4بازدید
۳۸
روز به روز با نوروز؛ (2)
96 سال مرغ است یا خروس؟ اصلا این حیوانات کجایی هستند؟
گاهشماری حیوانی، عادت مردم مشرق زمین است که ریشه در فرهنگ بیابانگردهای این نواحی داشته است. در فرهنگ ترکان، مغولان، هندیان و تبتی‌ها و امثال ایشان مرسوم بوده که به همراه کشورگشایی این اقوام، به دیگر نقاط هم سرایت کرده است؛ آنقدر که تمساح مغولی در چین جایش را به اژدها داده و وقتی به ایران زمین رسیده، از ترکیب دوازده گانه خارج شده و نهنگ به جایش نشسته است.
«95، سال میمون بود و 96، سال خروس»؛ آیا چنین بحثی پیرامونتان رخ داده؟ آیا برایتان مهم است که حیوان نماد این سال چیست؟ اصلا ریشه این نامگذاری ها چیست؟
به گزارش «تابناک»؛ هر سال با نزدیک شده به نوروز و در تعطیلات نوروزی، یکی از بحث‌هایی که در جامعه رایج می‌شود و بسیاری درباره‌اش سخن می‌گویند، نام سال بر اساس نام یک حیوان است؛ نمادی که کمتر می‌دانیم از کجا آمده، چه کسی انتخابش کرده، مبنای انتخاب و معنایش چیست و... ولی با وجود این همه ابهام، ندیدش نگرفته‌ایم.
هر سال جدید که از راه می‌رسد، برخی از خود می‌پرسند امسال سال چیست و بعد درباره‌اش صحبت میکنند و حتی به اختلاف می‌رسند؛ اختلافاتی مانند اینکه امسال سال خروس است یا مرغ؟ راستی مگر می‌شود این دو را اشتباه گرفت؟ اگر این شیوه نامگذاری قدیمی است، چگونه مردمانی که زندگی‌شان با دامداری و نگهداری از مرغ و خروس عجین بوده و هست، بین مرغ و خروس تمیز قائل نشده‌اند؟
هر سال جدید که از راه می‌رسد، برخی از خود می‌پرسند امسال سال چیست و بعد درباره‌اش صحبت میکنند و حتی به اختلاف می‌رسند؛ اختلافاتی مانند اینکه امسال سال خروس است یا مرغ؟ راستی مگر می‌شود این دو را اشتباه گرفت؟ اگر این شیوه نامگذاری قدیمی است، چگونه مردمانی که زندگی‌شان با دامداری و نگهداری از مرغ و خروس عجین بوده و هست، بین مرغ و خروس تمیز قائل نشده‌اند؟
مـوش و بقر و پلنگ و خرگوش شمار این چهار که بگذرد، نهنگ آید و مــــار
آنگاه اسـب و گوســفند است شمار حمدونه و مرغ و سگ و خوک آخر کار
آنگاه اسـب و گوســفند است شمار حمدونه و مرغ و سگ و خوک آخر کار
این دو بیت شاید مشهورترین ابیات برای به خاطر سپردن دوازده حیوانی باشند که به سال ها نسبت می‌دهند؛ اما چرا دوازده تا؟ چرا این حیوانات؟ چه ارتباطی میان این حیوانات وجود دارد و انتخاب یک نماد حیوانی برای سال اصولا چه فایده‌ای داشته و از چه پشتوانه منطقی نشأت گرفته؟
راز آلودگی موضوع زمانی رنگ می‌بازد که در ترکیب دوازده حیوان فوق، یک تغییر ایجاد کرده و به جای نهنگ، اژدها قرار دهیم. با حساب این تغییر به نظر سخت نیست که ریشه ماجرا را حدس بزنیم؛ آسیای شرقی، احتمالا حوالی سرزمین چین!
