خیلی بده. اما انگار خودمان هم عادت کردیم به اینکه هر چی کاسه و کوزه است سر ما بشکند! آقا قبل از هر چیز بذار بگم به ما چه که پرسپولیس بدهی داره. به ما چه که استیل آذین هفته قبل باخت این هفته برد. به ما چه که صمد زود بزرگ شد، به ما چه که جباری مصدوم شد. به ما چه که چرا تصویر بردار نگون بخت به جرم تصویربرداری باید از منصوریان کف گرگی بخوره، اصلا به ما چه که خبرنگار شدیم که حالا از این همه برخوردهای بد ناراحت بشیم!
به نوشته جوان؛ قبلش گفتم به ما چه که اگه سؤال هامون بی جواب موند کسی یقه ما را نگیره! چون ظاهراً قراره از این پس در جواب هر سؤالی که می پرسیم یا یکی بهمون بگه «به تو چه» یا اگر خواستیم از صحنه ای فیلمبرداری کنیم که آقایون دوست ندارن، یه پرس کتک مشت، نوش جون کنیم!
سر حرف و صحبت و سؤال و مصاحبه بالاخره باید از یک جایی باز شود، اما اگر می خواهید کمتر بهتون توهین بشه، یا بهتر بگم اگر می خواهیم کمتر بهمون توهین بشه بهتره این جوری شروع کنیم که «آقا چه خوب بودید. چه حیف نبردین. عجب ناداوری شد در حقتون، حقتونو خوردن» یا از این قبیل سؤال ها، چرا که اگر با سؤال های دیگر شروع کنید یا شبه فحش می خورید یا کتک!
در ظلمات انزلی که هیچ ربطی هم به قشر خبرنگار نداشت، یکی از همکارانمان محض باز کردن سر بحث یا مصاحبه از مرفاوی پرسید«آقا کجا» همین. فقط «آقا کجا» اما سرمربی استقلال که حالا از دو برد و دو مساوی خیلی به خودش غره شده، (البته اون شب هنوز از انزلی امتیازی نگرفته بود!) در جواب ترجیح می ده به جای اینکه بگه می رم رخکتن یا هر چیز دیگه، بگه «به تو چه» یا جناب علیرضا خان منصوریان که از باخت با مس حسابی شاکی بود، بی توجه به اینکه آخه به تصویربردار نگون بخت چه، ترجیح می ده تلافی گل نزدن بازیکنانش درون زمین رو با ضربه ای زیبا!
روی سر تصویربردار کنار زمین در بیاره. آخه یکی نیست واقعاً بگه آقا به ما چه که برق ورزشگاه وسط بازی قطع می شه که شما مجبور می شید برید رختکن. یا آخه به ما چه شما تو زمین بازنده بودید که حالا ما باید تاوان ناکامی شما رو کنار زمین در حین انجام وظیفه بدیم!
اما نه انگار به آقایان چه که این اتفاق ها می افته. اصلا به ما چه که ناراحت بشیم، آقایان ناراحتی هاشونو سر ما در میارن؟! اصلا به شما چه که از ما جواب می خواهید و این نوشته هارو می خونید؟ اصلا به ما چه که می نویسیم؟
به نوشته جوان؛ قبلش گفتم به ما چه که اگه سؤال هامون بی جواب موند کسی یقه ما را نگیره! چون ظاهراً قراره از این پس در جواب هر سؤالی که می پرسیم یا یکی بهمون بگه «به تو چه» یا اگر خواستیم از صحنه ای فیلمبرداری کنیم که آقایون دوست ندارن، یه پرس کتک مشت، نوش جون کنیم!
سر حرف و صحبت و سؤال و مصاحبه بالاخره باید از یک جایی باز شود، اما اگر می خواهید کمتر بهتون توهین بشه، یا بهتر بگم اگر می خواهیم کمتر بهمون توهین بشه بهتره این جوری شروع کنیم که «آقا چه خوب بودید. چه حیف نبردین. عجب ناداوری شد در حقتون، حقتونو خوردن» یا از این قبیل سؤال ها، چرا که اگر با سؤال های دیگر شروع کنید یا شبه فحش می خورید یا کتک!
در ظلمات انزلی که هیچ ربطی هم به قشر خبرنگار نداشت، یکی از همکارانمان محض باز کردن سر بحث یا مصاحبه از مرفاوی پرسید«آقا کجا» همین. فقط «آقا کجا» اما سرمربی استقلال که حالا از دو برد و دو مساوی خیلی به خودش غره شده، (البته اون شب هنوز از انزلی امتیازی نگرفته بود!) در جواب ترجیح می ده به جای اینکه بگه می رم رخکتن یا هر چیز دیگه، بگه «به تو چه» یا جناب علیرضا خان منصوریان که از باخت با مس حسابی شاکی بود، بی توجه به اینکه آخه به تصویربردار نگون بخت چه، ترجیح می ده تلافی گل نزدن بازیکنانش درون زمین رو با ضربه ای زیبا!
روی سر تصویربردار کنار زمین در بیاره. آخه یکی نیست واقعاً بگه آقا به ما چه که برق ورزشگاه وسط بازی قطع می شه که شما مجبور می شید برید رختکن. یا آخه به ما چه شما تو زمین بازنده بودید که حالا ما باید تاوان ناکامی شما رو کنار زمین در حین انجام وظیفه بدیم!
اما نه انگار به آقایان چه که این اتفاق ها می افته. اصلا به ما چه که ناراحت بشیم، آقایان ناراحتی هاشونو سر ما در میارن؟! اصلا به شما چه که از ما جواب می خواهید و این نوشته هارو می خونید؟ اصلا به ما چه که می نویسیم؟