اینجا فرودگاه نانت آتلانتیک است،فوریه سال 2002. بازیکنان تیم منچستریونایتد در صف کنترل مدارک و پاسپورت هستند. برای بازی با دپورتیوو حسابی آماده اند. در همین حین چهار تن از بازیکنان مشغول صحبت کردن درباره استیون جرارد هستند (در آن سوی بازی با دپور، لیورپول هم باید به مصاف بایرلورکوزن می رفت). شنیده بودند جرارد مصدوم شده؛ مصدومیتی جدی که در بازی با گالاتاسرای که با تساوی بدون گل خاتمه یافت، گریبان او را گرفت. یکی از بازیکنان که چندان دل خوشی از لیورپولی ها نداشت، گفت؛ «حیف شد مایکل مصدوم شد.» صدای خنده همه بلند شد.
به نوشته اعتماد؛ این داستان بعداً با نمایش ضعیف لیورپول مقابل لورکوزن تکمیل شد؛ نمایشی که هیچ کس از بازیکنان ژرار هولیه انتظار نداشت. وقتی مایکل اوون در پی مصدومیت طولانی مدتش از آنفیلد به رئال مادرید رفت هیچ کدام از شیاطین سرخ تصور نمی کردند او بار دیگر به فوتبال جزیره برگردد و البته با کمی تاخیر پیراهن اسطوره های منچستر را به تن کند. اما روزها سپری شد و این اتفاق عجیب عملی شد و مایکل اوون بهترین مهاجم تاریخ باشگاه لیورپول پا به اولدترافورد گذاشت.
اوون در طول فصل های حضورش در رئال و نیوکاسل به فراموشی سپرده شده بود، دیگر تیتر یک خبرها و روزنامه ها نبود و کسی اهمیت نمی داد در فاصله سال های 13 تا 24 سالگی، 158 گل به ثمر رسانده، اما او در ذهن هواداران لیورپول همان پسرک خوش چهره یی بود که سال ها موفقیت و پیروزی برایشان به ارمغان آورده بود، شبیه آنچه هواداران اولدترافوردی از وین رونی در ذهن دارند. استیون جرارد در قسمتی از کتاب زندگینامه اش از پسرکی نوشته که در زمان حضور در لیورپول تاثیر زیادی رویش گذاشته است؛ «مایکل بخش مهمی از تاریخ این باشگاه است، مثل شانکلی گیتس.»
حق با استیون است، حالا با گذشتن پنج سال از ترک آنفیلد مایکل هنوز هم بخشی از تاریخ لیورپول است و پیدا کردن جانشینی برای او مشکل، اما حضور او در اولدترافورد محاسبات بسیاری را به هم ریخت. یک انتقال منطقی و حساب و کتاب شده با یک خیانت و بی وفایی به ارزش ها و آرمان های باشگاه لیورپول یا ترکیبی از هر دو؟
بحث های زیادی درباره درست یا غلط بودن این نقل و انتقال مطرح شد اما هیچ فرقی در اصل مطلب نمی کند. مایکل اوون شماره هفت منچستر را به تن می کند و قرار است امروز برای دومین بار به آنفیلد برگردد، اگرچه بازگشت اولی با لباس زاغ های سنت جیمز پارک هرگز به اهمیت رودررویی با لیورپول با لباس منچستر نیست و نخواهد بود. آیا این رویارویی برای مایکل آزاردهنده خواهد بود؟
سرالکس به این سوال به شکل دیگری پاسخ داده است؛ «همه می خواهند محبوب باشند و مورد توجه، اما این اتفاق همیشه نمی افتد. مایکل بیش از یک دهه با پیراهن لیورپول به میدان مسابقه رفته و گل های ارزشمند و به یادماندنی زیادی به ثمر رسانده است. فقط ایان راش، روژه هانت و بیلی لیدل گلزنان بهتری نسبت به او بودند و حالا قطعاً عکس العمل هواداران متعصب لیورپولی در مواجهه با او دیدنی و جالب خواهد بود. پل اینس وقتی به لیورپول رفت، با عکس العمل های بدی روبه رو شد. مایکل هم شاید به همین اتفاق مبتلا شود. اما گمان نمی کنم این مساله برایش آزاردهنده باشد. به اندازه کافی با تجربه هست و می تواند ماجرا را کنترل کند.»
اما واقعیت در پس پرده می تواند چیز دیگری باشد و آن هم جاه طلبی ستاره یی مثل مایکل اوون برای بودن روی نوار شهرت است؛ چیزی که نمی توان بر آن خرده گرفت. بازیکنی مانند اوون با رزومه یی قابل تامل نیاز دارد تا در باشگاهی سطح بالا حضور داشته باشد و تیم هایی مثل نیوکاسل برآورده کننده نیازهای او نخواهند بود.