این در حالی است که مطالعات هم این موضوع را تأیید میکنند. گاهشماری حیوانی، عادت مردم مشرق زمین است که ریشه در فرهنگ بیابان گردهای این نواحی داشته است. در فرهنگ ترکان، مغولان، هندیان و تبتی‌ها و امثال ایشان مرسوم بوده که به همراه کشور گشایی این اقوام، به دیگر نقاط هم سرایت کرده است؛ آنقدر که تمساح مغولی در چین جایش را به اژدها داده و وقتی به ایران زمین رسیده، از ترکیب دوازده گانه خارج شده و نهنگ به جایش نشسته است. مثل ببر که جایش را با پلنگ عوض کرده و تغییراتی از این دست.
تغییرات به گونه‌ای است که به نظر می‌رسد این سبک نامگذاری اینقدر بی مسما، فاقد منطق و در عین حال مفرح بوده که توانسته چندین کشور را درنوردیده، تغییر و تحول پیدا کرده و همه جا رایج شود و چون بومی سازی شده، یافتن ریشه‌اش، دشوار به نظر برسد، ولی کافی است بدانیم این نامگذاری برای چینی‌ها که سالشان در بهمن ماه نو می‌شود، بسیار بااهمیت است تا کمی پی به ریشه این نامگذاری ببریم.
بنابراین، می‌توان دریافت که چه امسال را سال بز بنامیم، چه سال گوسفند و چه هر حیوان دیگری، نه اشتباه کرده‌ایم و نه چیزی از دست داده‌ایم، چراکه این نامگذاری برای ملتی مهم است که زندگی روزمره شان به طالع بینی گره خورده و نام حیوان در طالع بینی هایشان مهم است نه مایی که از زمان باستان تا کنون، اینقدر در گاهشماری سرآمد ملل بوده‌ایم که هنوز که هنوز است، گاهشماری جلالی‌مان زبانزد جهانیان است و آغاز سالمان در بهار طبیعت، برای بسیاری رشک برانگیز.
راز آلودگی موضوع زمانی رنگ می‌بازد که در ترکیب دوازده حیوان فوق، یک تغییر ایجاد کرده و به جای نهنگ، اژدها قرار دهیم. با حساب این تغییر به نظر سخت نیست که ریشه ماجرا را حدس بزنیم؛ آسیای شرقی، احتمالا حوالی سرزمین چین!
این در حالی است که مطالعات هم این موضوع را تأیید میکنند. گاهشماری حیوانی، عادت مردم مشرق زمین است که ریشه در فرهنگ بیابان گردهای این نواحی داشته است. در فرهنگ ترکان، مغولان، هندیان و تبتی‌ها و امثال ایشان مرسوم بوده که به همراه کشور گشایی این اقوام، به دیگر نقاط هم سرایت کرده است؛ آنقدر که تمساح مغولی در چین جایش را به اژدها داده و وقتی به ایران زمین رسیده، از ترکیب دوازده گانه خارج شده و نهنگ به جایش نشسته است. مثل ببر که جایش را با پلنگ عوض کرده و تغییراتی از این دست.
تغییرات به گونه‌ای است که به نظر می‌رسد این سبک نامگذاری اینقدر بی مسما، فاقد منطق و در عین حال مفرح بوده که توانسته چندین کشور را درنوردیده، تغییر و تحول پیدا کرده و همه جا رایج شود و چون بومی سازی شده، یافتن ریشه‌اش، دشوار به نظر برسد، ولی کافی است بدانیم این نامگذاری برای چینی‌ها که سالشان در بهمن ماه نو می‌شود، بسیار بااهمیت است تا کمی پی به ریشه این نامگذاری ببریم.
بنابراین، می‌توان دریافت که چه امسال را سال بز بنامیم، چه سال گوسفند و چه هر حیوان دیگری، نه اشتباه کرده‌ایم و نه چیزی از دست داده‌ایم، چراکه این نامگذاری برای ملتی مهم است که زندگی روزمره شان به طالع بینی گره خورده و نام حیوان در طالع بینی هایشان مهم است نه مایی که از زمان باستان تا کنون، اینقدر در گاهشماری سرآمد ملل بوده‌ایم که هنوز که هنوز است، گاهشماری جلالی‌مان زبانزد جهانیان است و آغاز سالمان در بهار طبیعت، برای بسیاری رشک برانگیز.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
چشم از اين به بعد به حرف شما گوش ميكنيم !
چرا از نامگذاری ترکان استفاده می کنید.
