سعید فرخی باز هم نشان داد ارزش تجربه در مسابقات بزرگ چه میزان است و به عنوان کاپیتان تیم ملی توانست در مسابقات قهرمانی آسیا که البته از سطح کمی و کیفی چندان بالایی نیز برخوردار نیست، در یک وزن بالاتر از گذشته قهرمان شود تا امید در کاروان کاراته ایران پس از نایبقهرمانی قابل پیشبینی کاتاروها باقی بماند.
به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ در این ایام اگرچه عدهای تنها به کاتا توجه میکنند و اصرار دارند که باید در این بخش از سد ژاپن گذشت اما در کنار این مسئله آنچه حائز اهمیت است و قهرمانی ایران را در مجموع کاتا و کومیته مردان تضمین میکند، کومیته تیمی و انفرادی است.
ملی‌پوش وزن 75- کیلوگرم کاراته ایران نیز در این باره دیروز علیرغم قهرمانی از ضعف داوری سخن به میان آورد که انگار همیشه شامل حال ایران می‌شود(!) و این بار نیز فرخی در مسیری که محتاج قهرمانی کومیته انفرادی و تیم در قاره کهن هسیتم تا کاراته ایران از این اوضاع تا حدودی خارج شود مدعی شد: سطح داوری‌های آسیا نسبت به جهانی تفاوت دارد، ضمن اینکه با توجه به تغییر قوانین داوری، تایم مسابقات و نحوه امتیازدهی، برای ما تازگی داشت. در مجموع سطح داوری‌ها را ضعیف می‌دانم و در فینال هم این موضوع به عینه مشخص شد.
امروز اما حسن غفاری نیز پس از غلبه بر کاراته‌کای ازبک در دور نخست، مقابل ناکاهارای ژاپنی، قهرمان دو دوره مسابقات جهانی قرار گرفت و با یک لحظه غفلت در برابر وی، نتیجه را واگذار کرد و سپس با توجه به صعود کاراته‌کای ژاپنی به فینال، کاراته‌کاهای تایوان و ماکائو را شکست داد و به همین سادگی به مدال برنز آسیا رسید تا مشخص شود در برخی اوضاع زنگ تفریح تا دلتان بخواهد وجود دارد و نباید به این نتایج دلخوش کرد و بر اساس این عملکرد، دلخوش به نتایج درخشان کاراته در بازیهای آسیایی گوانگجو 2010 بود.
غفاری با وجود این قرعه باز هم از بدشانسی سخن به میان آورد و گفت: شاید اگر با فکر مقابل ناکاهارا قرار می‌گرفتم، می‌توانستم او را شکست دهم. من تمامی کاراته‌کاهایی که مقابل وی با حداقل امتیاز باخته بودند را در رپه شارژ با امتیاز بالا شکست دادم و می‌توانستم به مدال طلا برسم. بیشتر تمرینات برمبنای شگرد زنی و استراتژی مسابقه انجام شد و از نظر بدنی نیز ملی‌پوشان کاملا آماده هستند. به شخصه از مدالم راضی نیستم و امیدوارم در مسابقات جهانی جبران کنم اگرچه مدال برنز آسیا در نخستین حضورم در رده بزرگسالان بد نبود.
اینکه غفاری چگونه حریفی که در دور اول با آمادگی کامل و به دور از خستگی مقابلش شکست خورده، در فینال که سرشار از فشار مبارزههای پیشین است، میتوانسته شکست دهد، یکی از پرسشهایی است که با گفتههای نفر سوم مسابقات ژاپن طرح شود اما مهمتر از آن، چنین پرسشی مطرح است که آیا در صورت اعزام یک چهره پرتجربه به مسابقات آسیایی نمیتوانست از پس این ژاپنی کارکشته برآید و امروز یک مدال دیگر توسط کاراته‌کاهای باتجربه ایران در مسابقات آسیایی به دست آمده باشد؟
به هر حال هرچه از این رویداد میگذرد، بر استرس مربیان و مسئولان ایران کنار تاتامی این مسابقات و کنار دیوار چین برگزار می‌شود، افزوده گشته و این پرسش نزد کارشناسان جدیتر شکل میگیرد که وعده قهرمانی در کومیته انفرادی و تیمی آسیا به کجا ختم می‌شود؟
به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ در این ایام اگرچه عدهای تنها به کاتا توجه میکنند و اصرار دارند که باید در این بخش از سد ژاپن گذشت اما در کنار این مسئله آنچه حائز اهمیت است و قهرمانی ایران را در مجموع کاتا و کومیته مردان تضمین میکند، کومیته تیمی و انفرادی است.
