پدرم را تحسین می‌کنم

می‌توان گفت ژاوی، نابغه‌ بی‌همتای بارسلونا یک قهرمان از مد افتاده در فوتبال روز دنیاست. او که در کاتالونیا متولد شده با امثال فیگو و ریوالدو مقایسه می‌شود.
به نوشته خراسان و به نقل از چمپیونز؛ ژاوی معتقد است وظیفه بازیکن، بازی کردن است. این عقیده شاید در فوتبال مدرن و میلیارد دلاری امروز دنیا بچگانه به نظر برسد اما همین ایده است که او را در این دنیای پرزرق و برق به بسیاری از مدال‌های رنگارنگ نائل کرده است.
نابغه شماره 4 نوکمپ در بارسلونا نقش آزادی دارد، به معنای آن‌که علاوه بر هافبک نفوذی به همه جای زمین هم سرک می‌کشد. این نقش را کرایف در نوکمپ خلق کرد، پپ گواردیولا آن را به ارث برد و ژاوی چنان ادامه دهنده این راه است که سسک فابرگاس درباره‌اش چنین گفته است: «او چند برابر بهتر از من است.»
ژاوی بسیار علاقه‌مند است که حرف‌هایش را در زمین بازی بزند ولی برای لحظاتی تجربه‌های خود را در قالب گفت‌وگو با مجله چمپیونز در میان گذاشت.
***
بازی کردن در لیگ قهرمانان برای شما چه معنایی دارد؟
یعنی در اوج قرار گرفتن. هرکس دوست دارد که جام این تورنمنت را بالای سر ببرد. همه بازیکنان در این جام از تمام توان‌شان استفاده می‌کنند.
راز بارسلونا درچیست؟
ما واقعا فوتبال را خوب بازی می‌کنیم. با تعویض مربی دیدگاه‌ها هم تغییر کرده است. روش ما کاملا هجومی است. انرژیک بودن هم نمایش ما را زیبا می‌کند. بازیکنان بارسا سعی می‌کنند کل 90 دقیقه را در نیمه حریف به سر ببرند. این یعنی هجومی بازی کردن، این یعنی تماشاگرپسند بودن. ما می‌‌خواهیم که هواداران از بازی لذت ببرند.
بارسا به مسی وابستگی زیادی دارد؟
وقتی یک بازیکن در دنیا بهترین است همه راجع به او صحبت می‌کنند. پس کاملا واضح است که تیم هم وابسته او باشد. این خیلی منطقی است. او وقتی در ترکیب غایب است تیم دل‌تنگش می‌شود. ولی در مجموع در نبود او چندان ضرری نمی‌کنیم.
گواردیولا چه چیزی به تیم شما هدیه کرد؟
انگیزه، انضباط و ترتیب. او بسیار باهوش است و به هر چه که می‌گوید صددرصد اطمینان دارد. او بسیار حساس است و به خاطر تجربه‌ای که به عنوان بازیکن در بارسا دارد، افکار بازیکنان را می‌خواند. او به راحتی می‌تواند روی طرز فکر بازیکن اثر بگذارد.
شما جانشین او بودید و کم و بیش شبیه به او بازی می‌کنید. رابطه خاصی میان شما وجود دارد؟
بله. نه رابطه دوستی بلکه رابطه‌ای خاص در محدوده فوتبال. بین من و او همیشه احترام خاصی حاکم است. هماهنگی کاملی میان ما موج می‌زند. این اتفاق زمانی که هم‌بازی هم بودیم رخ داد. ما هر دو از یک مکتب به بارسلونا وارد شدیم و برای مدت‌های زیادی کنار هم در یک پست بازی می‌کردیم. پذیرفتن چنین مربی بسیار راحت‌تر است.
کدام کرایف بهتر بود. بازیکن یا مربی؟
هر دو. در قامت بازیکن او یکی از بهترین‌ها بود و در قواره مربی او در این جا تاریخ ورزش و فوتبال اسپانیا را تغییر داد. کرایف سیستم هجومی به تیم ما هدیه کرد. بارسا تبدیل به تیمی رویایی شد. حتی در آن زمان نوجوانانی نظیر من هم در تیم حضور داشتند که در سیستمی که او ایجاد کرده بود، بازی می‌کردند. من از مکتب کرایف سر بر آورده‌ام.
وقتی نوجوان بودید، کدام بازیکن مورد علاقه‌تان بود؟
شوستر. آن زمان او برای بارسلونا توپ می‌زد ولی پس از او از بازی گواردیولا لذت می‌بردم.
ترجیح می‌‌دهید در کدام پست بازی کنید؟
جایی که الان بازی می‌کنم، هافبک نفوذی متمایل به راست. در این نقطه هم می‌توانم به نفوذها کمک کنم و هم شوت بزنم.
کدام بخش از بازی‌‌تان را دوست دارید؟
پاس‌کاری! وقتی صاحب توپ می‌شوم بازیکنی که آزاد باشد را پیدا و موقعیتش را درک می‌کنم. من همیشه به حمله فکر می‌کنم و سعی می‌کنم هم‌تیمی‌ام را در بهترین موقعیت هجومی قرار دهم.
اواخر دوره فرانک ریکارد چه اتفاقی افتاد؟
من فکر می‌کنم او به خودکامگی رسیده بود و در این بین مقصر ما بازیکنان بودیم. همه چیز کمی از کنترل خارج شده بود و ما امیدی به قهرمانی نداشتیم. وقتی دو بار قهرمان لالیگا و لیگ قهرمانان شدیم دیگر عطش‌مان را از دست داده بودیم. احتیاج به بازسازی امیدهای‌مان داشتیم. واقعا دو سال آخر حضورش هیچ چیزی سر جای خودش نبود.
آیا روزی خودتان را در انگلیس و یا سری A می‌بینید؟
نه. چون با بارسلونا قراردادم را تا 2014 تمدید کردم. دوست دارم که در این جا فوتبالم را به پایان برسانم. ولی یادتان نرود که من یک حرفه‌ای هستم. نمی‌دانم در آینده چه چیز در انتظارم است.
در دنیای خارج از ورزش هم الگویی دارید؟
نه. ولی همیشه پدرم را بسیار تحسین کرده‌ام.
وقتی به عنوان بازیکن برتر یورو 2008 انتخاب شدید، چه احساسی داشتید؟
بی‌نهایت خوشحال بودم و این را مدیون هم‌تیمی‌هایم هستم.
آیا رفتار مردم با شما متفاوت است؟
من همیشه از مطبوعات و رسانه‌ها فراری هستم ولی تغییر نکرده‌ام.