sokhany1383@yahoo.com
داشتم مجموعه‌ای از وصیتنامه‌های شهدای جنگ نابرابر تحمیلی یا همان دفاع مقدس خودمان را مطالعه می‌کردم. دلم عجیب گرفته بود. هر سال حداقل در هفته دفاع مقدس هم این وصیتنامه‌ها را مطالعه میکنم هم آن حال را دارم. وقتی به وصیت‌های آنها و سن و سالشان نگاه می‌کردم، بدجوری از خودم خجالت می‌کشیدم... هفده، هیجده، نوزده، بیست، بیست و یک ... پیرمردهایشان سی ساله بودند! بعد با خود می‌گفتم خدایا این بندگان صالح تو در آن سن و سال به کجا رسیده بودند و ما به کجا؟!
آنها در راه خدا چه کردند و از چه‌ها که نگذشتند و ما در راه خدا کدام قدم را خالصانه برداشته‌ایم؟
آنها برای به جای گذاشتن این میراث فاخر برای ما چه کردند و ما با میراث آنها چه کردیم؟
آنها چشم دلشان به کجا دوخته شده بود و ما چشم دلمان به کجا دوخته شده است؟
باور کنید در این گذر و گذار معنوی ندیدم و نیافتم وصیت نامه ای که در آن یا با همین عبارت و یا با عباراتی دیگر که همین معنا را می‌داد، تمام نشده باشد: « تو را به خدا امام را تنها نگذارید!»
یعنی توصیه به رمز و راز پایداری آنان در برابر هیمنه کفر جهانی در جنگی به شدت نابرابر و ظالمانه.
یعنی توصیه به عامل پیروزی انقلاب اسلامی و شکسته شدن کاخ شیشه‌ای شکوه فرعونی پهلوی.
یعنی توصیه به یاری مردی که یاری او یاری دین خدا بود و باور داشتند که سرپیچی از فرمان او عنان پیچی از راه رستگاری و فلاح این ملت بزرگ و باوفاست.
با چه جملات ساده و زیبا و پر معنایی از ما خواسته بودند که امر امام را اطاعت کنیم،
که نگذاریم حوادث تلخ و دشمنان زیرک او را آزار دهند،
که نگذاریم دل او را خون کنند،
که نگذاریم او در راه نورانی که در پیش گرفته و پیش روی ما گشوده تنها بماند.....
کاشکی کاری کنیم که فردا که اصلا دیر نیست شرمنده آنها نشویم.
کاشکی کاری کنیم که اگر از ما پرسیدند ما برای رضای خدا جانمان را دادیم و شما چه کردید ؟ پاسخی در خور داشته باشیم.
کاشکی طوری بنویسیم که اگر از ما سئوال کردند ما با سرانگشت اشاره رهبرمان روی مین رفتیم ،شما به دستورات صریح ولی فقیه زمان خود چقدر عمل کردید سرافکنده نباشیم.
کاشکی طوری حرف بزنیم که اگر از ما بپرسند با حاصل خون ما چه کردید خجل نشویم.
کاشکی به توصیه آن پیر سفرکرده که فرمود: «هفتاد سال عبادت کردید یک روز هم این وصیت نامه های شهدا را بخوانید» همیشه عمل می‌کردیم.
راستی چقدر سراغ این نامه‌های بهشتی را گرفته‌ایم؟
راستی چقدر از این جمله‌های نورانی و آسمانی را خوانده‌ایم؟و کدامیک را در زندگی به کار گرفته‌ایم؟
اگر سراغ این نامه ها رفته بودیم برای حفظ قدرت اینهمه به صورت همدیگر چنگ نمی‌کشیدیم! اگر سراغ این نامه‌ها رفته بودیم، این همه برای خودخواهی‌های خود به آبروی مومنین چوب حراج نمی‌زدیم!
اگر سراغ این نامه‌ها رفته بودیم، دینمان را در بازار سیاست و دغل به ثمن بخس نمی‌فروختیم!
