داسیلوا نبودم اگر به اوباما می‌باختم

ریودوژانیرو میزبان سی و یکمین دوره بازی‌های المپیک در سال 2016 شد. این خبری بود که جمعه شب اشک شوق را در چشمان رییس جمهور برزیل جاری کرد و مردم سه شهر شیکاگو، توکیو و به ویژه مادرید را در غم فرو برد.
به گزارش ایسنا، شب گذشته شهر ریودوژانیرو تا به صبح خواب نداشت. مردم در خیابان‌ها از ساعت‌ها پیش از اعلام نهایی شهر میزبان بازی‌های المپیک جمع شده بودند تا برای نخستین بار میزبان المپیک در کشور خود باشند. البته در شهرهای مادرید و شیکاگو نیز اینچنین بود. اما در نهایت این مردم برزیل بودند که جشن پیروزی را بر پا داشتند.
* اجلاس یکصد و بیست و یکم
یکصدو بیست و یکمین اجلاس کمیته بین‌المللی المپیک روز گذشته (جمعه) در سالن "بلاسنتر" شهر کپنهاگ برگزار شد. دستور مهم نشست نیز انتخاب شهر میزبان بازی‌های 2016 از میان چهار شهر توکیو، شیکاگو، مادرید و ریودوژانیرو بود.
از هر کدام از شهرهای میزبان، یک تیم بسیار قوی به دانمارک رفته بودند. برای حمایت از توکیو نخست وزیر ژاپن در راس هیاتی بلند پایه حضور داشت. "باراک اوباما" به همراه همسرش و یک تیم قوی دیگر از شیکاگو حمایت می‌کردند. از مادرید نیز "خوان کارلوس" پادشاه اسپانیا آمده بود تا با حمایت‌های مردم کشورش میزبان المپیک شوند و از برزیل نیز "داسیلوا"، رییس جمهور این کشور به همراه ستاره بزرگ ورزش دنیا یعنی "پله" در تیم حمایتی ریودوژانیرو حضور داشتند.
نشست روز گذشته در حالی به درازا انجامید که هر کدام از شهرهای درخواست کننده میزبانی، از شهرهای خود به صورت مفصل دفاع کردند. داسیلوا در سخنان هیجان انگیز خود یک بار احساسات حاضرین را برانگیخت و چشمانش تر شد. پس از این ماجرا نوبت به انتخابات رسید.
* ریودوژانیرو 66 – مادرید 32
از پیش اعلام شده بود که از میان 106 عضو کمیته بین‌المللی المپیک (IOC members) هفت نفر به دلیل اینکه اهل چهار کشور پیشنهاد دهنده بودند، به همراه رییس کمیته بین‌المللی حق رای ندارند. بدین ترتیب 98 عضو آرای خود را در سه مرحله به نامزدهای موردنظر ارایه داده‌اند.
مرحله‌ اول رای‌گیری یک حذف شده داشت. شهر شیکاگو که از یک سال پیش با هیاهو و جنجال تبلیغاتی کار خود را به شدت ادامه داده بود و تا آخرین لحظات از شانس‌های اصلی کسب میزبانی بود، با کمترین رای از دور رقابت‌ها کنار کشید. نتایج مرحله نخست رای گیری به شرح زیر بود:
مادرید: 28 رای
ریودوژانیرو: 26 رای
توکیو: 22 رای
شیکاگو: 18 رای
مرحله‌ دوم رای‌گیری نیز بدون حضور شیکاگو ادامه یافت. تا بدین جای کار، مادرید بیشترین شانس را برای میزبانی داشت؛ اما، نتایج مرحله دوم رای‌گیری چیز دیگری می‌گفت. نتایج مرحله دوم رای‌گیری نیز به شرح زیر است:
توکیو: 20 رای
ریودوژانیرو: 46 رای
مادرید: 29 رای
در این مرحله با رایزنی‌های صورت گرفته، بیشتر رای‌های شیکاگوی حذف شده به سوی ریودوژانیرو آمد. از طرفی دیگر توکیو نیز از کورس رقابت کنار رفت. بدین ترتیب مادرید و ریو به فینال راه یافتند. نتایج مرحله سوم به شرح زیر اعلام شد:
ریودوژانیرو: 66 رای
مادرید: 32 رای
اعلام این خبر از سوی دکتر ژاگ روگ، فریاد شوق میلیون‌ها برزیلی را به آسمان‌ها برد. بدین ترتیب کارناوال‌های شادی در برزیل برپا شد و مردم مادرید و شیکاگو که در خیابان‌ها در انتظار برپایی جشن بودند، مغموم به خانه‌ها بازگشتند.
