کارلو آنچلوتی مربی این فصل چلسی، کیفیات متعددی را به این تیم لندنی افزوده اما شاید بارزترین آنها حس آرامشی باشد که اینک در جمع آبی‌های این شهر رؤیت می‌شود و در سال‌های اخیر در این باشگاه متمول پایتخت انگلیسی نادر بوده است.
به نوشته ایران؛ سرمربی نامدار و 50 ساله ایتالیایی در مصاحبه‌هایش آرام و شمرده حرف زده و به کسی توهین نکرده، گزینش‌ها و ارنج‌هایش طوری بوده که مسئله‌ای را ایجاد نکرده و در برخورد با بازیکنانش نیز از سلاح آرامش سود جسته و به جای پرخاشگری به کسانی که شاید از بازی‌شان ناراضی بوده، دست دور گردن‌شان انداخته و با آنها خوش و بش کرده است.
در دوره مربیگری خوزه مورینیو، هرچند او بسیار موفق و محبوب بود اما سلاح ایجاد تنش سلاح اول در استمفوردبریج به حساب می‌آمد، در دوران کار لوییس فیلیپه اسکولاری سرگشتگی و حرف‌های فراوان او که بوی نارضایتی می‌داد، در این ورزشگاه رساتر از هر حرف دیگری بود و هرچند گاس هیدینک هلندی سرمربی 5/4 ماه آخر فصل گذشته چلسی آدمی بسیار سیاستمدار بوده و هست و سعی در حفظ آرامش داشت اما دوران او نیز به سبب تشنج‌های پایان فصل فاقد آرامشی بود که اینک در چلسی احساس می‌شود.
چلسی از این آرامش ویژه، بهره‌ها برده است. پیروزی 0-1 چهارشنبه شب گذشته در برابر کویینزپارک رنجرز در دور سوم جام اتحادیه انگلیس با این که بردی خفیف بود و در غیاب شماری از نفرات اصلی تیم به دست آمد، هشتمین برد چلسی در 8 بازی برگزار شده این تیم در جام‌های مختلف در این فصل بود.
این پیروزی که در پی 6 برد متوالی چلسی در لیگ برتر انگلیس و برد 0-1 در مقابل پورتو پرتغال در جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا به دست آمد.
کارنامه‌ای را در اوایل فصل برای آبی‌ها رقم زد که مشابه آن فقط در دوران طلایی مورینیو در جمع آنان رؤیت شده بود. شاید استخدام‌کنندگان کارلتو نیز انتظار نداشتند وی در همان بدو کارش در لندن این‌قدر موفق باشد. او البته با میلان دو بار جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا را برده و یک مرتبه نیز نایب قهرمان آن شده بود و سبب رویکرد رومن آبراموویچ مالک میلیاردر و روسی چلسی به وی نیز همین مسئله بود زیرا وی بیش از هر چیزی فتح مهمترین جام باشگاهی جهان را بعد از 5 بار رسیدن به مرحله نیمه نهایی آن ظرف 6 سال گذشته می‌طلبد.
اما رکورد کارلتو در لیگ ایتالیا ضعیف و مبتنی بر فقط یک بار فتح اسکودتو طی 8 سال کار در روسونری بود. مورینیو، فصل 2006-2005 لیگ برتر انگلیس و به واقع دومین فصل کارش در چلسی را با فتح تمامی 9 بازی نخست خود در این لیگ آغاز کرد و «چلسی آنچلوتی» سعی داشته است با آن برابری یابد اما اگر هم چنین نشود می‌توان مربی سابق پارما و یوونتوس را به خاطر در پیش گرفتن سیاستی عقلایی در لندن مورد ستایش قرار داد. او اصولاً کسی نیست که روش‌های بسیار نو و انقلابی را به کار گیرد و یا تغییری بنیادین و بدون مطالعه کافی را در اوایل کارش در جایی پیاده کند.
وی برعکس از روش‌های ساده و قابل فهم برای اداره چلسی سود برده و همه را براساس همان سیستم کلی طبقه‌بندی کرده و به حرکت واداشته است. او در اکثر قریب به اتفاق مسابقات امسال چلسی چه آنها که خانگی بوده‌اند و چه دیدارهای خارج از خانه از روش 2-3-1-4 بهره گرفته و نفراتش را درون چنین قالبی ریخته و آرایش داده است.
او به لحاظ فردی و در برخورد با شاگردان مشهور و میلیونر خود نیز عاقلانه عمل کرده و سعی داشته با آنها ابتدا دوست شود و سپس در جلد یک مربی فرو رود.
یک کار بسیار مهم او دوست شدن با دیدیه دروگبا بوده است. این مهاجم نامدار ساحل عاجی اوایل فصل پیش بنای ناسازگاری را گذاشته بود و با جان و دل بازی نمی‌کرد و فقط در ماه‌های پایانی فصل که گاس هیدینک آمد، حاضر به همکاری مجدد با کادر فنی چلسی و بازی کردن با تمامی جان و دلش شد و از همان موقع نیز نتایج چلسی دوباره رو به خوب و مثبت شدن رفت و کارلتو آن‌قدر زرنگ بوده است که بداند بدون ادامه دادن به آن روند قادر به کسب موفقیت در استمفوردبریج نخواهد بود و دروگبا را به خود معتقد و علاقه‌مند ساخته است.
شانس مساعد نیز امسال با چلسی یار بوده و گل واپسین لحظات در برابر هال‌سیتی و برد دیرهنگام‌تر در مقابل استوک نیز محصول همین اقبال خوش بوده است. با این اوصاف بدیهی است که چلسی به بهترین شرایط روحی خود رسیده باشد و به همین سبب است که اشلی کول مدافع چپ ملی‌پوش چلسی ترکیب فعلی این تیم را بهترین آرایش این باشگاه در سال‌های اخیر توصیف می‌کند.
