از سال 1354 که برای نخستین بار والیبال باشگاهی ایران برگزار شد تاکنون شاهد به انجام رسیدن ادوار مختلف لیگ باشگاهی این رشته بوده‌ایم. در تمام این سال‌ها مدعیان ریز و درشت بسیاری در سطح اول والیبال باشگاهی ایران چهره کردند که بسیاری از آنها دیگر وجود خارجی ندارند.
به نوشته ایران؛ استقلال، صنام، بانک ملی، بنیاد شهید، فجر سپاه، ذوب‌آهن و آبگینه قزوین از آن جمله‌اند. با این حال هر گاه صحبت از توپ و تور به میان می‌آید از این تیم‌های بزرگ به نیکی یاد می‌شود. در بیست ودو دوره‌ای که از تاریخ لیگ باشگاهی ایران می‌گذرد پیکان به نوعی یک استثنا است. این تیم 9 بار صاحب جام قهرمانی شده است که از این حیث یک رکورد به حساب می‌آید.
پیکانی‌ها که اینک جام باشگاه‌های جهان را در دوحه قطر سپری می‌کنند تا همین چند هفته پیش از سرنوشت نامعلومی برخوردار بودند و صحبت از انحلال پرافتخارترین تیم کشور بود اما سرانجام این تیم در عرصه والیبال باقی ماند تا در بیست و سومین دوره رقابت‌های باشگاهی ایران (لیگ برتر) باز هم یک مدعی درجه یک به حساب آید.
والیبال باشگاهی ایران در تمام سال‌هایی که از عمر آن می‌گذرد از یک قانون نانوشته سنتی پیروی می‌کرد. همواره دو تیم بزرگ پایتخت گوی سبقت را برای تصاحب جام از دیگران می‌ربودند و یک تیم شهرستانی تلاش می‌کرد با دو قطب پایتخت رقابت کند.
تلاشی نافرجام! تنها در اواسط دهه 70 بود که ذوب‌آهن اصفهان برای دو سال متوالی تا آستانه قهرمانی پیش رفت و یکی دو بار دیگر هم تیم‌هایی مثل پگاه ارومیه، گل گهر سیرجان و موتوژن تبریز سرنوشتی مشابه داشتند. آبگینه قزوین که در سال 72 قهرمان لیگ باشگاهی ایران شد و به یکباره ناپدید گشت تنها تیم شهرستانی است که جام را تصاحب کرده است اما در بیست و یک دوره دیگر قهرمان لیگ یک تیم پایتخت نشین بود و در اکثر موارد هم نایب قهرمان هم تهران بوده است.
سنت‌شکنی
فصل جدید رقابت‌های لیگ برتر والیبال که روزهای ابتدایی خود را سپری می‌کند به نظر سنت گذشته را زیر پا گذاشته و باشگاه‌های کشور را از حالت دوقطبی بودن خارج کرده است. این بار 14 تیم تهرانی و شهرستانی برگزارکننده مسابقات هستند و دست کم چهار تیم مدعی اصلی قهرمانی هستند. پخش شدن ستاره‌های والیبال کشور در بین تیم‌های مختلف نکته قابل توجه این دوره از رقابت‌ها است.
حتی تیمی مثل کاله آمل که از دسته یک به لیگ برتر راه یافته است نیز دو بازیکن ملی‌پوش را در اختیار دارد. در ادوار قبل کمتر شاهد این موضوع بوده‌ایم و سرنوشت جام به مصاف مستقیم تیم‌های پیکان و سایپا ختم می‌شد. این دو تیم ستاره‌های روز والیبال را در اختیار داشتند و دیگر چهره‌های معروف باقیمانده نیز به چند تیم دیگر منتقل می‌شدند.
این بار جدایی مصطفی کارخانه، پرافتخارترین مربی والیبال ایران و پیوستن او به تیم پتروشیمی ماهشهر زمینه‌ساز تشکیل یک قطب تازه در فصل جاری شده است. با وجود اینکه پتروشیمی فصل را با شکست آغاز کرده است اما این تیم یک مدعی بزرگ خواهد بود. کارخانه روی یک بازیکن تیم ملی بلغارستان در المپیک پکن و یک بازیکن آرژانتینی حساب ویژه‌ای باز کرده است تا با کمک آنها، قدرت بزرگی را در فصل جاری تشکیل بدهد.