ملی‌پوش وزن 75- کیلوگرم کاراته ایران نیز در این باره دیروز علیرغم قهرمانی از ضعف داوری سخن به میان آورد که انگار همیشه شامل حال ایران می‌شود(!) و این بار نیز فرخی در مسیری که محتاج قهرمانی کومیته انفرادی و تیم در قاره کهن هسیتم تا کاراته ایران از این اوضاع تا حدودی خارج شود مدعی شد: سطح داوری‌های آسیا نسبت به جهانی تفاوت دارد، ضمن اینکه با توجه به تغییر قوانین داوری، تایم مسابقات و نحوه امتیازدهی، برای ما تازگی داشت. در مجموع سطح داوری‌ها را ضعیف می‌دانم و در فینال هم این موضوع به عینه مشخص شد.
امروز اما حسن غفاری نیز پس از غلبه بر کاراته‌کای ازبک در دور نخست، مقابل ناکاهارای ژاپنی، قهرمان دو دوره مسابقات جهانی قرار گرفت و با یک لحظه غفلت در برابر وی، نتیجه را واگذار کرد و سپس با توجه به صعود کاراته‌کای ژاپنی به فینال، کاراته‌کاهای تایوان و ماکائو را شکست داد و به همین سادگی به مدال برنز آسیا رسید تا مشخص شود در برخی اوضاع زنگ تفریح تا دلتان بخواهد وجود دارد و نباید به این نتایج دلخوش کرد و بر اساس این عملکرد، دلخوش به نتایج درخشان کاراته در بازیهای آسیایی گوانگجو 2010 بود.
غفاری با وجود این قرعه باز هم از بدشانسی سخن به میان آورد و گفت: شاید اگر با فکر مقابل ناکاهارا قرار می‌گرفتم، می‌توانستم او را شکست دهم. من تمامی کاراته‌کاهایی که مقابل وی با حداقل امتیاز باخته بودند را در رپه شارژ با امتیاز بالا شکست دادم و می‌توانستم به مدال طلا برسم. بیشتر تمرینات برمبنای شگرد زنی و استراتژی مسابقه انجام شد و از نظر بدنی نیز ملی‌پوشان کاملا آماده هستند. به شخصه از مدالم راضی نیستم و امیدوارم در مسابقات جهانی جبران کنم اگرچه مدال برنز آسیا در نخستین حضورم در رده بزرگسالان بد نبود.
اینکه غفاری چگونه حریفی که در دور اول با آمادگی کامل و به دور از خستگی مقابلش شکست خورده، در فینال که سرشار از فشار مبارزههای پیشین است، میتوانسته شکست دهد، یکی از پرسشهایی است که با گفتههای نفر سوم مسابقات ژاپن طرح شود اما مهمتر از آن، چنین پرسشی مطرح است که آیا در صورت اعزام یک چهره پرتجربه به مسابقات آسیایی نمیتوانست از پس این ژاپنی کارکشته برآید و امروز یک مدال دیگر توسط کاراته‌کاهای باتجربه ایران در مسابقات آسیایی به دست آمده باشد؟
به هر حال هرچه از این رویداد میگذرد، بر استرس مربیان و مسئولان ایران کنار تاتامی این مسابقات و کنار دیوار چین برگزار می‌شود، افزوده گشته و این پرسش نزد کارشناسان جدیتر شکل میگیرد که وعده قهرمانی در کومیته انفرادی و تیمی آسیا به کجا ختم می‌شود؟