* ژاگ روگ: آفرین ریو
رییس سوئیسی کمیته بین‌المللی المپیک که پس از انتخاب شهر میزبان، در حالی که "لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا"، او را در آغوش کشیده بود، در سخنانی گفت: من به ریودوژانیرو برای این انتخاب تبریک می‌گویم. ریو یک پیشنهاد فنی قوی به کمیته بین المللی ارایه داد. تصویری از بازی‌ها که شامل جشنی از ورزشکاران و ورزش بود، به همراه فرصتی برای این شهر، ناحیه و کشور در جهت آرزوهای بزرگشان در آینده ارایه کرد. ما این مسئله را به عنوان "زنده نگاه داشتن عشق" می‌نامیم که به روشنی ناشی از نوعی هماهنگی با سایر اعضا است و اینکه ما با نگاه به آینده در انتظار این هستیم که ریو میزبان نخستین دوره بازی‌های المپیک آمریکای جنوبی باشد.
او ادامه داد: آفرین ریو.
دکتر روگ افزود: از "نوال المتوکل" و تیم عالی او برای ارزیابی این چهار شهر تشکر می‌کنم. آنها از مسوولیتی که داشتند خوب برآمدند و به ما اجازه دادند امروز به بهترین گزینه برسیم.
* جنبش از المپیا به کنار‌ه‌ی آمازون رسید
در طول یک قرن تاریخ جنبش المپیک، تاکنون هیچ کدام از شهرهای آمریکای جنوبی نتوانسته بودند میزبانی بازی‌های المپیک را کسب کنند. تاکنون بارها و بارها شهرهای بزرگ این منطقه از جمله بوینس آیرس و ریودوژانیرو برای میزبانی بازی‌ها اعلام آمادگی کرده بودند که هیچ کدام در این راه موفق نبودند. اما، این بار بازی‌های المپیک به کنار رود و جنگل آمازون رسید.
* رییس جمهور برزیل: اگر به اوباما می‌باختم، داسیلوا نبودم!
به محض اعلام خبر میزبانی ریودوژانیرو، هیچ کس در سالن بلاسنتر نمی‌توانست جلوی اشک‌های "لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا" رییس جمهور محبوب برزیل را بگیرد. او که به شدت به ورزش علاقه‌ داشته و بارها در یک سال اخیر با قدرت اعلام کرده بود که پس از کسب میزبانی جام جهانی، هم اکنون میزبانی المپیک را می‌خواهد، اکنون یک قهرمان ملی است. قهرمانی که توانسته در عین شرایط نه چندان اقتصادی خوب برزیل، مردم این کشور را خوشبخت‌ترین مردم روی کره زمین کند.
وی پس از انتخاب گفت: «از اعماق قلبم می‌گویم که امروز هیجان انگیزترین روز زندگی من است. من در حین سخنرانی گریه کردم. اما، به محض اینکه نام ریو به عنوان میزبان اعلام شد، دوباره نتوانستم خودم را نگاه دارم. من صمیمانه می‌گویم که امروز، روز برزیل است. این زمانی است که چراغ المپیک در سرزمین استوایی روشن شود.»
وی ادامه داد: «این موضوع باعث افزایش منزلت برزیل شده و باعث می‌شود تا تمامی دستاوردهای اخیر با یکدیگر همسو شود. همچنین الهام بخش دستاوردهای جدید نیز خواهد شد.»
رییس جمهور برزیل که در یک سال اخیر به همه دنیا سفر کرده بود تا از میزبانی کشورش حمایت کند، درمورد حضور اوباما و تاثیر او در اجلاس خاطرنشان کرد: «من اوباما را همه جا می‌دیدم. فکر می‌کردم ما با وجود او شکست بخوریم. اما من می‌خواهم بگویم که با ضربه اوباما از میدان خارج نمی‌شوم. من دیگر داسیلوا نبودم اگر به اوباما می‌باختم. ریو باید پیروز می‌شد.»
* وضعیت اقتصادی برزیل
برزیل برای برگزاری بازی‌های المپیک 2016 هفت سال وقت داشته و برای آماده سازی باید 14 میلیارد و 400 میلیون دلار هزینه کند. این در حالی است که اقتصاد برزیل با اقتصاد سایر شهرهای متقاضی این دوره قابل قیاس نیست.
این کشور تا 10 سال پیش زیر بار بدهی خارجی، افزایش بی‌رویه تورم، بیکاری و فساد همه جانبه غرق شده بود. اما، در 10 سال گذشته این کشور رشد چشمگیری در زمینه اقتصادی داشته است. میزان بیکاری و تورم کاهش پیدا کرده و کشور رشد اقتصادی داشته است.
البته در این راه داسیلوا که برای دومین بار رییس جمهور این کشور شده، نقش بسیار اساسی داشته است.
اگر چه هنوز هم برخی منتقدان ریو می‌گویند که آیا برزیل توانایی برگزاری بازی‌ها را دارد یا خیر؟ اما، هم اکنون اعضای کمیته بین‌المللی المپیک به این شهر اعتماد کرده و برای برگزاری بازی‌ها از آن حمایت می‌کنند.