این مربی از علیرضا جدیدی، ساسان ثانی، شهرام احمدی و محمد غیاثی باتجربه نیز در ارنج خود استفاده خواهد کرد. کارخانه که سال‌ها با صنام و پیکان قهرمان لیگ برتر شده است این بار دست به ریسک زده تا با یک تیم جدید و شهرستانی شانس خود را امتحان کند. حضور این مربی در یک تیم شهرستانی بازتاب‌های زیادی داشته و با استقبال اهالی والیبال مواجه شده است.
داماش گیلان، دیگر تیم شهرستانی است که امسال کوره مسابقات را گرم خواهد کرد. تیم شمالی با سرمایه‌گذاری خوبی که انجام داده علاوه بر سر مربی تیم ملی چندین ستاره ملی‌پوش را جذب کرده است. علیرضا نادی سرشناس‌ترین بازیکنی است که پس از سال‌ها بازی در تیم‌های پایتخت‌نشین به این تیم پیوسته است.
علاوه بر کاپیتان تیم ملی، حمزه زرینی، مهدی مهدوی، آرش کشاورزی، فرهاد سال‌افزون و مهدی مهدوی هم پیراهن داماش را می‌پوشند. حسین معدنی پس از موفقیت‌‌های اخیر در تیم ملی گلچینی از ملی‌پوشان را با خود به داماش برده است تا در عرصه باشگاهی هم سری میان سرها بلند کند. سرمربی جوان تیم ملی با پیروزی 1ـ3 مقابل تیم مدعی پتروشیمی در همان آغاز فصل به دیگر مدعیان هشدار داده است داماش در فصل جاری به طور حتم جزو مدعیان اصلی قهرمانی خواهد بود.
شادمانی سایپا
قدرت‌های پایتخت البته در این فصل هم مدعیان بزرگی خواهند بود. شاید با رفتن مصطفی کارخانه از پیکان و یکی دو بازیکن اسمی این تیم برخی‌ها از افت این تیم صحبت‌ها به میان آورده باشند اما مدافع عنوان قهرمانی همچنان جزو پرستاره‌ترین تیم‌های لیگ است.
معمری، سرمربی جدید خودروسازان که سال گذشته هدایت این تیم ملی پاکستانی را برعهده داشت و با پیکان حضور در جام باشگاه‌های جهان را تجربه می‌کند به این موضوع واقف است. حساسیت‌ها نسبت به پیکان پس از رفتن مصطفی کارخانه بیش از قبل شده و همگان می‌خواهند ببینند که آیا پیکان در نبود کارخانه هم توانایی کسب جام را دارد؟ وی می‌گوید: «ما در فصل آماده‌سازی تمرینات خیلی خوبی داشتیم. درواقع اروپایی تمرین کرده‌ایم و بازیکنان نیز با قوانین جدید آشنایی کامل پیدا کرده‌اند. اردوهای آماده‌سازی تیم ما را در وضعیت خوبی قرار داده است و با تمام قوا برای دفاع از عنوان قهرمانی به میدان خواهیم رفت.»
معمری که کری‌های غیرمستقیمی با مصطفی کارخانه دارد هرگز دوست ندارد یک بازنده لقب گیرد اما از شانس بد او در فصل جاری تعداد قدرت‌های لیگ بیش از هر زمان دیگری شده است. شاید سایپا خوشحال‌ترین تیم از اتفاقات رخ داده در تیم‌ها باشد. این تیم که پس از نایب قهرمانی در فصل قبل نسبت به بسیاری از جریانات لیگ برتر معترض بود و حتی کناره‌‌گیری از مسابقات را اعلام کرد جزو معدود تیم‌هایی است که ستاره‌هایش را حفظ کرده است.
داشتن سعید معروف، بهترین پاسور و ارزشمند‌ترین بازیکن آسیا می‌تواند برگ برنده‌ای برای فرید صائبی، سرمربی نارنجی‌پوشان باشد. محسن عندلیب، فرهاد نظری افشار، فرهاد ظریف، جواد محمدی‌نژاد و پرویز پزشکی هم از دیگر مهره‌های کارآمد سایپا هستند که دست سرمربی این تیم را برای اتخاذ هر تاکتیکی بازمی‌گذارند. شاید سایپا امسال بتواند به آنچه که در سال‌های قبل به آن نرسید، دست پیدا کند.
در بیست و سومین دوره چندین تیم ریشه‌دار هم می‌توانند خودنمایی کنند. نمایندگان آمل و ارومیه در این رده قرار می‌گیرند. نماینده مازندران که پس از سال‌ها به عرصه اول والیبال کشور بازگشته است عادل غلامی و آرش صادقیانی دو ملی‌پوش والیبال ایران را به خدمت گرفته تا حضوری موفق در عرصه لیگ داشته باشد. ارومیه‌ای‌ها هم با تجربیاتی که یدالله کارگر پیشه، مربی باسابقه این دیار دارد می‌توانند تیم خوبی را به معرض نمایش بگذارند اما بعید است خاطرات پگاه ارومیه تکرار شود.