اگر سراغ این نامه‌ها رفته بودیم، سیلی خورده‌های امام و انقلاب فرصت جولان نداشتند!
اگر سراغ این نامه‌ها رفته بودیم، خرقه پوشان مستوجب آتش، روز روشن و هتاکانه بر رهبرمان نمی‌تاختند و ما خاموش نمی‌نشستیم!
اگر سراغ این نامه ها رفته بودیم، فرق «حکم» را با «فتوا» می‌فهمیدیم!
نگذاریم میکرب «ارتجاع» در پیکره تنومند انقلاب آسمانی مان با تزریق دشمن بیدار و دوستان خفته وارد شود که بی‌جنگ و خونریزی، این پیکره را از درون تهی خواهد کرد و ارزش‌هایی که برای به دست آوردنشان خون عزیزترین عزیزانمان بر رمل‌های جنوب و ارتفاعات شمال ریخته شدند، جای خود را به ضدارزش‌هایی خواهند داد که برای براندازی آنها مرارت‌ها کشیده‌ایم و خون دلها خورده‌ایم.
امروز و در فتنه‌ها باید چشم‌ها بازتر، دلها بر باورها محکمتر، قدم‌ها ثابت‌تر و اندیشه‌ها روشن‌تر از دیروز باشد و این همه در راه روشن و خوش‌فرجامی که رهبرمان در آن گام برمی‌دارد، به کار گرفته شود تا دوام انقلابمان تضمین شود.
امروز باید توصیه ماندگار پیر روشن رای اهل خمین، بیش از همیشه نصب العین ما باشد که فرمود: «پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به کشور شما آسیبی نرسد».
امروز باید دست در دست هم، همدل و همنوا برائت عملی خود را از انحراف و ارتجاع و التقاط و نفاق اعلام کنیم و اتحاد این راز و رمز پایداری و ظفر پاس بداریم.
بگذار کوته اندیشان دور از خدا، تقید ما را به تحجر تعبیر کنند!
بگذار بی‌باوران، توسل ما را به تمسخر بگیرند!
بگذار مدعیان روشنفکری، تبعیت ما را از مولای خود به تمسخر بگیرند...
اما نگذاریم انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بیفتد.
نگذاریم رهبرمان تنها بماند.
نگذاریم دشمن هوشمند با فریب خواص ما را به دنبال آنها به راهی جز آنچه خمینی و شهدا می‌خواستند بکشانند.
البته بهوش باشیم که در جنگ سخت دیروز هدف انهدام دشمن و در جنگ نرم امروز هدف جذب حداکثری و دفع حداقلی است و این فرمان رهبر است.
لطفا کسی از رهبری در عمل به اسلام و دلسوزی برای انقلاب جلو نزند!!
دشمن سازی و «چشم بستن و دهان گشودن» و دوستان انقلاب را یک به یک به خیانت متهم کردن و پاشیدن بذر بی‌اعتمادی به همه خدمتگذاران انقلاب و یاران رهبری و منافق خواندن همه منتقدین نظام، بی‌هیچ بروبرگشتی کمکی بی‌نظیر و مددی بی‌بدیل به اردوگاه دشمنان بیدار نظام الهی و خیانتی آشکار به اسلام و نظام و رهبری است
باید گوش به فرمان فقط رهبر بود آنها که از او جامانده‌اند باید همت کنند و خود را به او برسانند و آنها که از او جلو زده‌اند باید تقوی پیشه کنند و برگردند.
درود خدا بر امام بت شکن که راه زمین را به آسمان گشود.
صلوات خدا و ملائکش بر شهدای عزیزمان که این راه نورانی را بی هیچ تردیدی پیمودند.
و درود ملت ایران بر فکرها و دست‌ها و قلم‌ها و قدم‌هایی که برای رضای خدا و شادی دل رهبر و یاری خدمتگزاران مردم و استجکتم بنای شکوهمند نظام اسلامی‌مان به حرکت درآمده‌اند.
هفته دفاع مقدس بر پیشکسوتان شهادت و خون خجسته باد.
