دیروز روز ورزش بود اما برای ورزش چه کرده‌ایم که حالا بخواهیم در روزی به همین نام کاری برنامه‌ریزی شده انجام بدهیم. در جامعه امروزی که ضعف حرکتی بیداد می‌کند متولیان ورزش برای عمومی‌سازی و افزایش حرکت در بین دانش‌آموزان چه برنامه‌ای دارند؟ راستی ورزش مدارس ابتدایی چه شد؟ مدارس ما معلم ورزش دارند؟
به نوشته تهران امروز؛ اجازه بدهید در اینجا مقایسه‌ای داشته باشیم بر نداشته‌های ورزش ما با داشته‌های ورزش ژاپن. در ژاپن که یکی از کشورهای پیشرفته صنعتی در جهان محسوب می‌شود، روزی به‌عنوان روز سلامتی و ورزش نامگذاری شده که در این کشور تعطیل رسمی است.
البته در ژاپن ورزش یک موضوع جدی در زندگی شهروندان ژاپنی محسوب می‌شود و در طول شبانه‌روز در خیابان‌ها، محلات و پارک‌ها شما می‌توانید شهروندان ژاپنی اعم از زن، کودک و پیر و جوان را مشاهده کنید که در حال دویدن و نرمش کردن هستند.
درهمین حال استفاده از دوچرخه توسط شهروندان ژاپنی اعم از پیر و جوان یک امر بدیهی بوده و علاوه بر اینکه یک وسیله حمل‌ونقل سالم در این کشور است، به عنوان یکی از لوازم ضروری زندگی مردم ژاپن است که همواره نیز همراه آنهاست.
استفاده شهروندان ژاپنی از دوچرخه که از کودکی آغاز می‌شود، علاوه بر اینکه کمکی به افزایش سطح سلامتی و نشاط در جامعه صنعتی ژاپن است، صرفه جویی در هزینه‌های زندگی شهروند ژاپنی را نیز به همراه دارد و یک نوع همراهی و کمک مردم به دولت در صرفه‌جویی انرژی است و همچنین صرفه‌جویی در هزینه‌های پزشکی را در این کشور به‌دنبال دارد. در ژاپن در حال حاضر میانگین امید به زندگی در بین زنان در بالاترین سطح خود در جهان و در سطح بالای 85 سال است و در میان مردان نیز میانگین امید به زندگی در رده اول تا سوم جهان قرار دارد.
ژاپنی‌ها تعدادی از بازی‌های سنتی خود را به صورت جشنواره در این روز برگزار می‌کنند. در ورزش ایران از این قبیل بازی‌ها بسیار یافت می‌شود اما روز ورزش هم در هفته تربیت بدنی می‌آید و می‌گذرد بدون آنکه برنامه‌ای حداقل در این روز برای ورزش داشته باشیم و معمولا این روز را هم با شعار‌های همیشگی پر می‌کنیم و به پایان می‌رسانیم.
ورزش به‌عنوان پدیده‌ای اجتماعی و فرهنگی در زندگی ماشینی امروز نقشی اساسی و محوری دارد و از این حیث نه‌تنها یک روز، بلکه کل روزهای سال را دربرمی‌گیرد و تعطیل‌بردار نیست. هدف ورزش در دولت‌ها، شادابی و طراوت نیروی انسانی است که محور اصلی توسعه کشورهاست.
از جمله اهدافی که دولت ژاپن از برگزاری روز سلامتی و ورزش در این کشور دنبال می‌کند، آن است که تلاش‌های شهروندان ژاپنی را در بهبود اوضاع اجتماعی پس از جنگ جهانی دوم به جهانیان نشان دهد.
به نوشته تهران امروز؛ اجازه بدهید در اینجا مقایسه‌ای داشته باشیم بر نداشته‌های ورزش ما با داشته‌های ورزش ژاپن. در ژاپن که یکی از کشورهای پیشرفته صنعتی در جهان محسوب می‌شود، روزی به‌عنوان روز سلامتی و ورزش نامگذاری شده که در این کشور تعطیل رسمی است.
البته در ژاپن ورزش یک موضوع جدی در زندگی شهروندان ژاپنی محسوب می‌شود و در طول شبانه‌روز در خیابان‌ها، محلات و پارک‌ها شما می‌توانید شهروندان ژاپنی اعم از زن، کودک و پیر و جوان را مشاهده کنید که در حال دویدن و نرمش کردن هستند.
درهمین حال استفاده از دوچرخه توسط شهروندان ژاپنی اعم از پیر و جوان یک امر بدیهی بوده و علاوه بر اینکه یک وسیله حمل‌ونقل سالم در این کشور است، به عنوان یکی از لوازم ضروری زندگی مردم ژاپن است که همواره نیز همراه آنهاست.
استفاده شهروندان ژاپنی از دوچرخه که از کودکی آغاز می‌شود، علاوه بر اینکه کمکی به افزایش سطح سلامتی و نشاط در جامعه صنعتی ژاپن است، صرفه جویی در هزینه‌های زندگی شهروند ژاپنی را نیز به همراه دارد و یک نوع همراهی و کمک مردم به دولت در صرفه‌جویی انرژی است و همچنین صرفه‌جویی در هزینه‌های پزشکی را در این کشور به‌دنبال دارد. در ژاپن در حال حاضر میانگین امید به زندگی در بین زنان در بالاترین سطح خود در جهان و در سطح بالای 85 سال است و در میان مردان نیز میانگین امید به زندگی در رده اول تا سوم جهان قرار دارد.
ژاپنی‌ها تعدادی از بازی‌های سنتی خود را به صورت جشنواره در این روز برگزار می‌کنند. در ورزش ایران از این قبیل بازی‌ها بسیار یافت می‌شود اما روز ورزش هم در هفته تربیت بدنی می‌آید و می‌گذرد بدون آنکه برنامه‌ای حداقل در این روز برای ورزش داشته باشیم و معمولا این روز را هم با شعار‌های همیشگی پر می‌کنیم و به پایان می‌رسانیم.
ورزش به‌عنوان پدیده‌ای اجتماعی و فرهنگی در زندگی ماشینی امروز نقشی اساسی و محوری دارد و از این حیث نه‌تنها یک روز، بلکه کل روزهای سال را دربرمی‌گیرد و تعطیل‌بردار نیست. هدف ورزش در دولت‌ها، شادابی و طراوت نیروی انسانی است که محور اصلی توسعه کشورهاست.
از جمله اهدافی که دولت ژاپن از برگزاری روز سلامتی و ورزش در این کشور دنبال می‌کند، آن است که تلاش‌های شهروندان ژاپنی را در بهبود اوضاع اجتماعی پس از جنگ جهانی دوم به جهانیان نشان دهد.