محسن پاک آیین در یادداشتی نوشت: آخرین گزارش محمد البرادعی، مدیر کل آژانس بین‌المللی اتمی درباره ایران با رویکردی مثبت، به حل‌وفصل کامل مسائل باقی مانده درباره برنامه‌های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران اذعان نموده است. این گزارش، تنها برای ایران یک پیروزی بزرگ به شمار نمی‌رود، بلکه یک موفقیت بزرگ و ارزشمند برای آژانس و شخص البرادعی است که موفق شدند به‌رغم فشارهای مستمر غرب، به یک جمع‌بندی قابل قبول برسند و پرونده ایران را از حالت ویژه بیرون آورند.
از سوی دیگر، این وضعیت، جامعه بین‌الملل را نسبت به فعالیت‌های آینده آژانس در عاری سازی جهان از تسلیحات هسته‌ای امیدوارتر کرده و طبیعی‌ترین انتظار از آژانس این است که موضوع نظارت و کنترل برنامه‌های هسته‌ای اسرائیل را نیز به طور جدی دنبال کند. در واقع، توفیق آژانس بین‌المللی اتمی در حل و فصل موضوع هسته‌ای ایران، نشان می‌دهد که این نهاد قانونی بین‌المللی می‌تواند با اتکا به حمایت اعضای خود، کارهای بزرگ انجام داده و حتی برنامه‌های اتمی اسرائیل را نیز مورد «راستی آزمایی» قرار دهد تا به روند نگاه متفاوت سازمان‌های بین‌المللی به پرونده اتمی اسرائیلپایان دهد.
واقعیت این است که به دلیل سیاست غرب مبنی بر بزرگنمایی برنامه هسته‌ای ایران در سال‌های اخیر، رژیم صهیـونیـستـی، بـا آسودگی خاطر و دلگرم به پشتیبانیهمهجانبه آمریکا به فعالیت‌های غیرقانونـی و پـنهـان هسته ای خود ادامه داده و حتی در مقاطعی نیز به داشتن تسلیحات هسته‌ای اعتراف نموده است.
آمارهایی که به طور رسمی و غیـر رسمـی از توان و میزان سلاح‌های هسته‌ای اسرائیل منتشر شده، مؤید تلاش‌های پنهان این رژیم برای تولید سلاح‌های کشتـار جمعی بوده است.
این اطلاعات همچنین نشان می‌دهد که مقادیر پلوتونیومی که رژیم صهیـونیـستـی در کنـار غنـی‌سـازی اورانیوم در رآکتورهای «دیمونا» به دست آورده، برای تولید دویست تا سیصد کلاهک هسته‌ای کافی است.
امروز کشورهای مستقل به این باور رسیده‌اند که تهدید و تشنج در خاورمیانه، بدون انجام یک اقدام جدی بین‌المللی برای عاری کردن منطقه از تسلیحات کشتار جمعی، امکان‌پذیر نیست و زمان آن است که جهان پیگیرانه‌تر به مسألـه اتمی اسرائیل بپردازد.
در این مقطع، سیاستگذاران جمهوری اسلامی ایران که در سایه اتحاد و مقاومت مردم و اعمال یک دیپلماسی فعال، موضوع هسته‌ای ایران را به سرانجام خوبی رسانده‌اند، وظیفه دارند آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را به سوی تحت فشار قرار دادن اسرائیل برای تمکین مقررات بین‌المللی ترغیب کنند.
این حق ایران و دیگر کشورهای خاورمیانه است که به دلیل نگرانی از تهدیدات اسرائیل از جامعه جهانی و آژانس انرژی اتمی بخواهند تا بطور جدی اسرائیل را به پیوستن به پیمان منع تکثیر و اشاعه سلاح اتمی و دیگر پروتکل‌های مربوط وادار کند.
البته نباید انتظار داشت اسرائیل که از سوی چند قدرت غربی حمایت می‌شود، به آسانی به پذیرش معیارهای بین‌المللی تن دهد، اما تجربه نشان داده است که در سایه ایجاد یک اراده بین‌المللی و پیگیری همیشگی، می‌توان به دستاوردهای بزرگ و پیش‌بینی نشدنی دست یافت.
