همه ورزش ایران در فوتبال خلاصه می‌شود. چون عکس در کنار فوتبالیست‌ها ارزش و اعتباری بیشتر برای مقامات مسئول دارد تا کنار والیبالیست‌های گمنام و بسکتبالیست‌هایی که مشهور نیستند. با همه این مرثیه‌ها دیروز والیبال ایران جهانی شد
به نوشته تهران امورز؛ فوتبالی‌ها کجا هستند؟ علی کفاشیان چه می‌کند؟ فدراسیون‌های دیگر یکی یکی به مسابقات جهانی راه پیدا می‌کنند و می‌روند و برمی‌گردند اما فوتبال این مملکت همچنان اندرخم یک کوچه است. پس از راهیابی تیم‌ملی بسکتبال به مسابقات جهانی 2010 ترکیه روز گذشته نوبت به یکی دیگر از تیم‌های ملی گروهی‌مان رسید؛ والیبال. دیروز والیبالیست‌های ایران توانستند با سرمربی وطنی خود از کوماکی واقع در شهر ناگویای ژاپن بلیت سفر به سرزمین اسپاگتی در 2010 را در جیب ساک ورزشی‌شان گذاشته و فریادزنان سالن مسابقات را ترک کنند.
ایران حالا برای سال 2010 میلادی در بسکتبال و والیبال تیمی دارد که می‌تواند در مسابقات جهانی شرکت دهد اما فوتبال کجاست؟ جام‌جهانی 2010 آفریقای جنوبی خردادماه 1389 برگزار می‌شود اما نامی از ایران در آن نیست.
با این وجود باز هم همه توجهات به این رشته پرطرفدار است و از آنجا که در ورزش ایران عدالت آنچنان که داعیه‌اش را داریم میان رشته‌های مختلف به مساوات رعایت نمی‌شود، شک نکنید که تا دو، سه هفته دیگر نه نامی از بسکتبال می‌شنوید و نه خبری از والیبال به گوش‌تان می‌خورد. چرا؟ چون استیل‌آذین صعود می‌کند و سایپا سقوط!
استقلال پیروز می‌شود و پرسپولیس مساوی می‌کند! و ...چون همه ورزش ایران در فوتبال خلاصه می‌شود. چون عکس در کنار فوتبالیست‌ها ارزش و اعتباری بیشتر برای مقامات مسئول دارد تا کنار والیبالیست‌های گمنام و بسکتبالیست‌هایی که مشهور نیستند. با همه این مرثیه‌ها دیروز والیبال ایران جواز صعود به مسابقات 2010 ایتالیا را اخذ کرد و سه‌شنبه عصر به تهران باز می‌گردد.
استارت‌مان عالی بود
محمدرضا داورزنی که در سال آخر دوره چهار ساله مدیریتش به سر می‌برد پس از آنکه طی ماه‌های اخیر برای تدارک هر چه بیشتر و بهتر تیم‌ملی والیبال سنگ تمام گذاشته بود روزی از روزهای میانی هفته پیش در مورد این تیم ملی گفت: «دلم روشن است که ایران به مسابقات جهانی صعود خواهد کرد.» ... و آقای رئیس درست پیش‌بینی کرده بود. چون می‌دانست برای حسین معدنی و تیمش چه هزینه‌هایی را پرداخته و به آن ایمان داشت. دیروز ایران در مصاف با قزاقستان با حساب 3 بر یک پیروز شد. نوشته بودیم ایران باید با اقتدار برنده شود و والیبالیست‌های ایران انصافا که مقتدرانه یاران دو متری قزاق را مغلوب سرعت و تکنیک خود کردند (18-25)، (14-25)، (25-23) و (16-25) نتایج ست‌هایی بود که صبح دیروز برگزار شد و شور و شادی را به اردوی ایران آورد. «ما اصلی‌ترین حریف‌مان را در مصاف اول شکست دادیم و این مهم کمک شایانی به ایران کرد تا راه صعودش به جام‌جهانی ایتالیا هموارتر شود.»
ناصر شهنازی که خود را از جامعه والیبال معرفی می‌کند انتظار داشت ایران به ژاپن ببازد. «با آن برد توقعات از تیم ایران بالاتر رفت. با این وجود ما باختیم و 24 ساعت بحرانی برای والیبال‌دوستان سپری شد تا سرانجام توانستیم قزاق‌ها را با شکست پشت سر بگذاریم و راهی جام‌جهانی ایتالیا شویم. اکثر کارشناسان پیش از شروع این مسابقات توقع داشتند ایران با شکست ژاپن و قزاقستان صعود کند ولی با برد ایران برابر کره تمام معادلات به هم ریخت. باید به ژاپنی‌ها هم تبریک گفت که با بازی پایانی‌شان ثابت کردند روح بازی جوانمردانه همچنان در آن منطقه زنده است و این در حالی بود که خیلی‌ها معتقد بودند تبانی ژاپن و کره با زمینه صعود کره را فراهم خواهد کرد.»
