می‌گوید «سعیدلو توانمند و خوشفکر و برنامه‌محور است.» این گفته‌ها از زبان علی کفاشیان رییس دونده فدراسیون فوتبال ایران است! و در مورد مردی سخن می‌گوید که روزگاری در هیات مدیره باشگاه پرسپولیس حضور داشت و هیچ‌گاه از توانمندی، خوشفکری و برنامه‌محوری او کسی سخن نگفت و هرچه بود گله و حرف از بی‌علاقگی‌اش به حضور در ورزش و نداشتن زمان کافی برای شرکت در جلسات هیات مدیره سخن گفته می‌شد و حالا که به نظر می‌آید علاقه و وقت در سیمای سعیدلو دیده شده که پست ریاست سازمان تربیت‌بدنی را به او واگذار کرده‌اند!
به نوشته گل؛ صحبت‌هایی در مورد خوشفکری و توانمندی او می‌شود! به راستی این گفته‌های کفاشیان همه را به یاد آن جلسه معروف داریوش مصطفوی با علی‌آبادی نمی‌اندازد که پس از جلسه، داریوش‌خان فرمود: «به اندازه 50 سال درس مدیریت گرفته‌ام و ورزش هیچ‌گاه چنین مدیری نداشته است.»
آیا همین اظهار‌نظر نبود که باعث شد داریوش بار دیگر دبیر موقت فوتبال شود و از آنجا نیز قبای مدیر‌عاملی پرسپولیس بر قامت او دوخته شود؟ و همه دیدیدم که آن شیرین‌زبانی جناب مصطفوی چه تلخ‌کامی‌هایی برای فوتبال ملی و باشگاهی ما پدید آورد و حالا نوبت کفاشیان است که همه می‌دانند نه توانمند است نه خوشفکر و نه برنامه‌محور.
نه تجربه‌ای موفق در امر مدیریت ورزش داشته و نه آنکه اطلاعی از فوتبال دارد ولی با این همه می‌خواهد چون سلفش مصطفوی، همان راهی را برود که بسیاری رفته‌اند و در وادی شیرین‌زبانی‌ها، مسوولیت‌ها و مزایای شیرین را جایزه گرفته و تلخی شکست و ناکامی را به ورزش تحمیل کرده‌اند. به نظر می‌آید جناب کفاشیان سوراخ دعا را پیدا کرده اما از سعیدلو می‌پرسیم که آیا چون سلفش علی‌آبادی قصد دارد به این شیرین‌زبانی‌ها جواب مثبت دهد؟
سعیدلو به خوبی دید که چگونه علی‌آبادی با «بله قربان گویان» ورزش ما را در المپیک و مقدماتی جام‌جهانی ناکام کرد، سعیدلو دیده است که اینگونه فرمایش‌ها اغلب نه از سر باور که هنگامی رسانه‌ای می‌شود که از سر طمع برای ادامه حضورهاست، ورزش ما دیده است که مدیران سیاسی چقدر در قبال اینگونه حرف‌ها و اطاعت‌ها دست و دلشان می‌لرزد و امید این است که دکتر بداند حکایت توانمندی و خوشفکری و برنامه‌محوری که از زبان کفاشیان در مدح او گفته می‌شود، می‌تواند در پس خود همان عاقبتی را نصیب او کند که در مجلس نثار مهندس کرد.
ورزش ما در زمان حضور او در راس کابینه پرسپولیس هیچ‌کدام از این فاکتورهای کفاشیان را حس نکرده و حالا در پست جدیدی که سعیدلو پذیرفته زمانی خواهد بود که این گفته‌ها را خود اثبات کرده و به دنبال تاییدیه افرادی نباشد که برای تایید خودشان متوسل به ترفند می‌شوند. حضرت علی(ع) می‌فرماید دشمنی که نقص تو را بگوید سودمند‌تر از دوستی است که در مدح تو سخن براند.
به نوشته گل؛ صحبت‌هایی در مورد خوشفکری و توانمندی او می‌شود! به راستی این گفته‌های کفاشیان همه را به یاد آن جلسه معروف داریوش مصطفوی با علی‌آبادی نمی‌اندازد که پس از جلسه، داریوش‌خان فرمود: «به اندازه 50 سال درس مدیریت گرفته‌ام و ورزش هیچ‌گاه چنین مدیری نداشته است.»
آیا همین اظهار‌نظر نبود که باعث شد داریوش بار دیگر دبیر موقت فوتبال شود و از آنجا نیز قبای مدیر‌عاملی پرسپولیس بر قامت او دوخته شود؟ و همه دیدیدم که آن شیرین‌زبانی جناب مصطفوی چه تلخ‌کامی‌هایی برای فوتبال ملی و باشگاهی ما پدید آورد و حالا نوبت کفاشیان است که همه می‌دانند نه توانمند است نه خوشفکر و نه برنامه‌محور.
نه تجربه‌ای موفق در امر مدیریت ورزش داشته و نه آنکه اطلاعی از فوتبال دارد ولی با این همه می‌خواهد چون سلفش مصطفوی، همان راهی را برود که بسیاری رفته‌اند و در وادی شیرین‌زبانی‌ها، مسوولیت‌ها و مزایای شیرین را جایزه گرفته و تلخی شکست و ناکامی را به ورزش تحمیل کرده‌اند. به نظر می‌آید جناب کفاشیان سوراخ دعا را پیدا کرده اما از سعیدلو می‌پرسیم که آیا چون سلفش علی‌آبادی قصد دارد به این شیرین‌زبانی‌ها جواب مثبت دهد؟
سعیدلو به خوبی دید که چگونه علی‌آبادی با «بله قربان گویان» ورزش ما را در المپیک و مقدماتی جام‌جهانی ناکام کرد، سعیدلو دیده است که اینگونه فرمایش‌ها اغلب نه از سر باور که هنگامی رسانه‌ای می‌شود که از سر طمع برای ادامه حضورهاست، ورزش ما دیده است که مدیران سیاسی چقدر در قبال اینگونه حرف‌ها و اطاعت‌ها دست و دلشان می‌لرزد و امید این است که دکتر بداند حکایت توانمندی و خوشفکری و برنامه‌محوری که از زبان کفاشیان در مدح او گفته می‌شود، می‌تواند در پس خود همان عاقبتی را نصیب او کند که در مجلس نثار مهندس کرد.
ورزش ما در زمان حضور او در راس کابینه پرسپولیس هیچ‌کدام از این فاکتورهای کفاشیان را حس نکرده و حالا در پست جدیدی که سعیدلو پذیرفته زمانی خواهد بود که این گفته‌ها را خود اثبات کرده و به دنبال تاییدیه افرادی نباشد که برای تایید خودشان متوسل به ترفند می‌شوند. حضرت علی(ع) می‌فرماید دشمنی که نقص تو را بگوید سودمند‌تر از دوستی است که در مدح تو سخن براند.