آری، امروز نوبت اسرائیل است که تحت فشار سازمان‌های جهانی به ویژه آژانس بین‌المللی اتمی به پذیرش کنوانسیون‌های خلع سلاح بین‌المللی اقدام کند، در غیر این صورت، امکان برقراری صلح در این منطقه پر تنش بسیار بعید است.
از سوی دیگر، این وضعیت، جامعه بین‌الملل را نسبت به فعالیت‌های آینده آژانس در عاری سازی جهان از تسلیحات هسته‌ای امیدوارتر کرده و طبیعی‌ترین انتظار از آژانس این است که موضوع نظارت و کنترل برنامه‌های هسته‌ای اسرائیل را نیز به طور جدی دنبال کند. در واقع، توفیق آژانس بین‌المللی اتمی در حل و فصل موضوع هسته‌ای ایران، نشان می‌دهد که این نهاد قانونی بین‌المللی می‌تواند با اتکا به حمایت اعضای خود، کارهای بزرگ انجام داده و حتی برنامه‌های اتمی اسرائیل را نیز مورد «راستی آزمایی» قرار دهد تا به روند نگاه متفاوت سازمان‌های بین‌المللی به پرونده اتمی اسرائیلپایان دهد.
واقعیت این است که به دلیل سیاست غرب مبنی بر بزرگنمایی برنامه هسته‌ای ایران در سال‌های اخیر، رژیم صهیـونیـستـی، بـا آسودگی خاطر و دلگرم به پشتیبانیهمهجانبه آمریکا به فعالیت‌های غیرقانونـی و پـنهـان هسته ای خود ادامه داده و حتی در مقاطعی نیز به داشتن تسلیحات هسته‌ای اعتراف نموده است.
آمارهایی که به طور رسمی و غیـر رسمـی از توان و میزان سلاح‌های هسته‌ای اسرائیل منتشر شده، مؤید تلاش‌های پنهان این رژیم برای تولید سلاح‌های کشتـار جمعی بوده است.
این اطلاعات همچنین نشان می‌دهد که مقادیر پلوتونیومی که رژیم صهیـونیـستـی در کنـار غنـی‌سـازی اورانیوم در رآکتورهای «دیمونا» به دست آورده، برای تولید دویست تا سیصد کلاهک هسته‌ای کافی است.
امروز کشورهای مستقل به این باور رسیده‌اند که تهدید و تشنج در خاورمیانه، بدون انجام یک اقدام جدی بین‌المللی برای عاری کردن منطقه از تسلیحات کشتار جمعی، امکان‌پذیر نیست و زمان آن است که جهان پیگیرانه‌تر به مسألـه اتمی اسرائیل بپردازد.
در این مقطع، سیاستگذاران جمهوری اسلامی ایران که در سایه اتحاد و مقاومت مردم و اعمال یک دیپلماسی فعال، موضوع هسته‌ای ایران را به سرانجام خوبی رسانده‌اند، وظیفه دارند آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را به سوی تحت فشار قرار دادن اسرائیل برای تمکین مقررات بین‌المللی ترغیب کنند.
این حق ایران و دیگر کشورهای خاورمیانه است که به دلیل نگرانی از تهدیدات اسرائیل از جامعه جهانی و آژانس انرژی اتمی بخواهند تا بطور جدی اسرائیل را به پیوستن به پیمان منع تکثیر و اشاعه سلاح اتمی و دیگر پروتکل‌های مربوط وادار کند.
البته نباید انتظار داشت اسرائیل که از سوی چند قدرت غربی حمایت می‌شود، به آسانی به پذیرش معیارهای بین‌المللی تن دهد، اما تجربه نشان داده است که در سایه ایجاد یک اراده بین‌المللی و پیگیری همیشگی، می‌توان به دستاوردهای بزرگ و پیش‌بینی نشدنی دست یافت.
آری، امروز نوبت اسرائیل است که تحت فشار سازمان‌های جهانی به ویژه آژانس بین‌المللی اتمی به پذیرش کنوانسیون‌های خلع سلاح بین‌المللی اقدام کند، در غیر این صورت، امکان برقراری صلح در این منطقه پر تنش بسیار بعید است.