6 هفته و تنها دو گل خورده! چنین آماری از خط دفاعی و دروازه استقلال، ستایش هر بیننده ای را برمی انگیزد. تیمی که دروازه اش را بسته نگه می دارد و با همین تک ویژگی مثبت خود، یکی از بزرگترین ضعفهایش که همان ناتوانی در باز کردن دروازه حریفان است را زیر چتری قرار می دهد.
به نوشته قدس؛ باید نگاهی به مهره های خط دفاعی و دروازه استقلال انداخت و سپس به نتایجی جدید از شکل و ساختار دفاعی این تیم رسید. درون دروازه تیمی که بهترین عملکرد دفاعی فصل جاری را ارایه کرده است، وحید طالب لویی قرار می گیرد که باید پذیرفت آرام آرام به فرزند باشگاه استقلال تبدیل می شود.
شاید استقلال سالها آرزوی چون اویی را داشت که هم ساخته تیمهای پایه اش باشد و هم به لحاظ فنی، این تیم را از دروازه بانی دیگر بی نیاز کند. اما به یاد داشته باشیم، او با اسطوره ای مانند احمدرضا عابدزاده تفاوتهایی آشکار دارد. عابدزاده نه فقط برای استقلال و بعد سالها درون دروازه پرسپولیس مهره ای قابل اتکا محسوب می شد، که در تیم ملی نیز سنگین ترین وزنه محسوب می شد.
چشمهایتان را بچرخانید و البته با دقت کافی نگاه کنید. چه چیزی می بینید؟! مدافعانی مانند امیر حسین صادقی، پژمان منتظری، هاشم بیک زاده و هادی شکوری. آیا هیچ یک از آنان را نه در یک قاب کلی و کنار هم، که به صورت جداگانه می توانید یک ستاره و چهره نامی بدانید؟! امیر حسین صادقی همان بازیکنی است که پس از یک سال دوری از تیمش دوباره به این تیم بازگشته تا خود را پیدا کند. آیا او همانی نبود که امیر قلعه نویی روی نامش خط قرمز کشید و او را از استقلال راند؟! او امسال هفتمین سال حضورش را در پیراهن آبی تجربه می کند و این یعنی یک کوله بار تجربه.
پژمان منتظری را چگونه می بینید؟! مؤثرترین و البته ناپدیدترین بازیکنی که در ترکیب استقلال قرار می گیرد. او دو سال در ترکیب خط دفاعی استقلال قرار گرفت و بی تردید می توان او را سنگین ترین وزنه خط دفاعی این تیم دانست. او تمامی آزمونهایش را در خط دفاعی تیمی که ناصر حجازی می خواست نو کند، پس داده و حالا زمان بازدهی مثبت او رسیده است. پژمان منتظری را می توان این گونه بررسی کرد... او دیگر در استقلال یک مهره با ثبات شده است و نمی توان از چون اویی انتظار اشتباهی کودکانه را داشت.
جمع وزنه های با تجربه کم نیست. شکوری را می بینیم که او هم سال گذشته آزمون و خطایش را طی کرده و البته یک مدافع تازه مانند هاشم بیک زاده که البته او هم یک تازه وارد نیست.
نامها به ستارگان نمی ماند، اما بی شک جمع این نفرات در نهایت استقلال را به یک نظم و هماهنگی رسانده است. اگر زاویه نگاهمان را تغییر دهیم و به شکلی جدید از عملکرد دفاع استقلال یا همان برنامه و تاکتیک این تیم بنگریم، می توان نشانه های واضحی از حضور یک مربی مانند «مولر» را دید.
استقلال با ویژگی جدیدی بازی می کند. فوتبال آلمانی این تیم کاملاً مشهود است. تیمی که کم گل می زند و البته گل هم نمی خورد. هماهنگی این خط دفاعی را می توان تا حدود زیادی مرتبط با حضور تفکر آلمانی مردی چون مولر دانست.