در مقابل منچستر می تواند همه آن شهرت و محبوبیت را بار دیگر به مایکل در میانه دهه سوم زندگی اش بدهد؛ چیزی که دیوید بکام با همه شهرت و ثروت باز خود را به آن نیازمند حس کرد و دلار های تانخورده گالکسی هم نتوانست مانع حضور دوباره اش در فوتبال اروپا شود... اگر او در مسابقه حساس امروز در آنفیلد زننده گلی برای منچستر باشد، ممکن است عده یی از هواداران متعصب سرخ بندر لیورپول هرگز او را نبخشند و البته در مقابل می تواند بیش از قبل خود را در دل اولدترافوردی ها جا کند؛ چیزی که با تماشای نمایش خوب مایکل در طول هفته های اخیر چندان دور از ذهن و واقعیت نیست.
به نوشته اعتماد؛ این داستان بعداً با نمایش ضعیف لیورپول مقابل لورکوزن تکمیل شد؛ نمایشی که هیچ کس از بازیکنان ژرار هولیه انتظار نداشت. وقتی مایکل اوون در پی مصدومیت طولانی مدتش از آنفیلد به رئال مادرید رفت هیچ کدام از شیاطین سرخ تصور نمی کردند او بار دیگر به فوتبال جزیره برگردد و البته با کمی تاخیر پیراهن اسطوره های منچستر را به تن کند. اما روزها سپری شد و این اتفاق عجیب عملی شد و مایکل اوون بهترین مهاجم تاریخ باشگاه لیورپول پا به اولدترافورد گذاشت.
اوون در طول فصل های حضورش در رئال و نیوکاسل به فراموشی سپرده شده بود، دیگر تیتر یک خبرها و روزنامه ها نبود و کسی اهمیت نمی داد در فاصله سال های 13 تا 24 سالگی، 158 گل به ثمر رسانده، اما او در ذهن هواداران لیورپول همان پسرک خوش چهره یی بود که سال ها موفقیت و پیروزی برایشان به ارمغان آورده بود، شبیه آنچه هواداران اولدترافوردی از وین رونی در ذهن دارند. استیون جرارد در قسمتی از کتاب زندگینامه اش از پسرکی نوشته که در زمان حضور در لیورپول تاثیر زیادی رویش گذاشته است؛ «مایکل بخش مهمی از تاریخ این باشگاه است، مثل شانکلی گیتس.»
حق با استیون است، حالا با گذشتن پنج سال از ترک آنفیلد مایکل هنوز هم بخشی از تاریخ لیورپول است و پیدا کردن جانشینی برای او مشکل، اما حضور او در اولدترافورد محاسبات بسیاری را به هم ریخت. یک انتقال منطقی و حساب و کتاب شده با یک خیانت و بی وفایی به ارزش ها و آرمان های باشگاه لیورپول یا ترکیبی از هر دو؟
بحث های زیادی درباره درست یا غلط بودن این نقل و انتقال مطرح شد اما هیچ فرقی در اصل مطلب نمی کند. مایکل اوون شماره هفت منچستر را به تن می کند و قرار است امروز برای دومین بار به آنفیلد برگردد، اگرچه بازگشت اولی با لباس زاغ های سنت جیمز پارک هرگز به اهمیت رودررویی با لیورپول با لباس منچستر نیست و نخواهد بود. آیا این رویارویی برای مایکل آزاردهنده خواهد بود؟
سرالکس به این سوال به شکل دیگری پاسخ داده است؛ «همه می خواهند محبوب باشند و مورد توجه، اما این اتفاق همیشه نمی افتد. مایکل بیش از یک دهه با پیراهن لیورپول به میدان مسابقه رفته و گل های ارزشمند و به یادماندنی زیادی به ثمر رسانده است. فقط ایان راش، روژه هانت و بیلی لیدل گلزنان بهتری نسبت به او بودند و حالا قطعاً عکس العمل هواداران متعصب لیورپولی در مواجهه با او دیدنی و جالب خواهد بود. پل اینس وقتی به لیورپول رفت، با عکس العمل های بدی روبه رو شد. مایکل هم شاید به همین اتفاق مبتلا شود. اما گمان نمی کنم این مساله برایش آزاردهنده باشد. به اندازه کافی با تجربه هست و می تواند ماجرا را کنترل کند.»
اما واقعیت در پس پرده می تواند چیز دیگری باشد و آن هم جاه طلبی ستاره یی مثل مایکل اوون برای بودن روی نوار شهرت است؛ چیزی که نمی توان بر آن خرده گرفت. بازیکنی مانند اوون با رزومه یی قابل تامل نیاز دارد تا در باشگاهی سطح بالا حضور داشته باشد و تیم هایی مثل نیوکاسل برآورده کننده نیازهای او نخواهند بود.
در مقابل منچستر می تواند همه آن شهرت و محبوبیت را بار دیگر به مایکل در میانه دهه سوم زندگی اش بدهد؛ چیزی که دیوید بکام با همه شهرت و ثروت باز خود را به آن نیازمند حس کرد و دلار های تانخورده گالکسی هم نتوانست مانع حضور دوباره اش در فوتبال اروپا شود... اگر او در مسابقه حساس امروز در آنفیلد زننده گلی برای منچستر باشد، ممکن است عده یی از هواداران متعصب سرخ بندر لیورپول هرگز او را نبخشند و البته در مقابل می تواند بیش از قبل خود را در دل اولدترافوردی ها جا کند؛ چیزی که با تماشای نمایش خوب مایکل در طول هفته های اخیر چندان دور از ذهن و واقعیت نیست.