به نوشته ایران؛ استقلال، صنام، بانک ملی، بنیاد شهید، فجر سپاه، ذوب‌آهن و آبگینه قزوین از آن جمله‌اند. با این حال هر گاه صحبت از توپ و تور به میان می‌آید از این تیم‌های بزرگ به نیکی یاد می‌شود. در بیست ودو دوره‌ای که از تاریخ لیگ باشگاهی ایران می‌گذرد پیکان به نوعی یک استثنا است. این تیم 9 بار صاحب جام قهرمانی شده است که از این حیث یک رکورد به حساب می‌آید.
پیکانی‌ها که اینک جام باشگاه‌های جهان را در دوحه قطر سپری می‌کنند تا همین چند هفته پیش از سرنوشت نامعلومی برخوردار بودند و صحبت از انحلال پرافتخارترین تیم کشور بود اما سرانجام این تیم در عرصه والیبال باقی ماند تا در بیست و سومین دوره رقابت‌های باشگاهی ایران (لیگ برتر) باز هم یک مدعی درجه یک به حساب آید.
والیبال باشگاهی ایران در تمام سال‌هایی که از عمر آن می‌گذرد از یک قانون نانوشته سنتی پیروی می‌کرد. همواره دو تیم بزرگ پایتخت گوی سبقت را برای تصاحب جام از دیگران می‌ربودند و یک تیم شهرستانی تلاش می‌کرد با دو قطب پایتخت رقابت کند.
تلاشی نافرجام! تنها در اواسط دهه 70 بود که ذوب‌آهن اصفهان برای دو سال متوالی تا آستانه قهرمانی پیش رفت و یکی دو بار دیگر هم تیم‌هایی مثل پگاه ارومیه، گل گهر سیرجان و موتوژن تبریز سرنوشتی مشابه داشتند. آبگینه قزوین که در سال 72 قهرمان لیگ باشگاهی ایران شد و به یکباره ناپدید گشت تنها تیم شهرستانی است که جام را تصاحب کرده است اما در بیست و یک دوره دیگر قهرمان لیگ یک تیم پایتخت نشین بود و در اکثر موارد هم نایب قهرمان هم تهران بوده است.
سنت‌شکنی
فصل جدید رقابت‌های لیگ برتر والیبال که روزهای ابتدایی خود را سپری می‌کند به نظر سنت گذشته را زیر پا گذاشته و باشگاه‌های کشور را از حالت دوقطبی بودن خارج کرده است. این بار 14 تیم تهرانی و شهرستانی برگزارکننده مسابقات هستند و دست کم چهار تیم مدعی اصلی قهرمانی هستند. پخش شدن ستاره‌های والیبال کشور در بین تیم‌های مختلف نکته قابل توجه این دوره از رقابت‌ها است.
حتی تیمی مثل کاله آمل که از دسته یک به لیگ برتر راه یافته است نیز دو بازیکن ملی‌پوش را در اختیار دارد. در ادوار قبل کمتر شاهد این موضوع بوده‌ایم و سرنوشت جام به مصاف مستقیم تیم‌های پیکان و سایپا ختم می‌شد. این دو تیم ستاره‌های روز والیبال را در اختیار داشتند و دیگر چهره‌های معروف باقیمانده نیز به چند تیم دیگر منتقل می‌شدند.
این بار جدایی مصطفی کارخانه، پرافتخارترین مربی والیبال ایران و پیوستن او به تیم پتروشیمی ماهشهر زمینه‌ساز تشکیل یک قطب تازه در فصل جاری شده است. با وجود اینکه پتروشیمی فصل را با شکست آغاز کرده است اما این تیم یک مدعی بزرگ خواهد بود. کارخانه روی یک بازیکن تیم ملی بلغارستان در المپیک پکن و یک بازیکن آرژانتینی حساب ویژه‌ای باز کرده است تا با کمک آنها، قدرت بزرگی را در فصل جاری تشکیل بدهد.
این مربی از علیرضا جدیدی، ساسان ثانی، شهرام احمدی و محمد غیاثی باتجربه نیز در ارنج خود استفاده خواهد کرد. کارخانه که سال‌ها با صنام و پیکان قهرمان لیگ برتر شده است این بار دست به ریسک زده تا با یک تیم جدید و شهرستانی شانس خود را امتحان کند. حضور این مربی در یک تیم شهرستانی بازتاب‌های زیادی داشته و با استقبال اهالی والیبال مواجه شده است.
