‌گوید که همه تیم‌ها را دوست دارد.
چند دقیقه‌ای بیشتر به شروع برنامه باقی‌نمانده و یوسفی مشغول هماهنگ کردن با تصویربرداران است که چگونه برنامه را شروع کند. پشت‌سر تصویربرداران، دکور برنامه سلامت باشید - که صبح‌ها از استودیوی 14 روی آنتن می‌رود - قرار دارد و پشت‌سر آن هم دکور نیمه ساخته برنامه نود. یک نفر می‌گوید: «چون نود می‌خواهد در مورد علل ناکامی تیم‌ملی در راه رسیدن به جام‌جهانی برنامه پخش کند به همین دلیل جلوی برنامه را گرفته‌اند.»
پچ‌پچ‌ها در مورد برنامه نود شروع می‌شود. پیمان یوسفی که متوجه قضیه شده آب پاکی را روی دست شایعه‌پردازان می‌ریزد: «نود هیچ مشکلی برای پخش ندارد. دکور برنامه هم تا دو، سه هفته دیگر آماده خواهد شد و عادل برنامه‌اش را روی آنتن می‌برد.»
30 ثانیه بیشتر به اجرای برنامه باقی نمانده که مسوول فنی برنامه به تماشاچیان اشاره می‌کند که چه زمانی دست بزنند و با اشاره او دست زدن را قطع کنند. داخل استودیو نسبتا گرم است و چون همه می‌خواهند در قاب دوربین باشند جمع و جور نشسته‌اند. این وسط آن بنده خدایی که کنج نشسته به دکور پرس و صورتش حسابی قرمز شده بود.
بازی که شروع می‌شود همه تماشاگران نفسی به راحتی می‌کشند چون می‌توانند راحت بنشینند و دوباره سوال‌هایشان را از مجری برنامه بپرسند. پیمان هم که مورد حمله سوالات قرار گرفته با حالتی مظلومانه می‌گوید: «به خدا من فقط یک گوش دارم.» داخل استودیو مثل جمعه بازارهای شمال شده و همه از سر و کول هم بالا می‌روند.
چراغپور هم نمی‌تواند تمرکز کند و مدام از تماشاچیان درخواست می‌کند که خودشان را کنترل کنند تا او با حواس کامل بازی را ببیند. پیمان یوسفی به اتاق فرمان رفته و برای تماشاگران از استرس اجرا صحبت می‌کند. آن وسط شایعه شده که چراغپور از یوسفی درخواست کرده که در مورد ویژگی‌های یک کارشناس فنی از او سوال بپرسد اما یوسفی زرنگی می‌کند و این سوال را به یکی از تماشاگران می‌گوید تا او از چراغپور بپرسد.
یوسفی به استودیو برمی‌گردد و مجبور می‌شود مدام جلوی فلاش دوربین موبایل‌ها لبخند بزند. شخصی که مسوول آوردن تماشاگران بوده، اعلام می‌کند که قرار است در طول هرکدام از دو بازی کیک و ساندیس بدهند و بعد از اتمام برنامه هم شام انتظار تماشاگران را می‌کشد. صدای دست و سوت بلند می‌شود. آن وسط یک نفر ضرغامی - رییس صداوسیما - را تشویق می‌کند.
صبای‌قم به استیل‌آذین گل می‌زند و چراغپور مثل افرادی که می‌خواهند خبر خوشی را به کسی بدهند، در مورد فریدون فضلی برای آجورلو و عسگری صحبت می‌کند. بین دو نیمه بازی صبا و استیل‌آذین که می‌شود، هاشمی مدام به یوسفی تاکید می‌کند که صحنه‌های داوری را خیلی سریع رد کند و منتظر تفسیر و تحلیل نباشد.
تماشاچیان که هنگام بازی استودیو را ترک کرده‌اند، دوباره به استودیو برمی‌گردند. در مورد ظاهر آنها می‌توان صفحه‌ها مطلب نوشت اما جالب اینکه تعدادی از آنها قبل از شروع نیمه دوم به آشنایشان زنگ می‌زند تا خبر حضورشان در تلویزیون را به همه اعلام کنند.
پنج دقیقه رسمی نشستن جلوی دوربین مصادف است با 45 دقیقه تصور فضای پارک در استودیو. این داستان در مورد بازی پرسپولیس - استقلال‌اهواز هم تکرار می‌شود. مسوول سایت برنامه مدام به آمار بالای متقاضیان حضور در برنامه اشاره می‌کند و اینکه سایت برنامه کاملا به روز است. قرار است از هفته‌های بعد خانم‌ها هم در برنامه حاضر باشند. یکی از عوامل برنامه می‌گوید: «خدا را شکر خانم‌ها جدی هستند.»
منظور او اشاره به جنب و جوش بیش از حد تماشاگران است. شاید هفته‌های بعد عوامل برنامه بتوانند نفسی به راحتی بکشند.
به گزارش گل؛ داخل استودیو، مهدی هاشمی تهیه‌کننده برنامه مدام با تلفن همراهش به عوامل برنامه زنگ می‌زند تا هرچه زودتر خودشان را به استودیو برسانند. میهمانان برنامه - سعید آجورلو، جلال چراغپور و حسین عسگری - در اتاق فرمان گل می‌گویند و گل می‌شنوند.
پیمان یوسفی موبایل به گوش وارد استودیو می‌شود و فوری کت فیلی رنگش را روی تی‌شرت صورتی رنگش می‌پوشد. چراغپور به یوسفی می‌گوید: «من 20 سوال آماده کرده‌ام تا اگر تماشاچیان خواستند سوال فنی بپرسند، این سوال‌ها را بپرسند.»