با سایر مربیان هم منصف باشید
اینکه کره‌جنوبی تیمی ضعیف را راهی مسابقات ژاپن کرده بود از سوی اکثر کارشناسان رد شد. «کره‌جنوبی اگر همزمان 10 تیم والیبال را راهی یک تورنمنت بکند هر 10 تیمش در آسیا جزو تیم‌های اول تا دهم خواهند بود و این به همه اهالی والیبال در آسیا ثابت شده است.
صرف هزینه‌های آنچنانی و برگزاری اردوها و مسابقات مختلف برای تیم‌ملی سبب شده بود تا توقعات هم از تیم‌ملی والیبال ایران بالا برود اما اینکه ایران با حسین معدنی توانست به چنین افتخاری نائل شود هم اتفاقی مهم بود. اگر به مربی وطنی اعتماد و ابزار لازم در اختیارش گذاشته شود در صورتی که آن مربی درک، سواد و علم والیبال را به خوبی داشته باشد هنوز مربیان ایرانی می‌توانند موفق باشند و این امر مستلزم حمایت مدیران ورزش است.» ناصر شهنازی چنین اعتقادی دارد: «این شرایط برای معدنی مهیا شد و امیدوارم این عدل و انصاف برای سایر مربیان ایرانی هم رعایت شود.»
معدنی از همه بیشتر می‌دانست
خط خوردن فرهاد ظریف، پیمان اکبری و محمد ترکاشوند پیش از اعزام به ژاپن هم از جمله مباحث مطرح شده در مورد احتمال عدم موفقیت حسین معدنی بود. «این اتفاق ثابت کرد که باید دست مربی تیم‌ملی را برای انتخاب نفراتش باز گذاشت. چرا که او در نهایت باید پاسخگوی مخاطبان تیم‌ملی باشد و آنچنان که خیلی‌ها معتقد بودند باید این نفرات هم به ژاپن اعزام می‌شدند اما معدنی ثابت کرد او بهتر از همه شرایط تیمش را درک می‌کرده است.»
به نوشته تهران امورز؛ فوتبالی‌ها کجا هستند؟ علی کفاشیان چه می‌کند؟ فدراسیون‌های دیگر یکی یکی به مسابقات جهانی راه پیدا می‌کنند و می‌روند و برمی‌گردند اما فوتبال این مملکت همچنان اندرخم یک کوچه است. پس از راهیابی تیم‌ملی بسکتبال به مسابقات جهانی 2010 ترکیه روز گذشته نوبت به یکی دیگر از تیم‌های ملی گروهی‌مان رسید؛ والیبال. دیروز والیبالیست‌های ایران توانستند با سرمربی وطنی خود از کوماکی واقع در شهر ناگویای ژاپن بلیت سفر به سرزمین اسپاگتی در 2010 را در جیب ساک ورزشی‌شان گذاشته و فریادزنان سالن مسابقات را ترک کنند.
ایران حالا برای سال 2010 میلادی در بسکتبال و والیبال تیمی دارد که می‌تواند در مسابقات جهانی شرکت دهد اما فوتبال کجاست؟ جام‌جهانی 2010 آفریقای جنوبی خردادماه 1389 برگزار می‌شود اما نامی از ایران در آن نیست.
با این وجود باز هم همه توجهات به این رشته پرطرفدار است و از آنجا که در ورزش ایران عدالت آنچنان که داعیه‌اش را داریم میان رشته‌های مختلف به مساوات رعایت نمی‌شود، شک نکنید که تا دو، سه هفته دیگر نه نامی از بسکتبال می‌شنوید و نه خبری از والیبال به گوش‌تان می‌خورد. چرا؟ چون استیل‌آذین صعود می‌کند و سایپا سقوط!
استقلال پیروز می‌شود و پرسپولیس مساوی می‌کند! و ...چون همه ورزش ایران در فوتبال خلاصه می‌شود. چون عکس در کنار فوتبالیست‌ها ارزش و اعتباری بیشتر برای مقامات مسئول دارد تا کنار والیبالیست‌های گمنام و بسکتبالیست‌هایی که مشهور نیستند. با همه این مرثیه‌ها دیروز والیبال ایران جواز صعود به مسابقات 2010 ایتالیا را اخذ کرد و سه‌شنبه عصر به تهران باز می‌گردد.