به طور حتم در طول سال‌های آینده،‌ به ویژه پس از بازی‌های لندن، ریودوژانیرو محل تمرکز اسپانسرهای ورزشی دنیا خواهد شد. باتوجه به اینکه این شهر، یکی از شهرهای میزبان جام جهانی 2014 نیز خواهد بود، بخش خصوصی می‌تواند کمک زیادی به توسعه ریودوژانیرو برای برگزاری بازی‌ها کند.
* انتخابات شهر میزبان بازی‌های المپیک از نگاه آمار:
1986؛
درخواست کننده: آتن
میزبان: آتن
1900؛
درخواست کننده: پاریس
میزبان: پاریس
1094؛
درخواست کننده: شیکاگو
میزبان: سنت لوئیز (شیکاگو واگذار کرد)
1098؛
درخواست کنندگان: برلین، میلان، رم، لندن
میزبان: لندن
1912؛
درخواست کننده: استکهلم
میزبان: استکهلم
1916؛
درخواست کنندگان: اکساندریا، آمستردام، بروکسل، بوداپست، کلیولند و برلین
میزبان: برلین
1920؛
درخواست کنندگان: آمستردام، آتلانتا، بوداپست، کلیولند، هاوانا، لیون، فیلادلفیا و آنتورپ
میزبان: آنتورپ
1924؛
درخواست کنندگان: آمستردام، بارسلونا، لس آنجلس، پراگ، رم و پاریس
میزبان: پاریس
1928؛
درخواست کنندگان: لس آنجلس و آمستردام
میزبان: آمستردام
1932؛
درخواست کننده: لس‌آنجلس
میزبان: لس آنجلس
1936؛
درخواست کنندگان: الکساندریا، بارسلونا، بوداپست، بوینس آیرس، کالون، دوبلین، فرانکفورت، هلسینکی، لوزان، نورنبرگ، ریودوژانیرو، رم و برلین
میزبان: برلین
1940؛
درخواست کنندگان: توکیو، هلسینکی
میزبان: هلسینکی و توکیو مشترک
1944؛
درخواست کنندگان: آتن، بوداپست، دترویت، هلسینکی، لوزان، مونترال، رم و لندن
میزبان: لندن
1948؛
درخواست کنندگان: بالتیمور، لوزان، لس آنجلس، میندآپولیس، فیلادلفیا و لندن
میزبان: لندن
1952؛
درخواست کنندگان: آمستردام، شیکاگو، دترویت، لس آنجلس، میندآپولیس، فیلادلفیا و هلسینکی
میزبان: هلسینکی
1956؛
درخواست کنندگان: بوینس آیرس، شیکاگو، دترویت، لس آنجلس، مکزیکوسیتی، میندآپولیس، فیلادلفیا، سان فرانسیسکو، ملبورن، استکلهم
میزبان: ملبورن و استکهلم مشترک
1960؛
درخواست کنندگان: بروکسل، بوداپست، دترویت، لوزان، مکزیکوسیتی، توکیو و رم
میزبان: رم
1964؛
درخواست کنندگان: بروکسل، دترویت، وین و توکیو
میزبان: توکیو
1968؛
درخواست کنندگان: بوینس آیرس، دترویت، لیون و مکزیکوسیتی
میزبان: مکزیکوسیتی
1972؛
درخواست کنندگان: مادرید، دترویت، مونترال و مونیخ
میزبان: مونیخ
1976؛
درخواست کنندگان: لس آنجلس، مسکو، مونترال
میزبان: مونترال
1980؛
درخواست کنندگان: مسکو، لس آنجلس
میزبان: مسکو
1984؛
درخواست کننده: لس آنجلس
میزبان: لس آنجلس
1988؛
درخواست کنندگان: ناگایو، سئول
میزبان: سئول
1992؛
درخواست کنندگان: آمستردام، بلگراد، بیرمنگام، بریسبان، پاریس و بارسلون
میزبان: بارسلون
1996؛
درخواست کنندگان: آتن، بلگراد، منچستر، ملبورن، تورنتو و آتلانتاژ
میزبان: آتلانتا
2000؛
درخواست کنندگان: پکن، برلین، استانبول، منچستر، سیدنی
میزبان: سیدنی
2004؛
درخواست کنندگان: بوینس آیرس، کیپ تاون، رم، استکهلم، آتن، استانبول، لیل، ریودوژانیرو، سن پترزبورگ، سان خوآن، سویل
میزبان: آتن
2008؛
درخواست کنندگان: استانبول، اوزاکا، پاریس، تورنتو، بانکوک، قاهره، هاوانا، کوالالامپور، سویل
میزبان: پکن
2012؛
درخواست کنندگان: مادرید، مسکو، نیویورک، پاریس، هاوانا، استانبول، لایپزیک، ریودوژانیرو و لندن
میزبان: لندن
2016؛
درخواست کنندگان: باکو، دوحه، پراگ، شیکاگو، مادرید، توکیو، ریودوژانیرو
میزبان: ریودوژانیرو