داشتم مجموعه‌ای از وصیتنامه‌های شهدای جنگ نابرابر تحمیلی یا همان دفاع مقدس خودمان را مطالعه می‌کردم. دلم عجیب گرفته بود. هر سال حداقل در هفته دفاع مقدس هم این وصیتنامه‌ها را مطالعه میکنم هم آن حال را دارم. وقتی به وصیت‌های آنها و سن و سالشان نگاه می‌کردم، بدجوری از خودم خجالت می‌کشیدم... هفده، هیجده، نوزده، بیست، بیست و یک ... پیرمردهایشان سی ساله بودند! بعد با خود می‌گفتم خدایا این بندگان صالح تو در آن سن و سال به کجا رسیده بودند و ما به کجا؟!
آنها در راه خدا چه کردند و از چه‌ها که نگذشتند و ما در راه خدا کدام قدم را خالصانه برداشته‌ایم؟
آنها برای به جای گذاشتن این میراث فاخر برای ما چه کردند و ما با میراث آنها چه کردیم؟
آنها چشم دلشان به کجا دوخته شده بود و ما چشم دلمان به کجا دوخته شده است؟
باور کنید در این گذر و گذار معنوی ندیدم و نیافتم وصیت نامه ای که در آن یا با همین عبارت و یا با عباراتی دیگر که همین معنا را می‌داد، تمام نشده باشد: « تو را به خدا امام را تنها نگذارید!»
یعنی توصیه به رمز و راز پایداری آنان در برابر هیمنه کفر جهانی در جنگی به شدت نابرابر و ظالمانه.
یعنی توصیه به عامل پیروزی انقلاب اسلامی و شکسته شدن کاخ شیشه‌ای شکوه فرعونی پهلوی.
یعنی توصیه به یاری مردی که یاری او یاری دین خدا بود و باور داشتند که سرپیچی از فرمان او عنان پیچی از راه رستگاری و فلاح این ملت بزرگ و باوفاست.
با چه جملات ساده و زیبا و پر معنایی از ما خواسته بودند که امر امام را اطاعت کنیم،
که نگذاریم حوادث تلخ و دشمنان زیرک او را آزار دهند،
که نگذاریم دل او را خون کنند،
که نگذاریم او در راه نورانی که در پیش گرفته و پیش روی ما گشوده تنها بماند.....
کاشکی کاری کنیم که فردا که اصلا دیر نیست شرمنده آنها نشویم.
کاشکی کاری کنیم که اگر از ما پرسیدند ما برای رضای خدا جانمان را دادیم و شما چه کردید ؟ پاسخی در خور داشته باشیم.
کاشکی طوری بنویسیم که اگر از ما سئوال کردند ما با سرانگشت اشاره رهبرمان روی مین رفتیم ،شما به دستورات صریح ولی فقیه زمان خود چقدر عمل کردید سرافکنده نباشیم.
کاشکی طوری حرف بزنیم که اگر از ما بپرسند با حاصل خون ما چه کردید خجل نشویم.
کاشکی به توصیه آن پیر سفرکرده که فرمود: «هفتاد سال عبادت کردید یک روز هم این وصیت نامه های شهدا را بخوانید» همیشه عمل می‌کردیم.
راستی چقدر سراغ این نامه‌های بهشتی را گرفته‌ایم؟
راستی چقدر از این جمله‌های نورانی و آسمانی را خوانده‌ایم؟و کدامیک را در زندگی به کار گرفته‌ایم؟
اگر سراغ این نامه ها رفته بودیم برای حفظ قدرت اینهمه به صورت همدیگر چنگ نمی‌کشیدیم! اگر سراغ این نامه‌ها رفته بودیم، این همه برای خودخواهی‌های خود به آبروی مومنین چوب حراج نمی‌زدیم!
اگر سراغ این نامه‌ها رفته بودیم، دینمان را در بازار سیاست و دغل به ثمن بخس نمی‌فروختیم!