دلیل اینه ک دوست عزیز انسانها از انسان بودن خودشون خسته شدن
اگر برای بقیه دنیا مرغ باشد برای ما خروس است
جالب بود
چرا نظرهارو نشون نمیدید؟!!
نهنگ به فارسی به معنی تمساح بوده و اطلاق نهنگ به وال سابقه کمتر از ۴۰ سال دارد
!!!!!!!!!!!!!!!!!
نهنگ در زبان فارسي يعني تمساح
در سالهاي اخير اشتباها به وال اطلاق شده
پس تمساح از رديف دوازده گانه خارج نشده
وا الان کریسمسم مسیحیا و غربیا نگیرن پس دیگه. ازون مقاله های بی فکر بود
ایرانی ها به فال و طالع اعتقاد ندارن ؟! پس این همه فال حافظ و پیام ها و مجلات و کتاب ها و کانال های مجازی فال و ... واسه کیه ؟!؟!
بیابان گرد ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
تابناک در هر فرصتی که بدست می اید تورک ستیزی ات را نشان می دهی..
برای اولین بار با تابناک موافقم.
اگر کمی فکر کنیم از چنین نمادهای استفاده نخواهیم کرد ولی متاسفانه عد ه ای از این نمادهای جاهلیت استفاده میکنند
تابناک محترم ، امروز اگر شماهها آئین هایی چون حاجی فیروز و غیره برگزار میکنید معنی اش این نیست آنچه در متن اشعار حاجی فیروز گفته می شود به آن اعتقاد دارید بلکه نشان از سنتهای گذشته و فلسفه آن است
متاسفم با اینهمه دم و دستگاه از دادن اطلاعات کوتاهی در باب یک مساله کوچک فرهنگی عاجزید.
درتقویم آسیای غربی و مناطقی که نوروز رو جشن میگیرن اصل سال مرغ هست و خروس ماله چینی هاست واقعا تاسف باره که تاریخ خودمونو با تاریخ چینی ها اشتباه گرفتیم
نویسنده محترم،
1-آیا منظورتان از "بیابانگرد" همان "مردم غیور عشایر و پاسداران مرز" است یا این که هدف در پی استفاده شما از این واژه پنهان است؟
2- در متن نوشته اید "... کافی است بدانیم که این نامگذاری برای چینی‌ها که سال شان در بهمن ماه نو می‌شود، بسیار حائز اهمیت است تا کمی پی به ریشه این نامگذاری ببری"، که بسیار گنگ و دم بریده است، ای کاش کمی اصول نوشتن پاراگراف بلد بودید تا یک پاراگراف را این چنین گنگ و دم بریده رها نمی کردید.
برای دولت سال خروسه برای ملت سال مرغ!
حالا خروس و مرغ چه فرقی دارن
؟؟؟؟
این کشورگشایی ها و داستان هایی که فرمودید صرفا افسانه س تا واقعیت
خیلی غیر کارشناسانه هست
بازم توهمات خودبرتربینی!!!
ای بابا
امیدوارم سال 96 ، سال جوجه خروسهای زیر ابرو برداشته النگو به دست نباشد!
؟؟؟؟
چرا گاه شماری ما سرامد ملل دیگر است ؟
به هر حال امسال سال مرغ هست.
زیاد فرقی نمیکنه ببقیش دکانه
چقدر خودخواه.....!؟
خرافه ها با عقل امروزي بشر جايي در زندگي آنها ندارند. مخصوصا خرافه هاي بيگانه .
آخر کجا گاهشماری جلالی مان زبانزد جهانیان است
کاملا بانظر شما مخالف هستم بدون دلیل رد میکنید این مقالع بیشتر شبیه به نظر شخصی نگارنده می باشد
بسیار تاثیر گذار است
فرموده اید: "چراکه این نامگذاری برای ملتی مهم است که زندگی روزمره شان به طالع بینی گره خورده "
یعنی از ما خرافاتی تر هم توی دنیا هست؟ پس برای ما هم مهم است.
خدا وکیلی خودت یه بار متن رو بخون ببین یه جمله ی بدربخور میتونی توش پیدا کنی
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.