2. خداوند عزوجل منشأ ولایت است و سایر ولایت ها از او نشأت می گیرد.
3. خداوند به معصومان (علیهم السلام) ولایت داده است (2) و آنها در عصر غیبت به فقیه عادل دارای کفایت ولایت داده اند. (3)
4. «ولایت فقیه» در طول ولایت معصومان (ع) است. همان گونه که ولایت معصومان (ع) در طول ولایت خداوند متعال است. (4)
5. «ولایت» به معنای ریاست و زعامت است و «ولیّ» حق تصرف در امور کسانی که بر آن ها ولایت دارد، را داراست. (5)
6. اگر به نام «ولایت معصومان»، «ولایت فقیه» تضعیف شود و جایگاه زعامت او به حد نظارت و نظارتش در حد نظاره تنزل یابد، این خلاف «ولایت معصومان» است که به فقیه عادل با کفایت جایگاه زعامت بخشیده اند.
7. «ولایت فقیه عادل با کفایت»، ولایت فقاهت، عدالت و کفایت است. از این رو، اگر چنین فقیهی حکمی صادر کند، بر خود او نیز اطاعت از این حکم واجب می شود و در واقع شخصیت وی بر شخص او ولایت دارد. (6)
پی نوشت:
1. «إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّه...» (مائده، 55)؛ اللَّهُ وَلِیُّ الَّذینَ آمَنُوا ... (بقره، 257)؛ ر. ک: مهدی هادوی تهرانی، ولایت و دیانت، ص 59.
2. إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذینَ آمَنُوا الَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلاةَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُون (مائده، 55)؛ ر. ک: مهدی هادوی تهرانی، ولایت و دیانت، ص 62.
3. وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِیهَا إِلَی رُوَاةِ حَدِیثِنَا... (وسائلالشیعة ج : 27 ص : 140)؛ ر. ک: مهدی هادوی تهرانی، ولایت و دیانت، ص 99.
4. وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِیهَا إِلَی رُوَاةِ حَدِیثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِی عَلَیْکُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّه، (وسائلالشیعة ج : 27 ص : 140)؛ ر. ک: مهدی هادوی تهرانی، ولایت و دیانت، صص:102 - 99.
5. النَّبِیُّ أَوْلی بِالْمُؤْمِنینَ مِنْ أَنْفُسِهِم (احزاب، 6)؛ ر. ک: مهدی هادوی تهرانی، ولایت و دیانت، صص: 122- 121.
6. نک: مهدی هادوی تهرانی، ولایت و دیانت، فصل دوم: ولایت فقیه، مؤسسه فرهنگی خانه خرد، قم، چاپ دوم، 1380.
منبع: http://dr-hadavi.ir/SokhanRoz.ASPX?more=127