داماش گیلان، دیگر تیم شهرستانی است که امسال کوره مسابقات را گرم خواهد کرد. تیم شمالی با سرمایه‌گذاری خوبی که انجام داده علاوه بر سر مربی تیم ملی چندین ستاره ملی‌پوش را جذب کرده است. علیرضا نادی سرشناس‌ترین بازیکنی است که پس از سال‌ها بازی در تیم‌های پایتخت‌نشین به این تیم پیوسته است.
علاوه بر کاپیتان تیم ملی، حمزه زرینی، مهدی مهدوی، آرش کشاورزی، فرهاد سال‌افزون و مهدی مهدوی هم پیراهن داماش را می‌پوشند. حسین معدنی پس از موفقیت‌‌های اخیر در تیم ملی گلچینی از ملی‌پوشان را با خود به داماش برده است تا در عرصه باشگاهی هم سری میان سرها بلند کند. سرمربی جوان تیم ملی با پیروزی 1ـ3 مقابل تیم مدعی پتروشیمی در همان آغاز فصل به دیگر مدعیان هشدار داده است داماش در فصل جاری به طور حتم جزو مدعیان اصلی قهرمانی خواهد بود.
شادمانی سایپا
قدرت‌های پایتخت البته در این فصل هم مدعیان بزرگی خواهند بود. شاید با رفتن مصطفی کارخانه از پیکان و یکی دو بازیکن اسمی این تیم برخی‌ها از افت این تیم صحبت‌ها به میان آورده باشند اما مدافع عنوان قهرمانی همچنان جزو پرستاره‌ترین تیم‌های لیگ است.
معمری، سرمربی جدید خودروسازان که سال گذشته هدایت این تیم ملی پاکستانی را برعهده داشت و با پیکان حضور در جام باشگاه‌های جهان را تجربه می‌کند به این موضوع واقف است. حساسیت‌ها نسبت به پیکان پس از رفتن مصطفی کارخانه بیش از قبل شده و همگان می‌خواهند ببینند که آیا پیکان در نبود کارخانه هم توانایی کسب جام را دارد؟ وی می‌گوید: «ما در فصل آماده‌سازی تمرینات خیلی خوبی داشتیم. درواقع اروپایی تمرین کرده‌ایم و بازیکنان نیز با قوانین جدید آشنایی کامل پیدا کرده‌اند. اردوهای آماده‌سازی تیم ما را در وضعیت خوبی قرار داده است و با تمام قوا برای دفاع از عنوان قهرمانی به میدان خواهیم رفت.»
معمری که کری‌های غیرمستقیمی با مصطفی کارخانه دارد هرگز دوست ندارد یک بازنده لقب گیرد اما از شانس بد او در فصل جاری تعداد قدرت‌های لیگ بیش از هر زمان دیگری شده است. شاید سایپا خوشحال‌ترین تیم از اتفاقات رخ داده در تیم‌ها باشد. این تیم که پس از نایب قهرمانی در فصل قبل نسبت به بسیاری از جریانات لیگ برتر معترض بود و حتی کناره‌‌گیری از مسابقات را اعلام کرد جزو معدود تیم‌هایی است که ستاره‌هایش را حفظ کرده است.
داشتن سعید معروف، بهترین پاسور و ارزشمند‌ترین بازیکن آسیا می‌تواند برگ برنده‌ای برای فرید صائبی، سرمربی نارنجی‌پوشان باشد. محسن عندلیب، فرهاد نظری افشار، فرهاد ظریف، جواد محمدی‌نژاد و پرویز پزشکی هم از دیگر مهره‌های کارآمد سایپا هستند که دست سرمربی این تیم را برای اتخاذ هر تاکتیکی بازمی‌گذارند. شاید سایپا امسال بتواند به آنچه که در سال‌های قبل به آن نرسید، دست پیدا کند.
در بیست و سومین دوره چندین تیم ریشه‌دار هم می‌توانند خودنمایی کنند. نمایندگان آمل و ارومیه در این رده قرار می‌گیرند. نماینده مازندران که پس از سال‌ها به عرصه اول والیبال کشور بازگشته است عادل غلامی و آرش صادقیانی دو ملی‌پوش والیبال ایران را به خدمت گرفته تا حضوری موفق در عرصه لیگ داشته باشد. ارومیه‌ای‌ها هم با تجربیاتی که یدالله کارگر پیشه، مربی باسابقه این دیار دارد می‌توانند تیم خوبی را به معرض نمایش بگذارند اما بعید است خاطرات پگاه ارومیه تکرار شود.