به نوشته ایران؛ سرمربی نامدار و 50 ساله ایتالیایی در مصاحبه‌هایش آرام و شمرده حرف زده و به کسی توهین نکرده، گزینش‌ها و ارنج‌هایش طوری بوده که مسئله‌ای را ایجاد نکرده و در برخورد با بازیکنانش نیز از سلاح آرامش سود جسته و به جای پرخاشگری به کسانی که شاید از بازی‌شان ناراضی بوده، دست دور گردن‌شان انداخته و با آنها خوش و بش کرده است.
در دوره مربیگری خوزه مورینیو، هرچند او بسیار موفق و محبوب بود اما سلاح ایجاد تنش سلاح اول در استمفوردبریج به حساب می‌آمد، در دوران کار لوییس فیلیپه اسکولاری سرگشتگی و حرف‌های فراوان او که بوی نارضایتی می‌داد، در این ورزشگاه رساتر از هر حرف دیگری بود و هرچند گاس هیدینک هلندی سرمربی 5/4 ماه آخر فصل گذشته چلسی آدمی بسیار سیاستمدار بوده و هست و سعی در حفظ آرامش داشت اما دوران او نیز به سبب تشنج‌های پایان فصل فاقد آرامشی بود که اینک در چلسی احساس می‌شود.
چلسی از این آرامش ویژه، بهره‌ها برده است. پیروزی 0-1 چهارشنبه شب گذشته در برابر کویینزپارک رنجرز در دور سوم جام اتحادیه انگلیس با این که بردی خفیف بود و در غیاب شماری از نفرات اصلی تیم به دست آمد، هشتمین برد چلسی در 8 بازی برگزار شده این تیم در جام‌های مختلف در این فصل بود.
این پیروزی که در پی 6 برد متوالی چلسی در لیگ برتر انگلیس و برد 0-1 در مقابل پورتو پرتغال در جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا به دست آمد.
کارنامه‌ای را در اوایل فصل برای آبی‌ها رقم زد که مشابه آن فقط در دوران طلایی مورینیو در جمع آنان رؤیت شده بود. شاید استخدام‌کنندگان کارلتو نیز انتظار نداشتند وی در همان بدو کارش در لندن این‌قدر موفق باشد. او البته با میلان دو بار جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا را برده و یک مرتبه نیز نایب قهرمان آن شده بود و سبب رویکرد رومن آبراموویچ مالک میلیاردر و روسی چلسی به وی نیز همین مسئله بود زیرا وی بیش از هر چیزی فتح مهمترین جام باشگاهی جهان را بعد از 5 بار رسیدن به مرحله نیمه نهایی آن ظرف 6 سال گذشته می‌طلبد.
اما رکورد کارلتو در لیگ ایتالیا ضعیف و مبتنی بر فقط یک بار فتح اسکودتو طی 8 سال کار در روسونری بود. مورینیو، فصل 2006-2005 لیگ برتر انگلیس و به واقع دومین فصل کارش در چلسی را با فتح تمامی 9 بازی نخست خود در این لیگ آغاز کرد و «چلسی آنچلوتی» سعی داشته است با آن برابری یابد اما اگر هم چنین نشود می‌توان مربی سابق پارما و یوونتوس را به خاطر در پیش گرفتن سیاستی عقلایی در لندن مورد ستایش قرار داد. او اصولاً کسی نیست که روش‌های بسیار نو و انقلابی را به کار گیرد و یا تغییری بنیادین و بدون مطالعه کافی را در اوایل کارش در جایی پیاده کند.
وی برعکس از روش‌های ساده و قابل فهم برای اداره چلسی سود برده و همه را براساس همان سیستم کلی طبقه‌بندی کرده و به حرکت واداشته است. او در اکثر قریب به اتفاق مسابقات امسال چلسی چه آنها که خانگی بوده‌اند و چه دیدارهای خارج از خانه از روش 2-3-1-4 بهره گرفته و نفراتش را درون چنین قالبی ریخته و آرایش داده است.
او به لحاظ فردی و در برخورد با شاگردان مشهور و میلیونر خود نیز عاقلانه عمل کرده و سعی داشته با آنها ابتدا دوست شود و سپس در جلد یک مربی فرو رود.
یک کار بسیار مهم او دوست شدن با دیدیه دروگبا بوده است. این مهاجم نامدار ساحل عاجی اوایل فصل پیش بنای ناسازگاری را گذاشته بود و با جان و دل بازی نمی‌کرد و فقط در ماه‌های پایانی فصل که گاس هیدینک آمد، حاضر به همکاری مجدد با کادر فنی چلسی و بازی کردن با تمامی جان و دلش شد و از همان موقع نیز نتایج چلسی دوباره رو به خوب و مثبت شدن رفت و کارلتو آن‌قدر زرنگ بوده است که بداند بدون ادامه دادن به آن روند قادر به کسب موفقیت در استمفوردبریج نخواهد بود و دروگبا را به خود معتقد و علاقه‌مند ساخته است.
شانس مساعد نیز امسال با چلسی یار بوده و گل واپسین لحظات در برابر هال‌سیتی و برد دیرهنگام‌تر در مقابل استوک نیز محصول همین اقبال خوش بوده است. با این اوصاف بدیهی است که چلسی به بهترین شرایط روحی خود رسیده باشد و به همین سبب است که اشلی کول مدافع چپ ملی‌پوش چلسی ترکیب فعلی این تیم را بهترین آرایش این باشگاه در سال‌های اخیر توصیف می‌کند.