آنها مشغول دیالوگشان هستند که تماشاچیان برنامه وارد استودیو می‌شوند. هر که زودتر وارد استودیو شود طبیعتا می‌تواند جایی بنشیند که بیشتر جلوی دوربین باشد و به همین دلیل صحنه‌های جالبی رقم می‌خورد. پیمان یوسفی وارد استودیو می‌شود و به همه سلام می‌کند: «ان‌شاءا... تا آخر برنامه با همه شما رفیق می‌شوم.
اگر کسی سوالی داشت قبلش با من هماهنگ کند.» یکی از تماشاچیان بلند می‌شود و می‌گوید: «آقا پیمان من یک سوال شخصی دارم شما آبی هستید یا قرمز.» صدای خنده بلند تماشاچیان داخل استودیو می‌پیچد. پیمان یوسفی هم خیلی کلیشه‌ای می‌گوید که همه تیم‌ها را دوست دارد.
چند دقیقه‌ای بیشتر به شروع برنامه باقی‌نمانده و یوسفی مشغول هماهنگ کردن با تصویربرداران است که چگونه برنامه را شروع کند. پشت‌سر تصویربرداران، دکور برنامه سلامت باشید - که صبح‌ها از استودیوی 14 روی آنتن می‌رود - قرار دارد و پشت‌سر آن هم دکور نیمه ساخته برنامه نود. یک نفر می‌گوید: «چون نود می‌خواهد در مورد علل ناکامی تیم‌ملی در راه رسیدن به جام‌جهانی برنامه پخش کند به همین دلیل جلوی برنامه را گرفته‌اند.»
پچ‌پچ‌ها در مورد برنامه نود شروع می‌شود. پیمان یوسفی که متوجه قضیه شده آب پاکی را روی دست شایعه‌پردازان می‌ریزد: «نود هیچ مشکلی برای پخش ندارد. دکور برنامه هم تا دو، سه هفته دیگر آماده خواهد شد و عادل برنامه‌اش را روی آنتن می‌برد.»
30 ثانیه بیشتر به اجرای برنامه باقی نمانده که مسوول فنی برنامه به تماشاچیان اشاره می‌کند که چه زمانی دست بزنند و با اشاره او دست زدن را قطع کنند. داخل استودیو نسبتا گرم است و چون همه می‌خواهند در قاب دوربین باشند جمع و جور نشسته‌اند. این وسط آن بنده خدایی که کنج نشسته به دکور پرس و صورتش حسابی قرمز شده بود.
بازی که شروع می‌شود همه تماشاگران نفسی به راحتی می‌کشند چون می‌توانند راحت بنشینند و دوباره سوال‌هایشان را از مجری برنامه بپرسند. پیمان هم که مورد حمله سوالات قرار گرفته با حالتی مظلومانه می‌گوید: «به خدا من فقط یک گوش دارم.» داخل استودیو مثل جمعه بازارهای شمال شده و همه از سر و کول هم بالا می‌روند.
چراغپور هم نمی‌تواند تمرکز کند و مدام از تماشاچیان درخواست می‌کند که خودشان را کنترل کنند تا او با حواس کامل بازی را ببیند. پیمان یوسفی به اتاق فرمان رفته و برای تماشاگران از استرس اجرا صحبت می‌کند. آن وسط شایعه شده که چراغپور از یوسفی درخواست کرده که در مورد ویژگی‌های یک کارشناس فنی از او سوال بپرسد اما یوسفی زرنگی می‌کند و این سوال را به یکی از تماشاگران می‌گوید تا او از چراغپور بپرسد.
یوسفی به استودیو برمی‌گردد و مجبور می‌شود مدام جلوی فلاش دوربین موبایل‌ها لبخند بزند. شخصی که مسوول آوردن تماشاگران بوده، اعلام می‌کند که قرار است در طول هرکدام از دو بازی کیک و ساندیس بدهند و بعد از اتمام برنامه هم شام انتظار تماشاگران را می‌کشد. صدای دست و سوت بلند می‌شود. آن وسط یک نفر ضرغامی - رییس صداوسیما - را تشویق می‌کند.
صبای‌قم به استیل‌آذین گل می‌زند و چراغپور مثل افرادی که می‌خواهند خبر خوشی را به کسی بدهند، در مورد فریدون فضلی برای آجورلو و عسگری صحبت می‌کند. بین دو نیمه بازی صبا و استیل‌آذین که می‌شود، هاشمی مدام به یوسفی تاکید می‌کند که صحنه‌های داوری را خیلی سریع رد کند و منتظر تفسیر و تحلیل نباشد.
تماشاچیان که هنگام بازی استودیو را ترک کرده‌اند، دوباره به استودیو برمی‌گردند. در مورد ظاهر آنها می‌توان صفحه‌ها مطلب نوشت اما جالب اینکه تعدادی از آنها قبل از شروع نیمه دوم به آشنایشان زنگ می‌زند تا خبر حضورشان در تلویزیون را به همه اعلام کنند.
پنج دقیقه رسمی نشستن جلوی دوربین مصادف است با 45 دقیقه تصور فضای پارک در استودیو. این داستان در مورد بازی پرسپولیس - استقلال‌اهواز هم تکرار می‌شود. مسوول سایت برنامه مدام به آمار بالای متقاضیان حضور در برنامه اشاره می‌کند و اینکه سایت برنامه کاملا به روز است. قرار است از هفته‌های بعد خانم‌ها هم در برنامه حاضر باشند. یکی از عوامل برنامه می‌گوید: «خدا را شکر خانم‌ها جدی هستند.»
منظور او اشاره به جنب و جوش بیش از حد تماشاگران است. شاید هفته‌های بعد عوامل برنامه بتوانند نفسی به راحتی بکشند.