استارت‌مان عالی بود
محمدرضا داورزنی که در سال آخر دوره چهار ساله مدیریتش به سر می‌برد پس از آنکه طی ماه‌های اخیر برای تدارک هر چه بیشتر و بهتر تیم‌ملی والیبال سنگ تمام گذاشته بود روزی از روزهای میانی هفته پیش در مورد این تیم ملی گفت: «دلم روشن است که ایران به مسابقات جهانی صعود خواهد کرد.» ... و آقای رئیس درست پیش‌بینی کرده بود. چون می‌دانست برای حسین معدنی و تیمش چه هزینه‌هایی را پرداخته و به آن ایمان داشت. دیروز ایران در مصاف با قزاقستان با حساب 3 بر یک پیروز شد. نوشته بودیم ایران باید با اقتدار برنده شود و والیبالیست‌های ایران انصافا که مقتدرانه یاران دو متری قزاق را مغلوب سرعت و تکنیک خود کردند (18-25)، (14-25)، (25-23) و (16-25) نتایج ست‌هایی بود که صبح دیروز برگزار شد و شور و شادی را به اردوی ایران آورد. «ما اصلی‌ترین حریف‌مان را در مصاف اول شکست دادیم و این مهم کمک شایانی به ایران کرد تا راه صعودش به جام‌جهانی ایتالیا هموارتر شود.»
ناصر شهنازی که خود را از جامعه والیبال معرفی می‌کند انتظار داشت ایران به ژاپن ببازد. «با آن برد توقعات از تیم ایران بالاتر رفت. با این وجود ما باختیم و 24 ساعت بحرانی برای والیبال‌دوستان سپری شد تا سرانجام توانستیم قزاق‌ها را با شکست پشت سر بگذاریم و راهی جام‌جهانی ایتالیا شویم. اکثر کارشناسان پیش از شروع این مسابقات توقع داشتند ایران با شکست ژاپن و قزاقستان صعود کند ولی با برد ایران برابر کره تمام معادلات به هم ریخت. باید به ژاپنی‌ها هم تبریک گفت که با بازی پایانی‌شان ثابت کردند روح بازی جوانمردانه همچنان در آن منطقه زنده است و این در حالی بود که خیلی‌ها معتقد بودند تبانی ژاپن و کره با زمینه صعود کره را فراهم خواهد کرد.»
با سایر مربیان هم منصف باشید
اینکه کره‌جنوبی تیمی ضعیف را راهی مسابقات ژاپن کرده بود از سوی اکثر کارشناسان رد شد. «کره‌جنوبی اگر همزمان 10 تیم والیبال را راهی یک تورنمنت بکند هر 10 تیمش در آسیا جزو تیم‌های اول تا دهم خواهند بود و این به همه اهالی والیبال در آسیا ثابت شده است.
صرف هزینه‌های آنچنانی و برگزاری اردوها و مسابقات مختلف برای تیم‌ملی سبب شده بود تا توقعات هم از تیم‌ملی والیبال ایران بالا برود اما اینکه ایران با حسین معدنی توانست به چنین افتخاری نائل شود هم اتفاقی مهم بود. اگر به مربی وطنی اعتماد و ابزار لازم در اختیارش گذاشته شود در صورتی که آن مربی درک، سواد و علم والیبال را به خوبی داشته باشد هنوز مربیان ایرانی می‌توانند موفق باشند و این امر مستلزم حمایت مدیران ورزش است.» ناصر شهنازی چنین اعتقادی دارد: «این شرایط برای معدنی مهیا شد و امیدوارم این عدل و انصاف برای سایر مربیان ایرانی هم رعایت شود.»
معدنی از همه بیشتر می‌دانست
خط خوردن فرهاد ظریف، پیمان اکبری و محمد ترکاشوند پیش از اعزام به ژاپن هم از جمله مباحث مطرح شده در مورد احتمال عدم موفقیت حسین معدنی بود. «این اتفاق ثابت کرد که باید دست مربی تیم‌ملی را برای انتخاب نفراتش باز گذاشت. چرا که او در نهایت باید پاسخگوی مخاطبان تیم‌ملی باشد و آنچنان که خیلی‌ها معتقد بودند باید این نفرات هم به ژاپن اعزام می‌شدند اما معدنی ثابت کرد او بهتر از همه شرایط تیمش را درک می‌کرده است.»