اگر سراغ این نامه‌ها رفته بودیم، سیلی خورده‌های امام و انقلاب فرصت جولان نداشتند!
اگر سراغ این نامه‌ها رفته بودیم، خرقه پوشان مستوجب آتش، روز روشن و هتاکانه بر رهبرمان نمی‌تاختند و ما خاموش نمی‌نشستیم!
اگر سراغ این نامه ها رفته بودیم، فرق «حکم» را با «فتوا» می‌فهمیدیم!
نگذاریم میکرب «ارتجاع» در پیکره تنومند انقلاب آسمانی مان با تزریق دشمن بیدار و دوستان خفته وارد شود که بی‌جنگ و خونریزی، این پیکره را از درون تهی خواهد کرد و ارزش‌هایی که برای به دست آوردنشان خون عزیزترین عزیزانمان بر رمل‌های جنوب و ارتفاعات شمال ریخته شدند، جای خود را به ضدارزش‌هایی خواهند داد که برای براندازی آنها مرارت‌ها کشیده‌ایم و خون دلها خورده‌ایم.
امروز و در فتنه‌ها باید چشم‌ها بازتر، دلها بر باورها محکمتر، قدم‌ها ثابت‌تر و اندیشه‌ها روشن‌تر از دیروز باشد و این همه در راه روشن و خوش‌فرجامی که رهبرمان در آن گام برمی‌دارد، به کار گرفته شود تا دوام انقلابمان تضمین شود.
امروز باید توصیه ماندگار پیر روشن رای اهل خمین، بیش از همیشه نصب العین ما باشد که فرمود: «پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به کشور شما آسیبی نرسد».
امروز باید دست در دست هم، همدل و همنوا برائت عملی خود را از انحراف و ارتجاع و التقاط و نفاق اعلام کنیم و اتحاد این راز و رمز پایداری و ظفر پاس بداریم.
بگذار کوته اندیشان دور از خدا، تقید ما را به تحجر تعبیر کنند!
بگذار بی‌باوران، توسل ما را به تمسخر بگیرند!
بگذار مدعیان روشنفکری، تبعیت ما را از مولای خود به تمسخر بگیرند...
اما نگذاریم انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بیفتد.
نگذاریم رهبرمان تنها بماند.
نگذاریم دشمن هوشمند با فریب خواص ما را به دنبال آنها به راهی جز آنچه خمینی و شهدا می‌خواستند بکشانند.
البته بهوش باشیم که در جنگ سخت دیروز هدف انهدام دشمن و در جنگ نرم امروز هدف جذب حداکثری و دفع حداقلی است و این فرمان رهبر است.
لطفا کسی از رهبری در عمل به اسلام و دلسوزی برای انقلاب جلو نزند!!
دشمن سازی و «چشم بستن و دهان گشودن» و دوستان انقلاب را یک به یک به خیانت متهم کردن و پاشیدن بذر بی‌اعتمادی به همه خدمتگذاران انقلاب و یاران رهبری و منافق خواندن همه منتقدین نظام، بی‌هیچ بروبرگشتی کمکی بی‌نظیر و مددی بی‌بدیل به اردوگاه دشمنان بیدار نظام الهی و خیانتی آشکار به اسلام و نظام و رهبری است
باید گوش به فرمان فقط رهبر بود آنها که از او جامانده‌اند باید همت کنند و خود را به او برسانند و آنها که از او جلو زده‌اند باید تقوی پیشه کنند و برگردند.
درود خدا بر امام بت شکن که راه زمین را به آسمان گشود.
صلوات خدا و ملائکش بر شهدای عزیزمان که این راه نورانی را بی هیچ تردیدی پیمودند.
و درود ملت ایران بر فکرها و دست‌ها و قلم‌ها و قدم‌هایی که برای رضای خدا و شادی دل رهبر و یاری خدمتگزاران مردم و استجکتم بنای شکوهمند نظام اسلامی‌مان به حرکت درآمده‌اند.
هفته دفاع مقدس بر پیشکسوتان شهادت و خون خجسته باد.