***
مرفاوی باید هم احساس خوشبختی کند. وقتی تیمی دارد که در زمین تجربه و توان را با هم می بیند و روی نیمکت هم تئوریسینی آلمانی نشسته است.
به نوشته قدس؛ باید نگاهی به مهره های خط دفاعی و دروازه استقلال انداخت و سپس به نتایجی جدید از شکل و ساختار دفاعی این تیم رسید. درون دروازه تیمی که بهترین عملکرد دفاعی فصل جاری را ارایه کرده است، وحید طالب لویی قرار می گیرد که باید پذیرفت آرام آرام به فرزند باشگاه استقلال تبدیل می شود.
شاید استقلال سالها آرزوی چون اویی را داشت که هم ساخته تیمهای پایه اش باشد و هم به لحاظ فنی، این تیم را از دروازه بانی دیگر بی نیاز کند. اما به یاد داشته باشیم، او با اسطوره ای مانند احمدرضا عابدزاده تفاوتهایی آشکار دارد. عابدزاده نه فقط برای استقلال و بعد سالها درون دروازه پرسپولیس مهره ای قابل اتکا محسوب می شد، که در تیم ملی نیز سنگین ترین وزنه محسوب می شد.
چشمهایتان را بچرخانید و البته با دقت کافی نگاه کنید. چه چیزی می بینید؟! مدافعانی مانند امیر حسین صادقی، پژمان منتظری، هاشم بیک زاده و هادی شکوری. آیا هیچ یک از آنان را نه در یک قاب کلی و کنار هم، که به صورت جداگانه می توانید یک ستاره و چهره نامی بدانید؟! امیر حسین صادقی همان بازیکنی است که پس از یک سال دوری از تیمش دوباره به این تیم بازگشته تا خود را پیدا کند. آیا او همانی نبود که امیر قلعه نویی روی نامش خط قرمز کشید و او را از استقلال راند؟! او امسال هفتمین سال حضورش را در پیراهن آبی تجربه می کند و این یعنی یک کوله بار تجربه.
پژمان منتظری را چگونه می بینید؟! مؤثرترین و البته ناپدیدترین بازیکنی که در ترکیب استقلال قرار می گیرد. او دو سال در ترکیب خط دفاعی استقلال قرار گرفت و بی تردید می توان او را سنگین ترین وزنه خط دفاعی این تیم دانست. او تمامی آزمونهایش را در خط دفاعی تیمی که ناصر حجازی می خواست نو کند، پس داده و حالا زمان بازدهی مثبت او رسیده است. پژمان منتظری را می توان این گونه بررسی کرد... او دیگر در استقلال یک مهره با ثبات شده است و نمی توان از چون اویی انتظار اشتباهی کودکانه را داشت.
جمع وزنه های با تجربه کم نیست. شکوری را می بینیم که او هم سال گذشته آزمون و خطایش را طی کرده و البته یک مدافع تازه مانند هاشم بیک زاده که البته او هم یک تازه وارد نیست.
نامها به ستارگان نمی ماند، اما بی شک جمع این نفرات در نهایت استقلال را به یک نظم و هماهنگی رسانده است. اگر زاویه نگاهمان را تغییر دهیم و به شکلی جدید از عملکرد دفاع استقلال یا همان برنامه و تاکتیک این تیم بنگریم، می توان نشانه های واضحی از حضور یک مربی مانند «مولر» را دید.
استقلال با ویژگی جدیدی بازی می کند. فوتبال آلمانی این تیم کاملاً مشهود است. تیمی که کم گل می زند و البته گل هم نمی خورد. هماهنگی این خط دفاعی را می توان تا حدود زیادی مرتبط با حضور تفکر آلمانی مردی چون مولر دانست.
***
مرفاوی باید هم احساس خوشبختی کند. وقتی تیمی دارد که در زمین تجربه و توان را با هم می بیند و روی نیمکت هم تئوریسینی آلمانی نشسته است.