«زمان به عقب برگردد دایی را انتخاب نمی کنم». این جمله ای است که دیروز از قول رئیس همیشه خندان فدراسیون فوتبال روی خروجی خبرگزاری ها آمد. بله جناب رئیس که این روزها شاید کمتر از گذشته خنده بر لب داشته باشد با دمیدن اولین طلیعه های خداحافظی اش از فدراسیون حالا سعی در جبران مافات دارد، البته کمی زیاده روی کرده. می پرسید چرا؟
به نوشته جوان؛ مدت زمان زیادی نگذشته، به خوبی یاد داریم روزی را که نام دایی ناگهان از قوطی بیرون آمد و جناب کفاشیان با خنده او را شایسته ترین فرد در بین کاندیداها برای به دست گرفتن سکان هدایت تیم ملی خواند، در حالی که اصلاً نامی از او در میان نبود.
اینکه حالا چه اتفاقی افتاده که رئیس آرزوی بازگشت زمان به عقب را دارد خب طبیعی است، حتماً خبرهایی شنیده، هر چند که این قصه را به کل منکر می شود. کفاشیان صحبت برکناری اش را یک توهم توخالی از سوی رسانه ها عنوان می کند و معتقد است از زمان ریاستش بر فدراسیون فوتبال یک جریان ناسالم به وجود آمده که همیشه درصدد به زیر کشیدن او بوده است.
جناب رئیس حتما درست می گوید. این جریان ناسالم بوده که هزینه های میلیاردی را روانه فدراسیون کرد تا دست آخر از رقابت های انتخابی جام جهانی دست از پا درازتر برگردند.
کفاشیان درست می گوید، چقدر ناسپاسند این رسانه ها که نمی گویند در دوران ریاست رئیس خندان، فوتبال باشگاهی ایران چگونه در آسیا تحقیر شد.
رئیس حق دارد، جریان ناسالمی به راه افتاده که البته تمام فوتبال را می رود تا در برگیرد، روزه خواری، جادوگری، دلال بازی و ... حتماً همین طور است که رئیس می گوید یک جریان ناسالم می خواهد نگذارد کفاشیان باشد ولی او می خواهد با قدرت به کارش ادامه دهد چرا که معتقد است همین ها شش ماه دیگر علیه مدیریت جدید چنین حرف هایی خواهند زد.
خدمت جناب رئیس عارضم که بهتر است فعلاً کلاه خود را سفت بچسبید و به فکر برگشت زمان به عقب باشید تا شاید دری به تخته خورد و مثلاً به جام جهانی صعود کردیم. بهتر است صحبت درخصوص کادر جدید مدیریتی فوتبال را به همان شش ماه بعد موکول کنید و بیشتر به کارنامه خود فکر کنید، کارنامه ای که قطعا درخشان نیست. کارنامه ای که جایی برای تقلای امروز شما جهت ماندن نمی گذارد.
به نوشته جوان؛ مدت زمان زیادی نگذشته، به خوبی یاد داریم روزی را که نام دایی ناگهان از قوطی بیرون آمد و جناب کفاشیان با خنده او را شایسته ترین فرد در بین کاندیداها برای به دست گرفتن سکان هدایت تیم ملی خواند، در حالی که اصلاً نامی از او در میان نبود.
اینکه حالا چه اتفاقی افتاده که رئیس آرزوی بازگشت زمان به عقب را دارد خب طبیعی است، حتماً خبرهایی شنیده، هر چند که این قصه را به کل منکر می شود. کفاشیان صحبت برکناری اش را یک توهم توخالی از سوی رسانه ها عنوان می کند و معتقد است از زمان ریاستش بر فدراسیون فوتبال یک جریان ناسالم به وجود آمده که همیشه درصدد به زیر کشیدن او بوده است.
جناب رئیس حتما درست می گوید. این جریان ناسالم بوده که هزینه های میلیاردی را روانه فدراسیون کرد تا دست آخر از رقابت های انتخابی جام جهانی دست از پا درازتر برگردند.
کفاشیان درست می گوید، چقدر ناسپاسند این رسانه ها که نمی گویند در دوران ریاست رئیس خندان، فوتبال باشگاهی ایران چگونه در آسیا تحقیر شد.
رئیس حق دارد، جریان ناسالمی به راه افتاده که البته تمام فوتبال را می رود تا در برگیرد، روزه خواری، جادوگری، دلال بازی و ... حتماً همین طور است که رئیس می گوید یک جریان ناسالم می خواهد نگذارد کفاشیان باشد ولی او می خواهد با قدرت به کارش ادامه دهد چرا که معتقد است همین ها شش ماه دیگر علیه مدیریت جدید چنین حرف هایی خواهند زد.
خدمت جناب رئیس عارضم که بهتر است فعلاً کلاه خود را سفت بچسبید و به فکر برگشت زمان به عقب باشید تا شاید دری به تخته خورد و مثلاً به جام جهانی صعود کردیم. بهتر است صحبت درخصوص کادر جدید مدیریتی فوتبال را به همان شش ماه بعد موکول کنید و بیشتر به کارنامه خود فکر کنید، کارنامه ای که قطعا درخشان نیست. کارنامه ای که جایی برای تقلای امروز شما جهت ماندن نمی گذارد.